Το “βαθύ ΠΑΣΟΚ” ως 13η Συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ

Οι χαμαιλέοντες

ΒΙΟΛΟΓΙΑ.

Ο χαμαιλέοντας, το πιο διάσημο ζώο για την ικανότητά του να αλλάζει χρώματα, πιστεύεται ότι διαφοροποιείται ανάλογα με τη διάθεσή του και τη θερμοκρασία. Αν απειληθεί, μένει ακίνητος για να παραπλανήσει τον εχθρό του.

Βιολόγοι ανακάλυψαν στην καρδιά του δάσους του Βόρνεο ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος φιδιού που μπορεί όπως ο χαμαιλέοντας να αλλάζει το χρώμα του αυτοβούλως, προσαρμοζόμενο πλήρως με το περιβάλλον.

Οι επιστήμονες του έδωσαν την ονομασία E. Gyii, αν και ανεπίσημα το αποκαλούν «λασπόφιδο του Καπούας». Έχει μήκος περίπου μισό μέτρο και είναι δηλητηριώδες.

ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ.

Κλειδάριθμοι του DNA του «λασπόφιδου του Καπούας», έχουν βρεθεί και σε ένα είδος ανθρωποειδούς που ονομάζεται Homο pasokous!!! 

Βέβαια ο homο pasokous είναι ακόμα πιο επικίνδυνο είδος, διότι το φίδι μόλις το δεις κάνεις τα πάντα για να το αποφύγεις ή αν βρεθεί στο περιβάλλον σου το σκοτώνεις.

Ενώ αυτό το είδος του ανθρωποειδούς τρύπωσε στο σπίτι μας και όχι μόνον το ανεχθήκαμε αλλά το εκθρέψαμε και τώρα αφού άλλαξε πάλι χρώμα προς το ροζέ με κόκκους, περιμένουμε μοιρολατρικά να μας δαγκώσει και να μας αποτελειώσει. 

Μη γελιόμαστε. 

Είναι ακριβώς το ίδιο και χειρότερο σε μεταλλαγμένη μορφή.

Οι χαμαιλέοντες αυτοί μεταλλάσσονται γρήγορα και επικίνδυνα και το Ναι γίνεται Όχι και το Όχι Ναι με ταχύτητα φωτός! Αρκεί να μη χάσουν το φουαγκρά, ασχέτως αν απ’τον κοσμάκη έχουν πάρει και την τελευταία μπουκιά από το στόμα του! 

Σε έξαρση δε του χαμαιλεοντισμού, πολιτικοί που εξέθρεψαν την κλεπτοκρατία, τη σπατάλη, τον παρασιτισμό και την ατιμωρησία, μετατράπηκαν σε αντιμνημονιακούς σημαιοφόρους και φιγουράρουν πάλι φάτσα συριζοκάρτα.

Όλοι αυτοί της «εκσυγχρονιστικής» μετάλλαξης, σε όλη τους την κυβερνητική και πασοκική θητεία, άλλαξαν χρώμα σαν Greco μασκαράδες! Είναι ύπουλοι και επικίνδυνοι. Και μυρίστηκαν πάλι εξουσία.

Πράσινο σε κόκκινο φόντο ή κόκκινο σε πράσινο φόντο.

Συνεχώς μεταλλάσσονται και μας τρελαίνουν.

Και δυστυχώς ο λαός δε βλέπει το δηλητήριο.

Μιλούν νεφελωδώς και τάζουν το μεταλλαγμένο «λεφτά υπάρχουν», σε κατώτατο μισθό 1400€ και οι χάνοι τσιμπούν το δόλωμα για να τους πάρουν και τα λέπια!

Αχ ρε Ελλάδα που σε κατάντησαν να τους πιστεύεις ακόμα!

“Πρασινοφρουροί: είδος ενδειμικόν, φέρον -στην πρώτη νιότη του- ζιβάγκο και πράσινο μπερέ που μετεξελίχθηκε σε Αρμάνι και μεζονέτα, σιτιζόμενο για δεκαετίες από τον κρατικό κορβανά, αλλά και είδος που διαθέτει τρομεράν προσαρμοστικότητα, ανήκον σ΄ αυτά τα σπάνια είδη του ζωικού βασιλείου που διαθέτουν το χάρισμα του καμουφλάζ”.

Εδώ και μερικούς μήνες οι πρασινοφρουροί διαψεύδουν όσους υποστηρίζουν ότι είναι είδος προς εξαφάνιση, αφού αποτελούν την 13η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι πρασινοφρουροί του ΣΥΡΙΖΑ  όμως, δεν μετακόμισαν έτσι όπως μετεξελίχθηκαν στα 30 χρόνια που βρίσκονταν στην εξουσία, αλλά φόρεσαν στολή παραλλαγής για να μπορέσουν να αποτελέσουν το νέο στρατό του Αλέξη Τσίπρα που αρέσκεται να ταυτίζεται με το ΠΑΣΟΚ του 1981. Μια ταύτιση που δεν είναι μια απλή εμμονή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για μια προφανή στρατηγική που αντανακλάται στις υπόγειες μετακινήσεις συνδικαλιστών και προσώπων που ήταν άλλοτε ταυτισμένα με το βαθύ και, πάλαι ποτέ, κραταιό ΠΑΣΟΚ.

Αυτό το άλλο ΠΑΣΟΚ, το βαθύ, επιζεί, φορώντας στολή παραλλαγής και μετακομίζει από την Ιπποκράτους στην Κουμουνδούρου. Η μετακόμιση άρχισε να γίνεται τον χειμώνα, με την προσχώρηση στον ΣΥΡΙΖΑ αρκετών βουλευτών και άλλων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι συμμετείχαν καθοριστικά στον επιτελικό σχεδιασμό και την καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Ήταν αυτοί που βρίσκονταν πίσω από το σύνθημα το «νέο ΠΑΣΟΚ». Είναι αυτό που λένε “θέλει η γριά να κρυφτεί και η …. δεν την αφήνει”…

Όπως και νάχει, οι μεταγραφές αυτές έκαναν τον ΣΥΡΙΖΑ να ξεχωρίσει από τα άλλα κόμματα της Αριστεράς και -κυρίως- να πολλαπλασιάσει τα ποσοστά του, δίνοντας τη δυνατότητα στον μικρό Αλέξη να περιφρονεί κατάμουτρα και μέσα στο σπίτι του τον… Ολαντρέου, αλλά και τους βουλευτές του να βγάζουν γλώσσα σε όλη την Ευρώπη.

Αυτά μέχρι τις 6 Μαΐου, γιατί η συνέχεια επιφύλασσε ακόμη περισσότερες μεταγραφές από αυτούς που φιλοδοξούσαν να “υπηρετήσουν” τον ανερχόμενο πολιτικό όμιλο των 12 συνιστωσών. Και να καταστούν οι ίδιοι ως τη 13η συνιστώσα που είναι όμως η πολυπληθέστερη και κυρίως αυτή με την πιο μεγάλη εμπειρία στον κομματικό έλεγχο του κράτους.

Ραυτόπουλος, Φωτόπουλος, Σταματόπουλος, και άλλα παλιοί συνεργάτες και στελέχη του έγκλειστου στον Κορυδαλό Τσοχατζόπουλου, όπως εσχάτως ο Αντώνης Κοτσακάς, προστέθηκαν σε άλλα σημαίνοντα στελέχη του βαθέως ΠΑΣΟΚ, όπως ο κ. Κουρουμπλής, η κα Σακοράφα και ο κ. Κοτζιάς. (Για να κατάβουμε τη δυναμική που προσέδωσαν στον ΣΥΡΙΖΑ όλοι αυτοί, αναφέρουμε ότι η κ. Σοφία Σακοράφα και ο κ. Κουρουμπλής, μαζί με τον εργατολόγο Αλέξη Μητρόπουλο που επίσης προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, εξελέγησαν βουλευτές στην Αττική με 155.000 σταυρούς. Όσους έπαιρνε παλιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα…)

Εκεί όμως που πέτυχαν διάνα οι πρασινοφρουροί του ΣΥΡΙΖΑ είναι στη μεγάλη δεξαμενή των δημοσίων υπαλλήλων, εκεί όπου σε σχεδόν όλες τις πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες οργανώσεις των συνδικαλιστών στο Δημόσιο το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και μία εικοσαετία πρώτη δύναμη με μεγάλα ποσοστά. Εκεί λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου ήρθε με διαφορά το πρώτο κόμμα. Πήρε 22%, ενώ το ΠΑΣΟΚ κατρακύλησε πέμπτο, πίσω ακόμη και από τη Χρυσή Αυγή, αναδεικνύοντας ότι όλοι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι που τόσα χρόνια ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, μετακινήθηκαν στην Κουμουνδούρου.

Από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ

Όλα αυτά “δένουν” με την διαχρονική εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ στο σημερινό πρασινορόζ μόρφωμα και την εξηγούν. Γράφει ο Γιώργος Καραμαπελιάς σε άρθρο του που δημοσιεύουμε αλλού:

Την πενταετία 2004 – 2009 (ΣΣ: θυμάστε το πρώτο δημοσκοπικό μπουμ του Τσίπρα;), ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται στον πρωταγωνιστή της διαμαρτυρίας και φτάνει δημοσκοπικά κάποια στιγμή, το 2008, να υπερκεράσει ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, καθώς άρχισε, σταδιακά, να εκφράζει πολύ πιο αποτελεσματικά, την αντιπολίτευση των δημοσίων υπαλλήλων των μεσαίων στρωμάτων και ιδιαίτερα των νεαρών,  απ’ ό,τι το ετοιμοθάνατο και εσωτερικά φθαρμένο ΠΑΣΟΚ:

Τα πράγματα επιταχύνονται μετά την παγκόσμια κρίση του 2008. Το σύστημα του παρασιτικού εκσυγχρονισμού έχει μπει σε αθεράπευτη κρίση, το ΑΕΠ παύει να ανεβαίνει, οι διορισμοί στο δημόσιο φρακάρουν, τα πανεπιστήμια παύουν να προσλαμβάνουν τους αριστερούς διδάκτορες, τα ευρωπαϊκά προγράμματα δεν επαρκούν πλέον, η ανεργία των νέων αρχίζει να διογκώνεται. Ο Αλαβάνος και η περί αυτόν ηγετική ομάδα αντιλαμβάνεται πως ένας νέος ριζοσπαστισμός διαπερνά τα μεσαία στρώματα –ιδιαίτερα στις νεαρές ηλικίες– που δεν μπορούν να αναπαράγονται απρόσκοπτα, όπως κατά την υπέροχη σημιτική εποχή. Έτσι, με αφετηρία τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, μετακινείται προς τα αριστερά, γεγονός που αποτυπώνεται και στην ενίσχυση των αριστερίστικων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πιο ολοκληρωμένη αποτύπωση αυτής της στρατηγικής υπήρξε ο Δεκέμβρης του 2008, όταν, κάτω από την πολιτική ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ, θα ξεδιπλωθεί μια «μηδενιστική επανάσταση», έκφραση του αδιεξόδου μιας παρασιτικής κοινωνίας. Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτελεί και την οριστική αφετηρία αυτού του νέου ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία βρίσκεται κυριολεκτικά στους δρόμους και η κατάληψή της δεν είναι πλέον ανέφικτη. Απαιτείται απλώς θάρρος και… κατάλληλοι πολιτικοί ελιγμοί. Με επικεφαλής τον Αλαβάνο και μαθητευόμενο αρχηγό τον Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να πείθεται πως μπορεί δυνητικά να αντικαταστήσει το ΠΑΣΟΚ ως ο φορέας του πολιτικού κόμματος του «εκσυγχρονισμού», με αριστερότερο, κεϋνσιανό πρόσημο…

Το Δεκέμβριο του 2008, λοιπόν, με αφορμή την δολοφονία του Αλέξη, αρχίζει η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα η αποδόμηση της κυβέρνησης Καραμανλή παράλληλα μια γενικότερη εκστρατεία αποδόμηση της εσωτερικής έννομης τάξης στην οποία πρωταγωνιστούν η σκανδαλολογία, οι κουκουλοφόροι και η προβολή των εθνοαποδομητικών ιδεωδών της παγκοσμιότητας. Μέσω αυτών καλλιεργήθηκε το κλίμα και  φτάσαμε στις εκλογές του 2009, όπου με την ψήφο του λαού η κυβέρνηση Παπανδρέου ανάλαβε να υποδουλώσει την χώρα στο ΔΝΤ και τους Δανειστές.

Και ποιος προβάλει τώρα ως “σωτήρας” της κοινωνίας που διέλυσε το ΠΑΣΟΚ; Ποιός άλλος από τον ΣΥΡΙΖΑ!!! Αυτός δηλαδή που πρωταγωνίστησε στην διάλυση του κοινωνικού ιστού και διευκόλυνε την έλευση του ΔΝΤ και του Μνημονίου. Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε την κοινωνία και το εθνικό ιστό και τώρα έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ να τον … ανασυνθέσει στις επιταγές της παγκοσμιότητας. Είναι τυχαία η υπερπροβολή του από τα ΜΜΕ του παγκόσμιου κεφαλαίου;

Δεν θα ήταν λοιπόν υπερβολή χαρακτηρίζαμε το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και ως έναν πολιτικόρεβανσισμό του Κράτους ΠΑΣΟΚ και του Συστήματος ΠΑΣΟΚ.

«O ΣΥΡΙΖΑ είναι η φωνή της ακροαριστερής τρέλας»

Λαφαζάνης αδειάζει Τσίπρα: 

“Καταγγελία του μνημονίου σημαίνει έξοδος από το ευρώ!”

ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: «Καταγγελία του Μνημονίου σημαίνει έξοδος από το Ευρώ».

O Παναγιώτης Λαφαζάνης του ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται και επιβεβαιώνει όλους τους ξένους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της Αριστεράς,όπως ο ηγέτης των Πρασίνων Κον Μπεντίτ, των σοσιαλιστών, όπως ο κ. Ολάντ, αλλά και του πολιτικού μέντορα του κ. Τσίπρα Αλέκου Αλαβάνου, που λένε ότι η καταγγελία του μνημονίου ισοδυναμεί με έξοδο από το ευρώ.

Αντιθέτως ο κ. Τσίπρας διατυμπανίζει τελευταία προς κάθε κατεύθυνση ότι η έξοδος από το ευρώ δεν είναι επιλογή του και ότι οι αντίπαλοί του κινδυνολογούν.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής», για παράδειγμα δήλωσε ότι αν σχηματίσει κυβέρνηση θα καταργήσει με νόμο το μνημόνιο, αλλά αυτό δεν θα οδηγήσει σε έξοδο από το ευρώ: 

«Όσο για την έξοδο από το ευρώ, με πολύ υποκριτικό και ιδιοτελή τρόποτίθεται ως κόκκινη γραμμή. 

Διότι υπονοεί ότι αν θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ δεν έχουμεάλλη επιλογή από το να υλοποιήσουμε το μνημόνιο».

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ:“το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύεται ούτε αυτοδιαλύεται, θα ξεκινήσει μία διαδικασία αναγέννησης ώστε το ΠΑΣΟΚ να ξαναβγάλει ρίζες και λουλούδια, χωρίς εισαγωγικά.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΕ ΣΑΜΑΡΑ, ΤΣΙΠΡΑ, ΚΑΜΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΛΗ

Επιστολή προς τους κ.κ. Σαμαρά, Τσίπρα, Καμένο και Κουβέλη προκειμένου να συμφωνηθεί ένα πλαίσιο συζήτησης για μετά τις εκλογές μεταξύ των ισχυρότερων πολιτικών κομμάτων για το πώς θα προχωρήσει η χώρα και δεν θα υπάρξει νέα τραυματική εμπειρία ανάλογη εκείνης κατά την περίοδο των διερευνητικών εντολών, που ακολούθησαν τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Ο κ. Βενιζέλος, όπως ανέφερε στη διάρκεια συνέντευξης τύπου στα γραφεία της Ιπποκράτους, δεν έστειλε την επιστολή στην κ. Παπαρήγα, καθώς είναι γνωστή και πάγια η θέση του ΚΚΕ για τη μη συμμετοχή την Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν την έστειλε ούτε στη Χρυσή Αυγή, η οποία κινείται εκτός του πλαισίου δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος.

Τα 8 σημεία για τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας που περιλαμβάνονται στην επιστολή είναι:

-συμμετοχή όλων των δυνάμεων που θέλουν την Ελλάδα εντός ευρώ

-αλλαγή των όρων της δανειακής σύμβασης

-παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής έως το 2017

-διατήρηση της βιωσιμότητας του χρέους

-η προώθηση των μεταρρυθμίσεων

-η καθιέρωση εθνικού φορολογικού συστήματος

-η υποστήριξη της ανάπτυξης και τς απασχόλησης

-η δημιουργία ενός δικτύου κοινωνικής προστασίας

Όπως τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έστειλε την επιστολή διαπιστώνοντας ότι ενώ οι Έλληνες θέλουν να υπάρξει κυβέρνηση την επομένη των εκλογών ώστε να μη παραταθεί η ακυβερνησία, η οποία ζημιώνει τη χώρα, διαμορφώνεται ένα κλίμα αδιεξόδου με ευθύνη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό το πλαστό αδιέξοδο, πρόσθεσε πρέπει να σπάσει και θα σπάσει με ψήφο στο ΠΑΣΟΚ, καθώς κανένα κόμμα δεν θα πάρει αυτοδυναμία, ούτε αριθμητικά ούτε πολιτικά. Κανένα σενάριο σχηματισμού κυβερνητικού σχήματος, τόνισε ο κ. Βενιζέλος δεν μπορεί να οδηγήσει σε λύση.

Και πρόσθεσε ότι κάθε σχήμα θα έχει δύο σημαντικά προβλήματα.

Α. Θα αντιμετωπίσει τον κίνδυνο του διχασμού της κοινωνίας, τα 2/3 της οποίας θα είναι απέναντι.

Β. Στο εξωτερικό θα πάσχει από έλλειμμα αξιοπιστίας και η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας θα είναι αποδυναμωμένη.

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο τόνισε, μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι καταλύτης για να υπάρξει κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης και γι αυτό ζητεί την ψήφο των πολιτών.

Απαντώντας σε ρωτήσεις δημοσιογράφων είπε μεταξύ άλλων οτι θα επιθυμούσε αυτή η κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης να έχει τουλάχιστον ορίζοντα μέχρι τις ευρωεκλογές του 2014.

Σχετικά με τις εσωκομματικές εξελίξεις, μετά τις εκλογές, είπε οτι “το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύεται ούτε αυτοδιαλύεται, θα ξεκινήσει μία διαδικασία αναγέννησης ώστε το ΠΑΣΟΚ να ξαναβγάλει ρίζες και λουλούδια, χωρίς εισαγωγικά. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια προτεραιότητα θα δοθεί στους νέους χωρίς να αποκλείονται και άλλοι”

Οταν ρωτήθηκε αν το ποσοστό είναι μικρότερο από της 6ης Μαϊου κι αν τεθεί θέμα ηγεσίας είπε ότι “θα ήταν γελοίο να εμφανιστεί κάποιος τώρα και να πει είμαι κι εγώ εδώ”

Τέλος, ανακοίνωσε οτι αύριο θα μεταβεί στη Ρώμη για να συναντηθεί με τον Μάριο Μόντι.

ΣΕ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΤΕΛΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ & ΣΥΡΙΖΑ

Ανέκαθεν η αριστερά απευθυνόταν στους «της γης τους κολασμένους», στους προλετάριους, μια έννοια που ποτέ δεν διασαφηνίστηκε, αφού αυτό θα σήμαινε τον θάνατο της ίδιας της αριστεράς. 

Χονδρικά από τις ιδεολογικές διακηρύξεις της αριστεράς κάποιος μπορεί να συμπεράνει ότι ως προλετάριος ορίζεται αυτός που ως μόνη του ιδιοκτησία έχει την εργατική του δύναμη, αυτός που ουσιαστικά δεν έχει τίποτα να χάσει. 

Την περίοδο της δημιουργίας του μαρξισμού, αλλά και κατά την άνοδο του η παραπάνω έννοια απευθυνόταν σε κάποιους ανθρώπους, αφού αυτή η κατηγορία συνέθετε μία ολόκληρη κοινωνική τάξη. 

Στην σημερινή εποχή, όμως, δυστυχώς για την αριστερά, προλετάριοι δεν υπάρχουν και πριν αρχίσουν να φωνασκούν παρεξηγούμενοι κάποιοι αριστεροί συνδικαλιστές με πολύ γεμάτες τσέπες ας αναλογιστούν τα εξής: 

Το σύνολο της προπαγάνδας υπέρ της αριστεράς πηγάζει από τις ανώτερες οικονομικά τάξεις. Ενδεικτικό το γεγονός ότι ακόμα και υιός της κας Αγγελοπούλου γράφει κείμενα για «ριζοσπαστική αριστερά», πριν καν δωρίσει ένα από τα ελικόπτερα της μαμάς του στον κυρίαρχο, κατά τα άλλα, Λαό.

Ενδεικτικό επίσης της παραπάνω αληθείας είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους χρυσοπληρωμένους δημοσιογράφους του σήμερα αποτέλεσαν ή αποτελούν μέρος του ευρύτερου χώρου της αριστεράς. 

http://wwwaimos.blogspot.gr/2012/06/blog-post_06.html

Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα κάποιοι παραπλανημένοι φτωχοί άνθρωποι που ακούνε τα ψέμματα της αριστεράς και δεν βλέπουν το προφανές. 

Ότι δηλαδή η υποκριτική αριστερά θησαυρίζει εις βάρος τους με εκατοντάδες ΜΚΟ και επιχειρήσεις που στήνονται στις πλάτες τους. 

Επιχειρήσεις που δεν τηρούν τους εργατικούς κανόνες που απαιτεί η αριστερά, και παρόλα αυτά κανένα συνδικάτο δεν έχει κλείσει τις πύλες των επιχειρήσεων αυτών σε ένδειξη διαμαρτυρίας. 

Βλέπε Τυποεκδοτική για παράδειγμα...

«Ή Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ» είπε στην ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας και δεν μπορεί κάποιος παρά να αναγνωρίσει την βαθιά αντίφαση που δημιουργείται μέσα από αυτά τα λεγόμενα. 

Θυμίζει, και ορθά θυμίζει, τις εξαγγελίες εναντίον των Αμερικάνων του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος εν τέλει έγινε ένα από τα καλύτερα παιδιά των Αμερικάνων. 

Τον θυμίζει ορθά γιατί όλο το επικοινωνιακό προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ έχει δημιουργηθεί από τους ίδιους ανθρώπους που ορθώσανε και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όμως σε όλα αυτά υπάρχει μια βαθιά αντίφαση που εν τέλει θα είναι καθοριστική για τα γεγονότα που θα έρθουν.

Φυσικά, υπάρχουν πολλά συμφέροντα που εξυπηρετούνται από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή και συντελούν στην γιγάντωση του. 

Πρώτη επωφελούμενη από αυτό είναι η ΝΔ, η οποία αυτή τη στιγμή διαλύει τον κύριο αντίπαλο της, το ΠΑΣΟΚ, και δημιουργεί ένα κακέκτυπο του, το οποίο εν τέλει θα αυτοδιαλυθεί, γιατί δεν έχει την κυριαρχία που είχε το ΠΑΣΟΚ στον κρατικό μηχανισμό.

Ας μιλήσουμε όμως, για την βαθιά ιδεολογική αντίφαση για την οποία μιλήσαμε και πριν. Η αριστερά βρέθηκε εμπρός σε ένα κομβικό σημείο. Όπως προείπαμε προλετάριοι πλέον δεν υπάρχουν και συνεπώς η αριστερά δεν έχει κοινό, στο οποίο μπορεί πραγματικά να απευθυνθεί. 

Γι' αυτό και χρόνια τώρα τα ποσοστά της ήταν σταθερά γύρω στο 11%, ποσοστό που κατάφερνε να παίρνει μόνο και μόνο λόγω της διείσδυσης της στα ΜΜΕ και της, ομολογουμένως, καλής οργάνωσης της σε κομματικό επίπεδο. 

Το πολιτικό αδιέξοδο που βρίσκεται σήμερα ενώπιον της αριστεράς και συγκεκριμένα του ΣΥΡΙΖΑ που είναι πλέον το πιο ισχυρό κομμάτι της, είναι ότι χωρίς το μνημόνιο ακυρώνεται η ίδια η ύπαρξη του. 

Η απόπειρα «κινεζοποίησης» των Ελλήνων και ιδιαιτέρως αφού αυτή συντελέστηκε επί ΠΑΣΟΚ άνοιξε τις βαλβίδες, ώστε να εισρεύσουν στην αριστερά νέοι ψηφοφόροι. Ψηφοφόροι, όμως, που δεν μοιράζονται τίποτα μεταξύ τους και εν τέλει δεν τους ενώνει καν η «ταξική συνείδηση» που ευαγγελίζεται τόσα χρόνια η αριστερά.

Στην πραγματικότητα το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί αυτές τις ημέρες η αριστερά δεν της είναι και τόσο πρωτόγνωρο. Θυμίζει τις ημέρες της κατοχής και το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, το οποίο στελεχώθηκε από ένα ετερόκλητο πλήθος που δεν το ένωνε τίποτα και το οποίο, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων των μαχητών του ΕΛΑΣ, καταδυναστευόταν από τους κομισάριους του ΚΚΕ και τους «συντρόφους» από Βουλγαρία και Αλβανία. 

Εν τέλει το ετερόκλητο αυτό πλήθος σκόρπισε με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα και επακολούθησαν τα γεγονότα του εμφυλίου, με το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ να ηττάται πανηγυρικά, αφού ποτέ δεν συγκίνησε κανέναν Έλληνα η θέση να δωθεί η Μακεδονία και η Θράκη. 

Και αυτό διότι οι διεθνιστικές, αντεθνικές θέσεις της αριστεράς δεν μπορούν ποτέ να γίνουν αποδεκτές από Έλληνες.

Στο ίδιο δίλημμα που βρισκόντουσαν κάποτε οι «καπεταναίοι» βρίσκεται σήμερα και πάλι η αριστερά. 

Η ύπαρξη της στηρίζεται στην παρουσία του δυνάστη, αλλιώς είναι καταδικασμένη σε αφανισμό. Όμως υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ του χθες και του σήμερα. 

Οι τότε κομμουνιστές ήταν και έτοιμοι και διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία και να ανατρέψουν το τότε κατεστημένο. Για τους δικούς τους, φυσικά, λόγους που ενδιαφέραν τον Ελληνικό Λαό μόνο στο σημείο που τους εχθρεύονταν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. 

Η σημερινή αριστερά έχει ισχυρά συμφέροντα στην διατήρηση του υφιστάμενου status quo. Αν η αριστερά γίνει ποτέ κυβέρνηση, θα πρέπει να εξηγήσει στον Ελληνικό Λαό πως και γιατί αφήνει τον Στρατό χωρίς κονδύλια, ενώ οι εκατοντάδες της ΜΚΟ συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται από το κράτος. 

Θα είναι πλέον υπόλογη στους πολίτες της Ελλάδας για το έλλειμμα ασφάλειας που αυτοί νιώθουν, χάριν των προστατευόμενων της αριστεράς, λαθρομεταναστών. 

Αν εν τέλει η αριστερά γίνει ποτέ κυβέρνηση θα φύγει από την στοργική αγκαλιά των ΜΜΕ που κάνουν πάντα μόνο βολικές ερωτήσεις και να βγει στην κοινωνία.

Εκεί η αριστερά θα έχει να επιλέξει δύο δρόμους. Ή την διατήρηση των θέσεων της και την εν τέλει διάλυση της ή την μεταβολή των θέσεων της προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία. 

Ήδη ακούγοντας το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνει κανείς απολύτως προς τα πού θα κινηθεί.

Το δίλημμα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Ελληνικός Λαός είναι μεταξύ αυτών που τον κοροϊδεύουν και αυτών που τον υπερασπίζονται. Και η απάντηση σε αυτό το δίλημμα είναι μία:

Ανατροπή στις μυστικές δημοσκοπήσεις λόγω… Κασιδιάρη! Σκίζουν τα πτυχία τους οι πολιτικές καφετζούδες…

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιουνίου 9, 2012

Αναδημοσιεύουμε τις ακόλουθες τάσεις όπως το λάβαμε αλλά διατηρούμε κάποιες ενστάσεις. Η συνολική εικόνα πάντως δεν πρέπει να απέχει πολύ από αυτή που παρατίθεται:

Οι δημοσκόποι ακύρωσαν ΟΛΕΣ τις κυλιόμενες που διενεργούσαν έως την Πέμπτη και τις ξεκίνησαν από την αρχή εξαιτίας του επεισοδίου Κασιδιάρη – Κανέλλη.

Οπότε οτι γράφεται για χθεσινές ή προχθεσινές δημοσκοπήσεις είναι μπαρούφες του χειρότερου είδους. Ο καθένας γράφει οτι του κατέβει ανάλογα με τον χρηματοδότη του.

Προ ολίγου ενημερωθήκαμε για τα αποτελέσματα και αυτή την στιγμή τα ευρήματα όλων των κυλιόμενων τηλεφωνικών μετρήσεων ΚΑΙ των ΜΜΕ (2) ΚΑΙ των κομμάτων (3) συμπίπτουν στα εξής:

-η ΝΔ είναι πρώτη με διαφορά 2-3 μονάδων (δηλ. στα όρια του στατιστικού λάθους) από τον 

δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δυο είναι αρκετά ενισχυμένοι. Νέος δικομματισμός. ΝΔ 27-29%, ΣΥΡΙΖΑ 25-27%.

-το ΠΑΣΟΚ εξαερώνεται σε μονοψήφια νούμερα άνευ επιστροφής.

-Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες περί το 7-8%.

-το ΚΚΕ για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική περίοδο θα παλέψει για την είσοδο του στην Βουλή. Η προοπτική της αριστερής διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει το ΚΚΕ να ματώσει.

-η Χρυσή Αυγή όντας σταθερή μέχρι το επεισόδιο σε ποσοστά πρόθεσης ψήφου 5-6%, τώρα εκτινάσσεται σε ποσοστά 8-9%. Το στοίχημα για τους δημοσκόπους είναι να δούνε κατά πόσον θα επιμείνει η τάση αυτή έως την κάλπη. Φαίνεται οτι η οργισμένη ελληνική κοινωνία επικροτεί τα χαστούκια (σσΟ: ακόμα και από μαντράχαλους σε γυναίκες;;) κι οτι η οργή της ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΟ.

- η ΔΗΜΑΡ θα παλέψει να κρατήσει το ποσοστό της 6ης Μαιου με σαφή πτωτική τάση.

-Τα υπόλοιπα κόμματα δεν υπάρχουν (Οικολόγοι, ΛΑ.Ο.Σ., Τζήμερος) και δεν τίθεται περίπτωση να μπει κάποιο απο αυτά τα κόμματα στην Βουλή.

Η γένεση του Μακεδονικού από την Κομμουνιστική Διεθνή. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΟΥΒΑΡΙΟΥ

Τον Ιανουάριο του 1920 συνήλθε στη Σόφια η 1η Συνδιάσκεψη των βαλκανικών κομμουνιστικών κομμάτων στην οποία το Σ.Ε.Κ.Ε.(Κ) αντιπροσωπεύτηκε από τον Δ. Λιγδόπουλο.

Η συνδιάσκεψη αποφάσισε κατ' αρχάς τη μετονομασία της Βαλκανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας σε Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία (Β.Κ.Ο.) κι έθεσε επίσης ως σκοπό της μία «προλεταριακή επανάσταση» σε όλα τα βαλκανικά κράτη. 

Σύμφωνα με το σχέδιο που εκπονήθηκε εκεί, τα κράτη αυτά θα έπρεπε στη συνέχεια να συγχωνευθούν και να σχηματίσουν μία «Βαλκανική Σοβιετική Κομμουνιστική Ομοσπονδία». 

Η όλη κίνηση τελούσε υπό την καθοδήγηση της Κ.Δ., η οποία διόρισε δύο στελέχη της, τον Κ. Ρακόβσκυ και Ντ. Μανουίλσκι ως «ινστρούχτορές» της. Πυρήνας της Β.Κ.Ο. ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας που δεν ήταν μόνο το καλύτερα οργανωμένο Κ.Κ. στα Βαλκάνια, αλλά διέθετε και αναγνωρισμένους από το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα ηγέτες, τους Β. Κολάροφ, Κ. Καμπατίεφ και Γκ. Δημητρώφ. 

Σε μία από τις πρώτες προκηρύξεις της Β.Κ.Ο, μόλις τον Αύγουστο του 1920, αναφέρεται το «Μακεδόνικο» ως θέμα 

καταπίεσης των εθνικών μειονοτήτων στις εκτός Βουλγαρίας περιοχές της Μακεδονίας. 

Τον Ιούνιο όμως του 1921, ο Β. Κολάροφ αντιπρόσωπος του Κ.Κ. Βουλγαρίας στο 3° Συνέδριο της Κ.Δ. στη Μόσχα, έθεσε στον αντιπρόσωπο του Σ.Ε.Κ.Ε.(Κ), Γ. Γεωργιάδη, το ζήτημα της αυτονόμησης της Μακεδονίας, σύμφωνα με τον κύριο σκοπό της Β.Κ.Ο. για «προλεταριακή επανάσταση» στα Βαλκάνια. 

Ο Γ. Γεωργιάδης, που ήταν σοσιαλιστής και όχι μπολσεβίκος, απέρριψε την πρόταση του Β. Κολάροφ και ανέφερε στον Λένιν τις ολέθριες συνέπειες που θα είχε η ανακίνηση του «Μακεδόνικου» για το Σ.Ε.Κ.Ε.(Κ). Επειδή όμως κατάλαβε από τις επαφές του ότι το ζήτημα της αυτονόμησης της Μακεδονίας είχε ήδη αποφασισθεί από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κινήματος, μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αποχώρησε από το Κόμμα. 

Ως ιδιαίτερο θέμα, το «Μακεδονικό» παρουσιάστηκε στην ημερήσια διάταξη της 4ης Συνδιάσκεψης της Β.Κ.Ο. τον Ιούνιο του 1922 στη Σόφια, όπου ο αντιπρόσωπος του Κ.Κ. Βουλγαρίας Καμπατίεφ υποστήριξε ότι τα Κ.Κ. όφειλαν να στηρίξουν δραστήρια τον αγώνα των εθνικών μειονοτήτων για απελευθέρωση.

Με την εισήγηση του Καμπατίεφ, όπως ήταν φυσικό, συμφώνησε ο εκπρόσωπος της Κ.Δ., διαφώνησε όμως ο εκπρόσωπος του Κ.Κ. Γιουγκοσλαβίας Πιγιάντε με τις απόψεις του οποίου συντάχθηκε και ο εκπρόσωπος του Σ.Ε.Κ.Ε.(Κ) Γιάννης Πετσόπουλος. 

Για την εξυπηρέτηση της προσπάθειας δημιουργίας ανεξάρτητης Μακεδονίας, το 4° Συνέδριο της Κ.Δ. που συνήλθε στη Μόσχα τον Νοέμβριο του 1922, δηλαδή μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, έλαβε απόφαση εναντίον της εγκατάστασης Μικρασιατών προσφύγων στα εδάφη της Ελληνικής Μακεδονίας και της δυτικής Θράκης, προκειμένου ν' αποφευχθεί η αύξηση του Ελληνικού στοιχείου σ' εκείνες τις περιοχές. 

Στην απόφαση μάλιστα της 5ης Συνδιάσκεψης της Β.Κ.Ο., που συνήλθε στη Μόσχα αμέσως μετά τη λήξη του 4ου Συνεδρίου της Κ.Δ., αναφέρθηκε για πρώτη φορά ότι στο πλαίσιο της μελλοντικής Βαλκανικής Σοβιετικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας θα ενταχθούν, ως αυτόνομες δημοκρατίες, η Μακεδονία και η Θράκη.

Στα τέλη του 1922, η Κ.Δ. έθεσε σε προτεραιότητα την κομμουνιστική επανάσταση στα Βαλκάνια μετά τη διάψευση της πρόβλεψης του Λένιν για επικράτηση του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος στην κεντρική κυρίως Ευρώπη (Γερμανία, Ουγγαρία κ.λπ.) ως συνέπεια της επαναστατικής κρίσης που θα δημιουργούνταν μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Η περιοχή των Βαλκανίων κρίθηκε ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις λόγω, κυρίως, της τεταμένης κατάστασης που επικρατούσε στην περιοχή ύστερα από τις πολυετείς ενδοβαλκανικές συγκρούσεις• ταυτόχρονα, οι έντονες ενδοφυλετικές διαφορές αποτελούσαν πρόσφορο κλίμα υποκίνησης εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων. 

Η επαναστατική προσπάθεια της Κ.Δ. στα Βαλκάνια συνέπεσε με την έντονη εθνικιστική και αναθεωρητική πολιτική της Βουλγαρίας που είχε ως στόχο της την ανατροπή του πάγιου, μετά τις συνθήκες ειρήνης των βαλκανικών και του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, συνοριακού καθεστώτος. Στις αρχές του 1923 η κυβέρνηση του αγροτιστή Σταμπολίσκι, υπό το καθεστώς του οποίου το Κ.Κ. Βουλγαρίας απολάμβανε ελευθερία κινήσεων, ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με τις εθνικιστικές «μακεδονικές» οργανώσεις της χώρας του.

Ως αποτέλεσμα της ρήξης αυτής, οι δυναμικές «μακεδονικές» οργανώσεις υποστήριξαν ανοιχτά το εθνικιστικό πραξικόπημα του Τσαγκόφ, τον Ιούνιο του 1923, το οποίο οδήγησε στην ανατροπή της κυβέρνησης και στο φόνο του ίδιου του Σταμπολίσκι.

Με την διαρκή υποστήριξη τους, ο Τσαγκόφ συνέτριψε και την εξέγερση του Βουλγαρικού κομμουνιστικού κόμματος τον Οκτώβριο του 1923, με αποτέλεσμα οι ηγέτες του τελευταίου να διαφύγουν στη Σοβιετική Ρωσία και η έδρα της Β.Κ.Ο. να μεταφερθεί στη Βιέννη. 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΒΑΡΙΟΥ 

ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ;

ΕΠΙΜΕΝΕΙ Ο ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ ΟΤΙ Ο ΑΜΥΡΑΣ ΗΤΑΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ

Πόλεμος ανακοινώσεων έχει ξεσπάσει μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τον Ιφικράτη Αμυρά και το βίντεό του με το οποίο καλεί τους πολίτες σε αντάρτικο πόλης, να πάρουν τα όπλα και να πυρπολήσουν δημόσια κτήρια.

Ο κ. Μιχελάκης κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ για τις θέσεις των στελεχών του, με τον ΣΥΡΙΖΑ να απαντάει πως ο κ. Αμυράς δεν έχει καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανταπαντάει τώρα ο κ. Μιχελάκης παρουσιάζοντας ντοκουμέντα από δημοσιεύματα, τόσο από τα επίσημα έντυπα του ΣΥΡΙΖΑ όσο και από εφημερίδες, που αναφέρουν την υποψηφιότητα του κ. Αμυρά.

«Για ένα θέμα για το οποίο θα έπρεπε ήδη να έχει παρέμβει ο Εισαγγελέας, ο ΣΥΡΙΖΑ λόγω της δικής του εμπλοκής επιχειρεί, λέγοντας… παροιμίες, να το υποβαθμίσει.

Ας απαντήσει ευθέως:

1. Ήταν ή δεν ήταν ο Ιφικράτης Αμυράς στη λίστα υποψηφίων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ Αθήνας, όπως δημοσιεύτηκε πριν λογοκριθεί, στην ηλεκτρονική έκδοση της κομματικής εφημερίδας “Αυγή”;

2. Νομιμοποίησαν ή όχι πολιτικά τον Ιφικράτη Αμυρά και τις απόψεις του, δίνοντάς του συνέντευξη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας και ο βουλευτής κ. Λαφαζάνης; Στη συνέντευξή του αυτή, μάλιστα, ο κ. Λαφαζάνης ζητά το αδιανόητο, να βγει η Ελλάδα άμεσα από την Ευρωζώνη και να τυπώσει εθνικό νόμισμα.

3. Γιατί μετά το σάλο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διέγραψε και δεν αποκήρυξε τις απόψεις του στελέχους του για αντάρτικο πόλεων; Έχει, πάντως, την ευκαιρία ο ΣΥΡΙΖΑ να το κάνει τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή.

4. Γιατί δεν καταγγέλλει ανοιχτά και ξεκάθαρα και άλλες επικίνδυνες απόψεις στελεχών του που στηρίζουν πολιτικά τον καταδικασμένο, τρομοκράτη της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα;

Και τέλος, γιατί δεν καταδικάζει ευθέως και ανοιχτά τις συμμορίες κουκουλοφόρων που καίνε, λεηλατούν και τρομοκρατούν το κέντρο της Αθήνας;».

Δούρου καταγγέλει μονομερώς Τσίπρα - Λαφαζάνη

ΕΔΩ:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=fi-Z6YrbgHM

ΣΥΡΙΖΑ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ,ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΦΑΡΣΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΙΣΜΟΥ

Ο μύθος του ΣΥΡΙΖΑ

Καλύτερα στην αντιπολίτευση με μεγάλα ποσοστά και γενναία κρατική επιδότηση - να προλάβουμε να οργανωθούμε ρε παιδιά... Κι άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα - εμείς θα τους καταγγέλλουμε και θα ζητάμε τρίτες εκλογές! 

Πολλοί, θαμπωμένοι από την επικοινωνιακή επέλαση του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές, αδυνατούν να ξεχωρίσουν την εικόνα από την πραγματικότητα. 

Και η ιδεολογικοποίηση της πόλωσης από τους αντιπάλους τους δεν βοηθά. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλά μια φούσκα της συγκυρίας - αυτό που πήγε να γίνει η Δημοκρατική Αριστερά πριν δυο μήνες, αλλά δεν "έπεισε" ότι σηκώνει το γάντι. Ο ΣΥΡΙΖΑ έπεισε. 

Αν μη τι άλλο, έπεισε να τον δοκιμάσουν.

Τι είναι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ; Όχι θεωρητικά και ως εικασία κάποιου απέξω αλλά όπως τον γνωρίζουμε όσοι θητεύσαμε για σχεδόν δυο δεκαετίες στα "έδρανά του";

Το κόμμα αυτό και κάθε μέλος του ξεχωριστά ζει ένα όνειρο. Μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι είναι ακόμη "φτιαγμένοι" από το αποτέλεσμα και περνούν δίπλα σου κοιτώντας αόριστα κάπου στον ορίζοντα. Καμία επαφή με την πραγματικότητα...

Εκεί που οι διαλυμένες έως προχθές οργανώσεις του έψαχναν με το φακό πέντε-έξι από τα εναπομείναντα μέλη για να συνεδριάσουν, τώρα κατακλύζονται από αγνώστους που θέλουν να βοηθήσουν στην "νίκη κατά του μνημονίου". 

Εκεί που δεκαετίες το κόμμα έπαιζε είτε στο όριο του 3% είτε στην καλύτερη των περιπτώσεων λίγο πάνω από το 4%, το κόμμα διεκδικεί την πρώτη θέση! 

Ζαλάδα...

Από τα ατελείωτα βράδια μπροστά στην τηλεόραση για να σιγουρευτεί η είσοδος στην Βουλή τώρα στα exit polls για το ποιος είναι πρώτος...

"Μα τι συνέβη και ξαφνικά τους πείσαμε;" αναρωτιούνται τα μέλη. Και παρακολουθούν με θαυμασμό τους εκπροσώπους του κόμματος στην τηλεόραση - που παλιά ήσαν αμφισβητούμενες προσωπικότητες και μέσα στο κόμμα με ισχνή απήχηση - να απευθύνονται σε πανελλαδικό ακροατήριο και να δηλώνουν με στεντόρια φωνή πράγματα πυο έκρυβαν στα εγχειρίδια εσωτερικής κατανάλωσης των τροτσκομαοϊκών συνιστωσών. 

Πολύ θέλει να την ψωνίσεις;

O ηγέτης τώρα του κόμματος, που τάραξε την Ευρώπη και έριξε τα χρηματιστήρια; Αυτός κι αν ζει ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. Ένα παιδί χωρίς εργασιακή εμπειρία, που με ένα σπρώξιμο του Αλέκου Αλαβάνου και ένα παραμερισμό του Μιχάλη Παπαγιαννάκη πέταξε απροετοίμαστο προς την εξουσία, αναμετριέται τώρα με προσκλήσεις εξουσίας και ευθυνών που δεν φανταζόταν ούτε στον ύπνο του. 

Και αντιγράφει...

τον προεκλογικό "αγώνα" του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981, αποκλείοντας την περίπτωση η ιστορία να επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Δηλώνει στα ευρωπαϊκά δίκτυα, μεθυσμένος από αισιοδοξία ότι ήρθε η ώρα του καπιταλισμού, σηκώνει το δάκτυλο σε εχθρούς και φίλους, θέτει διλήμματα στους έλληνες και τις ελληνίδες ψηφοφόρους: "ή Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ".

Που στηρίζεται;

Η εσωτερική συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει στην πραγματικότητα μεταβληθεί. Παραμένει το σκορποχώρι των συνιστωσών. 

Απλά η επικοινωνιακή τακτική απαιτεί (και έχει εξασφαλίσει λόγω της δημοσκοπικής ανόδου) ένα μορατόριουμ λίγων ημερών από τις αφηνιασμένες συνιστώσες (που βλέπουν μέσα στην πλημμυρίδα εισροής πασόκων και εθνικιστών, τον δικό τους ρόλο να σβήνει από το κάδρο). 

Εκείνες δεν θα αργήσουν να διεκδικήσουν τα "δικαιώματά τους". Αυτά που υπερασπίζονταν τόσα χρόνια απαγορεύοντας στον ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κανονικό κόμμα με μέλη, ώστε να παραμένουν στις καρέκλες διορισμένοι και να νέμονται αναλογικά την κρατική επιχορήγηση. 

Το όπλο λοιπόν παρά πόδας...

Πάμε παρακάτω: η εσωτερική συνοχή της μεγαλύτερης συνιστώσας, του Συνασπισμού, επίσης δεν έχει βελτιωθεί. 

Λίγα μέλη είχαν απομείνει στις τοπικές με μεγάλες αντιθέσεις και έχθρες μεταξύ τους και τώρα, απλά τρέχουν να πλασαριστούν στην κάθε "ενδεκάδα" σπρωχνόμενοι από τους "καινούργιους", από τους πασόκους (που γνωρίζουν καλά τα πελατειακά συστήματα και τις κατάλληλες επαφές με την ηγεσία), από τους φυτεμένους άνωθεν προφανώς ακατάλληλους να εκπροσωπήσουν την αριστερά (όπως τους υστερικούς διαδρομιστές που γνωρίσαμε έκπληκτοι στα πάνελ, τύπου Ζωής Κωνσταντοπούλου, Πέτρου Τατσόπουλου κλπ με πολιτική συγκρότηση μηδέν) από αλλαξοκωλιές με ομαδούλες που προσφέρουν οικολογική νομιμοποίηση στο ...σοβιετικό πρόγραμμα των συνιστωσών (ριζοσπαστες οικολόγοι, ελληνική οικολογική αριστερά κλπ), από εθνικιστές τύπου Πάντσα (που στις εκδηλώσεις του απαγορεύουν να μιλήσει...) και γενικώς από κάθε καρυδιάς καρύδι.

Ένα κόμμα με ελάχιστη ιδεολογική ενοποίηση ανάμεσα στις πέντε συνιστώσες του Συνασπισμού και τις άλλες δώδεκα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι σε θέση να αφομοιώσει μια γενική εισροή από διάφορες κατευθύνσεις. Τι μένει;

Να γίνει μια πολυσυλλεκτική σούπα στυλ ΠΑΣΟΚ, με έκτακτες εξουσίες της ηγεσίας, φίμωμα των διαφορετικών φωνών όσο γίνεται και επαναφορά στο προσκήνιο περιθωριοποημένων φωνών κάποιας λογικής και αποδοχής σαν τον Γ. Δραγασάκη και τον Γ. Σταθάκη για να σώσουν ότι σώζεται από τον Τιτανικό των αλληλοσυγκρουόμενων δημόσιων εμφανίσεων των εκπροσώπων των συνιστωσών. 

Δύσκολη δουλειά αλλά ας είναι καλά οι επικοινωνιολόγοι και οι φιλικοί δημοσκόποι (VPRC και public issue). Αυτοί οι τελευταίοι δημιουργούν τον μύλο που όλα τα αλέθει και παρουσιάζει προς τα έξω ένα κόμμα και έναν ηγέτη, που καλπάζουν προς την εξουσία και την "αλλαγή"...

Ποιοι όμως θα "κυβερνήσουν" αύριο, εάν αυτό το συνονθύλευμα κατάφερνε να αποκτήσει αυτοδυναμία;

Ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν... 

Δεν υπάρχουν στελέχη με απόψεις επεξεργασμένες λίγο πέραν των αναφερόμενων στα κιτρινισμένα εγχειρίδια που βρίσκει κανείς ακόμη στα καρότσια. 

Ακόμη και το Ινστιτούτο Πουλαντζά που υποτίθεται ότι θα παρήγε κάτι τέτοιο, ήταν απλώς μια ακόμη δικαιολογία για να σιτίζονται κάποιοι από το κόμμα και να φληναφούν κάνα δυο φορές τον χρόνο οργανώνοντας πληκτικές συνεδρίες μαρξιστικού αυτισμού με ελάχιστο κοινό. 

Που πάμε λοιπόν γυμνοί στα αγγούρια;

Ίσως γι αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ κατευθύνεται ολοταχώς προς τα εκεί που γνωρίζει τα κατατόπια. Τα έδρανα της αντιπολίτευσης. 

Τρέμουν και οι ίδιοι την πιθανότητα να "βγουν". Γιατί τότε ο πρώτος που θα υποστεί την χαώδη πραγματικότητα των ιδεών και των αντιτιθέμενων ιδεολογημάτων τους θα είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Αναμένεται η εξέγερση των συνιστωσών, οι κόντρες χωρίς αρχές των ηγετίσκων και των στελεχών και η σύγχυση προτεραιοτήτων στην εφαρμογή του ήδη διπλού προγράμματος (και καταγγελία του μνημονίου και απαίτηση χρηματοδότησης από την τρόϊκά). 

Με λίγα λόγια, το "ατύχημα" που θα βγάλει την Ελλάδα πριν της ώρας της και αυτόματα από το ευρώ, είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα εν μέσω αλληλοκαταγγελλόμενων επαναστατών και συμβιβασμένων.

Απλά, δεν έχουν καν την δυνατότητα που είχε ο Ανδρέας το 1981 να στρίβει το καράβι κατά που ήθελε χωρίς αντιστάσεις από κόμμα και ψηφοφόρους. 

Γι αυτό μιλάμε για φάρσα παπανδρεϊσμού - με καταστροφικές όμως συνέπειες αυτήν την φορά.

Το ξέρουν κι αυτοί. 

Γι αυτό φροντίζουν να κόψουν τις γέφυρες με πιθανούς συμμάχους όπως την ΔΗΜΑΡ, κατηγορώντας ότι είναι μνημονιακοί επειδή ζητούν σταδιακή απαγκίστρωση με διαπραγματεύσεις και παραμονή στο ευρώ ή το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ που επίσης προτείνουν επαναδιαπραγμάτευση. 

Έτσι βγαίνουν από το πλάνο και της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και της οικουμενικής. Καλύτερα στην αντιπολίτευση με μεγάλα ποσοστά και γενναία κρατική επιδότηση - να προλάβουμε να οργανωθούμε ρε παιδιά... Κι άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα - εμείς θα τους καταγγέλλουμε και θα ζητάμε τρίτες εκλογές!

Ο κόσμος κατάγγειλε τον δικομματισμό αλλά δεν είχε που να στραφεί. Δοκίμασε για λίγο την Δημοκρατική Αριστερά (18% είχε φτάσει δημοσκοπικά τον Φλεβάρη) αλλά δεν ικανοποιήθηκε από τον αμυντικό της λόγο.

Μετά, λίγο πριν τις εκλογές, διαμαρτυρήθηκε μέσω ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτός έπιασε το μήνυμα: 

υποσχόμαστε κυβέρνηση, υποσχόμαστε ότι θα βρούμε λεφτά, υποσχόμαστε τσαμπουκά εκ μέρους του ταπεινωμένου έθνους. Υποσχόμαστε να γυρίσουμε πίσω στις παλιές καλές μέρες και να ξεχάσουμε την παρένθεση του μνημονίου και της τρόϊκας.

Υποσχόμαστε οτιδήποτε θέλει να ακούσει ο/η ψηφοφόρος: παραμονή στο Δημόσιο των διορισμένων αλλά και των επίορκων, καμιά αξιολόγηση και κανένας έλεγχος απόδοσης, παραμονή των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών ως συνομιλητών του "κινήματος", επιστροφή χαρατσιών και φόρων, αποκατάσταση μισθών και συντάξεων, διπλό χρονικά επίδομα ανεργίας και γενικά έναν νέο παράδεισο.

Ένα ποσοστό μόνιμα μετακινούμενων ψηφοφόρων είναι πράγματι επιρρεπείς σε όλα αυτά. 

Κι αυτοί στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ έστω και πάνω από την κάλπη. 

Τώρα που πρέπει να ξανασκεφτούν σοβαρά την τύχη της χώρας στα χέρια "των παιδιών", ας ξέρουν τουλάχιστον με τι έχουν να κάνουν.

Η αλχημεία είναι προφανής: 

Αλλο πράγμα είναι το Μνημόνιο - λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - κι άλλο πράγμα είναι η Δανειακή Σύμβαση! 

Το πρώτο - λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - θα το ακυρώσουμε (;). Τη δεύτερη θα την επαναδιαπραγματευτούμε. 

Τι μας λέει, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Οτι αυτό το ανεπανάληπτο όργιο που λέγεται «Δανειακή Σύμβαση», 

με το οποίο η Ελλάδα τίθεται υπό το αγγλικό δίκαιο (!), 

με το οποίο η Ελλάδα «απαλλάσσεται» από τα ...βάρη κάθε έννοιας ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, 

με το οποίο η Ελλάδα «παραιτείται» κάθε ασυλίας της περιουσίας της έναντι των δανειστών, 

αποτελεί - κατά τον ΣΥΡΙΖΑ - ένα πλαίσιο που δεν είναι απορριπτέο, δεν είναι καταγγελτέο, δεν είναι ακυρωτέο! 

Αντίθετα αυτό το έκτρωμα ο ΣΥΡΙΖΑ το θέλει γιατί, όπως λέει, σε αντίθεση με το Μνημόνιο που είναι «κακό», η «Δανειακή» είναι «καλή» και «συζητήσιμη», ως εκ τούτου ο ΣΥΡΙΖΑ τη ...διαπραγματεύεται. 

Κι αυτό - λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - είναι «αριστερή» πολιτική... 

Μήπως το...παρατραβάτε με την Χρυσή Αυγή...ή μήπως αυτό επιδιώκετε?

Νομίζω πως το θέμα της Χρυσής Αυγής, επίτηδες παίρνει τόσο μεγάλες διαστάσεις, για να αποπροσανατολίσει και να εκφοβίσει τον κόσμο.

Η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα ακροδεξιό,που παρόμοια υπάρχουν σε πολλές αναπτυγμένες Ευρωπαικές χώρες,και μάλιστα βρίσκονται και στα κοινοβούλια εδώ και καιρό. 

Όπως κάθε κόμμα έχει τις

απόψεις του και τις γραμμές του,έτσι και η Χ.Α.έχει τις δικές της.

Αν και δεν είμαι ψηφοφόρος της ΧΑ,εν τούτοις θεωρώ απαράδεκτη την συμπεριφορά ορισμένων προς το κόμμα αυτό.

Κάνουν σαν τον ταύρο μπροστά στο κόκκινο πανί.

Γιατί κύριοι; 

Η ΧΑ μας οδήγησε σ αυτό το χάλι; 

Η ΧΑ είναι που ξεπουλά την πατρίδα,προς ώφελος των ξένων;

Η ΧΑ είναι που βάζει χαράτσια,και κόβει μισθούς και συντάξεις; 

Οχι βέβαια,αυτό είναι έργο των...."δημοκρατικών κυβερνήσεων".

Αν αφήνατε την ΧΑ στην ησυχία της,και δεν ασχολούσασταν τόσο πολύ με την παρουσία της,νομίζω πως θα παιρνούσε σχεδόν σαν φυσιολογικό πράγμα η είσοδός της στο κοινοβούλιο.

Όταν όμως ο ανώτατος άρχων μιας χώρας συγκαλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και αποκλέιει έναν,τον οποίον ψήφησαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες,ε....τότε αυτό δεν είναι δημοκρατία,και αυτό μπορεί να πυροδοτήσει επικίνδυνες εξελίξεις στην χώρα.

Εκτός και.....αν αυτό επιδιώκετε. 

Εύχομαι με όλη μου την καρδιά να κάνω λάθος,και να μή σκέπτεστε κατ αυτόν τον τρόπο...!