ΠΩΣ ΔΥΟ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΟΥΝ ΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΑΝΟΥΣΗ, ΕΚΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ

Σε συνέχεια του χθεσινού μας κειμένου, όσον αφορά τις καταγγελίες Πανούση και του κολοσσιαίου σκανδάλου που ξέσπασε, διαπιστώνουμε ότι ο πανικός της κυβέρνησης αρχίζει πλέον να λαμβάνει διαστάσεις υστερίας.

Εχθές όπως είχαμε αναφέρει έσπευσαν πανικόβλητοι στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, δυο υπουργοί ο υπουργός Δικαιοσύνης κύριος Παρασκευόπουλος, -απελευθερωτής αμετανόητων δολοφόνων και εμπόρων ναρκωτικών- και ο αναπληρωτής υπουργός ΠΡΟ ΠΟ κύριος Τόσκας, -ο άνθρωπος που αρχικά ήταν κατηγορηματικός για την εμπλοκή της Χρυσής Αυγής στα επεισόδια της προηγούμενης Πέμπτης στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και μετ ολίγον δήλωσε ότι πιθανά πρόκειται για Χρυσαυγίτες-, προκειμένου να καταθέσουν μηνυτήρια αναφορά, όσον αφορά τα αποκαλυπτικά στοιχεία που κατέθεσε στην κυρία Ευτέρπη Κοτζαμάνη ο πρώην υπουργός ΠΡΟ ΠΟ κύριος Πανούσης και που αφορούν τις στενές σχέσεις και επαφές υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης με ακροαριστερούς φυλακισμένους τρομοκράτες.

Αυτή τους η ενέργεια δεν είναι τίποτα άλλο, από μια προσπάθεια αφ ενός μεν να δείξουν ότι σύσσωμη η κυβέρνηση είναι εναντίον του κυρίου Πανούση, αφ ετέρου δε εμμέσως πλην σαφώς να εκφοβίσουν τα ΜΜΕ που συνεχίζουν να προβάλουν διαλόγους και αποσπάσματα από τα αποκαλυπτικά στοιχεία.

Συγκεκριμένα οι εξαίρετοι αυτοί φορείς της δημοκρατίας και της πολυφωνίας δήλωσαν. 

Κύριος Παρασκευόπουλος. «Ενημερώσαμε για ένα φαινόμενο που μας φαίνεται ιδιαίτερα προβληματικό, το φαινόμενο της δημοσιοποίησης εγγράφων τα οποία εμφανίζονται ως έγγραφα απόρρητα και της αναπαραγωγής τους κάτι το οποίο μας φαίνεται οπωσδήποτε προβληματικό αλλά ότι ενδεχομένως μπορεί να έχει και ποινικό ενδιαφέρον. Τα θέσαμε όλα αυτά στην κρίση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην κυρία Κουτζαμάνη».

Το ζητούμενο λοιπόν για τον κύριο υπουργό είναι ένα «προβληματικό φαινόμενο» που εντοπίζεται στη δημοσιοποίηση εγγράφων τα οποία είναι απόρρητα (γιατί άραγε;;;;) και όχι ότι το κράτος ανοίγει διάλογο σε ευρύ φάσμα με αδίστακτους εγκληματίες, συζητώντας μαζί τους για νομοθετήματα και σιωπώντας όταν εκείνοι αυτοδικαιώνουν τις εγκληματικές τους πράξεις.

Το ποινικό ενδιαφέρον που αναφέρει ευσχήμως ο κύριος υπουργός δεν είναι τίποτα άλλο από μια υποβόσκουσα απειλή. Ήτοι θα πέσει πέλεκυς σε όσους συνεχίσουν να αναπαραγάγουν αυτά τα στοιχεία. Τελειώνει δε εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στην κυρία Κοτζαμάνη και φυσικά εδώ δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε αυτή την εμπιστοσύνη, διότι η εν λόγω κυρία έχει περίτρανα αποδείξει ότι αποτέλεσε το στήριγμα, τον νομικό μπαλαντέρ που πάνω του βασίστηκε η προηγούμενη κυβέρνηση για να υλοποιήσει την κραυγαλέα σκευωρία της εις βάρος της Χρυσής Αυγής. Γιατί λοιπόν για μια ακόμη φορά να μην ασπαστεί τον ρόλο της θεραπαινίδας της εκτελεστικής εξουσίας; 

Κύριος Τόσκας. «Κατ’ αρχάς έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και πιστεύουμε ότι θα διερευνήσει τα ζητήματα της πιθανής, της πραγματικής, της όποιας διαρροής διαβαθμισμένων πληροφοριών η οποία δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε θέματα εθνικής ασφάλειας και σ’ αυτά τα θέματα νομίζω ότι δεν πρέπει να παίζουμε».

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι και ο κύριος αναπληρωτής υπουργός εκφράζει την εμπιστοσύνη του στη Δικαιοσύνη (μάλλον εννοεί την κατά περίπτωση) κάνοντάς μας να υποθέσουμε ότι η κυρία Ευτέρπη οδεύει προς το να δρέψει νέες δάφνες». 

Από τα λεγόμενά του συγχρόνως διαπιστώνουμε και τον έκδηλο πανικό του όταν προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους πάντες ανάγοντας μια συζήτηση μεταξύ ενός κρατικού λειτουργού, -όπως χαρακτηρίζεται ο κύριος Λάμπρου- με φυλακισμένους, σε θέμα εθνικής ασφαλείας. 

Το ότι από τις αποκαλύψεις Πανούση επιβεβαιώνεται και επισήμως πλέον, αυτό που εδώ και πολύ καιρό, ήταν ευρέως γνωστό, ήτοι οι στενές σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την ακροαριστερή τρομοκρατία, σε καμία περίπτωση δεν εμπίπτει στα θέματα εθνικής ασφαλείας, αλλά προκύπτει ως μείζων πολιτικό, κοινωνικό, ποινικό και ηθικό θέμα μιας σαθρής και ανεπαρκούς κυβέρνησης που οι πράξεις και οι συμπεριφορές ωρισμένων κορυφαίων στελεχών της, χαρακτηρίζονται ποινικά ως συνεργία και υπόθαλψη χαρακτηρισμένων τρομοκρατών. 

Το να δουν λοιπόν τα στοιχεία του κυρίου Πανούση το φώς της δημοσιότητας σε καμία περίπτωση δεν θίγεται η εθνική ασφάλεια, αλλά η ασφάλεια των σκιωδών αρωγών και ιδεολογικών συνοδοιπόρων τρομοκρατών και δολοφόνων. 

Βλέπουμε λοιπόν ότι ενώ ο κύριος Πανούσης αποκαλύπτει ένα μείζων και κρίσιμο θέμα ξεσκεπάζοντας μια κυβέρνηση μέσα στην οποία λειτουργεί και δρα μια εγκληματική συμμορία, οι εμπλεκόμενοι προσπαθούν να υποβαθμίσουν την καταιγιστική σοβαρότητα του περιεχομένου και να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, ανάγοντας το αξιόποινο του όλου θέματος, σε απλή διαρροή εμπιστευτικών πληροφοριών. 

Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς, όταν πριν ενάμισι περίπου έτος ο Συναγωνιστής μας Ηλίας Κασιδιάρης έφερνε στο φως της δημοσιότητας τις αποκαλύψεις Μπαλτάκου, αποδεικνύοντας τη σκευωρία που σχεδιάστηκε και στήθηκε εις βάρος της Χρυσής Αυγής από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που προκειμένου να την υλοποιήσει κατάλυσε τη δημοκρατία, ευτέλισε το σύνταγμα και τη δικαιοσύνη και εξέτρεψε το πολίτευμα, αντί ενός εικοσιτετραώρου ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση να γκρεμίσει την κυβέρνηση, τήρησε σιγήν ιχθύος αφήνοντας τους αθλίους να υποβαθμίσουν και να αποσιωπήσουν τη σοβαρότητα των αποκαλύψεων και να παραπέμψουν τον Συναγωνιστή μας σε δίκη για κακουργηματικού τύπου απόσπαση πληροφοριών.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι την ίδια ακριβώς μέθοδο με την αστική δημοκρατία, εφαρμόζει και η «υπέρμαχος» των ανθρωπίνων ελευθεριών αριστερά προκειμένου και αυτή να αποσιωπήσει τις βρωμιές της.

Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Γονυπετείς ενώπιον της «παράγκας Μπάμπη» οι συριζαίοι για τους διαλόγους με τους τρομοκράτες

Πέθανε το αριστερό αντιμνημόνιο: εκατομμυριούχοι, γραφικοί, μολότωφ και ο Μιχελογιαννάκης στις αποτυχημένες πορείες σταλινικών και κρατικοδίαιτων

Σήμερα πέθανε οριστικά το παραμύθι της "αντιμνημονιακής" αριστεράς. Τρεις κι ο κούκος συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις κκέδων και εργατοπατέρων. Ο Σύριζα πούλησε τρέλα καλώντας και αυτός τους πολίτες να διαδηλώσουν ενάντια στην πολιτική του.

Ο λαός, ευτυχώς, έφτυσε κατάμουτρα όσους τον κοροϊδεύουν. Ας σημειωθεί ότι όσοι διοργάνωσαν και συμμετείχαν στις σημερινές απεργίες (κκε, αδεδυ, λαφαζαναίοι και λοιποί) είναι 100% κρατικοδίαιτοι και πλείστοι εξ αυτών τα παίρνουν χοντρά από τα μνημονιακά - κρατικά ταμεία, την ώρα που ο Έλληνας αργοπεθαίνει.

Ο Μιχελογιαννάκης, που στηρίζει όλα τα δολοφονικά μέτρα και την πολιτική της Μέρκελ, πήγε πρώτος-πρώτος στις συγκεντρώσεις για να διαδηλώσει ενάντια στον εαυτό του. Δεν φταίει όμως αυτός, φταίνει οι καραγκιόζηδες που τον υποδέχτηκαν και βγήκαν μαζί του φωτογραφίες μες στην καλή χαρά.

Τα σταλινικά απολιθώματα του ΚΚΕ με τις off-shore εταιρείες, τις αγοροπωλησίες τηλεοπτικών συχνοτήτων και τις απολύσεις των δικών τους εργαζομένων έφαγαν φόλα και πάλι από τους πολίτες. Όπως γάψαμε  χθες , σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο του Περισσού, χάνουν το 30% των οπαδών τους, που δεν πιστεύει ούτε λέξη από τα ψέμματα των κομματικών καθοδηγητών του.

Τα ίδια και χειρότερα και με τους αποτυχημένους των τελευταίων εκλογών λαφαζαναίους, που κατέβηκαν σήμερα στην πορεία (καμιά δεκαριά άτομα) για να δικαιολογήσουν τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που αρπάζουν και αυτοί από τα κρατικά ταμεία. Στην πρώτη γραμμή και η Βαλαβάνη με μαύρη τσάντα, που πιθανολογείται ότι περιείχε τα εκατομμύρια που έβγαλε στις τράπεζες του εξωτερικού και σήμερα θα τα... μοίραζε στον φτωχό λαό.

Οι αναρχικοί έκαναν τα καθιερωμένα μπάχαλα, χωρίς να γίνει καμία σύλληψη και χωρίς να βγει ο Τόσκας στην κρατική τηλεόραση να δηλώσει ότι θα συλλάβει πατάξει τους ταραξίες. Χρήσιμο εργαλείο του εθνοκτόνου συστήματος, όποιο προδοτικό κόμμα και να κυβερνά την χώρα.

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

ΚΚΕ: ΔΙΑΛΥΟΜΑΣΤΕ! ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΓΙΝΟΥΝ ΟΙ… ΜΠΙΖΝΕΣ ΜΑΣ;

Μαύρες πλερέζες έχουνε ρίξει οι βαθύπλουτοι σπάγκοι του Περισσού, διαπιστώνοντας ότι το μονότονο παραμύθι τους δεν τραβάει άλλο, γιατί τα… πελατάκια άρχισαν να ξυπνάνε και να κόβουνε λάσπη από την Ανώνυμη Εταιρεία τους. 

Αποκαλύπτει σχετικά η απολύτως φιλική τους φυλλάδα των Ιών:

«Ένας στους τέσσερις οπαδούς του ΚΚΕ διαφωνεί με την πολιτική του!

Εσωκομματικό σημείωμα, αυστηρά περιφρουρημένο, «κατεβαίνει» αυτό το διάστημα μέχρι το επίπεδο των Τομεακών (πρώην νομαρχιακών) Επιτροπών του ΚΚΕ.

Το σημείωμα αυτό αποτελεί αδημοσίευτο μέρος της πρόσφατης απόφασης της Κ.Ε. του κόμματος «για τις μετεκλογικές εξελίξεις και τον προγραμματισμό δράσης» και αφορά μια σειρά διαπιστώσεις ιδιαίτερα ανησυχητικές για τη σχέση του ΚΚΕ με τους οπαδούς τους.

Τα σημαντικότερα σημεία αυτού του εσωκομματικού σημειώματος είναι ουσιαστικά δύο:

Το πρώτο αφορά τη διαπίστωση της Κ.Ε. ότι το 25% με 30% των οπαδών του ΚΚΕ διαφωνούν με την πολιτική του.

Το δεύτερο αναφέρεται στη μεγάλη διαρροή ψηφοφόρων που είχε το ΚΚΕ στις εκλογές του Ιουνίου του 2012, με αποτέλεσμα η εκλογική του δύναμη να περιοριστεί σχεδόν στο μισό.

Η Κ.Ε. εκτιμά ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ψηφοφόρων έχει χαθεί οριστικά για το ΚΚΕ και μόνο ένα πολύ μικρό μέρος επανέκαμψε σε αυτό εκλογικά.

Πρέπει ακόμη να επισημανθεί ότι είναι τόσο αυστηρή η περιφρούρηση αυτού του κειμένου που στα στελέχη τα οποία καλούνται να το διαβάσουν απαγορεύεται να κρατούν σημειώσεις».

Κατανοούμε τη δυστυχία των συντρόφων (βλέπετε, είναι πολλά τα λεφτά που θα χαθούν αν εξαφανιστεί πολιτικά το κόμμα του… λαού), αλλά πρόκειται για κάτι… αναπόφευκτο. Διότι, εφόσον βυθίζεται ολόκληρο το σάπιο μεταπολιτευτικό σύστημα (κι είμαστε ακόμα στην αρχή…), πως είναι δυνατόν να διασωθεί το μακρύ του χέρι;

Και καλά τα μεγάλα στελέχη. Τους «καθοδηγητές». 

Αυτούς μην τους… κλαίτε, έχουνε γίνει… εξπέρ στις μπίζνες και θα επιβιώσουν στους δύσκολους καιρούς που έρχονται. Όσο για τους παρακάτω, θα είναι να τους… κλαίνε οι ρέγκες! Επαγγελματίες κομμουνιστές, το ξέρω ότι το βρίσκετε… φρικτό, αλλά ετοιμαστείτε να δουλέψετε για πρώτη φορά στη ζωή σας! Ευκαιρία να αποκτήσετε επιτέλους… προλεταριακή συνείδηση!

Αθανάσιος Βασιλόπουλος

Οι θρασύδειλοι κολλητοί των τρομοκρατών τολμούν να χαρακτηρίζουν την Χρυσή Αυγή “εγκληματική οργάνωση”

Είναι ολοφάνερο ότι οι συριζαίοι προσπαθούν να υποβιβάσουν την νοημοσύνη μας με τις φαιδρές δικαιολογίες τους ύστερα από τις τρομερές αποκαλύψεις του Πανούση.

Ας δούμε ποιοι ακριβώς διάλογοι βγήκαν στον αέρα: «ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: Θα τα δούμε όλα. Θα τα δούμε νομοθετικά: Σάββα Ξηρό, DNA, αποφυλακίσεις, όλα…

ΜΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ: Τίποτα δεν κάνετε!

ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: Δεν είμαστε μόνο εμείς, υπάρχει και ο “υπερυπουργός” και αυτός δεν είναι δικός μας.

ΜΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ: Καλά κάναμε τότε και του βάλαμε βόμβα».

Σε έναν άλλο διάλογο, το ηγετικό μέλος των Πυρήνων λέει στο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ: “Μας κοροϊδέψατε, ρε! Τι ήταν αυτό που κάνατε; Ήταν αυτά που είχαμε πει; Μας κοροϊδέψατε!”.

Στα παραπάνω, το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Λάμπρου, ο οποίος φέρεται ότι είναι αυτός ο οποίος συνομιλεί με τον τρομοκράτη, δήλωσε τα εξής: «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο κ. Πανούσης φτάνει στο σημείο να δίνει ανθρώπους με κυνικό τρόπο στην Εισαγγελία, καταγράφοντας διαλόγους που δεν ξέρω πώς τους βρήκε, των οποίων και αμφισβητώ την ύπαρξη». Οι δικαιολογίες του Λάμπρου είναι «για τα μπάζα».

Όταν, μάλιστα, δηλώνει ότι « αμφισβητώ την ύπαρξη», αναφερόμενος στους διαλόγους, και δεν τους αρνείται κατηγορηματικά, τότε η απάντησή του περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. 

Προς υπεράσπιση του Λάμπρου, εκτός φυσικά από την κυβέρνηση για ευνόητους λόγους, βγήκε και η Άντα Ψαρρά, η οποία όμως με το γνωστό ύφος γραφής της μάλλον επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση για το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. 

Γράφει χαρακτηριστικά το εν λόγω «σαΐνι» της δημοσιογραφίας στην φυλλάδα που αρθρογραφεί: 

«Ο Πάνος Λάμπρου ήταν και παραμένει ένας εξαίρετος μαχητής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολύ καλά έκανε και προσπάθησε να συμβάλει ανιδιοτελώς στη λήξη μια πολυήμερης απεργίας πείνας, όπως προσπάθησε επίσης να μεταφέρει τα δίκαια ή και τα παράλογα αιτήματα κρατουμένων όλων των “ειδών” στο αρμόδιο για τη διαβίωση των κρατουμένων υπουργείο. Οι Πυρήνες που καταδικάστηκαν με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο σε καθαρά ποινικό επίπεδο μετρούν κάποιες αναίμακτες ληστείες, χαμηλής ισχύος εκρήξεις και έναν τραυματισμό αστυνομικού. Όλα αυτά -προς αποφυγή σκόπιμων παρεξηγήσεων- είναι προφανώς βαριά ποινικά αδικήματα. Ειδικά αυτοί όμως οι κατηγορούμενοι τιμωρήθηκαν λόγω του συγκεκριμένου νόμου με δεκαπλάσιες ποινές από ό,τι άλλοι που έχουν κάνει ακριβώς τα ίδια και ίσως και πολύ χειρότερα».

Βεβαίως, από τους διαλόγους που βγήκαν στην δημοσιότητα, αυτό το οποίο εξάγεται ως συμπέρασμα είναι ότι υπάρχει ένα κυβερνητικό στέλεχος, που κρατάει μια απαράδεκτη ηθικά, πολιτικά και νομικά στάση υποτέλειας, επεξηγήσεων και απολογίας απέναντι σ’ έναν αμετανόητο τρομοκράτη, ο οποίος, ως κακομαθημένο καλόπαιδο, απαιτεί τα πάντα.

Εδώ, λοιπόν, δεν έχουμε «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά έναν φοβισμένο τύπο, που μέχρι και αποφυλακίσεις υπόσχεται σ’ αυτούς τους οποίους η Άντα Ψαρρά προσπαθεί να δικαιολογήσει στα γραφόμενά της. 

Ποιος, άραγε, ξεχνάει τις περιβόητες εκφράσεις «νεαρός κρατούμενος» (αναφερόμενη σε 38χρονο τρομοκράτη!) και «μωρά στο εδώλιο» (για τους πάνω από 20 ετών αναρχικούς ληστές στο Βελβεντό Κοζάνης); Και όμως, όλη αυτή η συνομοταξία στελεχών και δημοσιογράφων του ευρύτερου «αντιφασιστικού αγώνα», οι πρόθυμοι συνομιλητές με τους τρομοκράτες, στους οποίους απολογούνται για την αδράνεια στις μέχρι τότε κινήσεις τους για την εξυπηρέτηση των αιτημάτων τους, και τους «χαϊδεύουν» με διάφορους αβαντοδόρικους χαρακτηρισμούς, έχουν το απύθμενο θράσος να ομιλούν για «εγκληματική οργάνωση», αναφερόμενοι στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Όσο περισσότερο εκδηλώνονται τόσο πιο πολύ φανερώνονται ως προς τι πραγματικά θέλουν και πού αποσκοπούν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Η «ΘΛΙΒΕΡΗ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ… ΚΑΡΟ ΤΟΥ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΥ

Ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη οι εναπομείναντες βρικόλακες του μπολσεβικισμού (για να υπηρετούν –ως παρακρατικοί- τα αστικά κράτη…) είναι σχετικά προσεκτικοί και αποφεύγουν να προκαλούν με θετικά σχόλια για τα πιο φονικά και απαίσια σύμβολα της μπολσεβικοκρατίας (που ψόφησε οριστικά και αμετάκλητα το 1989), οι εγχώριοι είναι θρασύτατοι και δε διστάζουν να υπερασπιστούν τα πάντα. Ακόμα και το Τείχος του Αίσχους!

Έτσι, στις μπολσεβίκικες ιστοσελίδες, δημοσιεύθηκε άρθρο υπό τον τίτλο «Το Τείχος του Βερολίνου και τα ψέματα των ιμπεριαλιστών», κάποιου που υπογράφει ως «υποψήφιος Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας» – φανταστείτε τι θα μάθουν τα κακόμοιρα τα παιδάκια μας έτσι και γίνει διδάκτωρ! Πάρτε μια γεύση από το παραλήρημα των τελειωμένων μπολσεβίκων:

«Η 9η Νοέμβρη αποτελεί ημερομηνία-ορόσημο για όσους έχουν αναγάγει την αντικομμουνιστική προπαγάνδα σε επάγγελμα. Πρόκειται για τη μέρα εκείνη που, το 1989, ξεκίνησε η καταστροφή του λεγόμενου «Τείχους του Βερολίνου». Έκτοτε, κάθε χρόνο παρακολουθούμε φιέστες, μικρότερες ή μεγαλύτερες, της επετείου για την πτώση του Τείχους και την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ).Στις φιέστες αυτές οι νικητές του Ψυχρού Πολέμου επιστρατεύουν όλη τους την αντικομμουνιστική φαντασία προκειμένου να γιορτάσουν το «μεγάλο γεγονός» – το 2014, στην 25η επέτειο, επίσημος προσκεκλημένος ήταν η θλιβερή μαριονέτα του διεθνούς ιμπεριαλισμού που ακούει στο όνομα Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.Εδώ και 26 χρόνια, στο πλαίσιο της κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, η αστική ιστοριογραφία, τα αστικά μέσα ενημέρωσης αλλά και οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι οπορτουνιστές επιδίδονται σε μπαράζ διαστρεβλώσεων αναφορικά με την ιστορία του Τείχους.Συκοφαντούν σκόπιμα τη Λ.Δ. της Γερμανίας, τις κατακτήσεις της οικοδόμησης του σοσιαλισμού…».

Βεβαίως, δεν έχει νόημα να απαντάμε σε νοσταλγούς του Τείχους του Αίσχους –τους έχουν απαντήσει καταλλήλως οι λαοί τα τελευταία 25 χρόνια- αλλά θα απαντήσουμε –με δύο εικόνες, μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Φωτογραφία 1η: Ώστε «θλιβερή μαριονέτα του διεθνούς ιμπεριαλισμού» ο Γκορμπατσώφ, σύντροφε; Και η συντρόφισσα Αλέκα τι δουλειά έχει να χαριεντίζεται με μια «θλιβερή μαριονέτα του διεθνούς ιμπεριαλισμού»; Μήπως είναι κι αυτή μία από τα ίδια; Ή μήπως, είσαστε όλοι σας μία από τα ίδια;

Φωτογραφία 2η: Ιδού οι… «κατακτήσεις της οικοδόμησης του σοσιαλισμού»: το κάρο του μπολσεβικισμού, εν έτει 1987, στην Ανατολική Γερμανία!

Λέτε να υπάρχει και καμιά φωτογραφία της κυρά-Αλέκας από καμιά επίσκεψη στην Ανατολική Γερμανία, παρέα με την τότε κομσομόλα Μέρκελ; Για να το ψάξουμε.

Αντίοχος

Πολιτική σχιζοφρένεια : Ο Σύριζα καλεί σε απεργία ενάντια στην πολιτική του… Σύριζα! Και ο Σύριζα πάει για ζουρλομανδύα.

Με την «πρώτη φορά αριστερά» ο πολιτικαντισμός περνάει σε νέα επίπεδα. Έως τώρα γνωρίζαμε τις κωλοτούμπες των πολιτικάντηδων και το πώς άλλα έλεγαν ενώπιον του κόσμου τους και άλλα ενώπιον των «διεθνών εταίρων».

Τώρα, όμως, νέα «ήθη» και «έθιμα» αρχίζουν και βγαίνουν στην επιφάνεια, για να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε από τη μνημονιακή στροφή του Σύριζα.

Συγκεκριμένα, το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής του Σύριζα καλεί σε απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς και επιτίθεται στις «ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές» που μαστίζουν τον κόσμο της εργασίας.

Κοινώς, το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής του Σύριζα καλεί σε μαχητική συγκέντρωση ενάντια στις πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση Σύριζα.

Πρόκειται, προφανώς, για μία αντίφαση στην ίδια την συλλογική προσωπικότητα του κυβερνώντος κόμματος, επί της ουσίας μπορεί μονάχα η ψυχιατρική να αποφανθεί, όμως είναι σαφείς οι ενδείξεις μίας επιθετικής σχιζοφρένειας και ενός διπολισμού ανάμεσα σε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα εφαρμογής των μνημονίων και ενός θαμμένου υποσυνείδητου αριστερισμού, ο οποίος παλεύει να επανέλθει στην επιφάνεια.

Ουσιαστικά στο σώμα του Σύριζα παλεύουν δύο πολιτικαντισμοί. Αυτός της κυβερνήσεως και αυτός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.

Είχαμε συνηθίσει την… αστάθεια Σαμαρά, όμως τώρα βλέπουμε ότι και ο Σύριζα πάει για ζουρλομανδύα. 

Συνεπώς, το συμπέρασμα έρχεται αβίαστα. Το μνημόνιο βλάπτει σοβαρά την… ψυχική υγεία. 

EKTAKTO: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ!!! Ο ΑΛΕΞΗΣ ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ!!!

Την αμέριστη συμπαράστασή του στο τμήμα εργατικής πολιτικής του κόμματός του, που καλεί σε απεργία ενάντια στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει ο Αλέξης Τσίπρας προχωρόντας σε κατάληψη του Μεγάρου Μαξίμου.

Σύμφωνα με μαρτυρίες του προσωπικού ασφαλείας του Μαξίμου, ο Πρωθυπουργός, φθάνοντας σήμερα το πρωί στο γραφείο του, ακύρωσε όλα τα ραντεβού του και στη συνέχεια ύψωσε πανό στην είσοδο, με τη λέξη «κατάληψη».

Ο κ. Τσίπρας, στη συνέχεια, έβγαλε το κοστούμι του, φόρεσε πιο άνετα ρούχα και στήθηκε έξω από το Μαξίμου καίγοντας σημαίες του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρόμενος για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που οδηγούν τον λαό στην φτωχοποίηση.

Ανάμεσα στα αιτήματα του πρωθυπουργού, είναι και η παραίτηση του πρωθυπουργού, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μια πιο φιλολαϊκή κυβέρνηση, που από την πλευρά της αντιπολίτευσης, θα υπερασπίζεται πιο αποτελεσματικά τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, κόντρα στους δανειστές.

Ερωτόμενος πάντως ο Αλέξης Τσίπρας από δημοσιογράφους που έχουν συγκεντρωθεί από το πρωί, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί αφού δεν θέλει να ρίξει την πρώτη αριστερή κυβέρνηση της χώρας και απευθυνόμενος στον εαυτό του απαίτησε να προκηρύξει εκλογές.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)

Moufanet

Ένας αστυνομικός και το παράπονό του...

Επειδή ακριβώς υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι η Χρυσή Αυγή θα παίρνει 70% στους αστυνομικούς. Γιατί όπου κυριαρχούν οι αξίες του πραγματικού ανθρωπισμού και της αρετής, μόνη πολιτική δύναμη εκπροσώπησης είναι το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα.

"Έχω πάει εκεί που δεν τολμάς να βρεθείς, από τις φωτεινές πλατείες μέχρι το πιο σκοτεινό σοκάκι, για να μπορείς να κυκλοφορείς με ασφάλεια. Έχω αντιμετωπίσει άτομα με τον διπλάσιο όγκο και τα μισά μου χρόνια για να σε προστατέψω. Φορτώνομαι κάθε μέρα πάνω από 10 κιλά εξοπλισμό (που πολλές φορές πληρώνω από την τσέπη μου) και στο τέλος της μέρας είναι η μέση μου που πληρώνει τον λογαριασμό, αλλά εσένα δεν σε νοιάζει.

Δεν αποφασίζω για τους νόμους κι όμως μου ζητάς τον λόγο όταν κάποιος νιώθεις ότι είναι άδικος. Δεν επιβάλω ποινές κι όμως γκρινιάζεις όταν νιώθεις ότι η δική σου ήταν πολύ αυστηρή ή εκείνου που σε αδίκησε πολύ μικρή, μετά από κάποιο δικαστήριο.

Με φώναξες με καύσωνα, βροχή, χιόνι, παγωνιά και ήρθα, τις ώρες που εσύ διασκεδάζεις, ξεκουράζεσαι, απολαμβάνεις στιγμές με την οικογένεια σου και ξεχνάς ότι θα ήθελα κι εγώ να είμαι με την δική μου. Μου μιλάς ευγενικά όταν είμαι εκεί και βρίζεις πίσω από την πλάτη μου, αλλά δεν πειράζει.

Με βρήκες απέναντι σε....κάποια πορεία, με έβρισες, με έφτυσες, μου πέταξες πέτρες, μπουκάλια προσπάθησες να με κάψεις ζωντανό… γιατί; Επειδή δεν σε άφησα να περάσεις ένα δρόμο; Επειδή δεν σου επέτρεψα, πάνω στον θυμό σου, να καταστρέψεις την περιουσία του διπλανού σου ή εκείνα που με δικά σου λεφτά έχουν φτιαχτεί;

Όταν κάνω κάτι καλό, περνάει στα ψιλά γράμματα. Ήταν η δουλειά του λένε, σιγά το πράγμα, τι κι αν μπήκε μέσα σε ένα κτήριο γεμάτο καπνό για να σώσει μερικούς μαθητές, τι κι αν παραλίγο να πνιγεί για να σώσει κάποια που έκανε λάθος στην οδήγηση και έριξε το αυτοκίνητο της στο λιμάνι. τι κι αν βρέθηκα κι εγώ στο νοσοκομείο επειδή κάποιος παραβίασε ένα STOP καθώς συνόδευα παιδάκι με επείγον περιστατικό, τι κι αν κατάφερα να συλλάβω ένα κακοποιό αποφασισμένο και οπλισμένο για πόλεμο, μέσα σε ένα δρόμο γεμάτο αθώους πολίτες, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.. Αυτή δεν είναι η δουλεία του;

Αν όμως κάνω κάποιο λάθος χαίρεσαι να με κρίνεις. Δεν είμαι εκπαιδευμένος λες, δεν είμαι άξιος, χωρίς να σκεφτείς ότι είμαι κι εγώ άνθρωπος, κουράζομαι, φοβάμαι και συνήθως έχω κλάσματα του δευτερολέπτου στην διάθεση μου, για να πάρω μια απόφαση ζωής ή θανάτου. 

Μια απόφαση που όλοι οι υπόλοιποι θα έχουν μέρες στην διάθεση τους, για να κρίνουν από την άνεση του καναπέ τους αν ήταν σωστή ή όχι. 

Αν πεθάνω στο καθήκον γίνομαι θέμα για μερικές μέρες… Και μετά τον πόνο τον περνάνε μόνοι τους οι δικοί μου άνθρωποι. Ένας αριθμός μητρώου για διαγραφή, ένας μισθός λιγότερος…

Κι όμως παρόλα αυτά είμαι περήφανος γι’ αυτό που κάνω. Γιατί βλέπω την διαφορά που κάνει στην ζωή των ανθρώπων καθημερινά. Γιατί η καλημέρα του περιπτερά αξίζει περισσότερο από ένα φιλοδώρημα, γιατί το ευχαριστώ της μητέρας που βοήθησες το παιδί της, αξίζει πιο πολύ από όλα τα δελτία ειδήσεων του κόσμου και για αυτό θα συνεχίσω να είμαι εδώ, κι ας χαλάει ορισμένους.

Βλέπεις υπάρχουν και κάποιοι που ποτέ τους δεν με συμπάθησαν. Οι εγκληματίες, οι δολοφόνοι, οι βιαστές, με μισούν όχι μόνο γιατί τους κυνηγάω, αλλά νομίζω περισσότερο επειδή τους θυμίζω το τι θα μπορούσαν να ήταν, αν είχαν κάνει άλλες επιλογές στην ζωή τους….

"Πηγή: Facebook/ΔΙΑΣ in Action

Η ψυχοπαθολογία της Αριστερής σκέψης

Η Αριστερά είναι εδώ και δέκα μήνες κυβέρνηση. Αλλά προτού γίνει εξουσία, έγινε τρόπος σκέψεως ενός μεγάλου τμήματος της Κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των λεγομένων Δεξιών. Προκειμένου να προσδιορίσει τα όρια της σκέψεως, η Αριστερά επιδιώκει να βάζει εκείνη τις ιδεολογικές γραμμές. Παρέχει το ιδεολογικό άλλοθι και την τρομοκρατία, και η Δεξιά κάνει τα υπόλοιπα. Όμως, η κυριαρχία αυτή, κάθε άλλο παρά προοιωνίζει το αήττητο της πολιτικής της έκφρασης. Αντίθετα τα συστήματά της είναι προβλέψιμα και γι’ αυτό σχετικά εύκολα να καταρριφθούν.  

Αριστερά και ΜΜΕ 

Η Αριστερά χαρακτηρίζεται από διπολικότητα. Ενώ διατείνεται ότι είναι πρόμαχος της δημοκρατίας, καταργεί την ελευθερία της σκέψης και επιβάλλει την τρομοκρατία του νου. Χρησιμοποιούνται γι’ αυτό τα ΜΜΕ των καπιταλιστών τα οποία τροφοδοτούνται αφειδώς από τον ίδιο τον Λαό. Ο Λαός παράγει χρήμα και το χρήμα του μεταφέρεται στους δημοσιογράφους και τα Μέσα που χρηματοδοτούνται για να εξωραΐζουν, να προβάλλουν ή να αποκρύπτουν γεγονότα. Αριστερά και Δεξιά γνωρίζουν ότι όταν οι άνθρωποι αποδεχθούν την κατάσταση του γκόιμ, εξουδετερώνονται και δεν αντιδρούν. Στον ιουδαϊκό πολιτικό μανιχαϊσμό Αριστεράς-Δεξιάς, η ανάγκη του ανθρώπου για ελευθερία μεταφράζεται σε συμφέρον. Εξ ου και η «πάλη των τάξεων». Οι άνθρωποι αποκτούν ανάγκες, και για την ικανοποίησή τους είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν οτιδήποτε τους υποδειχθεί, συνήθως μέσω των ΜΜΕ. 

Οι δυο πυλώνες της ρητορικής 

Η Αριστερή ρητορική είτε πρόκειται για την αστική σοσιαλδημοκρατία είτε για τους αντι-φα  στηρίζεται σε δύο μύθους: την ισότητα και την ειρήνη ή καλύτερα, την αποφυγή του πολέμου. Οι μέθοδοι και η ένταση της εφαρμογής τους μπορεί να διαφέρουν, αλλά η ουσία παραμένει.  

Όταν η αξία των ανθρώπων είναι ίση, η ποιότητα του προσώπου, η έννοια της άμιλλας, η προσπάθεια βελτίωσης και η αριστεία, ακυρώνονται. Ακόμη περισσότερο όταν ως ισότητα υπονοείται ουσιαστικά η ομοιότητα. Για την Αριστερά και την Καπιταλιστική Δεξιά όλοι είναι ίδιοι, και όντες ίδιοι, είναι εφικτό και τελικά επιβαλλόμενο να αντικαθίστανται προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι στόχοι της αυτοχρισμένης ελίτ. Αυτό για παράδειγμα εξηγεί την στήριξη Αριστεράς και Καπιταλιστών στην λαθρομετανάστευση και την αντικατάσταση των πληθυσμών. 

Στον μύθο αυτό εντάσσονται η ισότητα των Φύλων και η ισότητα των Φυλών. Αλλά και στην Οικονομία, οι φόροι (ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ) είναι οριζόντιοι. Η ισότητα προς τα κάτω, εκφράστηκε στα Πανεπιστήμια με την απαίτηση των αριστεριστών για το «δημοκρατικό 5» σύμφωνα με το οποίο όλοι οι φοιτητές ασχέτως προσπάθειας έπρεπε να περνούν το μάθημα με την βάση. 

Πίσω από τον δεύτερο μύθο, της αποφυγής του πολέμου, κρύβεται στην πραγματικότητα ένας αταβιστικός φόβος της σχέσης με τον «άλλο». Παρότι οι Αριστεροί φαίνεται ότι ενδιαφέρονται για την ετερότητα και «το διαφορετικό», η Αριστερά απορρίπτει την θεμελιώδη φυσική συνεκτική σχέση με τον «άλλο» που είναι η φάρα, το Έθνος, η Φυλή.  

Αλλά η υπεράσπιση του Έθνους, σημαίνει σύνορα, και σύνορα σημαίνει εν δυνάμει πόλεμος. Η εμμονή με την «παγκόσμια συναδέλφωση» και την «παγκόσμια ειρήνη» είναι μια «θηλυκή» υστερία της Αριστεράς. Οποιαδήποτε διαμάχη πρέπει να πάψει, και στην θέση της να μπει μια ατέρμονη πάλη εναντίον των συνολικά διαπιστωμένων και αποδεκτών. Εχθρός γίνεται ο διπλανός και η ένταση διαχέεται σε ολόκληρη κοινωνία.  

Αριστερά και «διαφορετικότητα» 

Η συλλογιστική με την οποίαν η Αριστερά εμποτίζει στην Κοινωνία  λέει πως για να σταματήσουν οι διαμάχες μεταξύ κρατών, πρέπει να καταργηθούν τα σύνορα. Ομοίως καταργούνται τα «σύνορα» μεταξύ ανδρών και γυναικών και οι διακρίσεις μεταξύ των Φυλών, και κατασκευάζονται κοινωνικές «φυλές» και «φύλα» με κοινές αναφορές τις μαζικές εκφράσεις αδιεξόδων, απογοήτευσης και βίας. 

Παρά τους ισχυρισμούς τους οι Αριστεροί δεν σέβονται τον «άλλο» αλλά έχουν ένα βαθύ πρόβλημα επικοινωνίας με τον «άλλο». Θέλουν να καταργήσουν την υπόσταση του «άλλου» ώστε να μην χρειάζεται να έρχονται σε διάλογο μαζί του. Η Αριστερά έχει μια ανικανοποίητη ψύχωση, μια βουλιμία που της υπαγορεύει να «καταπιεί» τον «άλλο». Αυτό εν μέρει εξηγεί και την έντονη ροπή της στην ένοπλη βία και την συστηματική αποφυγή της αναμέτρησης θέσεων και ιδεών. Αυτό διαπιστώνεται και από την περίπτωση της Χρυσής Αυγής. Τι προτείνει η Αριστερή σκέψη; Την φίμωση της Χρυσής Αυγής, τον αποκλεισμό του «άλλου», του διαφορετικού, αυτού που τολμά να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία της, και να αντιτείνει θέσεις και ιδέες. Αυτό η Αριστερά δεν το δέχεται. Και όταν δεν το δέχεται αντιδρά είτε με αποκλεισμό είτε με σφαίρες.  

Ενάντια στην Φύση και την Αλήθεια 

Η Αριστερά επιχειρώντας να καταργήσει την σύγκρουση και να εγκαθιδρύσει την ισότητα, επιχειρεί την κατάργηση της Αλήθειας. Η Αριστερή σκέψη είναι παντελώς αντιφυσική. Ενώ η Φύση είναι επεκτατική, δυναμική, εξωστρεφής, η Αριστερά επιδιώκει την επιστροφή σε μια κατάσταση προ-δημιουργική, σε ένα χάος. Η αριστερή σκέψη είναι κατ’ αυτό μια θηλυκή, προ-πατριαρχική σκέψη. Θέλει τον Άνθρωπο να επιστρέφει στην μήτρα, εκεί που τα όρια ανάμεσα στο εγώ και τον «άλλο» δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.  

Αυτό ισχύει, επί παραδείγματι, στην περίπτωση της ισότητας. Η παρατήρηση της Φύσης δείχνει ότι η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να αγαπά (τον άνδρα), κι άνδρας είναι φτιαγμένος για να προστατεύει (την γυναίκα, την οικογένεια). Αυτή η Αλήθεια που διαπιστώνεται από την ποίηση, την λογοτεχνία, την Τέχνη, την ίδια την Ζωή, είναι κόκκινο πανί για την Αριστερά.  

Τακτικές μη διαλόγου 

Η Αριστερά κυριαρχείται από εμμονές. Οι οπαδοί και απολογητές της δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν ιδεολογικά και με επιχειρήματα με τους Εθνικιστές, το μόνο «διαφορετικό» στην καπιταλ-μαρξιστική κοινωνία, γι’ αυτό και καταφεύγουν σε κραυγές («φασίστες» κ.λ.π.) ώστε να λήξουν την συζήτηση πριν καν ξεκινήσει 

Και όταν ακόμη συζητήσουν (συνήθως με κάποιον που δεν είναι Εθνικιστής αλλά έχει σε ένα συγκεκριμένο θέμα αντιλήψεις που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εθνικιστικές), ακολουθούν μια συγκεκριμένη τακτική παραπλάνησης. 

Το πρώτο βήμα είναι να κάνουν τον διαφωνούντα να αισθανθεί ενοχή για τις ίδιες τις σκέψεις του. Πρέπει να ντρέπεται για την γνώμη του, για τις απόψεις του για την Ιστορία, την κοινωνία, την πολιτική. 

Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσει κανείς να εξηγήσει εάν είναι ή όχι Φασίστας, όπως δεν έχει νόημα εάν ο Αριστερός είναι Μαρξιστής, Σταλινικός, Τροτσκιστής, Μαοϊκός, ή αν ο Καπιταλιστής είναι οπαδός του Κέινς ή του Ανταμ Σμιθ. Ο Αρχηγός και οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής έχουν προσδιορίσει την ιδεολογία του κόμματός τους ως Εθνικιστική. Όσες φορές και αν το πουν, οι Αριστεροί θα επαναλαμβάνουν όσα ταιριάζουν στο δικό τους αφήγημα. Αυτά πρέπει να πουν για να κατέχουν την θέση τους (πολιτική, δημοσιογραφική) και να τρέχει ο μισθός τους.  

Το δεύτερο βήμα είναι να επιχειρήσουν να περιχαρακώσουν τον συνομιλητή τους με λέξεις ή φράσεις που είναι «κακές», και να τον αναγκάσουν να τους ακολουθήσει στο αδιέξοδο των αριστερίστικων τσιτάτων όπου δεν έχουν θέση τα επιχειρήματα. Πώς τολμά κανείς να μιλά για «φυλή»; Ας διαπιστώνονται εύκολα οι φυλές στην πλούσια Φύση της οποίας ευλογήθηκε να είναι μέλος ο άνθρωπος. Ας ήταν η Καυκασία (λευκή), η Μογγολική (κίτρινη) και η Αιθιοπική (μελανή) φυλή στα βιβλία των γονέων μας ως την δεκαετία του 60. Άλλο αριστερό ταμπού είναι η λέξη «λαθρομετανάστες». Μα αφού είναι μετανάστες που εισέρχονται λαθραία στην χώρα μας; Πώς να τους πούμε; Ας τους πούμε εισβολείς που είναι και πιο εύστοχο.  

Συμπέρασμα 

Ο πολιτικός κόσμος, οι στοχαστές, οι καλλιτέχνες, υπηρέτησαν την Αριστερά, και διέδωσαν τον τρόπο σκέψης της. Το αποτέλεσμα είναι άνθρωποι αναλώσιμοι, παρακολουθούμενοι και αστυνομευόμενοι, σε καθεστώτα υποκριτικά και ανελεύθερα. Οι σύγχρονοι Έλληνες της «δημοκρατίας» και της Αριστεράς, εξευτελίζονται αδιαμαρτύρητα και βλέπουν τα σκουπιδιάρικα να παρελαύνουν αντί για τον στρατό τους. 

Και μόνον τα αποτελέσματα αυτά, δείχνουν πως είναι επιβεβλημένο να απαλλαγούμε από τον πεισιθάνατο τρόπο σκέψης της Αριστεράς που κάνει την κοινωνία μας να σαπίζει. Να αναζητήσουμε έναν τρόπο σκέψεως ταιριαστό με την Φύση και την Ζωή, με το Έθνος και την Ψυχή μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ