ΠΩΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ – ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ

Για τις δηλώσεις Ερντογάν 

για την συνθήκη της Λωζάνης 

Ενισχυμένος γεωπολιτικά μετά την καταστολή του πραξικοπήματος και την αποκατάσταση των σχέσεών του με Ρωσία και ΗΠΑ, ο σουλτάνος των νεο-οθωμανών, Ταγίπ Ερντογάν, προχώρησε σε προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, μη κρύβοντας τις επεκτατικές διαθέσεις του έναντι της Ελλάδος.  Συγκεκριμένα είπε προ ημερών μιλώντας στην 27η σύναξη κοινοταρχών στην Άγκυρα:  “H 15η Ιουλίου είναι ο δεύτερος πόλεμος για την Ανεξαρτησία του τουρκικού έθνους. Μας απείλησαν με τις Σέβρες το 1920 και μας έπεισαν να δεχθούν την Λωζάννη το 1923. Κάποιοι προσπάθησαν να μας εξαπατήσουν παρουσιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης ως νίκη. Στη Λωζάννη, παραδώσαμε νησιά από τα οποία μπορείς να ακουστείς απέναντι. Όσοι έλαβαν μέρος στις συνομιλίες της Λωζάννης δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Σήμερα βιώνουμε τις επιπτώσεις αυτής της αδυναμίας”

Η Τουρκία ήταν ο μεγάλος νικητής της Λωζάννης

Στην πραγματικότητα, βεβαίως, η Τουρκία ήταν ο μεγάλος νικητής της Συνθήκης της Λωζάννης, μια συνθήκη, την οποία παραβίασε εις βάρος της Ελλάδος η Τουρκία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, τις οποίες θα αναφέρω στην συνέχεια από το 1923 μέχρι σήμερα. Λίγοι γνωρίζουν ότι τον Απρίλιο του 1923 επτά μόλις μήνες μετά την καταστροφή ο Ελληνικός Στρατός παρέτασσε στον Έβρο ποταμό μια στρατιά αποτελούμενη από δέκα αξιόμαχες μεραρχίες, εννέα πεζικού και μια ιππικού. Επίσης, διέθετε και δύο Συντάγματα πεδινού πυροβολικού. Η Στρατιά του Έβρου είχε σκοπό την διεκδίκηση μέσω της συνθήκης της Λωζάννης, της Ανατολικής Θράκης, ενώ ο Στόλος μας είχε την δύναμη να εξασφαλίσει την εθνική ελευθερία στα δύο ελληνικά νησιά, τα οποία ευρίσκοντο έναντι των στενών, δηλαδή την Ίμβρο και την Τένεδο.

Οι Τούρκοι στην Λωζάννη εμφανίστηκαν αδιάλλακτοι, αλλά είχαν προστριβές και με τις τρεις μεγάλες δυνάμεις της εποχής, οι οποίες θα είχαν και τον τελικό λόγο στην Συμφωνία. Με την Αγγλία για το ζήτημα της κυριαρχίας της Μοσσούλης, της γνωστής πλούσιας σε κοιτάσματα πετρέλαιου περιοχής, η οποία και σήμερα ευρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής των μεγάλων δυνάμεων στον πόλεμο που γίνεται στην Μέση Ανατολή. Με την Ιταλία είχε επίσης συγκρουσθεί και ο ίδιος ο Μουσολίνι, τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, είχε πει στον υπουργό εξωτερικών της Ελλάδος Αλεξανδρή ότι η Ελλάδα δικαιούται και πρέπει να καταλάβει την Ανατολική Θράκη! Με την Γαλλία επίσης είχε σοβαρές διαφορές η Τουρκία του Κεμάλ για οικονομικά θέματα, τα οποία αφορούσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις.

Χάνεται η Ανατολική Θράκη

Η πολύμηνη διαδικασία, η οποία κατέληξε στην Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία ήταν μια διπλωματική νίκη για την Τουρκία και ήττα για την Ελλάδα πήρε μία τελική μορφή στα τέλη του Μαΐου του 1923. Στις 22 Μαΐου η κυβέρνηση της Ελλάδος τηλεγραφεί στον Ελευθέριο Βενιζέλο ότι θα αναμένει μέχρι τις 26 Μαΐου και εάν δεν επέλθει συμφωνία, θα καταγγείλει την ανακωχή και θα διατάξει την προέλαση του Στρατού στην Ανατολική Θράκη, ο δε Στόλος θα πλεύσει προς τα Δαρδανέλια. Στο τηλεγράφημα της κυβερνήσεως αναφερότανε χαρακτηριστικά:

“Η κυβέρνησις, εξετάσασα όλας τας απόψεις και έχουσα κατηγορηματικήν την γνώμην του Αρχηγού του Στρατού, ότι και εις την μάλλον δυσμενήν περίπτωσην, καθ’ ήν δεν θα επιτραπεί η διέλευσις του Στόλου διά των Στενών, αι στρατιωτικαί επιχειρήσεις από ξηράς θεωρούνται εξασφαλισμέναι”  (Γρηγορίου Δάφνη η Ελλάς μεταξύ δύο Πολέμων, σελίς 46). 26 Μαΐου έληγε το τελεσίγραφο και το πρωί της 26ης Μαΐου ο Ελευθέριος Βενιζέλος ζητεί να λάβει τον λόγο στην διάσκεψη, αλλά παρεμβαίνει ο Άγγλος αντιπρόσωπος και ζητά να μιλήσει πρώτα ο Τούρκος εκπρόσωπος Ισμέτ, ο οποίος Ισμέτ προτείνει την παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία και ο Βενιζέλος συμφωνεί!

Ας σημειωθεί ότι ο Κεμάλ δεν διέθετε Στόλο, ούτε στρατεύματα στην Ανατολική Θράκη, εις την οποίαν η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Έλληνες. Με δυο λόγια παραχωρήσαμε την Ανατολική Θράκη στην Τουρκία χωρίς να πέσει ούτε μία τουφεκιά και όλα αυτά προς χάριν των Άγγλων, οι οποίοι πήραν βεβαίως την περιοχή της Μοσσούλης. Ο Γρηγόριος Δάφνης στο προαναφερθέν βιβλίο του γράφει ότι ο Βενιζέλος μάλλον ήταν προειδοποιημένος για αυτήν την made in England “λύση”, αλλά δεν την γνωστοποίησε στην Ελληνική κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι θα συναντήσει αντιδράσεις και έτσι φέρνει την χώρα προ τετελεσμένων γεγονότων.

Η προέλαση που δεν έγινε ποτέ…

Και πράγματι αντιδράσεις υπήρξαν. Τόσο ο διοικητής της Στρατιάς του Έβρου Θεόδωρος Πάγκαλος, όσο και ο Αρχηγός του Στόλου Χατζηκυριάκος αντιδρούν και αποστέλλουν το ακόλουθο τηλεγράφημα: “Αποδεχόμενοι κατ’ ανάγκην, χάριν της τιμής της Ελλάδος, ατυχήν λύσιν, επειδή αυτή εγένετο κατά παράβασιν ρητής εγγράφου εντολής δοθείσης υπουργών εξωτερικών, Αρχηγοί Στρατού και Στόλου,  πενθούντες από χθες εκφράζουν την βαθείαν λύπην των αίροντες εφεξής την προς την αντιπροσωπίαν εμπιστοσύνη των. Πάγκαλος, Χατζηκυριάκος”.

Η αρχική απόφαση μάλιστα του Πάγκαλου και Χατζηκυριάκου ήταν την άλλη μέρα το πρωί να διατάξουν προέλαση και κατάληψη της Ανατολικής Θράκης. Τελικώς, κατόπιν αφόρητων πιέσεων, ο Ελληνικός Στρατός και Στόλος δεν κινούνται και έτσι εξυπηρετούντες θαυμάσια τα αγγλικά συμφέροντα για την κατοχή της περιοχής της Μοσσούλης χάνεται η Ανατολική Θράκη. Εύκολο είναι ο καθένας από εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο να φανταστεί πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα πόσο πιο ισχυρή γεωπολιτικά και στρατηγικά, αλλά και δημογραφικά, έχοντας στην κατοχή της την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο, αφού κατ’ ουσίαν θα ήλεγχε τα στενά των Δαρδανελίων και η Ελλάδα.

Αλλά ας επανέλθουμε εις τα της Συνθήκης της Λωζάνης. Σύμφωνα με αυτήν θα διατηρείτο η Ελληνικότητα με καθεστώς αυτονομίας της Ίμβρου και της Τενέδου και θα παρέμεναν οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη. Το τουρκικό κράτος λειτουργώντας εγκληματικά εις βάρος του Ελληνικού πληθυσμού, ξερίζωσε τους αδελφούς μας Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου από τις πατρογονικές τους εστίες καθώς και από την Βασιλεύουσα, όπου σήμερα ζουν τρεις το πολύ χιλιάδες Ελλήνων.

Η πρόσφατη δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν, η οποία ξεπερνά ακόμη και την αδικία η οποία έλαβε χώρα εις την Λωζάννη εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων και θέτει θέμα κυριαρχίας στα Ελληνικά νησιά και στο Αιγαίο, δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν. Όμως, φαίνεται, ότι το παραμύθι της ελληνοτουρκικής “φιλίας” το οποίο κυριάρχησε στον μεσοπόλεμο, αλλά και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χάριν του ΝΑΤΟ, καλά κρατεί.

Αυτό το παραμύθι πρέπει να τελειώσει και οι Έλληνες ενωμένοι να αντιληφθούν ότι η Τουρκία θέλει την Γη μας, θέλει την θάλασσά μας και επιτέλους πρέπει τουλάχιστον να έχουμε επίγνωση αυτής της απειλής και όχι άλλοτε χάριν της αμερικανοδουλείας του ψυχρού πολέμου και άλλοτε χάριν ενός αριστερίστικου φιλειρηνισμού να ξεχνούμε αυτήν την σκληρή πραγματικότητα.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Αυτοί είναι οι Τούρκοι! 

Από τον καιρό του Αττίλα 

μέχρι σήμερα…

Η ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟY

«Παρμενίων 2016»: Η Χρυσή Αυγή συνεχάρη τις αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις- Φωτορεπορτάζ

Ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς, μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας του Κοινοβουλίου, εκπροσώπησε το Κίνημα στην τελευταία φάση της Ασκήσεως των Ενόπλων Δυνάμεων «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ 2016». 

Η επιτυχής τελευταία ημέρα της Ασκήσεως πραγματοποιήθηκε στο Πεδίο Βολής «ΑΕΤΟΣ» του Νομού Έβρου, έξω από την Αλεξανδρούπολη.

Η Άσκηση προέβλεπε άμυνα και αντεπίθεση των Ελληνικών δυνάμεων με την συμμετοχή αερομεταφερόμενων μονάδων Πεζικού, επιθετικών ελικοπτέρων, μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, αρμάτων μάχης, και περιελάμβανε βολές Πυροβολικού και μαχητικών αεροσκαφών και ρουκετών ελικοπτέρων, βολές από άρματα τύπου Leo, διακομιδή τραυματιών κλπ. 

Όλη η φάση της Ασκήσεως, το πρωί της 7/10 πραγματοποιήθηκε με πραγματικά πυρά και χαρακτηριστική ευστοχία όλων των εμπλεκομένων δυνάμεων.

Ο κ. Παππάς είχε την ευκαιρία, αφού συνεχάρη μετά το πέρας της Ασκήσεως τους συντελεστές, υψηλόβαθμους Αξιωματικούς του Στρατού και της Αεροπορίας, να περιηγηθεί στον χώρο της Ασκήσεως και να συνομιλήσει και να συγχαρεί τους Αξιωματικούς και Οπλίτες, μόνιμους και κληρωτούς, που συμμετείχαν στην Άσκηση.

Είχε δε την ευκαιρία να τονίσει προς άπαντες την εμπιστοσύνη της Χρυσής Αυγής στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας που αποτελούν για το εθνικιστικό κίνημα πυλώνα της εθνικής ζωής και οι οποίες πέραν της οικονομικής δυσπραγίας βάλλονται και σε ηθικό επίπεδο από την μαρξιστογενή μνημονιακή κυβέρνηση. 

Το αμέριστο ενδιαφέρον της Χρυσής Αυγής για το στρατευμένο τμήμα του Έθνους, τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς, Μόνιμους και Κληρωτούς, είναι γνωστό και έμπρακτο με τις συνεχείς κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις του Κινήματος στο Ελληνικό κοινοβούλιο.

Ο Λαός μαζί με τον Στρατό είναι η εγγύηση της ασφάλειας και του μέλλοντος της χώρας υπό μία εθνική ηγεσία με άξονα την Χρυσή Αυγή. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα από τα συνθήματα που δονούν την ατμόσφαιρα στις συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής είναι το σύνθημα: «ΛΑΟΣ-ΣΤΡΑΤΟΣ-ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ».

Περισσότερες φωτογραφίες:

Ηλίας Κασιδιάρης στη βουλή για Ντόναλντ Τραμπ και επερχόμενη Νίκη της Χρυσής Αυγής - ΒΙΝΤΕΟ

Κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου για την αναδιάρθρωση της Πολιτικής Αεροπορίας, με το οποίο παραχωρείται κατ΄ ουσίαν ο εθνικός εναέριος χώρος, ο βουλευτής Αττικής Ηλίας Κασιδιάρης αναφέρθηκε στις επικείμενες αμερικανικές εκλογές.

Τόνισε πως σύμφωνα και με το έγκυρο και διεθνώς αναγνωρισμένο περιοδικό "The Week" η Χρυσή Αυγή αναμένεται να επικρατήσει και να κυριαρχήσει στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Τέλος, δεν παρέλειψε να σημειώσει πως το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα είναι η μόνη πολιτική δύναμη που στηρίζει 

τον Πατριώτη Ντόναλντ Τραμπ εν αντιθέσει με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Νέα Δημοκρατία που στηρίζουν την γνωστή για τις ανθελληνικές θέσεις, Χίλαρι Κλίντον.

 

Oλόκληρη η ομιλία:

ΜΗ ΣΠΡΩΧΝΕΤΕ, ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ!

Η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα, και ειδικά εις ό,τι αφορά την αξιωματική αντιπολίτευση, είναι για κλάματα. 

Μπορεί τα γκάλοπ (έχουν και το ανάλογο στήσιμο) να φέρνουν πρώτη* την α-δεξιά, η πραγματικότητα όμως και ειδικά ο σφυγμός της κοινωνίας αντιλαμβάνεται άλλα πράγματα. 

Δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο, ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, να μας δείξει τις πολιτικές του ανικανότητες και μάλιστα σε σημείο εξευτελιστικό τόσο για τον ίδιο όσο και για την παράταξη που εκπροσωπεί. 

Ο λόγος, για τη νέα μεταγραφή του κ. Καλλιάνου στο κόμμα της ψευτοδεξιάς. Για όσους δεν γνωρίζουν ο κ. Καλλιάνος μέχρι πρότινος -πριν ένα μήνα- ήταν εκπρόσωπος τύπου του κόμματος του κ. Λεβέντη. 

Με τυμπανοκρουσίες λοιπόν η Πειραιώς ανήγγειλε την μεταγραφή, σαν να πρόκειται για την μεταγραφή των μεταγραφών. Ο δε Μητσοτάκης δήλωσε ότι η παράταξη υποδέχεται κάθε δημιουργικό άνθρωπο που θέλει να συμβάλλει στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Δηλαδή, άμα πάρουν και τον Ρουβά θα αιτηθούν νέα εθνική επέτειο 

Αυτό το ονομάζουν οι α-δεξιοί ανανέωση του κόμματος μέσω διεύρυνσης! ! Να σε κόβει η νίλα και το λυπητερό. Εν τω μεταξύ ή αντίδραση της Πειραιώς στα κυβερνητικά σχέδια, αν μη τι άλλο, μόνο χάδι θυμίζει. Και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά γιατί είναι προσηλωμένοι στη μνημονιακή πολιτική. Αυτές οι χλιαρές αντιδράσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνάμα με τη χθεσινή «βαρύγδουπη» μεταγραφή -ακούγεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες- έχουν κάνει τους συστημικούς δημοσιογράφους να λυσσάν καθημερινά εναντίον της Χρυσής Αυγής. Ο λόγος είναι η ατολμία και η ανυπαρξία της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τα πολιτικά δρώμενα, με αποτέλεσμα ο κόσμος να συγκλίνει προς άλλες εθνικιστικές απόψεις. 

Δείτε τι έγραψε σήμερα ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Μανδραβέλης στην Καθημερινή: 

«Και μπορεί οι νυν να είναι ανίκανοι για τα πάντα, αλλά σε μία χώρα με τέτοια κρίση μπορεί να έρθουν κάποιοι άλλοι ικανοί για όλα». 

Οι «νυν», που δεν τους ονοματίζει ο αρθρογράφος, έχει διπλή έννοια. Πέρα από τους ανίκανους συριζαίους ο αρθρογράφος συγκαταλέγει και τους τωρινούς ψευτοδεξιούς αποφεύγοντας να τους χαρακτηρίσει για προφανείς λόγους. Στη συνέχεια κρούει ει τον κώδωνα του κινδύνου για τα συστημικά κόμματα κάνοντας λόγο για την έλευση των Ελλήνων Εθνικιστών. 

Είναι ευνόητη και ξεκάθαρη πλέον η ανυπαρξία και η μη πολιτική βούληση που υπάρχει από πλευράς αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είναι ξεκάθαρη όμως και η επιλογή του εκλογικού σώματος. Δεν τυχαίες αυτές οι μπηχτές από αρθρογράφους (βρώμικους μεν), αλλά πολύ περισσότερο από αυτούς που έχουν πραγματικά δημοσιογραφική μύτη ώστε να αντιλαμβάνονται καίρια την μεταστροφή του πολιτικού κλίματος. 

Εμείς απ’ την πλευρά μας δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι άλλο παρά μόνο ετούτο: 

«μη σπρώχνετε, ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ»! 

μπορεί η ψευτοδεξιά να βγει πρώτο κόμμα στις εκλογές, αλλά η πολιτική των μνημονίων, που θέλοντας και μη θα ακολουθήσει, θα κάνει και την παραμονή της στην εξουσία ολιγόχρονη…

Σ. Παιδάκος

H πλαστογραφία που μας οδήγησε στην ομηρία του Ευρώ

Ξεχωριστή θέση στις «μαύρες σελίδες» (δεν έχουμε και άλλες…) της νεοελληνικής πολιτικής ιστορίας, έχει σίγουρα η σκοτεινή περίοδος του Κωνσταντίνου Σημίτη, του πρωθυπουργού της προδοσίας των Ιμίων και του… εκσυγχρονισμού που μας οδήγησε στην ομηρία του ευρώ με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η «εποχή Σημίτη» δεν είναι απλά ένα χρονικό σημείο. Είναι μια ολόκληρη νοοτροπία. Για κάποιους συμπατριώτες μας, αγγίζει τα όρια της… ιδέας, με τον εύκολο πλουτισμό, το χρηματιστήριο και εν τέλει την «θεοποίηση» ενός νομίσματος και της ύλης.

Όμως η αλήθεια είναι ότι αυτή η περίοδος ήταν η γιορτή της διαφθοράς, όπου κάποιοι ελάχιστοι απέκτησαν τεράστια δύναμη και πολύ χρήμα, εις βάρος των πολλών.

Είναι επίσης η περίοδος των δημοσιονομικών ελλειμάτων και του μαγειρέματος των στοιχείων ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της κατάργησης του Εθνικού μας νομίσματος και η είσοδος της Ελλάδας στην ζώνη του Ευρώ. 

Είναι τα ίδια στοιχεία που έσβηναν και ξαναέγραφαν τα επόμενα χρόνια ώστε να εγκλωβίσουν την Πατρίδα μας στον εφιάλτη των Μνημονίων που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Ακούγεται κάπως ειρωνικό, αλλά οι κομπίνες εκείνης της εποχής, μένει να επαληθευτούν από ένα «αγαπημένο» πρόσωπο του Κ. Σημίτη και αυτός δεν είναι άλλος από τον σημερινό Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα. Ο πρώην «τσάρος» της οικονομίας μας (επί κυβερνήσεως ΝΔ), μόλις έναν χρόνο μετά την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, ανέλαβε το πόστο του προέδρου του ΣΟΕ, του βασικού συμβούλου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και στο πλευρό ενός άλλου «ταλέντου», του Γιάννου Παπαντωνίου, κατηύθυνε, από το 1994 έως το 2001 την προσπάθεια ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ.

Τα πρόσωπα της εποχής πρωταγωνίστησαν λοιπόν στην μεγαλύτερη απάτη που στήθηκε στις πλάτες της Εθνικής μας Οικονομίας, ώστε να φωτογραφίζεται πανευτυχής στην συνέχεια ο Κ. Σημίτης δίπλα στον Παπαδήμο, κρατώντας θριαμβευτικά μερικά χαρτονομίσματα που θα τα πληρώσουν χρυσάφι οι επόμενες γενιές…

Έχουν περάσει 20 χρόνια και ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί το μέγεθος της κομπίνας. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο και που έχουν την σφραγίδα της Eurostat, το έλλειμμα το 1998 ήταν 6,3% (μείον 7,852 δισ. ευρώ) και το 1999, 5,8% (μείον 7,751 δισ. ευρώ). Ο Σημίτης το έλλειμμα 6,3% του 1998 το παρουσίασε στην ΟΝΕ ότι ήταν 4,3% και το 5,8% του 1999 στο 3,5%!

Αυτή η πλαστογραφία του Σημίτη, που εμφάνισε το έλλειμμα κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες μικρότερο, κόστισε στον ελληνικό λαό περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ αλλά και το «αναθεωρημένο» έλλειμμα από την κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, που το εμφάνισε στο 15,8%, αλλά με βάση την έκθεση ευταξίας της Eurostat είχε μειωθεί στο 15,2%, δείχνει ότι το έλλειμμα ήταν ακόμα 1 δισ. ευρώ λιγότερο.

Όλα τα παραπάνω, ελάχιστα απασχολούν το πολιτικό σύστημα σήμερα. Η αριστερά υπέκυψε στις απειλές της ευρωμαφίας, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ, πιστεύει ότι τον Λαό «δεν τον απασχολεί τι έγινε τότε, αλλά τι θα κάνουμε από σήμερα»… Και όμως, ό,τι συμβαίνει ΣΗΜΕΡΑ και στα επόμενα χρόνια είναι απόλυτα συνδεδεμένο με ό,τι συνέβη ΤΟΤΕ.

Από το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, μέχρι το ξέφρενο πλιάτσικο των Olympic Games του 2004 και την πλαστογραφία για την είσοδο στην ΟΝΕ, μέχρι την δυστυχία των Μνημονίων και της ταπείνωσης ενός ολόκληρου Έθνους με την κατάργηση της Εθνικής του Κυριαρχίας, μας χωρίζουν ελάχιστα χρόνια και μερικές… ποσοστιαίες μονάδες ενός κίβδηλου «εκσυγχρονισμού», του πολιτικού αφηγήματος του Κ. Σημίτη.

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δημογραφικό σοκ: Το 2030 το 30% του Λαού μας θα είναι ηλικίας άνω των 65 ετών!

Μια αποκαρδιωτική εικόνα που προμηνύει ένα ζοφερό μέλλον για την Πατρίδα και τον Λαό προκαλούν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ) για την δραματική μείωση των γεννήσεων στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Αθροιστικά, από το 2011 μέχρι και το 2015 ο πληθυσμός της χώρας αποκλειστικά λόγω της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης των θανάτων έχει μειωθεί κατά περίπου 90.000 άτομα. Δηλαδή, στην 5ετία των μνημονίων έχει χαθεί ουσιαστικά μια μεγάλη ελληνική πόλη.

Το 2015 ήταν η χειρότερη από κάθε άλλη χρονιά αφού καταρρίφθηκαν τρία αρνητικά ρεκόρ όσον αφορά την φυσική κίνηση (γεννήσεις-θάνατοι) του πληθυσμού.

Πρώτον, οι γεννήσεις περιορίστηκαν στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που ξέσπασε η κρίση. Δεύτερον, οι θάνατοι κατέρριψαν ρεκόρ πενταετίας. Και τρίτον, σημειώθηκε το μεγαλύτερο αρνητικό ισοζύγιο στην εποχή των μνημονίων αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα σε εποχή ειρήνης, αφού οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά τουλάχιστον 29.365 άτομα.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από τα ληξιαρχεία, το θλιβερό φαινόμενο συνεχίζεται και το 2016 ενώ από το 2011 μέχρι και σήμερα εκτιμάται ότι θα έχει «χαθεί» μια μεγάλη ελληνική πόλη με πληθυσμό άνω των 120.000 κατοίκων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρονιά που διανύουμε είναι η 6η διαδοχική κατά την οποία καταγράφεται φυσική μείωση του πληθυσμού. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο στην τριετία 2013-2015 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά τουλάχιστον 68.000 άτομα, αριθμός μεγαλύτερος από τον πληθυσμό των Ιωαννίνων, των Τρικάλων ή της Χαλκίδας.

Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο είναι η συνεχής επιδείνωση των δεικτών. Το ισοζύγιο ήταν αρνητικό κατά 4.671 άτομα το 2011. Ο αριθμός αυξήθηκε στα 16.299 άτομα το 2012, στα 17.660 άτομα το 2013, στα 21.592 άτομα το 2014 και εκτοξεύτηκε στα 29.365 άτομα το 2015.

Μάλιστα, τα στοιχεία από τα ληξιαρχεία των δήμων, από τα οποία αντλεί τα δεδομένα της η ΕΛΣΤΑΤ- δείχνουν ότι και το 2016 είναι εξαιρετικά αρνητική και ενδεχομένως ακόμη χειρότερη χρονιά.

Από την αρχή του τρέχοντος έτους μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, οι γεννήσεις ήταν μόλις 67.000 έναντι 87.000 θανάτων. Με αυτό το ρυθμό, θα καταρριφθεί άλλο ένα αρνητικό ρεκόρ και στις γεννήσεις και στους θανάτους αλλά και στο «ισοζύγιο».

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω των προαναφερθέντων χώρα γερόντων και μάλιστα, ασθενών θα είναι η εικόνα της Ελλάδας σε λιγότερο από 15 χρόνια, σύμφωνα με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις των ειδικών.

Το 30% του πληθυσμού το 2030 θα είναι ηλικίας άνω των 65 χρόνων -από το 20% που είναι σήμερα. Καρδιαγγειακά νοσήματα, σακχαρώδης διαβήτης, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, άνοια και άλλες διαταραχές της μνήμης, οστεοπόρωση και καρκίνος αποτελούν τις “επτά πληγές” που θα πλήττουν τον πληθυσμό των ηλικιωμένων.

Ενώ, λοιπόν, το Έθνος φθίνει δημογραφικά ολοένα και περισσότερο, με την Ελλάδα να μετατρέπεται σε μια Χώρα γερόντων, η “λύση” την οποία προτείνουν οι διάφοροι “φωστήρες” ενός ψευδεπίγραφου προοδευτισμού, βρίσκεται στην... ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών που έρχονται στην Πατρίδα μας!

Άλλη μια απόδειξη ότι το δημογραφικό ζήτημα αποτελεί το υπ' αριθμόν ένα εθνικό πρόβλημα της Ελλάδας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Γ. ΤΡΑΓΚΑΣ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, ΤΩΡΑ ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΗΧΗΤΙΚΟ

Σε μια σημαντική αποκάλυψη προχώρησε από την ραδιοφωνική του εκπομπή ο δημοσιογράφος Γιώργος Τράγκας αναφορικά με την σκευωρία κατά της Χρυσής Αυγής.

Αποφεύγοντας να ονοματίσει ποιοι είναι αυτοί που πίεσαν για το πρωτοφανές πολιτικό και δικαστικό πραξικόπημα κατά της τρίτης πολιτικής δύναμης του τόπου, τόνισε ότι είναι οι ίδιοι που πιέζουν για την αποχριστιανοποίηση της Ελλάδας. Ο νοών νοείτω!

Ο Γιώργος Τράγκας είπε χαρακτηριστικά: «Τι ρόλο παίζει ο κάθε αριστερός Φίλης και τι ρόλο παίζουν όλοι αυτοί οι πρωθυπουργοί που δέχονται οδηγίες και ξέρω και ονόματα. Για τις οδηγίες που δίνουν αυτοί που διαβαίνουν το κατώφλι του Μαξίμου.

Επί Σαμαρά ήξερα ποιος μπαινοβγαίνει και επιδιώκει να δώσει του κόσμου τις οδηγίες στον Αντωνάκη. 

Οι ίδιοι που έδωσαν τις οδηγίες για το πότε έπρεπε να γίνουν οι συλλήψεις των μελών της Χρυσής Αυγής, οι ίδιοι αυτοί δίνουν οδηγίες πάντα για τα θέματα τα θρησκευτικά, όχι τώρα, δεκαετίες πίσω!

«Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν πως τα ίδια κυκλώματα που έβαλαν παράνομα την Χρυσή Αυγή στην φυλακή, επιχειρούν τώρα την ισλαμοποίηση της Πατρίδας μας!

,

ΕΔΩ; ΤΟ ΑΡΩΜΑ 

ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ.

Κασιδιάρης σε Προβόπουλο: “Δεν είσαι σε καφενείο!” - Ποινικές ευθύνες σε πολιτικούς και τραπεζίτες για την κατάρρευση της οικονομίας

Κασιδιάρης σε Προβόπουλο: 

“Δεν είσαι σε καφενείο!” 

Φουλ επίθεση στους τραπεζίτες!

Σφοδρή ήταν η αντιπαράθεση του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στην Εξεταστική επιτροπή της βουλής για τα θαλασσοδάνεια κομμάτων και καναλιών.

Ο Γ. Προβόπουλος "έδωσε" τον Στουρνάρα για τα δισ. που χάθηκαν με το ΤΧΣ και για το σκάνδαλο "Αττική".

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης τόνισε χαρακτηριστικά: 

"Άσχετοι οι επικεφαλής του τραπεζικού συστήματος - 

Ένοχοι για εγκληματικές πράξεις.

Εφημερίδα “Παρασκήνιο”: «Προβληματισμός σ’ όλα τα κόμματα για την αύξηση των ποσοστών της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ»

Η σαφής ενδυνάμωση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, κάτι το οποίο είναι ολοφάνερο στις δημοσκοπήσεις, αλλά πολύ περισσότερο αποτυπώνεται στην κοινωνική πραγματικότητα, δημιουργεί προβληματισμό και έντονο πονοκέφαλο σ’ όλο το φάσμα των κομμάτων του «συνταγματικού τόξου». Χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρονται στην εφημερίδα «Παρασκήνιο», όπου σε ανάλυση για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις γράφτηκαν, ανάμεσα σ’ άλλα, και τα εξής:

«Προβληματισμό, πάντως, στη Νέα Δημοκρατία αλλά και σε όλα τα κομματικά επιτελεία προκαλεί η παρουσία του ναζιστικού ακροδεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής, που είτε διατηρεί είτε αυξάνει τα ποσοστά της – κάτι που, αν επιβεβαιωθεί, μπορεί να την οδηγήσει στις επόμενες εκλογές ακόμη και στην τρίτη θέση, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την προσπάθεια του πρώτου κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση».

Αφήνοντας στην άκρη τα περί «ναζιστικού ακροδεξιού κόμματος», είναι κάτι παραπάνω από ολοφάνερη η ανησυχία που καταλαμβάνει το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου της Χώρας για την ολοένα και πιο δυνατή παρουσία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, η οποία διευρύνει την επιρροή της στον Ελληνικό Λαό.

Η κατοχυρωμένη Τρίτη Θέση του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος για τέταρτη (Ευρωεκλογές Ιουνίου 2014, Βουλευτικές Ιανουαρίου 2015, Βουλευτικές Σεπτεμβρίου 2015 και η επόμενη εκλογική αναμέτρηση) συνεχόμενη φορά είναι κάτι παραπάνω από δεδομένη, βραχυκυκλώνοντας έτσι τα σχέδια του «συνταγματικού τόξου» για ελεγχόμενες απ’ αυτό αντιπολιτευτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, καθώς η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα τηρήσει στο έπακρο την αποστολή της για αυθεντική και ανθεκτική Εθνική και Κοινωνική Αντιπολίτευση. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Εκκλησία και Έθνος

Παρακάτω είναι το Τμήμα 2 από τις Βάσεις του Κοινωνικού Δόγματος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τίτλο «Εκκλησία και Έθνος», που εγκρίθηκε το 2000.

Εκκλησία και Έθνος

1. Ο λαός της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ισραήλ, ήταν το πρωτότυπο του λαού του Θεού, που είναι η Εκκλησία του Ιησού Χριστού της Καινής Διαθήκης. Η λυτρωτική νίκη του Σωτήρος Χριστού έφερε σε ύπαρξη την Εκκλησία ως νέα ανθρωπότητα, τους πνευματικούς απόγονους του πατριάρχη Αβραάμ. Με του Αίμα Του, ο Χριστός μας λύτρωσε μπροστά στο Θεό από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος (Αποκ. 5:09). Η Εκκλησία από την ίδια της την φύση είναι οικουμενική, άρα και υπερεθνική. 

Στην εκκλησία δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ του Εβραίου και του Έλληνα (Ρωμ. 10:12). Ακριβώς όπως ο Θεός δεν είναι ο Θεός των Εβραίων και μόνο, αλλά και ο Θεός των εθνών (Ρωμ. 3:29), έτσι και η Εκκλησία δεν χωρίζει τους ανθρώπους είτε με βάση την εθνικότητα, είτε με βάση την τάξη. Σε αυτήν δεν υπάρχει ούτε Έλληνας, ούτε Εβραίος, ούτε περιτομή και ακροβυστία, ούτε βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος: ο Χριστός όμως είναι όλα και σε όλα (Κολ. 3:11).

Στο σύγχρονο κόσμο, η έννοια του έθνους χρησιμοποιείται με δύο έννοιες, ως εθνική κοινότητα και ως το σύνολο των πολιτών ενός συγκεκριμένου κράτους. Οι σχέσεις μεταξύ Εκκλησίας και Έθνους πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο και των δύο σημασιών της λέξης αυτής.

Στην Παλαιά Διαθήκη, οι όροι ‘am και goy χρησιμοποιούνται για να υποδηλώσουν ένα λαό. Στην Εβραϊκή Βίβλο, κάθε όρος δίνει μια πολύ συγκεκριμένη έννοια, ο πρώτος είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού δηλ. ο Ισραήλ, και ο δεύτερος σε πληθυντικό αριθμό, Goyim, είναι οι Εθνικοί. Στην ελληνική Αγία Γραφή (των Εβδομήκοντα), ο πρώτος όρος αποδόθηκε με τον όρο “λαός” ή “δήμος” (ένα έθνος ως πολιτική οντότητα), ενώ ο δεύτερος με τον όρο έθνος (σε πληθυντικό έθνη, δηλαδή ειδωλολάτρες).

Ο εκλεκτός λαός του Θεού, ο Ισραήλ, είναι σε αντίθεση με άλλα έθνη σε όλα τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης που συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με την ιστορία του Ισραήλ. 

Ο λαός του Ισραήλ δεν επελέγη επειδή ξεπέρασε τα άλλα έθνη σε αριθμό ή οτιδήποτε άλλο, αλλά επειδή ο Θεός τους επέλεξε και τους αγάπησε (Δευτ. 7:6-8). Η έννοια του εκλεκτού λαού ενός Θεού ήταν μια θρησκευτική έννοια στην Παλαιά Διαθήκη. Το αίσθημα του χαρακτηριστικού της εθνικής κοινότητας των υιών Ισραήλ είχε τις ρίζες της στην επίγνωση του ότι ανήκουν στο Θεό μέσα από ένα συμβόλαιο που έγινε από τους πατέρες τους με τον Κύριο. 

Ο λαός του Ισραήλ έγινε ο λαός του Θεού, του οποίου η κλήση ήταν να διατηρηθεί η πίστη του σε έναν αληθινό Θεό και να μαρτυρεί αυτή την πίστη σε άλλα έθνη, έτσι ώστε μέσω του Ισραήλ ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας όλων των ανθρώπων, να αποκαλυφθεί στον κόσμο.

Πέρα από το να μοιράζονται την ίδια θρησκεία, η ενότητα του λαού του Θεού εξασφαλίζονταν με την εθνική και γλωσσική κοινότητά τους και τις ρίζες τους σε μια συγκεκριμένη γη, την πατρίδα τους.

Η εθνική κοινότητα των Ισραηλιτών ήταν ριζωμένη στηνκαταγωγή τους από ένα προπάτορα, τον Αβραάμ. «Έχουμε Αβραάμ τον πατέρα μας» (Ματθ. 3:09, Λουκ. 3:08), έλεγαν οι αρχαίοι Εβραίοι, τονίζοντας ότι ανήκουν στους απογόνους εκείνου που όρισε ο Θεός να γίνει πατέρας πολλών εθνών (Γεν. 17:05). Μεγάλη σημασία δόθηκε στη διατήρηση της καθαρότητας του αίματος : οι γάμοι με ξένους δεν εγκρίνονταν επειδή σε αυτούς τους γάμους «το σπέρμα το άγιο» αναμειγνυόταν με τους λαούς εκείνων των εδαφών (Έσδρας 9:02).

Ο Θεός έδωσε στον λαό Ισραήλ τη Γη της Επαγγελίας για να ζήσει. Αφού ήρθαν από την Αίγυπτο, αυτοί οι άνθρωποι πήγαν προς τη Χαναάν, τη γη των προκατόχων τους, και με το θέλημα του Θεού την κατέκτησαν. Από τότε, η γη Χαναάν έγινε η γη του Ισραήλ, ενώ η πρωτεύουσα της, η Ιερουσαλήμ, έγινε το κύριο πνευματικό και πολιτικό κέντρο του εκλεκτού λαού του Θεού. 

Ο λαός Ισραήλ μιλούσε μια γλώσσα που δεν ήταν μόνο η γλώσσα της καθημερινής ζωής, αλλά και η γλώσσα της προσευχής. Επιπλέον, τα εβραϊκά ήταν η γλώσσα της Αποκάλυψης, γιατί ήταν μέσα από αυτήν που ο ίδιος ο Θεός μιλούσε στο λαό Ισραήλ. 

Στην εποχή πριν από την έλευση του Χριστού, όταν οι κάτοικοι της Ιουδαίας μιλούσαν Αραμαϊκά, η Ελληνική γλώσσα ανυψώθηκε ως η εθνική γλώσσα, ενώ η εβραϊκή συνέχισε να αντιμετωπίζεται ως ιερή γλώσσα με την οποία διεξάγονταν η λατρεία στο ναό.

Όντας καθολική από τη φύση της, η Εκκλησία είναι ταυτόχρονα ένας οργανισμός, ένα σώμα (Α΄ Κορινθ. 12:12). Είναι η κοινότητα των τέκνων του Θεού, ένα γένος εκλεκτό, ένα βασίλειον ιεράτευμα, ένα έθνος άγιο, ένας ιδιόμορφος λαός, ο οποίος στο παρελθόν δεν ήταν λαός, αλλά τώρα είναι λαός του Θεού (Α΄ Πέτρ. 2:9-10). 

Η ενότητα των νέων αυτών ανθρώπων εξασφαλίζεται όχι από την εθνική, πολιτιστική ή γλωσσική κοινότητα, αλλά από την κοινή πίστη τους στο Χριστό και το Βάπτισμα. Ο νέος λαός του Θεού δεν έχει πόλη διαμένουσα εδώ, αλλά επιζητεί την μέλλουσα (Εβρ. 13:14). 

Η πνευματική πατρίδα όλων των Χριστιανών δεν είναι η επίγεια Ιερουσαλήμ, αλλά η ουράνια Ιερουσαλήμ (Γαλ. 4:26). Το ευαγγέλιο του Χριστού δεν κηρύττεται σε μια ιερή γλώσσα που είναι κατανοητή σε έναν λαό, αλλά σε όλες τις γλώσσες (Πράξεις 2:3-11). 

Το ευαγγέλιο δεν κηρύττεται σε ένα περιούσιο λαό προκειμένου να διατηρήσει την αληθινή πίστη, αλλά έτσι ώστε στο όνομα του Ιησού να κλίνει παν γόνυ, επουρανίων, επιγείων και καταχθονίων και κάθε γλώσσα να ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός (Φιλιπ. 2:10-11).

2. Η καθολική φύση της Εκκλησίας, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να έχουν κανένα δικαίωμα στην έκφραση της εθνικής τους ταυτότητας και της εθνικής τους αυτοδιάθεσης. Αντίθετα, η Εκκλησία ενώνει μέσα της το καθολικό με το εθνικό. Έτσι, η Ορθόδοξη Εκκλησία, αν και καθολική, αποτελείται από πολλές Αυτοκέφαλες Εθνικές Εκκλησίες. 

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχοντας επίγνωση ότι είναι πολίτες της ουράνιας πατρίδας, δεν πρέπει να ξεχνούν την επίγεια πατρίδα τους. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Θείος Ιδρυτής της Εκκλησίας, δεν είχε κανένα καταφύγιο στη γη (Ματθ. 8:20) και επισήμανε ότι η διδασκαλία που έφερε δεν είχε τοπικό ή εθνικό χαρακτήρα. «Έρχεται ώρα, όταν ούτε σε αυτό το βουνό, ούτε ακόμη στην Ιερουσαλήμ, θα λατρεύετε τον Πατέρα (Ιωάν. 4:21). 

Παρ’ όλα αυτά, προσδιόρισε τον Εαυτό Του με τους ανθρώπους με τους οποίους ανήκε από τη γέννηση. Μιλώντας στην Σαμαρείτιδα τόνισε ότι ανήκει στο εβραϊκό έθνος. «Εσείς προσκυνήτε εκείνο που δεν ξέρετε, εμείς προσκυνούμε εκείνο που ξέρουμε, επειδή η σωτηρία είναι εκ των Ιουδαίων (Ιωάν. 4:22). Ο Ιησούς ήταν ένας πιστός υπήκοος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατέβαλε όλους τους φόρους υπέρ του Καίσαρα (Ματθ. 22-16-21). 

Ο άγιος Παύλος, στις επιστολές του, δίδασκε τον υπερεθνικό χαρακτήρα της Εκκλησίας του Χριστού, αλλά δεν ξεχνούσε ότι από τη γέννηση ήταν Εβραίος εξ Εβραίων (Φιλιπ. 3:5), αν και Ρωμαίος πολίτης από πολιτογράφηση (Πράξεις 22:25-29).

Οι πολιτιστικές διαφορές των επί μέρους εθνών εκφράζονται ιδιαίτερα στη λειτουργική και σε άλλες εκκλησιαστικέ τέχνες, κυρίως στις ιδιαιτερότητες της χριστιανικής τάξη της ζωής. Όλο αυτό δημιουργεί εθνικούς χριστιανικούς πολιτισμούς.

Μεταξύ των αγίων που τιμούνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία, πολλοί έγιναν φημισμένοι για την αγάπη τους στην επίγεια πατρίδα και την πίστη τους σε αυτήν. Ρωσικές αγιογραφικές πηγές εξυμνούν τον άγιο ευλαβή Πρίγκιπα Μιχαήλ του Τβερ, που έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα του, συγκρίνοντας το κατόρθωμα του με το μαρτύριο του αγίου πρωτομάρτυρα Δημητρίου Θεσσαλονίκης. 

Ο καλός εραστής της πατρίδας του είπε για τη γενέτειρα πόλη του, την Θεσσαλονίκη, «Ω Κύριε, αν καταστρέψεις αυτή την πόλη, θα χαθώ μαζί με αυτή, αλλά αν την σώσεις, θα σωθώ κι εγώ».

Σε όλες τις εποχές η Εκκλησία καλούσε τα παιδιά της να αγαπούν την πατρίδα τους εδώ στη γη και να μην λυπηθούν να δώσουν τη ζωή τους για να την προστατεύσουν, αν αυτή απειληθεί. Η Ρωσική Εκκλησία πολλές φορές έδωσε την ευλογία της στο λαό για να λάβει μέρος σε απελευθερωτικούς πολέμους. 

Έτσι, το 1380, οάγιος Σέργιος του Ραντονέζ ο Θαυματουργός, ευλόγησε τα ρωσικά στρατεύματα με επικεφαλής τον εάγιο ευλαβή Πρίγκιπα Ντιμίτρι Donskoy πριν από τη μάχη με τους κατακτητές Τάταρους/Μογγόλους. Το 1612, ο άγιος Ερμογένης, Πατριάρχης Μόσχας και Πάσης Ρωσίας, έδωσε την ευλογία του επί των ατάκτων στον αγώνα τους με τους Πολωνούς εισβολείς. 

Το 1813, κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους Γάλλους επιτιθέμενους, ο Άγιος Φιλάρετος της Μόσχας, δήλωσε στο ποίμνιό του: Αν αποφύγετε να πεθάνετε για την τιμή και την ελευθερία της Πατρίδας, θα πεθάνετε ως εγκληματίες ή σκλάβοι. Πεθάνετε για την πίστη και για την Πατρίδα και θα σας δοθεί Ζωή και ένα στεφάνι στον Ουρανό.

Ο άγιος δίκαιος Ιωάννης της Κροστάνδης έγραψε αυτό για την αγάπη της επίγειας πατρίδας του: «Αγάπησε την επίγεια πατρίδα. Σε μεγάλωσε, σε έκανε διαφορετικό, σε τίμησε και σε εφοδίασε με τα πάντα. Αλλά να έχεις ιδιαίτερη αγάπη για την ουράνια πατρίδα. 

Καθώς η πατρίδα αυτή είναι ασύγκριτα πιο πολύτιμη, επειδή είναι άγια, δίκαιη και άφθαρτη. 

Το ανεκτίμητο αίμα του Υιού του Θεού έχει κερδίσει αυτή την πατρίδα για σας. Αλλά για να γίνεις μέλος αυτής της πατρίδας, θα πρέπει να σέβεσαι και να αγαπάς τους νόμους της, όπως ακριβώς είσαι υποχρεωμένος να σέβεσαι και πραγματικά να σέβεσαι τους νόμους της επίγειας πατρίδας.

3. Ο Χριστιανικός πατριωτισμός μπορεί να εκφραστεί ταυτόχρονα σε σχέση με ένα έθνος ως μια εθνική κοινότητα και ως κοινότητα των πολιτών της. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός καλείται να αγαπά τηνπατρίδα του, κάτι το οποίο έχει μια εδαφική διάσταση, και τουςαδελφούς του εξ αίματος που ζουν σε όλο τον κόσμο. 

Αυτή η αγάπη είναι ένας από τους τρόπους για την εκπλήρωση της εντολής του Θεού της αγάπης προς τον πλησίον, η οποία περιλαμβάνει την αγάπη προς την οικογένειά του, προς τους ανθρώπους της ίδιας φυλής και τους συμπολίτες.

Ο πατριωτισμός του ορθόδοξου χριστιανού πρέπει να είναι ενεργός. Εκδηλώνεται όταν ο ίδιος υπερασπίζεται την πατρίδα του εναντίον ενός εχθρού, εργάζεται για το καλό της πατρίδας, φροντίζει για την καλή κατάσταση της ζωής των ανθρώπων, μέσω, μεταξύ άλλων, της συμμετοχής του στις υποθέσεις της κυβέρνησης. Ο χριστιανός καλείται να διατηρήσει και να αναπτύξει τον εθνικό πολιτισμό και την αυτογνωσία των ανθρώπων.

Όταν ένα έθνος, πολιτειακό ή εθνοτικό, αντιπροσωπεύει πλήρως ή κατά κύριο λόγο μια μονό-ομολογιακή ορθόδοξη κοινότητα, μπορεί κατά κάποιο τρόπο να θεωρηθεί ως μια κοινότητα πίστης – ένα Ορθόδοξο έθνος.

4. Παράλληλα, τα εθνικά συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουν αμαρτωλά φαινόμενα όπως επιθετικό εθνικισμό, ξενοφοβία, εθνικό αποκλεισμό και εχθρότητα μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων. Στα άκρα τους, τα φαινόμενα αυτά συχνά οδηγούν σε περιορισμό των δικαιωμάτων των ατόμων και των εθνών, πολέμους και άλλες εκδηλώσεις βίας.

Είναι αντίθετο προς την Ορθόδοξη Ηθική να χωρίζει τα έθνη σε καλύτερα και χειρότερα και να μειώνει κάθε εθνοτικό ή πολιτειακό έθνος. Ακόμη πιο αντίθετες προς την Ορθοδοξία είναι οι διδασκαλίες που θέτουν το έθνος στη θέση του Θεού ή μειώνουν την πίστη στο επίπεδο απλά μίας από τις πτυχές της εθνικής αυτογνωσίας.

Αντιστεκόμενη σε αυτά τα αμαρτωλά φαινόμενα, η Ορθόδοξη Εκκλησία διεξάγει την αποστολή της συμφιλίωσης μεταξύ των εχθρικών εθνών και των εκπροσώπων τους. Έτσι, σε συγκρούσεις μεταξύ των εθνοτήτων, δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της με οποιαδήποτε πλευρά, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη επιδεικνύει εμφανή επιθετικότητα ή αδικία.

ΠΗΓΗ: http://faithandheritage.com/2011/07/church-and-nation/