«ΑΥΓΗ»: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΗΤΑΝ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ «ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ», ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Με την μεγάλη επιτυχία του κόμματος Λεπέν ασχολούνται όλοι και η «Αυγή» του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί εξαίρεση, δίνοντας μια νέα διάσταση στο όλο θέμα.

Έτσι, σε άρθρο υπό τον τίτλο «Η Λεπέν κι εμείς», πρώτα περιγράφει με τον συνήθη τρομολαγνικό συστημικό τρόπο την επιτυχία του κόμματος Λεπέν(«Σοκ. Σεισμός. Εφιάλτης»…), συνεχίζει θέτοντας το μεγάλο πρόβλημα του ευρωπαϊκού –και όχι μόνον- κατεστημένου για το τι επιφυλάσσει το μέλλον:«Δεν είναι ότι νοιάζεται ο έξω κόσμος για το ποιος κυβερνάει την Αλσατία ή τη Νορμανδία. Είναι ο φόβος για το...τι θα συμβεί στη μάχη όλων των μαχών για το Μέγαρο των Ηλυσίων το όχι τόσο μακρινό 2017. 

Η πιθανότητα να κυβερνήσει μία από τις δύο μεγάλες χώρες της Ευρώπης η Μαρίν Λεπέν, η οποία κερδίζει συνεχώς πολιτικά έδαφος με συνθήματα ενάντια στην «ομοσπονδιοποίηση με το στανιό» – «να κλείσουμε τα σύνορα», «να γυρίσουμε την πλάτη στο ευρώ», «να ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία»-, προκαλεί επανωτά εγκεφαλικά στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες».

Και τελειώνει, ομολογώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η πορτογαλική αριστερά κατάφεραν με απατηλές υποσχέσεις να παρασύρουν με το μέρος τους τον αγανακτισμένο κόσμο, εμποδίζοντας έτσι -ως αναχώματα- την διόγκωση των εθνικιστικών κινημάτων και προσφέροντας έτσι μέγιστη υπηρεσία στο σύστημα και τα μεγάλα αφεντικά του: 

«Αυτός ο τελευταίος φόβος, ο πιο παραλυτικός, είναι σαφώς πιο έντονος σε χώρες όπως η Ελλάδα ή η Πορτογαλία, που βρίσκονται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τη Γαλλία. 

Πλην όμως, οι φοβισμένοι Έλληνες και οι φοβισμένοι Πορτογάλοι δεν έφεραν στα πρόθυρα της εξουσίας μια δική τους Ακροδεξιά. 

Τόλμησαν να ποντάρουν στην Αριστερά. Έδειξαν ότι δεν είναι μονόδρομος η στροφή προς πιο αυταρχικές, τάχα «μαγικές» λύσεις. Αν αρκεί αυτό το ανάχωμα του Νότου, μένει να φανεί». 

Σίγουρα πρόκειται για ένα εύστοχο άρθρο. 

Πράγματι, αν δεν υπήρχαν οι… μνημονιοσχίστες του ΣΥΡΙΖΑ, τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής θα ήταν διπλά και τριπλά και ο κίνδυνος για το σύστημα τεράστιος. 

Τι γίνεται τώρα όμως, που το ανάχωμα του ΣΥΡΙΖΑ –μαζί με το μικρότερο, του Καμμένου- πέρασαν από τα… σκισίματα στην εφαρμογή του τρίτου και χειρότερου Μνημονίου; Και που θα βρει το σύστημα καινούργια αναχώματα για να εμποδίσουν την άνοδο της «ακροδεξιάς», ενώ τα έχει κάψει όλα;

Αντίοχος

Ο Μπάμπης και ο Μήτσος θα μπορούν ελεύθερα να δηλώσουν τον έρωτά τους...

Η αγωνία έλαβε τέλος. Έπειτα από πολύμηνες προσπάθειες «αδερφές και παλικάρια θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια». Σε μια... ύψιστη δημοκρατική στιγμή για την κυβέρνηση Αλέξη – Πάνου, το υπουργείο Δικαιοσύνης έστειλε στη Βουλή το νομοσχέδιο για το «Σύμφωνο συμβίωσης».

Σύμφωνα με την εισηγητική, με το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκεται ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για το σύμφωνο συμβίωσης προς δύο βασικές κατευθύνσεις. Αφενός η ισχύς του συμφώνου επεκτείνεται και στα ομόφυλα ζευγάρια και αφετέρου η σημασία και οι συνέπειες του συμφώνου ενισχύεται δεδομένου ότι αναγνωρίζονται οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ των μερών. 

Επίσης ενισχύεται η ιδιωτική αυτονομία στις περιουσιακές τους σχέσεις. Με το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκεται μια ισορροπία μεταξύ αφενός της ιδιωτικής αυτονομίας και αφετέρου της ανάγκης προστασίας των οικογενειακών σχέσεων με βάση τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης.

Σε ότι αφορά τις ενώσεις των ομόφυλων προσώπων υπογραμμίζεται πως η αναγκαιότητα της νομικής, επίσημης αναγνώρισής τους προκύπτει από τις αρχές της ισότητας των πολιτών και του σεβασμού της διαφορετικότητας όπως αυτά προστατεύονται ήδη στο ελληνικό σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου).

Έτσι, λοιπόν, ο Μπάμπης και ο Μήτσος θα μπορούν ελεύθερα να δηλώσουν τον έρωτά τους και να τρέξουν στη συνέχεια να ψηφίσουν με τα δυο τους τα χεράκια τον Αλέξη Τσίπρα για το μεγάλο δώρο που τους έκανε.

Δικαιώθηκε ο «σύντροφος» του Χατζησάββα, η κυβέρνηση «τάπωσε» τον Φαήλο και όσους αντιδρούσαν στην επέκταση του Συμφώνου. 

Γιατί μπορεί η οικονομία να καταρρέει, μπορεί να γέμισε η Αθήνα πρόσφυγες, να μην μπορούν να βγάλουν ούτε μια σωστή τροπολογία για τους πρόσφυγες και να μην είναι σε θέση να κλείσουν τη διαπραγμάτευση, αλλά η γκέι κοινότητα είναι πλέον στην πρώτη γραμμή των αγώνων.

Ίσως πάλι λόγω της δύναμής τους, που κατάφεραν να κάνουν την κυβέρνηση να... πέσει στα τέσσερα, να ήταν αυτοί καλοί διαπραγματευτές. Να έκαναν παζάρια με τους δανειστές: «Σας δίνουμε τη Μύκονο, μας δίνετε την Ίμπιζα; Το κλουβί με τις τρελές θα το χρησιμοποιήσετε εσείς σήμερα ή εμείς; Το παρεό της Βελκουλέσκου να το φορέσω εγώ καλέ»;

Η Δημοκρατία νίκησε. Τα παιδιά με τις ξυρισμένες μασχάλες θα μπορέσουν να νοικοκυρευτούν και γιατί όχι, να επιτραπεί και ο γάμος των γκέι. Να δούμε τον Καμμένο να παντρεύει φαντάρους και τι στον κόσμο.

Θα έχει ενδιαφέρον το επόμενο gay parade. 

Όλοι μαζί χέρι – χέρι να διαδηλώσουμε υπέρ του Αλέξη και του Παρασκευόπουλου που άφησαν τα ποταπά θέματα της καθημερινότητας και έφεραν ρίγη συγκίνησης κάτω από τις φούστες και τα κολάν. Και γιατί όχι. Να πάμε μέχρι την Αρχιεπισκοπή, εκεί όπου ο φίλος του πρωθυπουργού Αρχιεπίσκοπος δεν έχει μιλήσει ακόμη για το μέγα γεγονός.

Και όλοι μαζί να τραγουδήσουμε έξω από την Κουμουνδούρου: «Βροντάει η Λέσβος, αστράφτει η Μύκονος. Στ' άρματα, στ' άρματα... από πίσω στον αγώνα για την χιλιάκριβη την παντρειά».

http://www.antinews.gr/

Όλοι οι δρόμοι της διαπλοκής οδηγούν στην Κουμουνδούρου

Η συνέντευξη Τσίπρα στην ΕΡΤ αποτέλεσε μια ακόμη απόδειξη ότι τα όσα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει, πως «θα πολεμήσει την διαπλοκή», στερούνται ουσιαστικού περιεχομένου. Όταν στην σαφή ερώτηση που του έγινε να πει ποιοι είναι οι διαπλεκόμενοι, αυτός «πέταξε την μπάλα στην εξέδρα», λέγοντας ότι «δεν είμαι Χρυσός Οδηγός για να λέω ονόματα».

Επί της ουσίας, λοιπόν, ο Τσίπρας έκλεισε το μάτι στην διαπλοκή, έτσι ώστε να υπάρξει μια συμφωνία που θα βολεύει και τις δύο πλευρές. Θα μπορούσε η σημερινή συγκυβέρνηση να επιβάλλει όρους από θέση ισχύος στους νταβατζήδες ή ακόμη και να τους εξαφανίσει (για να θυμηθούμε και το φιάσκο του Καραμανλή παλαιότερα); Αν βρισκόμασταν λίγο μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, θα μπορούσε θεωρητικά να υποστηριχτεί ότι θα ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο, καθώς η τότε συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ήταν πολιτικά ισχυρή και με πρόσφατη και ευρεία εκλογική αποδοχή.

Σήμερα, όμως, είναι μια πρόωρα «γερασμένη» (μέσα σε λίγους μήνες) μνημονιακή κυβέρνηση, η οποία παίρνει το ένα μετά το άλλο τα αντεθνικά και αντιλαϊκά μέτρα, απομονωμένη πλήρως από τον Λαό που την ψήφισε, τρέμοντας μη τυχόν και χάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε ένα από τα επόμενα μνημονιακά νομοσχέδια (όπως π.χ. το Ασφαλιστικό). Γι΄ αυτό και τρέχει απελπισμένη και απεγνωσμένη να βρει κοινοβουλευτική στήριξη ακόμη και σε γραφικά «νούμερα» όπως ο Λεβέντης.

Επομένως, όχι μόνο δεν αισθάνεται δυνατή απέναντι στους «βαρόνους» των ΜΜΕ, αλλά αντιθέτως έχει την ανάγκη τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κάποιο κανάλι ολότελα δικό του, πλην της ΕΡΤ η οποία δεν μπορεί να τα βάλει με τα ισχυρά συγκροτήματα Μπόμπολα, Ψυχάρη, Κυριακού, Αλαφούζου, Κοντομηνά, Βαρδινογιάννη. Χωρίς την στήριξή τους ο Τσίπρας κινδυνεύει να έχει την μοίρα του Τζέφρυ.

Με την στήριξή τους έχει την δυνατότητα να έχει το πάνω χέρι στο εσωσυστημικό πολιτικό παιχνίδι, γι΄ αυτό σύντομα θα τους προσκυνήσει με την «συμφωνία» αυτή να γίνεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ 

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ...!! ΠΡΩΤΗ ΔΥΝΑΜΗ Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ «ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ» ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ...!!

Τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών στην Αυστρία ζήτησε με σκληρή φρασεολογία , ο αρχηγός του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων, του μεγαλύτερου κόμματος της αυστριακής αντιπολίτευσης, Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε.

Ο Στράχε έκανε λόγο για «πλήρη αποτυχία» της αυστριακής ομοσπονδιακής κυβέρνησης στο προσφυγικό και ζήτησε προσφυγή στις κάλπες.

Ο Στράχε, του οποίου το κόμμα εμφανίζεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών ως πρώτη πολιτική δύναμη στη χώρα με ποσοστό πάνω από 30%, κατηγόρησε την κυβέρνηση συνασπισμού, των Σοσιαλδημοκρατών και του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος, ως υπεύθυνη για μια «απειλή της ασφάλειας» των αυστριακών πολιτών, επειδή, όπως διατεινόταν, αυτή επέτρεψε μια «παράνομη μαζική μετανάστευση» χωρίς καταγραφή και έλεγχο.

Κάνοντας λόγο για «σύγχρονη μετακίνηση λαών», κατήγγειλε επίσης «ανεπάρκεια» των συρματοπλεγμάτων, που άρχισαν να τοποθετούνται στο Σπίλμπεργκ στα αυστρο-σλοβενικά σύνορα, και τα οποία, όπως είπε, «είναι απλή περίφραξη, δεν είναι αγκαθωτά και το ύψος τους είναι μόλις 2 μέτρα και δεν απομένει παρά να τοποθετηθούν και βοηθήματα ώστε αυτά να μπορούν να υπερπηδηθούν».

Επανειλημμένα ο αρχηγός της αυστριακής ακροδεξιάς αναφέρθηκε στην ομιλία του στο θέμα της τρομοκρατίας, ισχυριζόμενος ότι μερίδα των δραστών των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι έφθασαν στην Ευρώπη μέσω των προσφυγικών διαδρομών, μία εξέλιξη για την οποία, όπως είπε, το κόμμα του δικαιολογημένα είχε προειδοποιήσει.

Ταυτόχρονα τάχθηκε εναντίον της απαγόρευσης της κατοχής όπλων στην Αυστρία και υπέρ της απαγόρευσης και κλεισίματος ριζοσπαστικών μουσουλμανικών τεμένων και συλλόγων, όπως επίσης υπέρ της αφαίρεσης της αυστριακής ιθαγένειας από τζιχαντιστές.

Στην απάντησή της στους ισχυρισμούς του Στράχε, η αυστριακή υπουργός Εσωτερικών, Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ, αντέταξε ότι απλά δεν αληθεύει μια εξομοίωση των προσφύγων με εγκληματίες κι ότι κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει επιθέσεις και στην Αυστρία, ενώ, όπως πρόσθεσε, μπορεί μεν να υπάρχει λόγος για ανησυχία, αλλά όχι για πανικό, καθώς η κυβέρνηση έχει πάρει τα μέτρα της λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τον κίνδυνο.

Αντικρούοντας επίσης τους ισχυρισμούς της ακροδεξιάς για δήθεν αύξηση της εγκληματικότητας, η υπουργός Εσωτερικών παρουσίασε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία στην επίμαχη συνοριακή περιοχή του Σπίλφελντ η εγκληματικότητα από το Σεπτέμβριο και μετά έχει μειωθεί σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα πέρυσι, όπως ανάλογη είναι και η εξέλιξη στη γειτονική συνοριακή περιοχή του Ράντγκερσμπουργκ, όπου καταγράφεται πτώση της εγκληματικότητας.

Από την πλευρά του, ο αρμόδιος του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για θέματα ασφάλειας, Οτο Πεντλ, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων, παρατήρησε μεταξύ άλλων πως στο μέτωπο των προσφύγων δεν υπάρχει η επιγραφή «οικονομικός πρόσφυγας» και ως εκ τούτου η Αυστρία ως κράτος δικαίου πρέπει να προχωρεί στη νόμιμη διαδικασία εξέτασης του δικαιώματός των στη χορήγηση ασύλου.

Εναντίον ενός συσχετισμού του θέματος ασύλου και αυτού της ασφάλειας τάχθηκε ο εκπρόσωπος του νεοφιλελεύθερου αντιπολιτευόμενου κόμματος ΝΕΟΣ, Νίκο Αλμ, σημειώνοντας ότι θεωρεί ως μεγαλύτερη απειλή όχι την αποσπασματική τρομοκρατία, αλλά ένα κράτος των παρακολουθήσεων.

Tουρκικά ΜΜΕ: Μας περικυκλώνουν οι Ρώσοι! (ΒΙΝΤΕΟ)

Κρύος ιδρώτας φαίνεται πως έχει λούσει την κυβέρνηση Ερντογάν, με τα τουρκικά ΜΜΕ να κρούουν αδιάκοπα τον κώδωνα του κινδύνου, σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια του Βλάντιμιρ Πούτιν.

Συγκεκριμένα τα τουρκικά ΜΜΕ, κάνουν λόγο για "στρατηγική περικύκλωση" της Τουρκίας, από τις ρωσικές δυνάμεις, και όχι άδικα, αφού η Ρωσία πλέον έχει τον στρατιωτικό έλεγχο όλης της Μ. Ανατολής, ενώ παράλληλα οι εντάσεις ανάμεσα στις δυο χώρες δείχνουν να κλιμακώνονται.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, η Ρωσία έχει προβεί στην εγκατάσταση του ισχυρότερου συστήματος αντιαεροπορικών πυραυλικών παγκοσμίως, γνωστών ως S-400, στην Κριμαία βόρεια της Τουρκίας, ενώ τα "διαμάντια" του ρωσικού ναυτικού καιροφυλακτούν στα νερά της Α. Μεσογείου και της Κασπίας.

Παράλληλα έχει διασφαλίσει την αεροπορική παρουσία του στην περιοχή, αφού έχει πρόσβαση σε αεροπορικές βάσεις σε Συρία, Αίγυπτο και Κύπρο.

Τέλος, το άγχος της Άγκυρας διόγκωσε η χθεσινή αναχαίτιση των τουρκικών F-16 από τα ρωσικά Su-34, όταν εισήλθαν στον εναέριο χώρο της Συρίας, με τα ρωσικά μαχητικά να συνεχίζουν την καταδίωξη ακόμα και στο εσωτερικό του τουρκικού εναέριου χώρου.

  

Νάμαστε πάλι με το ιδεολόγημα της «φούσκας» του μεσαίου χώρου στην Νέα Δημοκρατία.

Νάμαστε πάλι στο εκτρωματικό στο ανόητο όσο και εξωφρενικό και ακατανόητο στους δεξιούς ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου.

Το ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου ήταν πάντα ένα από τα βασικά προβλήματα της Νέας Δημοκρατίας. Προσθέτοντας δεξιές θέσεις με αριστερές αντιθέσεις προέκυψε η αδράνεια κατά τη διάρκεια της πενταετίας Καραμανλή Β. Αδράνεια που οι Έλληνες την συνόψισαν “η ΝΔ στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία”.

Ο «Μεσαίος χώρος» είναι μια «φούσκα». Δεν είναι κοινωνική κατηγορία (όπως η μεσαία τάξη). Δεν είναι πολιτική κατηγορία (όπως ο κεντρώος χώρος). Δεν είναι ιδεολογική κατηγορία (όπως η κεντροδεξιά ή η κεντροαριστερά). Είναι ένα στατικό υποσύνολο της πολιτικής γεωγραφίας: ο «ενδιάμεσος χώρος» ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα…

Η έννοια του «μεσαίου χώρου» είναι «στατική», παραπέμπει στο «λογιστικό ενδιάμεσο» (median) του εκλογικού σώματος, αποτελεί «αδρανές υλικό». Δεν μπορείς ούτε να κυβερνήσεις αποτελεσματικά ούτε να μεταρρυθμίσεις τολμηρά, όταν δεσμεύεσαι από τα φοβικά ανακλαστικά και την ακαμψία του λεγόμενου «μεσαίου χώρου». Που, τελικά, δεν είναι ούτε «μεσαίος» ούτε «χώρος». Καθίσταται, όλο και περισσότερο, αδρανές περιθώριο… 

Περιλαμβάνει όλους εκείνους που δεν θέλουν ρίξεις, δεν θέλουν τομές, δεν θέλουν «φασαρίες» - θέλουν «μεταρρυθμίσεις», αλλά δεν θέλουν να πειραχθεί τίποτε απ’ όλα εκείνα που τους «βολεύουν». Τελικώς «μεσαίος χώρος» κατάντησε να σημαίνει το πιο βαθιά συντηρητικό, το πιο βαλτωμένο, το πιο υποκριτικό κομμάτι τις κοινωνίας.

Οι άνθρωποι του “μεσαίου χώρου” είναι αυτοί που ζούνε πιό πολύ γιατί είναι αυτοί που διακινδυνεύουν λιγότερο Δεν μετράνε την αξία της ζωής με την έντασή της αλλά με την διάρκειά της. Δεν αναρωτιόνται τι θα μπορούσαν να δώσουν στην ζωή, αλλά τι μπορούν να πάρουν απ’ αυτήν. 

Ξέρουν την τιμή των πάντων και την αξία του τίποτα. Ο κόσμος τους είναι ένας κόσμος χωρίς εντάσεις, είναι ένας κόσμος εκτός ιστορίας, γιατί είναι οι εντάσεις που υπάρχουν κάτω από την εξέλιξη εκείνες που παράγουν τα γεγονότα.

Είναι οι μετριότητες του Μοντερλάν, οι παλιάνθρωποι του Ζάν-Πώλ Σαρτρ, οι άχρηστοι του Θουκιδίδη, οι άνθρωποι-πυγμαίοι προσεχτικοί στο να προφυλακτούν απο κάθε συγκίνηση, από κάθε μεγάλο πόνο και κάθε μεγάλη χαρά και από τους συνδεδεμένους με τέτοια ύπαρξη κινδύνους.

Είναι οι άνθρωποι της μνησικακίας, του παιγνιδιού των κομμάτων, της μικροπολιτικής, των συμβιβασμών, της περιορισμένης δυνατότητας.. 

Είναι οι άνθρωποι του «μεσαίου χώρου», οι μεσαίοι, απολιτικοί, ηθικά και πνευματικά ανάπηροι. Εχουν μεταμορφωθεί σε σκουλήκια που όταν τους πατάνε ζαρώνουν και μετά παραπονιούνται πώς τους ποδοπατούν.

Αντε να κάνεις τολμηρές μεταρρυθμιστικές τομές όταν στηρίζεσαι σε ένα τέτοιο «μεσαίο χώρο». Αντε να τα βάλεις με «διαπλεκόμενα» και «εξωθεσμικά κέντρα», όταν κύριο σημείο αναφοράς της πολιτικής σου είναι η «ευαρέσκεια» ενός τέτοιου «μεσαίου χώρου».

Η ΝΔ θυμίζει το παλιό αχρηστο πλέον: Είναι η παράταξη που ξεκινούσε απο την λαϊκή δεξιά και έφτανε στις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας. 

Δεν μπορεί να καταλάβει η κυρία ότι ιδεολογία ενός κόμματος δεν είναι καλσόν ή καλτσοδέτα να την τεντώνεις όπως σε βολεύει για να ικανοποιείς τις φοβικές ανεπάρκειες. Προσπαθεί, να πείσει τους οπαδούς της, ότι η ιδεολογία είναι «αναχρονιστική» και η παραταξιακή ταυτότητα «άχρηστη» ή «επιζήμια», με άλλα λόγια αντιμετωπίζει τους ψηφοφόρους ως «εφήμερους πελάτες». 

Οι άνθρωποι που πάνε σε ένα εκλογικό κέντρο για να ψηφίσουν ΝΔ δεν είναι “πελάτες”, δεν είναι “μεσαίοι”, δεν είναι “ανενεργός κοινωνικός πολτός”. 

Είναι οι άνθρωποι που είπαν φτάνει. Εφτασε η ώρα να πάψουμε να είμαστε σκυφτοί.

Έφτασε η ώρα να πάψουμε να κρύβουμε τις ιδέες μας για το έθνος και την πατρίδα. Για 40 χρόνια το μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαών παρακολούθησε την επέλαση της αριστερόστροφης προοδευτικάντζας που διέλυσε την κοινωνία, διαστρέβλωσε τις έννοιες. “Την φιλοπατρία” την αποκάλεσε “φασισμό”, την “καταστροφή”, “διαμαρτυρία”, τις “δολοφονίες”, “εκτελέσεις”. 

Η ΝΔ διέπραξε το σφάλμα αποκήρυξε την ιδεολογία που δίνει δύναμη για κάτι αφηρημένο 

Όταν γίνονται τέτοιες μεγάλες και δυναμικές αλλαγές παντού στον κόσμο, τι αξία έχουν πλέον στατικά σχήματα και «λογιστικοί μέσοι όροι», όπως ο περιβόητος «μεσαίος χώρος»;

ΦΟΙΒΟΣ

Γιατί πολεμάμε στη Συρία - του Alexander Dugin

Στις 31 Οκτωβρίου 2015, ένα ρωσικό επιβατικό αεροσκάφος τύπου Airbus A321, εκτελώντας πτήση τσάρτερ με αριθμό 7K9268, από το αιγυπτιακό θέρετρο του Σαρμ ελ - Σέιχ στην Αγία Πετρούπολη, συνετρίβη στη χερσόνησο του Σινά. Και οι 224 επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Σχεδόν όλοι ήταν Ρώσοι πολίτες. 

Η πτήση του αεροπλάνου διήρκεσε μόλις είκοσι λεπτά πριν συντριβεί. Η ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση ISIS ανέλαβε την ευθύνη για τη συντριβή αμέσως μετά την καταστροφή. “Οι στρατιώτες του Χαλιφάτου κατάφεραν να καταρρίψουν ένα ρωσικό αεροσκάφος στην επαρχία του Σινά”, δήλωσε η ISIS. Σκοτώθηκαν πάνω από 220 “σταυροφόροι”. Η επίθεση ήταν μια πράξη εκδίκησης εναντίον της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία. Ξένοι εμπειρογνώμονες έκριναν ότι δεν υπήρξε πλήγμα, αλλά ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι μία βόμβα που εξερράγη εντός του αεροσκάφους προκάλεσε τη συντριβή. 

Η τρομοκρατική οργάνωση του “Ισλαμικού Χαλιφάτου” έχει ήδη κηρύξει τον πόλεμο στην Ρωσία από το περασμένο έτος. Ως τρομοκρατική οργάνωση, το ISIS σκοτώνει αμάχους και απολαμβάνει τον θάνατό τους. Ο θάνατος των αμάχων είναι η ουσία της τρομοκρατίας. 

Οι τρομοκράτες σκοτώνουν αθώα θύματα προκειμένου να επιτύχουν έναν πολιτικό στόχο. Αυτό αντιστοιχεί επίσης στη φύση του “Ισλαμικού Χαλιφάτου”, που δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ. Εξάλλου, ο θάνατος αθώων αμάχων είναι απαράδεκτος για κάποιον πιστό Μουσουλμάνο. Ωστόσο, ο θάνατος αμάχων είναι η τιμή που η Ρωσία θα πρέπει να πληρώσει σήμερα και, πιθανότατα, στο μέλλον, για τη στρατιωτική βοήθειά της προς τη Συρία. Οι τρομοκράτες του ISIS βλέπουν όλους τους Ρώσους ως εχθρούς, και όχι μόνο τους στρατιωτικούς. Σε ορισμένες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, συγκεκριμένοι δυτικοί σχολιαστές εξέφρασαν ανοιχτά τη χαρά τους σχετικά με το αεροπορικό δυστύχημα. 

Γιατί, όμως, η Ρωσία παρέχει στρατιωτική βοήθεια στη Συρία; Πρώτον, πρόκειται για μία γεωπολιτική σύγκρουση. Το μέτωπο μεταξύ “Ατλαντικιστών” και “Ευρασιατιστών” μαίνεται στη Συρία. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ένα πολιτικό κενό δημιουργήθηκε στην Ανατολή και στη Μέση Ανατολή. Εκεί, οι ΗΠΑ ακολουθούν ένα σχέδιο που επικεντρώνεται στην καταστροφή των εθνών – κρατών, γνωστό και ως “Greater Middle East Project”. Έχουν καταστρέψει ακόμη και κράτη που ήταν περισσότερο ή λιγότερο πιστά στην πολιτική της Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ δημιουργούν χάος για να προβάλλουν τον εαυτό τους ως ηγεμονική δύναμη. 

Στη δεκαετία του '90 η Ρωσία ήταν αδύναμη και δεν αντέδρασε, αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 άρχισε να ανακάμπτει σιγά - σιγά. Σήμερα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν αποφάσισε να αντιταχθεί ενεργά στην πολιτική των ΗΠΑ που φέρνει το χάος στη Μέση Ανατολή. Η στρατιωτική βοήθεια της Ρωσίας κατά της τρομοκρατίας στη Συρία μπορεί να θεωρηθεί ως πράξη της Ευρασιατικής γεωπολιτικής. Η Συρία βρίσκεται στο κέντρο της μάχης μεταξύ των εκπροσώπων μίας μονοπολικής (ΗΠΑ) και μίας πολυπολικής (Ρωσία) παγκόσμιας τάξης. 

Όμως, πέρα από αυτό, θα πρέπει να αντιληφθούμε το “Ισλαμικό Χαλιφάτο” ως μία άμεση απειλή για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση είναι ένα προϊόν της αμερικανικής πολιτικής, που δημιουργήθηκε για να διαδώσει το χάος ώστε να προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανά πάσα στιγμή, ένα πάτημα για τη δική της στρατιωτική επέμβαση, όπως μπορούμε να δούμε από το παράδειγμα της Συρίας. 

Ωστόσο, το ISIS είναι παρών όχι μόνο στο Ιράκ και στη Συρία, αλλά και στην Κεντρική Ασία. Τρομοκρατικές συμμορίες, οι οποίες έχουν τους ίδιους χορηγούς και την ίδια ιδεολογία με το “Ισλαμικό Χαλιφάτο”, είναι επίσης ενεργές στο Αφγανιστάν, στο Τατζικιστάν και στο Ουζμπεκιστάν κοντά στα ρωσικά σύνορα. Οι ομάδες αυτές λειτουργούν επίσης στο Βόρειο Καύκασο, εντός της ίδιας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι πρόκειται για προσπάθεια δημιουργίας χαοτικών συνθηκών. 

Η λογική πίσω από τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση είναι, επομένως, σαφής. Αν δεν περιορίσουμε την τρομοκρατία στη Συρία, την οποία δημιούργησαν και υποστηρίζουν οι ΗΠΑ, θα πρέπει σύντομα να παλέψουμε στα δικά μας σύνορα, ακόμη και μέσα στη δική μας γη. Η Συρία είναι η εξωτερική γραμμή της άμυνάς μας. Η επόμενη γραμμή βρίσκεται στο έδαφος της Ευρασιατικής Ένωσης, ακόμη και εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Επιπλέον, η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, σε αντίθεση με την αμερικανική “εκστρατεία ενάντια στην τρομοκρατία” είναι απολύτως νόμιμη. Η Μόσχα συνεργάζεται στενά με τη Δαμασκό, καθώς η νόμιμη συριακή κυβέρνηση ζήτησε επίσημα την υποστήριξη της Ρωσίας. Η ρωσική πολεμική αεροπορία συνεργάζεται με τον συριακό στρατό, ενώ οι υπό αμερικανική ηγεσία επιθέσεις λαμβάνουν χώρα ενάντια στη θέληση και παρά τις διαμαρτυρίες της κυβέρνησης της Συρίας. Ο Δρ. Μπασάρ αλ Άσαντ είναι ο νόμιμος και εκλεγμένος Πρόεδρος της Συρίας, που υποστηρίζεται από περισσότερο από το 50 τοις εκατό του πληθυσμού της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι στη Συρία παλεύουμε μαζί με τους συμμάχους μας ενάντια στην επέκταση του “Ισλαμικού Χαλιφάτου”. 

Πρέπει να έχουμε κατά νου τι θα σηματοδοτούσε ενδεχόμενη ολική κατάρρευση της Συρίας. 

Θα προκαλούσε αυτόματα την κατάρρευση όλων των άλλων μουσουλμανικών κρατών της περιοχής, ακόμη και μέχρι τη Βόρεια Αφρική θα επικρατούσε το χάος, όπως έχουμε ήδη δει στη Λιβύη. Μπορούμε, λοιπόν, να μιλάμε για μία αλυσιδωτή αντίδραση ή ένα φαινόμενο ντόμινο σε περίπτωση κατάρρευσης της Συρίας. Αυτό, με τη σειρά του, θα σήμαινε ότι εκατομμύρια προσφύγων και μεταναστών θα μετακινούνταν προς την Ευρώπη, διότι δεν θα υπάρχει πλέον μέλλον γι' αυτούς τους ανθρώπους στο απόλυτο χάος. 

Το χάος που δημιούργησαν οι ΗΠΑ, λοιπόν, κατευθύνεται όχι μόνο ενάντια στη Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία, αλλά και κατά της Ευρώπης. Όσο περισσότερο χάος και αταξία επικρατεί στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, τόσο περισσότεροι μετανάστες θα έρχονται στην Ευρώπη. Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση των κοινωνικών υποδομών και, ως εκ τούτου, στην πολιτική παράλυση της ευρωπαϊκής ηπείρου. Και εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χιλιάδες τρομοκράτες εισρέουν στην Ευρώπη μέσα από τα κανάλια διακίνησης μεταναστών. Σε περίπτωση που συνεχιστεί αυτή η τάση - και έχουμε στο μέλλον δέκα, είκοσι ή ακόμα και τριάντα εκατομμύρια μετανάστες - αυτό θα σήμαινε πραγματικά το τέλος της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή ήπειρος δεν θα “εξισλαμιστεί” per se, ούτε θα δημιουργηθεί “Χαλιφάτο”, αλλά η Ευρώπη θα βυθιστεί στο απόλυτο χάος. 

Σήμερα, η Ρωσία μάχεται εναντίον αυτής της εξέλιξης, κάτι που είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης, καθώς και η Ρωσία χρειάζεται την Ευρώπη και η Ευρώπη χρειάζεται τη Ρωσία. Η κατάρρευση της Ευρώπης θα είναι άσχημη για τη Ρωσία, και το ίδιο ισχύει αντιστρόφως, ακόμα κι αν δεν αναγνωρίζεται από πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σήμερα, οι οποίες ενεργούν ενάντια στα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Εκτός αυτού, υπάρχει επίσης κάποια ιστορική συνέχεια: Στο παρελθόν, η Ρωσία είδε την Ευρώπη ως ασπίδα ενάντια στον τουρκικό επεκτατισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Με την Ευρώπη να βυθίζεται στο χάος, αυτομάτως, απειλούνται τα δυτικά και νότια σύνορα της Ρωσίας. Ως εκ τούτου, η προστασία της Ευρώπης είναι προς το συμφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Για να διαφυλαχθεί η Ευρώπη από την πτώση στο χάος, η σημερινή Ρωσία είναι η ασπίδα της ευρωπαϊκής ηπείρου. 

Επομένως, η Ρωσία αγωνίζεται στη Συρία σε διάφορα επίπεδα: Μαχόμαστε ενάντια στις παγκόσμιες ηγεμονικές φιλοδοξίες των ΗΠΑ, προστατεύουμε τα δικά μας εθνικά συμφέροντα και την ασφάλεια της Ευρασίας πολεμώντας τον εχθρό προτού να έρθει σ' εμάς, διαφυλάττουμε την Ευρώπη από την πτώση διότι μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν επιβλαβής και για εμάς. 

Δημοσιεύτηκε στο γερμανικό περιοδικό ZUERST!

Μετάφραση/ απόδοση από την αγγλική, 

του Κ. Παπαδόπουλου

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΜΕΙΣ

Είμαστε περίεργοι άνθρωποι εμείς. Έχουμε ένα δικό μας τρόπο λειτουργίας. Μια δικιά μας λαβυρινθική σκέψη. Μας καταδιώκουν σαν στοργικές ερινύες, θύμησες από παλαιότερες ζωές…

Από τότε που βγαίναμε αθόρυβα από την κοιλιά του αλόγου και παραδίδαμε τη περήφανη Τροία στη πνοή του θανάτου.

Από τότε που μάτωναν τα πόδια μας στο γρήγορο περπάτημα, για να φθάσουμε εγκαίρως στις Θερμοπύλες.

Από τότε που φιλούσαμε τις γυναίκες μας στο μέτωπο και τις διώχναμε στη Ρόδο, αλλά εμείς μέναμε στα τείχη, ντυμένοι στη Πορφύρα και γινόταν η ζωή μας ένα με τη μαρμαρωμένη πέτρα της πολεμίστρας.

Από τότε που κραδαίνοντας το ξίφος και χρησιμοποιώντας την πιστόλα σα ρόπαλο, πέφταμε δίπλα στον Δικαίο. 

Από τότε που ξεψυχούσαμε στο λασπωμένο, χιονισμένο χαράκωμα, με την ταινία στο βραχίονα που έγραφε 

«Τιμή μας η Πίστη μας».

Ναι, έχουμε περίεργο, παράξενο τρόπο λειτουργίας. Μας έλκει ο κίνδυνος. Μας προκαλεί ο υπεράριθμος εχθρός. Ψάχνουμε εκείνο τον αντίπαλο που θα μας προσφέρει έναν καλό θάνατο. Άξιο του Αίματος και της Υστεροφημίας μας. Αντιπαθούμε την ηρεμία και την ησυχία.

Είμαστε πουλιά της καταιγίδας. Απροσάρμοστα και ανυπάκουα. Κι όμως.. θαυμάζουμε το υπέροχο χρώμα ενός λουλουδιού. Αγαπάμε τη μυρωδιά του δάσους και το χάδι της θάλασσας. Λατρεύουμε το ίδιο την Ανατολή αλλά και τη Δύση του ζωοδότη Ήλιου. Δεν λυγίζουμε, αλλά κλαίμε σα μικρά παιδιά, μπροστά στη προδοσία. Θρηνούμε για τον χαμένο σύντροφο που ξέπεσε τόσο για να προδώσει.

Πολλές φορές αργούμε να αντιδράσουμε. Αλλά όταν έρθει η ώρα είμαστε ασταμάτητοι. Ανεχόμαστε καρτερικά την αδικία, ελπίζοντας να συνετιστεί ο άδικος. Αλλά όταν έρθει η ώρα για δικαιοσύνη, είμαστε τυφλοί κι άκαρδοι.

Εμείς χτίσαμε μαρμάρινους ναούς, εμείς χτίσαμε καράβια, χτίσαμε πολιτισμό, νόμους, αρμονία. Εμείς και τα γκρεμίσαμε. Εμείς και θα τα ξαναχτίσουμε. 

Είμαστε θορυβώδεις και καβγατζήδες σαν το Διόνυσο. 

Είμαστε ρομαντικοί και ονειροπόλοι σαν τον Ορφέα. Είμαστε ηρωικοί σαν τον Πρωτεσίλαο και πολεμιστές σαν τον Αχιλλέα. 

Είμαστε εμείς που σταθήκαμε όρθιοι μπροστά στις προκλήσεις, και στις κακουχίες. Νικήσαμε Βάρβαρους, Πέρσες, Ρωμαίους, Γαλάτες, Φράγκους, Τούρκους, Βούλγαρους, Αλβανούς, Ιταλούς, Γερμανούς, Εγγλέζους.

Είμαστε εμείς που, σε όλο, μα όλο το πλανήτη, φυτέψαμε κληρονομιά, πολιτισμού, μόρφωσης κι ανθρωπισμού. Είμαστε περίεργοι άνθρωποι. Βλέπετε δεν ονειρευόμαστε μόνο το βράδυ, στον ύπνο. Ονειρευόμαστε κυρίως ξύπνιοι. Κι όποιος ονειρεύεται ξύπνιος, είναι επικίνδυνος άνθρωπος..

Πηγή:myrmithonas.blogspot.gr

ΑΝΑΛΥΣΗ: Η επιτυχία του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία και η επερχόμενη κυριαρχία της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα

Διεξήχθη ο πρώτος γύρος των περιφερειακών εκλογών στην Γαλλία, όπου το Εθνικό Μέτωπο κατάφερε μία μεγάλη νίκη τόσο ενάντια στους σοσιαλιστές του Ολάντ, όσο και ενάντια στους «συντηρητικούς» του Σαρκοζί. Συγκεκριμένα, το κόμμα Λεπέν προηγείται σε 6 από τις 13 περιφέρειες της χώρας, με ποσοστό που αγγίζει το 30%. Το κόμμα Ολάντ έχει καταποντιστεί όντας τρίτο με πολύ μεγάλη διαφορά από το δεύτερο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι με το πέρας της διαδικασίας έπεσαν και οι μάσκες των «ψευτοδημοκρατών» στη Γαλλία, αφού το Σοσιαλιστικό Κόμμα ανακοίνωσε ότι αποσύρει τους υποψηφίους του από τις περιοχές που το Εθνικό Μέτωπο έχει τα υψηλότερα ποσοστά με σκοπό οι κεντροαριστεροί να ψηφίσουν... Σαρκοζί!

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του γραμματέα του κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, έλεγε: "Στις περιοχές που κινδυνεύουν από το Εθνικό Μέτωπο όπου η αριστερά δεν ξεπερνά τη δεξιά, το Σοσιαλιστικό Κόμμα αποφασίζει να συγκροτήσει ρεπουμπλικανικό φράγμα ιδιαίτερα στο Νορ-Πα-ντε-Καλέ-Πικαρδία και στην Προβηγκία-Αλπεις-Κυανή Ακτή...Επί πέντε χρόνια, οι σοσιαλιστές δεν θα έχουν έδρες στις περιοχές αυτές". Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της ανοησίας και της αντιδημοκρατικότητας που χαρακτηρίζει τους ταγούς του «δημοκρατικού τόξου» ανά την Ευρώπη, αξίζει να αναφερθούμε και στο tweet του Ευρωβουλευτή του Σύριζα, Δημήτρη Παπαδημούλη, αμέσως μετά το γαλλικό εκλογικό αποτέλεσμα και μόλις ένα μήνα μετά το μακελειό στο Παρίσι. Ο Παπαδημούλης, λοιπόν, χαρακτήρισε με πιο μελανά χρώματα την νίκη του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία από ότι το τρομοκρατικό ισλαμικό χτύπημα στην πρωτεύουσα της ίδιας χώρας. Ιδού τι έγραψε: «"Μαύρη Κυριακή" για τη Γαλλία. Η πρωτιά της ακροδεξιάς Λεπέν,είναι ηχηρό πανευρωπαϊκό σήμα κινδύνου για τη δημοκρατία κ τη κοινωνική συνοχή». Κάθε άλλο σχόλιο περισσεύει!

H οικονομική ιστοσελίδα Bankingnews δημοσιεύει μία ενδιαφέρουσα ανάλυση σχετικά με τις χθεσινές περιφερειακές εκλογές της Γαλλίας. Το κεντρικό νόημα αφορά την επερχόμενο άνοδο και κυριαρχία του Λαϊκού Συνδέσμου στην Ελλάδα, που καθυστέρησε λόγω του "άθλιου κατασκευάσματος Σαμαρά και της προπαγάνδας σπίλωσης του εθνικιστικού χώρου" (αυτές ακριβώς τις φράσεις χρησιμοποιεί ο εύστοχος αρθρογράφος κρίνοντας το νομικό έκτρωμα της "εγκληματικής οργάνωσης"). 

Εδώ οφείλουμε μία σημαντική παρατήρηση: η Μαρίν Λεπέν συμβιβάστηκε με το Σύστημα για να επιτύχει υψηλά εκλογικά ποσοστά. Συνεργάστηκε με τον εβραϊκό παράγοντα, έκανε ακόμα και προεκλογικές διαφημίσεις εμφανίζοντας έγχρωμους μετανάστες ως ψηφοφόρους της και ενέκρινε τις δημόσιες εμφανίσεις ομοφυλόφιλων στελεχών της. Τέλος, διέγραψε τον πατέρα της Ζαν Μαρί Λεπέν από το Εθνικό Μέτωπο, αποκηρύσσοντας έτσι τη μεγαλύτερη Νίκη που έχει πετύχει εθνικιστικό Κίνημα στην Ευρώπη. Ο Λεπέν είχε περάσει στο δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών το 2002 και δεν κατάφερε να νικήσει, γιατί όλο το Σύστημα ενώθηκε εναντίον του, με αποτέλεσμα ακόμα και οι κομμουνιστές να ψηφίσουν τον Σιράκ. Το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν έχει ήδη κριθεί από εμάς, που επιλέξαμε τον δρόμο του ασυμβίβαστου εθνικιστικού αγώνα ενάντια στο διεφθαρμένο διεθνές σύστημα εξουσίας. 

Ακολουθεί η ανάλυση του Bankingnews:

Η νίκη της ακροδεξιάς στην Γαλλία και η άνοδος της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα – Το μέλλον ευνοεί τον εθνικισμό

Η Ευρώπη, η κοινωνία της Ευρώπης αλλάζει... αποδέχεται τις εθνικιστικές ιδέες! Η μεγάλη νίκη του εθνικού μετώπου, της ακροδεξιάς στην Γαλλία στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών καταδεικνύει την μεταστροφή της κοινωνίας. Η αριστερή προπαγάνδα που κυριάρχησε για πολλά χρόνια στην Ευρώπη ότι η ακροδεξιά είναι φασίστες και η αριστερά τα αγγελούδια της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης ξεθωριάζει. Το ακραίο τρομοκρατικό χτύπημα από ψυχικά άρρωστους τζιχανιστές στο Παρίσι και το δράμα της μεταναστευτικής ροής που προσεγγίζει το 1 εκατ. στην Ευρώπη και περίπου 700 χιλιάδες στην Ελλάδα, έχουν ισχυροποιήσει το Εθνικό κόμμα της Γαλλίας και πλέον αποτελεί το βασικό πυλώνα πολιτικής. 

Οι εθνικιστές στην Γαλλία κερδίζουν την κοινωνία όχι μόνο λόγω συγκυρίας. Η Ευρώπη, η κοινωνία της Ευρώπης αλλάζει. Αποδέχεται τις εθνικιστικές ιδέες, κατανοεί ότι οι αναφορές με φασισμού που τις προσέδιδε η αριστερά είναι κατασκεύασμα, παρωχημένες ιδεοληψίες. Η δύναμη του εθνικισμού θα ενταθεί στην Ευρώπη. Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο ρόλος της Χρυσής Αυγής σε αυτή την κοινωνική μεταστροφή. 

Στην Ελλάδα λόγω του άθλιου κατασκευάσματος Σαμαρά και της προπαγάνδας σπίλωσης του εθνικιστικού χώρου η Χρυσή Αυγή ενώ ξεκίνησε με μια εντυπωσιακή δυναμική, καθηλώθηκε σε ποσοστά ωστόσο ακόμη κρατάει την τρίτη θέση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα.  Οι Έλληνες είναι και πατριώτες και εθνικιστές, αρχίζουν να κατανοούν ότι όλη αυτή η αριστερή προπαγάνδα δεν απέδωσε περί φασιστών και αρχίζουν να κατανοούν την εθνικιστική ιδεολογία.  Είναι όμως αλήθεια ότι η Χρυσή Αυγή λόγω των δικαστικών εμπλοκών βρίσκεται καθηλωμένη ενώ θα μπορούσε να βρίσκεται στο 12% ή 15%. 

Για την Χρυσή Αυγή η περίοδος όπου διεξάγεται η δίκη θα είναι περίοδος λύτρωσης καθώς η ηγεσία θα αθωωθεί όπως και η καθολική πλειοψηφία των εμπλεκομένων. Η αριστερή προπαγάνδα έχει χάσει την διεισδυτικότητα της στην κοινωνία άπαξ και εφαρμόζει πιστά το μνημόνιο, άπαξ και σύρθηκε και διασύρθηκε με την πολιτική και στρατηγική υποτέλειας.  Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ δημοσκοπικά έχει πέσει πολύ και ελλείψει σοβαρού πολιτικού αντιπάλου κρατάει ακόμη τα ηνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο εκφραστής της αριστεράς αλλά ο γνήσιος εκφραστής του τρίτου μνημονίου και η εξέλιξη αυτή – που είναι αντικειμενική πραγματικότητα – έχει ξεθωριάσει την αριστερή ιδεολογία. 

Οι δραματικές εξελίξεις με τις προσφυγικές ροές και τους μετανάστες και λαθρομετανάστες έχουν συγκλονίσει την κοινή γνώμη αλλά όλοι γνωρίζουν και αναγνωρίζουν το λάθος. Αντί η Ευρώπη και οι ΗΠΑ και η Ρωσία να δώσουν την μάχη της παραμονής των εκατομμυρίων πολιτών της Συρίας ή του Ιράκ στις χώρες τους επέτρεψαν να εξαπλωθεί η τρομοκρατία του ισλαμικού κράτους, ψυχικά άρρωστων ανθρώπων που επικαλούνται το Ισλάμ.  Δεν είναι τίποτε άλλο από κοινοί εγκληματίες. 

Ακόμη και στην διαχείριση του προσφυγικού η Ελλάδα τα έκανε θάλασσα αν και – σε κάποιο βαθμό δεν έχει πλήρη ευθύνη –  Η Τουρκία πήρε 3 δισεκ. και η Ελλάδα πήρε 30 εκατ.  Η ΕΕ θεωρεί την Τουρκία υποψήφια για την ενταξιακή πορεία και την Ελλάδα την θεωρούν παρία.  Η αριστερή πολιτική σε όλους τους τομείς ακόμη και σε αυτούς του κοινωνικού κράτους έχει αποτύχει, δεν μπορεί να είναι επιτυχία οι χιλιάδες πρόσφυγες στο Πεδίον του Άρεως. 

Για την Χρυσή Αυγή λοιπόν υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναδείξει τις ιδέες της αλλά η δικαστική απόφαση της αθώωσης θα είναι το εφαλτήριο για την δυναμική επανάκαμψη.  Είναι οξύμωρο ότι πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους αλλά επιχορηγήσεις λαμβάνουν με μόνη εξαίρεση την Χρυσή Αυγή που δεν λαμβάνει καμία κρατική στήριξη. 

Η κοινωνία όταν διαπιστώσει ότι η Χρυσή Αυγή είναι εθνικιστές και όχι φασίστες, νεοναζιστές όπως η παρωχημένη και παρακμάζουσα αριστερή ιδεολογία τους συκοφαντεί τότε θα ξεκινήσει η πραγματική κοινωνική και εκλογική άνοδος της Χρυσής Αυγής.

" ΛΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ "

Γνωρίζει πολύ καλά πως δεν μπορεί να τα καταφέρει και ετοιμάζεται να το πεί στους δανειστές αλλά είναι πλέον αργά αφού το πρόγραμμα για τις μειώσεις σε όλες τις κατηγορίες των συντάξεων είναι μια κίνηση που δεν μπορεί να αποφύγει ο Α. Τσίπρας.

Στη χθεσινή συζήτηση στη βουλή ήταν επικριτικός ως προς τις προηγούμενες κυβερνήσεις και κυρίως στόχευσε εναντίον της ΝΔ λέγοντας τους ακριβώς :

«Δεν λέτε να βάλετε μυαλό, ενώ 7 μήνες ξημεροβραδιαζόσασταν με την προσδοκία: 

"σήμερα πέφτουν, αύριο πέφτουν και δώσατε τα ρέστα σας με το δημοψήφισμα» 

συνεχίζοντας σε πολύ υψηλούς τόνους: 

«χάσατε πανηγυρικά, μετά ήρθαν οι εκλογές, η πρώτη φορά που ο λαός αυτά τα 5 χρόνια κλήθηκε να ψηφίσει γνωρίζοντας τη συμφωνία». 

Όπως φαίνεται ετοιμάζεται να πράξει ενάντια στα όσα πριν λίγο καιρό συμφώνησε με την τρόικα αφού όπως κατάλαβε οι Έλληνες δεν ψήφισαν για τον ίδιο λόγο για τον οποίο εκείνος διαπραγματεύτηκε με τους Ευρωπαίους.