Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».Δεν είναι κακό να μην αισθάνεται κανείς Έλληνας, όπως και να πιστεύει άκριτα, όπου αυτός θέλει, τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι άλλωστε το κάνουν αυτό, κακό είναι να διαστρεβλώνει την αλήθεια με ανύπαρκτες γνώσεις και ψεύδη!
”Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας.”
Τα κόμματα αντανακλούν κοινωνικές πραγματικότητες και ιδεολογικές αφετηρίες. Και μονάχα όταν η ίδια η κοινωνία τα απορρίψει, περνούν στην Ιστορία.
Η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, δέχτηκε έντονη κριτική και από την πρόεδρο του Εθνικού Μετώπου, Μαρί Λε Πέν.
Η Μαρί ΛεΠεν, χαρακτήρισε “κάπως εύκολη” την κριτική της Λαγκάρντ, κατά των Ελλήνων, λέγοντας πως υπεύθυνοι για την κρίση δεν είναι οι λαοί, αλλά οι πολιτικοί ηγέτες.
“Η Ευρώπη, φτιάχτηκε για να υπάρχει ειρήνη. Αλλά βλέπω πως οι ηγέτες προσβάλλουν, κακοποιούν και συκοφαντούν τους πολίτες των χωρών μελών.
Οι Έλληνες βρίσκονται σε κρίση, αλλά έρχεται η σειρά της Πορτογαλίας. Και τι θα γίνει με τους Ισπανούς και τους Ιταλούς; Μια μέρα θα έρθει και η σειρά μας.”, λέει χαρακτηριστικά η Μαρίν.
“Αυτή η έκρηξη, έχει ως στόχο να αποκρύψει την μεγάλη αλήθεια.
Δεν είναι υπεύθυνοι οι λαοί, αλλά οι πολιτικοί ηγέτες που έχτισαν μια Ευρώπη κοινωνικά σε έξαρση, υποβάλλοντας τους ένα ενιαίο νόμισμα, που έπνιξε την οικονομία και τώρα απαγορεύει την ανάπτυξη”, τονίζει.
Δεν παίζουμε με αυτά. Αφού η μοναδική ιδεολογία που συνέδεε τους “συντρόφους”του “κινήματος” ήταν η κατοχή και νομή της εξουσίας.
Ο άνθρωπος δεν βλέπεται και δεν ακούγεται με τίποτα, όσο και να πείς , ας τον ακούσω 5 λεπτά.
Πριν μια βδομάδα το διακήρυττε ο ίδιος ως πλεονέκτημα: εμείς μπορούμε να συνεργασθούμε και πρός τα δεξιά και πρός τα αριστερά.
Κατάντημα. Να παρουσιάζεται ο πολιτικός γυρολογισμός ως πλεονέκτημα.
Ο καταστροφέας της κοινωνίας.
Απολύτως φυσικο η χώρα να χρεωκοπήσει.
Με τετοιους που την κυβέρνησαν τι να κανει ?
Και την Ελβετία να έπερνε σε δυο-τρια χρονια Πακιστάν θα την έκανε.
Επίσης είναι τόσο δημοκράτης που θεωρεί μεγάλο λάθος του Σαμαρά το ότι κάναμε εκλογές.
Κατά τον Βενιζέλο του 13%, θα έπρεπε να συνεχίζει να κυβερνά μια κυβέρνηση πασόκ, να μην εκφραστεί ο λαός, γιατί χάλασαν τα σχέδια ορισμένων.
Να κρύβαμε δηλαδή πίσω από τον μπερντέ την δυσαρέσκεια του κόσμου, λες κι΄αυτός ο κόσμος δεν θ΄αντιδρούσε και μάλιστα βίαια.
Ίσα ίσα με τις εκλογές, την πεμπτουσία της δημοκρατίας, εκφράζεται η λαϊκή βούληση, λαμβάνονται τα μηνύματα, γίνεται και η απαραίτητη ζύμωση ανάμεσα στον πολιτικό κόσμο, που υποχρεώνεται ν΄ακούσει τον λαό και ν΄αναπροσαρμόσει την πολιτική του.
Αν κρύψεις ένα πρόβλημα ή μια αρώστεια δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Σε προχθεσινές του δηλώσεις στο αγγλικό Channel 4, ο κ. Τσίπρας σε ρόλο … Χρουστσόφ, απειλούσε – μπλοφάροντας πάνω στην κόψη του ξυριαφιού- τους Ευρωπαίους λέγοντας τα έξης:
“Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση ισοδύναμη με εκείνη που αντιμετώπισαν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία, κατά τη διάρκεια των ημερών του ψυχρού πολέμου. Και οι δύο πλευρές είχαν πυρηνικά όπλα στα χέρια τους και οι δύο πλευρές απείλησαν να πατήσουν το κουμπί και να το ενεργοποιήσουν.
Όταν έχετε να αντιμετωπίσετε έναν ψυχρό πόλεμο, καμία πλευρά δεν θα υποχωρήσει, έτσι και τώρα δεν περιμένουμε την κυρία Merkel ή τον κύριο Cameron να υποχωρήσουν“.
Ερωτηθείς για το τι θα πράξει εφόσον δεν υπάρξει συμβιβασμός, όταν τον Ιούλιο η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να καταβάλλει τις συντάξεις και τους μισθούς στους Έλληνες πολίτες, αν τα χρήματα από το πακέτο διάσωσης αποσυρθούν, ο κ. Τσιπρας απάντησε:
“Και οι δύο πλευρές διαθέτουν πυρηνικά όπλα στα χέρια τους. Και το μεγάλο ζήτημα είναι να προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση, έτσι ώστε καμία από τις δύο πλευρές να πιέσει το κουμπί, γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο, δεν πρόκειται να ωφεληθεί κανείς“.
Μετά την κατακραυγή και όπως συμβαίνει τελευταία με όλες τις “σκληρές” εμφανίσεις του σε χθεσινές δηλώσεις του στο ρωσικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Vesti, ο κ. Τσίπας εμφανίστηκε σαφώς διαλλακτικότερος και φιλοδυτικός λέγοντας:
«Θα κάνουμε διάλογο στην πανευρωπαϊκή σκηνή, θα τους εξηγήσουμε ότι το πρόβλημα της Ευρώπης είναι κοινό πρόβλημα, χωρίς ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ από την κρίση δεν θα βγούμε».
Έκανε δηλαδή στροφή 180 μοιρών, και από εκεί που υποδύονταν τον μέγα κομουνιστή ηγέτη που πάει κόντρα στην Δύση, εμφανίστηκε φανατικότερος του … Τρούμαν .Η Αριστερά όμως δεν ήταν που επέκρινε διαχρονικά το σχέδιο Μάρσαλ ως σχέδιο υποδούλωσης της Ελλάδας στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό;
Καλό θα είναι, όταν χρησιμοποιεί κάποιος ιστορικά παραδείγματα, ειδικά αυτός που διεκδικεί την πρωθυπουργία ενός κράτους, να μελετά καλά την ιστορία για να υπάρχει συνάφεια στα λεγόμενά του.
Κατά τα άλλα, αναφερόμενος στο κυβερνητικό πρόγραμμα μίας αριστερής κυβέρνησης, το οποίο αλλάζει καθημερινά, ο κ. Τσίπρας είπε στο Vesti πως «τo πρώτο βήμα είναι να ακυρώσουμε το πρόγραμμα για “σφίξιμο του ζωναριού”.
“Την πρώτη κιόλας ημέρα το σχετικό νομοσχέδιο θα σταλεί για συζήτηση στο Κοινοβούλιο, θα προσπαθήσουμε να αυξήσουμε τις συντάξεις βάζοντας πρόσθετο φόρο στα πλούτη”. υπογράμμισε.
Επί της ουσίας, δηλαδή, μία αντιγραφή των θέσεων του Σαμαρά, καμουφλαρισμένης όμως με “αριστερή” ρητορική. Όπου, η ανάπτυξη που υπόσχεται ο κ. Σαμαράς μεταφράζεται στην ακύρωση του προγράμματος λιτότητας, ενώ για την αύξηση των συντάξεων, ο πρόεδρος της ΝΔ, έχει ήδη δεσμευθεί από την προηγούμενη προεκλογική περίοδο.
Ουδείς αμφιβάλλει για το δίκαιο και αντιπροσωπευτικό του πολιτεύματος μας.
Όλοι οι εχέφρονες και υπεύθυνοι πολίτες μιας χώρας επιθυμούν τη συμμετοχή τους στην επιλογή, εκλογή, χάραξη και πραγμάτωση μιας ορθής εθνικής πολιτικής.
Η Δημοκρατία παρέχει στον ενεργό και σκεπτόμενο πολίτη το δικαίωμα με τη δύναμη της ψήφου να ρυθμίζει αλλά και να μετέχει και συμμετέχει των πολιτικών δρώμενων.
Αυτή η διαδικασία τα τελευταία χρόνια έχει ριζικά στρεβλωθεί. Τούτο επιτείνεται και επιτυγχάνεται με την καθιέρωση της εποχής της πληροφορίας και της εικόνας.
Όποιος έχει πρόσβαση μεγάλη στα Μ.Μ.Ε (Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας) ή μετοχές και σχέση κυριότητας προς αυτά, έχει τον πρώτο λόγο στη νομή της εξουσίας. Φροντίζει για την μεγαλύτερη προβολή του και την συκοφάντηση ή και τον αποκλεισμό του αντιπάλου του. Πάντα ταύτα ποιεί με το πρόσχημα και το μανδύα του δημοκράτη.
Με την επικράτηση της υψηλής τεχνολογίας όλα μετατράπηκαν σε μια ψυχρή ψηφιακή και εικονική πραγματικότητα.
Η πληροφορία μεταδίδεται με απίστευτη ταχύτητα μέσω των ηλεκτρονικών μηχανισμών ενημέρωσης και η αλήθεια δύσκολα ανιχνεύεται πλήρως.
Ο κακός πολιτικός μετατρέπεται σε καλό και το αντίστροφο.
Επιπλέον τα τρωτά σημεία και οι αδυναμίες κάποιων προσώπων χρησιμοποιούνται για το στιγματισμό μιας ενδεχομένως και κατά το δοκούν «επικίνδυνης» ιδεολογίας.
Η Δημοκρατία διατείνεται και κηρύττει ορθώς την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.
Πολλές φορές όμως κάποιοι ανερμάτιστοι και αδίστακτοι προκειμένου να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους ακόμη και σε βάρος των εθνικών και λαϊκών συμφερόντων, δεν διστάζουν να καταργήσουν αυτήν την ελευθερία , καταργώντας ουσιαστικά την Δημοκρατία της οποίας δηλώνουν υπέρμαχοι.
Λησμονούν ότι ολόκληρος ο Ελληνικός λαός, κατά τον β Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησαν συνειδητώτατα τον Γερμανό κατακτητή.
Λησμονούν ότι μέχρι πριν ξεσπάσει ο αιματηρός πόλεμος όλοι οι ισχυροί του πλανήτη συναλλάσσονταν και είχαν άριστες σχέσεις με τον Χίτλερ.
Επιπλέον οι διεθνείς Τραπεζικοί Κολοσσοί ουδέν πρόβλημα είχαν για τις οικονομικές συναλλαγές τους με τον Γερμανό ψηφισμένο Καγκελάριο. Η μόνη διαφορά μεταξύ Δύσεως και Γερμανίας εστιάζονταν στα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και μόνον.
Συνεπώς για την κήρυξη και διεξαγωγή του Μεγάλου Πολέμου συνετέλεσαν όλοι οι πρωταγωνιστές του.
Μέσα σε μια πολεμική ατμόσφαιρα υπάρχουν πάντοτε παράγοντες ανθρώπινοι που ενεργούν απάνθρωπα και εγκληματικά. Στοιχειοθετεί όμως τούτο για την καταπολέμηση μιας ιδεολογίας και την εξάλειψη της το κριτήριο της αντικειμενικότητας;
Αν η ιστορικά καταγεγραμμένη προσωπικότητα
του Α.Χίτλερ,
όπως ακριβώς έχει καταγραφεί από τους νικητές αυτού του πολέμου, συνεπάγεται την επικινδυνότητα σε κάθε τι Πατριωτικό, για καταγγελλόμενα εγκλήματα του ανδρός , τότε τι πρέπει να ισχύει για τα Φιλελεύθερα και σοσιαλμαρξιστικά καθεστώτα αναφορικά με μια σειρά δραματικών γεγονότων!
Τι έχουν να απολογηθούν οι <δυνάμεις ελευθερίας > για τους βομβαρδισμούς αμάχων και γυναικόπαιδων στη Δρέσδη, στη Χιροσίμα, το Ναγκασάκι;
Τ
ι έχουν να πουν για τις εισβολές στο Βιετνάμ, την Κορέα, τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ (δυο φορές);
Από ποιους και πότε εξουσιοδοτήθηκαν οι Αγγλοσάξονες για να επεδράμουν σε κυρίαρχα κράτη και με ποιο δικαίωμα;
Οι <καλοί> Κοινωνιστές της Σοβιετικής Ενώσεως πόσα εκατομμύρια ποντίων αδελφών μας και αντικαθεστωτικών Ρώσων εξαφάνησαν;
Μήπως κι αυτοί είχαν ως ένα σημείο καλές σχέσεις με τον Χίτλερ [Σύμφωνο Ρίπεντροπ-Μολότωφ];
Οι καλοί μας ΄΄σύμμαχοι΄΄στις παραπάνω περιπτώσεις μοίρασαν και αυτοί απλόχερα θάνατο, πόνο και μιζέρια, καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου και ανθρωπισμού.
Τα δικαστήρια για εγκλήματα πολέμου στήνονται επιλεκτικά αφήνοντας ασύδοτους τους πραγματικούς εγκληματίες της ανθρωπότητας και δυνάστες των λαών τους.
Ο έλεγχος της πληροφορίας και η τεχνητή οικονομική ανέχεια ήταν και είναι τα κύρια όπλα τους. Συνακόλουθα ο αντίστοιχος έλεγχος της παιδείας και της καθοδήγησης των λαών.
Σε τελική ανάλυση τα πολιτικά ιδεολογήματα εγκληματούν ή κάποια πρόσωπα που δρουν και κινούνται εν ονόματι αυτών;
Σαφώς οι όποιες έκνομες πράξεις έχουν ως υπαίτιους και δράστες κάποιους νοσηρούς ανθρώπινους νόες που επινοώντας την σφραγίδα του προοδευτικού και δημοκράτη αρμέγουν τους λαούς αποσκοπώντας στην εφήμερη ανέλιξη τους και την εδραίωση της Παγκόσμιας Δικτατορίας.
Σήμερα αυτό συντελείτε ωμά και απροκάλυπτα .
Η αλαζονεία και η υπερβολική αίσθηση σιγουριάς και κυριάρχου θέσεως έχει οδηγήσει αυτούς τους ανθρωπόμορφους γύπες στην απομυθοποίησή τους και στην αποκάλυψη της αληθινής τους ταυτότητας στα μάτια της κοινής γνώμης.
Οι πατριωτικές πολιτικές δυνάμεις ανασυντάσσονται και αποκαθίστανται στα μάτια των απλών λαϊκών μαζών. Η διακήρυξη για λαϊκή κυριαρχία, για αποκατάσταση της τιμής των εθνών, για οικονομική αυτοτέλεια στηριγμένη στους εντόπιους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, για ειλικρινή και αμοιβαία σχέση πολίτη-πολιτικού, για ανοικοδόμηση του πολιτιστικού και εκπαιδευτικού παράγοντα συνεγείρουν τα έθνη που βρίσκουν αυτό που επιθυμούν και οραματίζονται.
Σε πολλά blogs διαβάζω διάφορες περισπούδαστες αναλύσεις περί της ανάγκης να ηγηθεί της χώρας επιτέλους η Αριστερά.
Η Αριστερά των πολιτών, των αδικημένων, των ανθρώπων του μόχθου κλπ κλπ.
Ειλικρινώς, δεν θα είχα απολύτως καμία αντίρρηση να γίνει τούτο πραγματικότητα, μιας και όντως η Αριστερά, αμιγώς, δεν έχει ποτέ δοκιμασθεί στην Κυβέρνηση και συνεπώς θα ήταν μία καλή αλλαγή για το σύστημα.
Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, αγαπητοί μου είναι το εξής:
Για ποια ακριβώς Αριστερά ομιλούμε;;; Ακούγοντας το τελευταίο διάστημα πολλούς εκ των εκπροσώπων της, δεν βγάζω άκρη!
Ομιλούμε για την Αριστερά της Ευρώπης;;
Της «μη» Ευρώπης;
Της «μη» ευρωζώνης αλλά της Ευρωπαικής Ένωσης;
Της καταγγελίας των μνημονιακών συμβάσεων;
Της «περίπου» καταγγελίας;
Της «μη» καταγγελίας αλλά της «επανεξετάσεως»;
Της «βίλας Υπατία»;
Της απόλυτης φιλίας μας με τους λαθρομετανάστες;; Της μερικής;;
Υπάρχει σχέδιο ν αναπνεύσει το κέντρο;
Μήπως αυτό είναι η πλήρης νομιμοποίηση κι ελληνοποίηση των πάντων; Όχι;;
Της επανάστασης του «Δεκέμβρη 2008»;;
Της πλήρους αυτοδιάθεσης των Σκοπίων με όποιο όνομα επιθυμού;
Της «μη» πλήρους;;
Της απόλυτης φιλίας με τον τουρκικό λαό;
Της λιγότερης «φιλίας»;
οια «φιλίας» τέλος πάντων;;
Της μονομερούς ανακήρυξης της ΑΟΖ στο Αιγαίο;
Της «μη» μονομερούς αλλά με την συγκατάθεση των φίλων μας των Τούρκων;
Της μονομερούς εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στο Αιγαίο;
Της συνεκμετάλλευσης;
Δηλαδή της de facto αναγνώρισης κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία;
Ας απαντήσει κάποιος αρμόδιος και μάλιστα μονολεκτικά,στα περίφημα πέντε ερωτήματα που έθεσε (ναι η όχι) και δη εγγράφως κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών.
«Θα μειώσουμε τα εξοπλιστικά προγράμματα μόλις γίνουμε κυβέρνηση», είπε ο διευθυντής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μπαλάφας, μιλώντας στο «Kontra Channel»
Κι όταν τον ρώτησαν «τι θα γίνει με τους Τούρκους απέναντι» τι νομίζετε ότι απάντησε: «Θα το ρισκάρουμε».
Γ. Μπαλάφας: Πρώτα απ’ όλα. Δαπάνες. Θα περικόψουμε ισχυρότατα τις εξοπλιστικές δαπάνες.
Μ. Κουρής: Τι θα γίνει με την Τουρκία απέναντι;
Γ. Μπαλάφας: Θα το ρισκάρουμε. Θα το ρισκάρουμε.
Δήλωσε επίσης ότι ο Σημίτης αντιμετώπισε με προσοχή την τότε κρίση με την Τουρκία και ότι δεν νομίζει πως στα Ίμια διακυβεύτηκε το μέλλον της χώρας(!!!)
Το ερώτημα του τίτλου δεν είναι εικονικό, ούτε καν θεωρητικό. Είναι ένα πραγματικό και βασικό ερώτημα, ίσως το ουσιαστικότερο ερώτημα στο οποίο πρέπει πρώτα να απαντήσουμε -ο καθένας ξεχωριστά- κι έπειτα να πλησιάσουμε στην κάλπη.
Η αναγγελθείσα θέση του ΣΥΡΙΖΑ (στο βίντεο που ακολουθεί) είναι απολύτως σαφής και ταυτόχρονα φρικιαστική. "Θα το ρισκάρουμε", λέει το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ!!!
Μήπως κάποιος πρέπει να παρέμβει και να θυμίσει στον κύριο αυτό, αλλά και στο κόμμα που εκπροσωπεί, πως η λέξη "ρίσκο" συμπεριλαμβάνει μία άλλη λέξη, την "απώλεια";
Και τι θα ρισκάρουν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ να απωλεσθεί;
Γιατί μένουν στην λέξη "ρισκάρουμε" και δεν συνεχίζουν;
Μήπως επειδή η συνέχεια είναι φρικώδης για την ίδια την Ελλάδα;
Είναι δηλαδή, διατεθειμένο το ΣΥΡΙΖΑ να ρισκάρει μία απώλεια ελληνικού εδάφους ή θαλάσσης, επειδή θα ακινητοποιήσει ή θα ελαχιστοποιήσει εσκεμμένα την ικανότητα δράσης του Ελληνικού Στρατού;
Πραγματικά, έχουν επαφή με την πραγματικότητα αυτοί οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που μας ανακοινώνουν -σε καθημερινή βάση- πως θέλουν να μας κυβερνήσουν;
Ξέρουν τι σημαίνει απέναντι στο Ελληνικό Σύνταγμα, η εσκεμμένη υπολειτουργία του αμυντικού μηχανισμού της χώρας;
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μειώσει, λοιπόν, στο ελάχιστο τις αμυντικές δαπάνες και θα το ρισκάρει απέναντι στην Τουρκία...
Στην Τουρκία που έχει κηρύξει κατά της Ελλάδας casus belli, στην Τουρκία που εποφθαλμιά την Ελληνική Θράκη, το μισό Αιγαίο, το Καστελλόριζο, ακόμη και την Γαύδο(!!!).
Και πέρα από τον μεγαλοϊδεατισμό της Άγκυρας, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να παραβλέπει και να ρισκάρει απέναντι στην Τουρκία, τη στιγμή που είναι δεδομένο πως ο ορυκτός (υποθαλάσσιος και μη) πλούτος της Ελλάδας, τοποθετεί αυτή τη στιγμή τη χώρα μας (μαζί με την Κύπρο) στο κέντρο του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη.
Και "ελπίζει" ο ΣΥΡΙΖΑ πως η Τουρκία δεν θα θελήσει να αρπάξει (κυριολεκτικά) οτιδήποτε μπορέσει από την Ελλάδα.
Μόνο ηλίθιοι ή "χρήσιμοι ηλίθιοι" μπορούν να πιστέψουν πως η Άγκυρα δεν θα τολμήσεικάτι τέτοιο, τη στιγμή μάλιστα που θα έχει να αντιμετωπίσει μία κυβέρνηση (σε περίπτωση που γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ) η οποία δεν θα έχει τη διάθεση να εμπλακεί στρατιωτικά και να υπερασπίσει όσα "ηλιθιωδώς" άφησε ακάλυπτα.
Ειλικρινά, δεν γνωρίζουμε την ποιότητα της εγκεφαλικής λειτουργίας των "διακεκριμένων στελεχών" του ΣΥΡΙΖΑ, όμως η συγκεκριμένη τοποθέτηση (σαφέστερη δεν γινόταν) ίσως θα έπρεπε να αποτελέσει αιτία για ακύρωση της συμμετοχής του συγκεκριμένου κόμματος στις επερχόμενες εκλογές.
Βέβαια, η δημοκρατικότητα που πρέπει να μας διέπει, απαγορεύει να συμβεί αυτό για οποιοδήποτε κόμμα θέλει να ζητήσει την εμπιστοσύνη του Ελληνικού λαού.
Και αυτός είναι ο ορισμός της Δημοκρατίας, στο "εκλέγεσθαι".
Όμως, επειδή υπάρχει και το "εκλέγειν", μήπως εμείς οι ψηφοφόροι, θα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε περισσότερο και πέρα από την επιφάνειά τους, τα κόμματα που θα κατέβουν στις επόμενες εκλογές;
Μήπως θα πρέπει να θυμηθούμε πως σε κάθε περίπτωση το νόμισμα έχει δύο όψεις και οφείλουμε να τις δούμε και τις δύο, πριν η απόφασή μας δημιουργήσει μεγαλύτερα δεινά από τα σημερινά ή και από τα προβλεπόμενα;
Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα προβάλει σαν ένα κόμμα που διεκδικεί την κυβέρνηση της χώρας, παρουσιάζοντάς μας μία σειρά από επιχειρήματα, χρησιμοποιώντας ως κύριο άξονα την οικονομία (αν και αυτά τα επιχειρήματα θα πρέπει να διερευνηθούν ενδελεχώς, αφού έχουν αρχίσει να θυμίζουν το "λεφτά υπάρχουν", αλλά τις περισσότερες φορές στερούνται της στοιχειώδους σοβαρότητας λόγω έλλειψης πραγματικού σχεδιασμού).
Την ίδια στιγμή αποφεύγεται από τα "διακεκριμένα στελέχη" του ΣΥΡΙΖΑ η οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και της αύξησης της εγκληματικότητας που πηγάζει από αυτήν...
Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ κινούμενος απολύτως "ανεύθυνα" (βασιζόμενος στις ιδεοληψίες των συνιστωσών του) κατά της ίδιας της Ελλάδας, παραγράφει την βασική υποχρέωση μίας χώρας να υπερασπίζεται με κάθε τρόπο και μέσο την ακεραιότητα της Επικράτειας, εκθέτοντας έτσι την χώρα στον (απολύτως βέβαιο) κίνδυνο απώλειας μέρους της, για να ικανοποιήσει η Άγκυρα τις δικές της "απαιτήσεις" για συμμετοχή στα ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται εντός της Ελλάδας.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι σαφές και δεν επιδέχεται ερμηνειών: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα το ρισκάρει με την Τουρκία... Εσύ, Έλληνα ψηφοφόρε, θα το ρισκάρεις με το ΣΥΡΙΖΑ;
Κωνσταντίνος
ΥΓ: Επειδή θα βρεθούν πολλοί πρόθυμοι να σκεφτούν πως το ιστολόγιο χτυπάει τον ΣΥΡΙΖΑ και μπαίνει στην γραμμή των μνημονιακών, τονίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή "χτυπιέται" από μόνος του.
Τα στελέχη του φροντίζουν και δίνουν την χείριστη δυνατή εικόνα για την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να ανταποκριθεί στο βάρος και τις ευθύνες της διακυβέρνησης της Ελλάδας.
Και αυτή η "σταθερή" εικόνα που μεταδίδουν τα προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, οδηγεί σε δύο συμπεράσματα: Ή μας προειδοποιούν για τα εσωτερικά - κομματικά τους προβλήματα που ενδέχεται να γίνουν προβλήματα της χώρας, ή μας διαμηνύουν δια της πλαγίας οδού πως δεν θέλουν να κυβερνήσουν (για τους δικούς τους, πολλούς και διάφορους λόγους).
Με κεντρικό σύνθημα, «με την Ελλάδα δεν παίζουμε», ο Αντώνης Σαμαράς...
μίλησε το πρωί στην Εθνική Συνδιάσκεψη της ΝΔ, θέτοντας ως πρωταρχικούς στόχους την αντιμετώπιση της ανεργίας και την Ανάπτυξη και εξαπολύοντας νέα σφοδρά πυρά στον ΣΥΡΙΖΑ.
«Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μιας παράταξης που οι δυσκολίες μετατρέπονται σε δύναμη και η ανηφόρα μετατρέπεται σε προσφορά», είπε στο ξεκίνημα της ομιλίας του, σε ένα κατάμεστο ΣΕΦ παρουσία του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή, της Ντόρας Μπακογιάννη αλλά και στελεχών του ΛΑΟΣ που προσχώρησαν στη ΝΔ, απαντώντας θετικά στην πρόσκληση για πανστρατιά.
Ο κος Σαμαράς, υποστήριξε πως το μήνυμα της Συνδιάσκεψης είναι τριπλό:
Ενότητα
Αγώνας
Αναγέννηση
Απομεινάρι του παρελθόντος ο ΣΥΡΙΖΑ
«Το ΠΑΣΟΚ άνοιξε το δρόμο της ατέλειωτης ύφεσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ μας σπρώχνει στο δρόμο της καταστροφής», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΝΔ, εξαπολύοντας σφοδρά πυρά προς το κόμμα της Κουμουνδούρου, χαρακτηρίζοντας τον λαθρέμπορο των καημών του λαού και απομεινάρι του παρελθόντος που εκπροσωπεί ό,τι έχει ηττηθεί παντού στον κόσμο.
Ο αρχηγός της ΝΔ, κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ για εμμονές για ιδεοληψίες που έφεραν τον τόπο έως εδώ, χαϊδεύοντας τους κουκουλοφόρους και προστατεύοντας τους λαθρεμπόρους και το παραεμπόριο.
«Μέχρι τώρα είχαμε το ΠΑΣΟΚ και την Τρόικα. Τώρα έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να επιβάλλει φόρους στον ελληνικό λαό», είπε, αναφερόμενος στο πρόγραμμα της Κουμουνδούρου, ενώ μνημόνευσε και τις αντιφάσεις των στελεχών του κόμματος, κατηγορώντας το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα για «απίστευτες ανοησίες», που πια διαπιστώνουν και εκπρόσωποι των ξένων Σοσιαλιστών αλλά και των Πρασίνων.
Ο κος Σαμαράς, μιλώντας για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε για «τυφλή πορεία σε μια ανεξέλεγκτη πολιτική» και πρόσθεσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ «μας σπρώχνει ένα βήμα πιο κοντά στον εκτροχιασμό και στην χρεοκοπία».
Ο κος Σαμαράς εξήγησε πως η καταγγελία του Μνημονίου θα είναι οδυνηρή για την Ευρώπη αλλά όλεθρος για την Ελλάδα και τόνισε πως η στάση του ΣΥΡΙΖΑ είναι δρόμος προς την καταστροφή και μονόδρομος προς το χθες.
Ο Αντώνης Σαμαράς, κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ πως εξυπηρετεί «το lobby της δραχμής και των επίδοξων ολιγαρχών του μέλλοντος» ενώ επιχείρησε να περιγράψει και τις συνέπειες μιας πιθανής επιστροφής στο παλαιό νόμισμα, λέγοντας πως τα εισοδήματα, οι περιουσίες και οι καταθέσεις θα μειωθούν στο μισό.
Οι τιμές θα αυξηθούν κατά 25%, το χρέος θα διπλασιαστεί και το βιωτικό επίπεδο θα πέσει στο ¼ του σημερινού. Σημείωσε δε, πως αν ο τόπος βγει από το ΝΑΤΟ, όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα οδηγηθούμε στην απομόνωση και αυτό θα είναι «δώρο για τους εχθρούς μας»
Με το βλέμμα στους ανέργους
Ο κος Σαμαράς, επιχείρησε να εστιάσει στο ζήτημα της ανεργίας, υποσχόμενος μέσα σε δυο χρόνια η ανεργία να πέσει στα ποσοστά του 2009.
Υποσχέθηκε ακόμη:
την αποκατάσταση των αδικιών με την επιστροφή των πολύ χαμηλών συντάξεων στα επίπεδα του 2009,
την αποκατάσταση των πολυτεκνικών επιδομάτων,
την επιστροφή της εξισωτικής για τους κτηνοτρόφους
την αποκατάσταση των περικοπών στα ειδικά μισθολόγια.
Τη λήψη μέτρων για τους δανειολήπτες ώστε να μην ξεπερνούν οι δόσεις των δανείων τους το 30% του εισοδήματός τους.
Την παροχή αποζημιώσεων στους ιδιώτες ομολογιούχους που ζημιώθηκαν από το κούρεμα του χρέους.
«Πρώτα το δημόσιο συμφέρον. Τελεία και παύλα», είπε υποσχόμενος ακόμη μείωση των φόρων, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και επενδύσεις.
Μάλιστα σε αυτό το σημείο έκανε και προσωπική αναφορά στον παριστάμενο Κώστα Καραμανλή, αναφερόμενος στην Cosco και στα εμπόδια που επιχείρησε τότε να του βάλει το ΠΑΣΟΚ.
Πάντα μέσα από τη διαλυση και την κατάρρευση γίνεται η ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ.
Το πολιτικά ζητούμενο είναι τούτο: Αν η ανασύνθεση αποτελεί το προϊόν επαναστατικών ανατροπών, δηλαδή μια νέα κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα ή αν είναι ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ των σάπιων υλικών της παλιάς κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, δηλαδή μια ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ και αναδιάταξη των....
ίδιων κομματικών «υλικών» της σήψης και της ΑΠΑΤΗΣ…
Σήμερα βρισκόμαστε, πράγματι, μπροστά στην παταγώδη κατάρρευση του καθεστωτικού οικοδομήματος (κυβερνητικού και κομματικού), στη διαλυση του και στην αφετηρία της ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗΣ του.
Γίνεται ορατό, ακόμα και σ’ αυτούς που τα μάτια τους είναι γεμάτα τσίμπλες, ότι η διάλυση των καθεστωτικών δομών δεν οδηγεί σε καμία ΑΝΑΤΡΟΠΗ του υπάρχοντος καθεστώτος, αλλά σε μια ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ των ίδιων δυνάμεων του καθεστώτος, σε μια ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ των παλιών, φθαρμένων και σάπιων υλικών, σε μια ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ της καθεστωτικής ΑΠΑΤΗΣ…
Η ορμητική πτώση, κατάρρευση και διάλυση του υπάρχοντος καθεστωτικού οικοδομήματος, προσδίδει την ίδια ορμητικότητα και στις διαδικασίες της ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ και ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗΣ.
Αυτή η «ορμητικότητα» αποτυπώνεται στη φρενοβλάβεια της καιροσκοπικής πολιτικής ρευστότητας, δηλαδή στους αχαλίνωτους σαλτιμπαγκισμούς των πολιτικών πτήσεων, στην κραιπάλη των αγοραίων πολιτικών συναλλαγών.
Βρισκόμαστε μπροστά στην ακραία και πιο νοσηρή κυριαρχία του πολιτικάντικου αμοραλισμού, μπροστά σε μια αβυσσαλέα, βάρβαρη και ολοκληρωτική ισοπέδωση κάθε ιδέας και αξίας, κάθε έννοιας Πολιτικής και Ήθους.
Αυτό που ζούμε σήμερα δεν έχει ιστορικό προηγούμενο…
Στη ΝΔ τα πράγματα είναι καθαρά. Πάντα στην κλασσική δεξιά τα πράγματα ήταν ορατά, χωρίς μεταμφιέσεις, διότι πάντα ήταν ο κρυστάλλινος εκφραστής των ιδεών μιάς ιστορικής παράταξης.
Η ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ αυτής της κατάρρευσης και το κενό που αφήνει το ΠΑΣΟΚ επιχειρείται με το σύριζα και τον Τσίπρα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Τσίπρας επιχειρεί να φορέσει την πανοπλία του Ανδρέα και τις «αρματωσιές» των λόγων του:
Μια θλιβερή απομίμηση που επιχειρεί να ξύσει τα «σύνδρομα» του ιστορικού ΠΑΣΟΚ, του ανδρεϊσμού…
Εκεί, όμως, που όλα αυτά γίνονται ολοκάθαρα είναι στις «πτήσεις» στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ.
Στελέχη του ιστορικού ΠΑΣΟΚ και του στενού κύκλου του Άκη (το μαγνητόφωνο του Ανδρέα) έχουν αναλάβει καθοδηγητικό, οργανωτικό ρόλο στο ΣΥΡΙΖΑ:
α). Αντώνης Κοτσακάς: Ο οργανωτικός νους του «νέου» ΣΥΡΙΖΑ.
Ένας από τους οργανωτικούς «στρατηγούς» του ΠΑΣΟΚ και στενός φίλος του Άκη, υπουργός επί των κυβερνήσεων Ανδρέα, σήμερα «οργανώνει» το ΣΥΡΙΖΑ!!!
Λέγεται ότι του προτάθηκε θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η σύλληψη του Άκη ανέτρεψε τους σχεδιασμούς…
(Είναι τυχαία άραγε η σύλληψη του Άκη;)
β). Γιώργος Ραφτόπουλος: Κορυφαίος εργατοπατέρας του πασοκικού συνδικαλισμού, επί Ανδρέα, πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ…
γ). Ευάγγελος Χωραφάς: Στενός συνεργάτης και φίλος του Άκη και τακτικότατος συνομιλητής του Τσίπρα…
δ). Νίκος Κοτζιάς: Ειδικός στα οικονομικά θέματα, φίλος του Γιωργάκη, μέσω του οποίου τοποθετήθηκε στο ΙΣΤΑΜΕ. Ένας από τους μυστικούς συμβούλους του Τσίπρα…
ε). Να μη μας διαφύγουν και οι προσχωρήσεις στο συριζα προβεβλημένων στελεχών του ΠΑΣΟΚ: Κουρουπλής, Μητρόπουλος, Σακοράφα κ.λπ…
στ). Τέλος είναι γνωστό το φλερτ της Λούκας Κατσέλη (συζύγου του Αρσένη) με τον ΣΥΡΙΖΑ: Αυτό το φλέρτ πολιτικής συναλλαγής σηματοδοτούσε και η πρόταση του Τσίπρα για να αναλάβει ο Αρσένης τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού …
Κορυφαία, λοιπόν, στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παλιές καραβάνες και νεότερα του πασοκικού κομματισμού, τα οποία ΟΛΑ νομιμοποίησαν τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και τα «συμβόλαια θανάτου» του Γιωργάκη, ψήφισαν και το πρώτο Μνημόνιο, όλα αυτά τα στελέχη της πασοκικής αχρειότητας, σήμερα «πολεμούν» από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ για τη …σωτηρία μας.
Αφού νομιμοποίησαν τη σφαγή μας και το θάνατό μας σε ΟΛΗ την ιστορική τους διαδρομή, τώρα θέλουν να μας …σώσουν, μέσω ΣΥΡΙΖΑ!!!
Η πασοκική ξετσιπωσιά έχει και τα όριά της, αλλά φαίνεται ότι στους σαλτιμπάγκους αμοραλιστές του ΠΑΣΟΚ η ξετσιπωσιά είναι χωρίς όρια…
ΧΩΡΙΣ όρια είναι και η αυθάδεια της κοροϊδίας και της ΑΠΑΤΗΣ του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα: Επιχειρούν να ανασυνθέσουν τη σηπτική πτώση και διάλυση του ΠΑΣΟΚ με τα ίδια σάπια υλικά της κατεδάφισής του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει, και πίσω του οι «νταβάδες» εγκρίνουν, την αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ με ένα νέο σχήμα: Αυτό του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ…
Γι αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός των άλλων, αποτελεί και την κολυμπήθρα του σιλωάμ για την αναβάπτιση («ξέπλυμα») των δωσίλογων πασοκικών δυνάμεων:
Των δυνάμεων που «εκτέλεσαν» την Ελλάδα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το νέο «μεταμφιεσμένο» ΠΑΣΟΚ, πολύ χειρότερο από το παλιό ΠΑΣΟΚ, διότι αποτελεί τη «χωματερή» των ακαθαρσιών του νεοταξικού ΠΑΣΟΚ: Του ΠΑΣΟΚ της νέας ύπουλης και μοχθηρής «παραλλαγής»…
« Βγάλτε την Ελλάδα από την Ε.Ε και βάλτε την Τουρκία» είναι ο τίτλος της εφημερίδας Vatan η οποία με ικανοποίηση αναμεταδίδει πως η WallStreet Journal αναφέρει πως «σε περίπτωση που η Ελλάδα βγει από το Ευρώ άρα και από την Ε.Ε οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να σκεφτούν να εντάξουν την Τουρκία η οποία έχει ισχυρή οικονομία και νέο πληθυσμό».
Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει πως «οι απόψεις της αμερικανικής εφημερίδας δείχνουν πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα υπέρ της Τουρκίας και πόσο δραματική είναι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.»
Όποιος πιστεύει ό,τι όχι μόνον η ΕΕ, αλλά και οι παγκόσμιες αγορές δεν έχουν ήδη έτοιμα εναλλακτικά σχέδια σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ, εθελοτυφλεί.
Θα ήταν άλλωστε αφελείς και επικίνδυνα επιπόλαιοι, αν δεν τα είχαν εκπονήσει.
Πρώτον, γιατί ανεξαρτήτως του τι λέμε και τι κάνουμε εμείς, η έξοδος μας από το ευρώ, μπορεί να προκύψει και ως …ατύχημα!
Δεύτερον, γιατί τη συζήτηση για επιστροφή στη δραχμή τη συντηρούμε εμείς οι ίδιοι. Και στο εξωτερικό, έχουν μια …κακή συνήθεια. Σπανίως …παίζουν με σοβαρά θέματα.
Τρίτον, γιατί μια ελληνική έξοδος θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, με άγνωστες μέχρι στιγμής συνέπειες.
Και αυτό είναι που μέχρι στιγμής τους τρομάζει.
Γιατί μόνο κατά προσέγγιση μπορούν εκτιμήσουν το κόστος εξόδου μας, αλλά και πάλι φοβούνται τη δυναμική που θ’ αναπτυχθεί μέσω του «ντόμινο». Επ’ αυτού είναι χαρακτηριστικές οι ανησυχίες που εξεδήλωσαν χθές από Μόσχα και Πεκίνο. Άρα, κάτι πρέπει να κάνουν για να περιορίσουν τις ζημιές.
Τέταρτον, γιατί αυτή η αβεβαιότητα, χαρά των κερδοσκόπων, δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμα. Ήδη …ταλαιπωρούμε την ΕΕ για παραπάνω από δυο χρόνια! Μεγάλη η χάρη μας! Έχουν και αυτοί άλλες προτεραιότητες. Δεν αποτελούμε το κέντρο του κόσμου!
Πέμπτον, γιατί ως χώρα, λόγω των αλλοπρόσαλλων χειρισμών μας, κινδυνεύουμε να απομονωθούμε εντελώς σ’ ευρωπαϊκό επίπεδο. Με τόσα συσσωρευμένα προβλήματα και ανοιχτά εθνικά μέτωπα, δεν έχουμε την πολυτέλεια να πορευόμαστε μόνοι σ’ ένα ταραχώδες περιβάλλον.
Για αυτό πρέπει, ως χώρα, να συνειδητοποιήσουμε ότι ο χρόνος βαίνει καλώς….εναντίον μας. Και …υπέρ τους!
Δυστυχώς, αυτό μάλλον αρνούμαστε να το καταλάβουμε!
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες, για παράδειγμα, έχουν ήδη μειώσει την έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα από 100 δις ευρώ το 2010 στα 4 περίπου δις.
Πολύ φοβούμαι ό,τι κινδυνεύουμε να την πάθουμε όπως, στο γνωστό μύθο, ο τσομπάνης με το λύκο.
Δηλαδή , να μας δείξουν την πόρτα εξόδου και οι μόνοι …απροετοίμαστοι και αιφνιδιασμένοι να αποδειχτούμε τελικά εμείς!
Όσο, λοιπόν, συνεχίζεται η συζήτηση για επιστροφή στη δραχμή, η ελληνική οικονομία θα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην άβυσσο.
Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στο ταμπλό του χρηματιστηρίου. Οι μετοχές ακόμα και άλλοτε κραταιών επιχειρήσεων κοστίζουν περίπου όσο ένα….σουβλάκι!
Υγιείς επιχειρήσεις δυσκολεύονται όχι μόνον να δανειστούν, αλλά και να εξάγουν επειδή ουδείς γνωρίζει τι θα προκύψει την επομένη και δεν θέλει να αναλάβει το ρίσκο.
Ο τουρισμός, βασική πηγή εσόδων της χώρας μας, κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα. Αυτό που έκανε χτές η «Veratours» μπορεί σύντομα να βρει και άλλους υστερόβουλους μιμητές. Γιατί ως γνωστόν στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται!
Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον αστάθειας και αβεβαιότητας ουδείς πρόκειται να έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα, έστω και αν όλα έχουν υποτιμηθεί. Γιατί οι επενδυτές, σε αντίθεση με τους κερδοσκόπους, αναζητούν σταθερότητα και θετικές προοπτικές.
Δυστυχώς, η έξοδος μας από το ευρώ, ως διαπραγματευτικό χαρτί, έχει πλέον χάσει την αξία του. Δεν «τσιμπάνε» ούτε κάν οι ερασιτέχνες!
Λοιπόν, πέρα από τις γραφικότητες ορισμένων νεόκοπων οικονομολόγων της συμφοράς, ως χώρα πρέπει το ταχύτερο δυνατόν, να πάρουμε μια απόφαση.
Αν θέλουμε να παραμείνουμε στο ευρώ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, να το συμφωνήσουμε και αυτό να αποτελέσει μια εθνική γραμμή την οποία οφείλουν να τηρήσουν όσοι πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
Διαφωνούντες θα υπάρχουν πάντα, αλλά σημασία έχει να διαμορφωθεί το εθνικό μέτωπο.
Αν πάλι, επιθυμούμε να επιστρέψουμε στη δραχμή, και επειδή αυτό δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη πρέπει, ως χώρα να αποφασίσουμε, ότι αυτη είναι η εθνική μας επιλογή. Και να το ανακοινώσουμε επισήμως! Να ορίσουμε και ένα χρονοδιάγραμμα! Για να ξέρουν όλοι τι γίνεται!
Αυτό το μέσα ή έξω είναι ό,τι χειρότερο: η απόλυτη συνταγή καταστροφής.
.jpg)
