Δημοσκοπήσεις: Χειραγώγηση ποσοστών όπως… χειραγώγηση μετοχών - Το μήνυμα του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Σημεία και τέρατα στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες βλέπουν τις τελευταίες ημέρες το φως της δημοσιότητας και μαζί με αυτά και αλλαγή του νόμου να δημοσιοποιούνται δημοσκοπήσεις μέχρι την τελευταία ημέρα πριν τις κάλπες.

Ανάμεσα στα σημεία και τα τέρατα, κόμματα (Made in Media) από το πουθενά να παίρνουν ποσοστά υψηλά και επίσης να αποκρύπτεται επιμελώς η κατακόρυφη πτώση της Νέας Δημοκρατίας.

Οι "νταβατζήδες" κάνουν παιχνίδι φανερά βρωμικό με σκοπό να συντηρήσουν τους νεκροζώντανους της μνημονιακής χούντας, που καταρρέουν.

Δεν θα μπορούσε βεβαίως ανάμεσα στα "ευρήματα" των δημοσκοπήσεων των ΜΜΕ του καθεστώτος να λείπει και η… πτώση (!) της Χρυσής Αυγής. "Κονταίνει η Χρυσή Αυγή" έγραφε το πρωτοσέλιδό του το "ΒΗΜΑ" του καθεστώτος, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Την ίδια περίοδο που η Χρυσή Αυγή κατ' αυτούς "πέφτει", σε ολόκληρη την Ελλάδα το Κίνημά μας πραγματοποιεί μεγάλες συγκεντρώσεις και ανακοινώνει ψηφοδέλτια στις περιφέρειες ΟΛΗΣ της χώρας. Το ρεύμα προς την Χρυσή Αυγή είναι καταφανώς ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ από αυτό των εκλογών του 2012 και όμως "πέφτει".

Κάποιοι, όχι τυχαία, πιστεύουν ότι χειραγωγώντας τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων θα χειραγωγήσουν και τις ψήφους. Πιστεύουν ότι το ίδιο κόλπο που έκαναν στο Χρηματιστήριο το 1999 θα "πιάσει" και στις εκλογές του Μαΐου. Όμως ο Μάιος έρχεται και μαζί με τις δυνάμεις της εξουσίας μεγάλοι ηττημένοι θα είναι και οι ψευδοδημοσκόποι.

Και κάτι τελευταίο: Αφού η Χρυσή Αυγή "πέφτει" προς τι η αγωνία τους για την Χρυσή Αυγή; Προς τι οι διώξεις και οι ψευδολογίες; Μήπως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Φυλακές Κορυδαλλού 

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

Γνωρίζουν ότι είμαστε ΑΘΩΟΙ και γι’ αυτό είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΝΟΧΟΙ! Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Άρθρο του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής, Νικολάου Γ. Μιχαλολιάκου για την εφημερίδα "Εμπρός"

Το βρώμικο πολιτικό παιχνίδι πίσω από την ξεκάθαρα ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ κατά της Χρυσής Αυγής

Οχι! Μην έχετε την παραμικρή, την ελάχιστη αμφιβολία ότι οι αρχές και αναφέρομαι ιδιαίτερα στις λεγόμενες αρχές «ασφαλείας» έχουν έστω και την ελάχιστη αμφιβολία για την ΑΘΩΟΤΗΤΑ μας. Για το γεγονός ότι ΠΑΡΑΝΟΜΑ και ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ευρισκόμεθα στις φυλακές.

Γνωρίζω πολύ καλά και μας το είπε και η εισαγγελεύς ποινικής διώξεως όταν οδηγηθήκαμε σε αυτήν. Μας είπε παρουσία συνηγόρων ότι υπάρχουν και ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ της δολοφονίας καταγραφές των τηλεφωνημάτων μας, καταγραφές τις οποίες ποτέ δεν είδαμε στην δικογραφία... Σύμπτωση ότι τις ίδιες ακριβώς ημέρες ο υπεύθυνος παρακολουθήσεων της ΕΥΠ αξιωματικός παύθηκε από την θέση του;

Είμαι απόλυτα ΒΕΒΑΙΟΣ και αυτήν την άποψη συμμερίζεται και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης ότι ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ το τηλέφωνό μου. Γιατί δεν βγάζουν στον αέρα και στην δικογραφία τις συνομιλίες μου;

Μα για τον απλούστατο λόγο ότι από αυτές θα προέκυπτε ότι είμαι ΑΘΩΟΣ και όχι ένοχος. Θα αποδεικνυόταν καθαρά ότι δεν υπήρχε καμία «εγκληματική οργάνωση».

Όσο για την κατηγορία περί «εγκληματικής οργανώσεως» τα είπε όλα ένας δημοσιογράφος του χώρου της Ν.Δ., ο Μ. ΚΟΤΤΑΚΗΣ, όταν έγραψε ότι αυτή η κατηγορία εις βάρος μας είναι «ΕΝΑ ΝΟΜΙΚΟ ΕΥΡΗΜΑ που... επινοήθηκε!»

ΟΧΙ! Δεν έχουν αμφιβολία ουδεμία για την αθωότητά μας. Μας κρατούν στην φυλακή γνωρίζοντας ότι δεν είμαστε ένοχοι, γνωρίζοντας τις συνομιλίες μας στα τηλέφωνα που αυτοί παρακολουθούσαν. Στον ανακριτή που με προφυλάκισε ζήτησα να έλθουν στο φως οι συνομιλίες μου. Αυτό ΤΕΧΝΙΚΑ ΓΙΝΕΤΑΙ. Γιατί δεν το κάνουν;

Μα για να μην αποδειχθεί η αθωότητά μας και να πέσει σαν χάρτινος πύργος η κατηγορία περί «εγκληματικής οργανώσεως». Παρακολουθούσαν και γνωρίζουν τα πάντα και μας κρατούν αθώους στην φυλακή. Γιατί;

Για βρώμικους πολιτικούς σκοπούς, για ψήφους και μόνον. Είναι τύραννοι, είναι ΕΝΟΧΟΙ και αυτό περίτρανα θα αποδειχθεί ό,τι και να κάνουν.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ,

Όταν το καθεστώς θα καταρρεύσει

Είμαστε αυτοί που πάντοτε βρισκόμασταν στην αντίπερα όχθη. Στον μαγικό εκείνο κόσμο που ταξιδεύαμε κάθε μέρα νοερά, για να μπορούμε να αντέχουμε την σήψη και την αλητεία τους. Αγωνιζόμασταν πάντοτε για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια μας. Ποτέ δεν ζητιανέψαμε τίποτα, αλλά ούτε και ζηλέψαμε την φανταχτερή, μα κίβδηλη και κενή ζωή τους. Έτσι, καταφέραμε να διατηρήσουμε κατάδικο μας, το μεγαλύτερο αγαθό, την Ελεύθερη Ψυχή μας. Δεν την πουλήσαμε και δεν σκύψαμε το κεφάλι. Άλλωστε, τα εφήμερα και τα ασήμαντα ποτέ δεν ήταν του γούστου μας.

Διαβήκαμε το μονοπάτι της επιβίωσης, περνώντας από δίπλα τους. Πολλοί μας πρόδωσαν, μας αμφισβήτησαν, μας απαξίωσαν. Την στιγμή που εμείς ματώναμε, μετρώντας τις αμέτρητες πληγές μας, εκείνοι υπερηφανεύονταν για τις μεγάλες τους «επιτυχίες». Η αηδία στα μάτια μας, όμως, δεν μπορούσε να κρυφτεί και έτσι γίναμε οι χειρότεροι εχθροί τους. Αυτό που δεν μπορούσαν να συγχωρέσουν, όμως, με τίποτα ήταν το καθαρό μας βλέμμα. Η περηφάνια μας. Ποιοι ήμασταν εμείς, άλλωστε, που τους προσπερνάγαμε και τολμάγαμε να τους αμφισβητήσουμε;

Ήμασταν εκείνοι που διαφέραμε από τον όχλο. Που χαράζαμε το δικό μας μονοπάτι, γνωρίζοντας ότι στο τέλος του θα βρούμε τον δικό μας Ήλιο. Η Τιμή μας, αδιαπραγμάτευτη αξία για εμάς, όριζε τη ζωή και τον σκοπό μας, εξοπλίζοντας μας με όση δύναμη χρειαζόμασταν για να συνεχίσουμε το δύσκολο, αλλά όμορφο ταξίδι μας. Τους παρατηρούσαμε να καταστρέφουν τα πάντα και προετοιμαζόμασταν για την μεγάλη στιγμή. Ξέραμε ότι θα έρθει. Αυτοί δεν το πίστευαν.

Και τώρα που τα πάντα καταρρέουν, που αποδείχτηκε η ψευδαίσθηση της υποτιθέμενης ασφάλειας και βεβαιότητας τους, εμείς είμαστε οι μοναδικοί που παραμένουμε όρθιοι ανάμεσα στα ερείπια. Δικαιωμένοι που δεν συμμετείχαμε ποτέ στην ψευδεπίγραφη και αμαρτωλή «δημοκρατία» τους. Ήρεμοι και δυνατοί μέσα στην θυελλώδη καταιγίδα. Και αυτό γιατί το κίνητρο και ο οδηγός μας ήταν πάντοτε η ατσαλένια Πίστη μας. Όλα όσα επιζητάμε πηγάζουν από εκεί, ότι χρειαζόμαστε βρίσκεται εκεί. Εκεί βρίσκεται και το μυστικό της Νίκης μας.

Φέρνουμε μαζί μας αρχέγονες αξίες και ιδέες. Ξεχασμένες στα βάθη των αιώνων, μα με μια δύναμη διαχρονική και αληθινή. Ιδανικά που ξύπνησαν από την ίδια ιερή σπίθα, που φούντωσε την φωτιά που πλημμυρίζει την καρδιά μας. Χιλιάδες αστέρια στον νυχτερινό ουρανό, φυλάνε τις ευχές και τις προσευχές μας χρόνια τώρα, έχοντας δώσει σε εμάς το χρίσμα να είμαστε αυτοί που θα φέρουν την Ελπίδα και την Αναγέννηση. Είναι όλες οι προγονικές ψυχές του Έθνους και της Φυλής μας, που μας συντρόφευαν στις μάχες μας, την στιγμή που οι αλαζόνες και οι διεφθαρμένοι πίστευαν ότι ήμασταν μόνοι μας. Ποτέ δεν ήμασταν μόνοι μας. Ένας στρατός Αθάνατων και Δοξασμένων χάραζε το ιερό μας μονοπάτι.  

Τώρα πια τίποτα δεν μας σταματάει. Τώρα οι αιώνιοι δούλοι και οι δειλοί τρέχουν να κρυφτούν, γιατί αισθάνονται ότι η ώρα της Κάθαρσης έφτασε. Ενώ εμείς, που ποτέ δεν συμβιβαστήκαμε με την παρακμάζουσα και νοσηρή εποχή τους, παραμένουμε μαχητές αγέρωχοι. Ετοιμοπόλεμοι, χάριν στις κακουχίες που περάσαμε και ξεπεράσαμε. Έτοιμοι να υποδεχτούμε και τις επόμενες και να βγούμε και πάλι νικητές, γιατί έτσι ορίζει το πεπρωμένο μας.

Μέσα στην μαύρη εποχή τους, κάποιες ψυχές εγείρονται υπεράνω των άλλων, χαμογελώντας απέναντι στους φόβους. Είναι οι ψυχές μας, που σαν φλεγόμενοι ποταμοί, ορμώμενοι από μια ανώτερη, ουράνια δύναμη, θα κατακάψουν καθετί άδικο. Και όταν όλα θα έχουν γίνει συντρίμμια, εμείς θα προχωρούμε εμπρός.  Εκείνη ακριβώς την στιγμή, που η νύχτα τους θα σφαδάζει, γιατί το επόμενο ξημέρωμα θα την σβήνει το Φως της Πίστη μας.

Οι μαϊμού δημοσκοπήσεις και η φουσκωμένη αδιευκρίνιστη ψήφος

Τον τελευταίο καιρό έχουμε δει δύο ειδών δημοσκοπήσεις. Η πρώτη κατηγορία που είναι και η πολυπληθέστερη αφορά τις καθεστωτικές δημοσκοπικές εταιρίες, οι οποίες παρουσιάζουν μία πολύ συγκεκριμένη εικόνα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται ελάχιστα έναντι της δεύτερης ΝΔ και η Χρυσή Αυγή είναι τρίτη απειλούμενη από το «Ποτάμι» και το ΚΚΕ. Η δεύτερη κατηγορία αφορά τους δημοσκόπους που προβλέψανε το ποσοστό των τελευταίων εκλογών και ως εκ τούτου κρίνονται έγκυροι. Εκείνοι παρουσιάζουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο και την Χρυσή Αυγή δεύτερη.

Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει δημοσκοπήσεις, όπως η σημερινή της Kapa Research για το «Βήμα», ενώ η δεύτερη περιλαμβάνει δημοσκοπήσεις όπως αυτή του zougla.gr. Το «περίεργο» της όλης υποθέσεως είναι ότι ενώ όλες οι καθεστώτικές δημοσκοπήσεις ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, η καθεστωτική αρθρογραφία και σχολιασμός γίνονται βάσει των δημοσκοπήσεων της δεύτερης κατηγορίας. Κοινώς ενώ οι καθεστωτικές εφημερίδες παρουσιάζουν την εικόνα που παρουσίασε η Kapa Research, οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι και πολιτικοί σχολιάζουν και αρθρογραφούν σα να είχαν δει τη δημοσκόπηση του zougla.gr. Και δεν είναι λίγοι όλοι αυτοί που λένε ότι η Χρυσή Αυγή είναι δεύτερη, ούτε προέρχονται από ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Ενδεικτικά καθαρά να αναφέρουμε τον Δελαστίκ, τον Κύρτσο, την Royal Bank of Scotland, η εφημερίδα «Δημοκρατία», ο Σταύρος Λυγερός, ο Ντινόπουλος της ΝΔ, ο Κουτσούκος του ΠΑΣΟΚ και πάρα πολλοί άλλοι.

Το μεγάλο μυστικό στην απόκλιση μεταξύ των δύο ειδών δημοσκοπήσεων είναι ο δόλος και η αδιευκρίνιστη ψήφος. Οι καθεστωτικές εταιρίες δημοσκοπήσεων προσπαθούν να παρουσιάσουν μία ψευδεπίγραφη εικόνα που να δείχνει ότι η ΝΔ υπάρχει ακόμα. Έτσι έχουμε την αδιευκρίνιστη ψήφο να είναι πρώτο κόμμα, αφού εκεί «καταχωνιάζουν» το σύνολο των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής. Αμέτρητες πραγματικά οι καταγγελίες ανθρώπων στους οποίους κλείνουν το τηλέφωνο αυτές οι εταιρίες όταν λένε «Χρυσή Αυγή» και σίγουρα άλλες τόσες οι περιπτώσεις στις οποίες στο άκουσμα της λέξεως «Χρυσή Αυγή», υπάρχει εντολή να σημειώνεται «αναποφάσιστος». Στην τελευταία δημοσκόπηση της Kapa Research η αδιευκρίνιστη ψήφος θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση, αφού τα ποσοστά της ανέρχονται στο 23,4%, εν συγκρίσει με το 20,1% του ΣΥΡΙΖΑ.

Κάτω από έναν επιστημονικοφανή μανδύα οι εταιρίες κάνουν πολιτική πρακτική λέγοντας ψέμματα και επηρεάζοντας το πολιτικό πεδίο. Αν την πολιτική τους δράση την έκαναν χωρίς μανδύα «επιστήμης» όλα θα ήταν καλά, όμως το γεγονός ότι μεταμφιέζονται σε επιστημονική έρευνα, σίγουρα θα πρέπει να επισείσει την παρέμβαση της δικαιοσύνης ή έστω της επιστημονικής κοινότητας που γελοιοποιείται από αυτές τις πρακτικές. Είναι καιρός να αρχίσει μία συζήτηση στην Ελλάδα για την δημιουργία μίας ανεξάρτητης Αρχής, η οποία θα ελέγχει τις αποκλίσεις των δημοσκοπήσεων από τα πραγματικά δεδομένα και θα επιβάλλει πρόστιμα που θα φτάνουν μέχρι την αναστολή άδειας λειτουργίας. Μία ανεξάρτητη αρχή που δεν θα υπάρχει απλώς για να ακούει δικαιολογίες, αλλά με επιστημονικά κριτήρια να κοιτάει τις αποκλίσεις σε ποσοστιαία κλίμακα και να επιβάλλει τις κυρώσεις.

Ηλίας Κασιδιάρης : Θα μετονομάσουμε την Μητροπόλεως σε «Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου»

Ο υποψήφιος Δήμαρχος με την "Ελληνική Αυγή για την Αθήνα" Ηλίας Κασιδιάρης προχώρησε σε μία αποκάλυψη σχετικά τις πρώτες κινήσεις της νέας δημοτικής αρχής, την οποία παρουσίασε αποκλειστικά η εφημερίδα "Στόχος".

Παραθέτουμε το σχετικό άρθρο:

Ομολογουμένως η εξαγγελία του Ηλία Κασιδιάρη για την δημιουργία αγάλματος του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στην Αθήνα ως προτεραιότητα για τον ίδιο και την «Ελληνική Αυγή» είναι κάτι που αποδέχονται με ευχαρίστηση οι Ελληνόψυχοι. Ο υποψήφιος Δήμαρχος Αθήνας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Εμπρός» το περασμένο Σάββατο, δήλωσε μεταξύ άλλων ότι: «Πρώτη προτεραιότητά μας όμως είναι η ανέγερση ενός λαμπρού και συνάμα ταπεινού αγάλματος του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, που αποτέλεσε ως προσωπικότητα την μεγαλύτερη ελπίδα του λαού μας για εθνική και πνευματική αναγέννηση. Μάλιστα θα εισηγηθώ στο δημοτικό συμβούλιο, το άγαλμα να βρίσκεται πλησίον της Μονής Πετράκη για να τον βλέπουν κάθε μέρα αυτοί που θα έπρεπε να συνεχίζουν το έργο του, αλλά κωφεύουν».

Ο Ηλίας Κασιδιάρης σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του ο «Στόχος» για το θέμα, μας διαβεβαίωσε προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα πως ταυτόχρονα θα εισηγηθεί την μετονομασία της οδού Μητροπόλεως στο κέντρο των Αθηνών, σε οδό «Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου». Έτσι θα πολλαπλασιαστούν οι φλύκταινες που θα βγάλουν οι «γνωστοί» που ακόμη ακούν τον Χριστόδουλο και ταράζονται!

ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ Χ.Α., ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ Η ΥΠΟΘΕΣΗ!

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ALCO 

ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ 

ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ Χ.Α., 

ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ Η ΥΠΟΘΕΣΗ!

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας, μόλις ο φον Αντωνάκης πληροφορήθηκε τη δημοσκόπηση της έγκυρης εταιρείας Alco, στην οποία τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής έχουν πέσει στο 6,9% χωρίς αναγωγή και στο 7,7% με αναγωγή, πήρε βαθιά ανάσα και είπε στους συνεργάτες του: «Αυτό ήτανε, τους τελειώσαμε!». 

Μάλιστα, ευρισκόμενος σε μεγάλα κέφια αποφάσισε να παρέμβει στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ώστε να αποφυλακίσει το συντομότερο δυνατόν τον Αρχηγό και τους βουλευτές του Κινήματος, να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τα αιτήματα για άρσεις ασυλίας των υπολοίπων βουλευτών της Χ.Α. και να θέσει την υπόθεση «εγκληματική οργάνωση» στο αρχείο, μιας και εξέλειπαν οι λόγοι (τα αυξημένα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, που είχαν ξεπεράσει το 20% τον Σεπτέμβριο).

Στην απόφασή του αυτή –που θα ανακοινωθεί σήμερα ή αύριο- συνετέλεσαν και οι δημοσκοπήσεις των εγκρίτων εταιρειών για τον δήμο της Αθήνας, οι οποίες φέρουν τον Η. Κασιδιάρη να μάχεται για την 6η θέση με τον Καπερνάρο των ΑΝΕΛ, με ποσοστούλια της τάξης του 4-5%, αλλά και άλλες δημοσκοπήσεις ανά την Ελλάδα, που δείχνουν την Χρυσή Αυγή να βουλιάζει.

Επιπλέον, ο φον ενημέρωσε τον αρχισιωνιστή και κυνηγό των ναζί Ν. Χάρρις (που βρισκόταν μέχρι χθες στην Αθήνα) για την καταβαράθρωση των ποσοστών της ακροδεξιάς και ζήτησε την άδειά του για τις κινήσεις που περιγράψαμε παραπάνω. Ο Χάρρις, χαμογέλασε και του ’κλεισε το μάτι με νόημα: «ΟΚ, αφού οι εγκυρότατες εταιρείες δημοσκοπήσεων μας βεβαιώνουν ότι ο φασιστικός κίνδυνος δεν υπάρχει πια, είναι ώρα να φανούμε σούπερ δημοκράτες και μεγαλόψυχοι. Πάρε τώρα αυτές τις ανακρίτριες και δώσε εντολή. Αν αμφιβάλλουν και νομίζουν πως… τρελάθηκες, δώσε μου το τηλέφωνο να τους τα πω κι εγώ. Λήξις συναγερμού»!

Οπότε συναγωνιστές, εμείς οι λίγοι που απομείναμε, να είμαστε έτοιμοι εντός των ημερών να υποδεχθούμε τον Αρχηγό και τους βουλευτές μας. Όσο δηλαδή θα μείνουν ακόμα βουλευτές, γιατί έτσι όπως πάει το πράμα θα βουλιάξουμε στις επόμενες εκλογές. 

Αυτά ήταν τα νέα μας. Παίρνω τα μπρατσάκια μου και τρέχω να πιάσω θέση στις όχθες του Ποταμιού του Σταύρου του Θεοδωράκη, που είναι το μέλλον της Ελλάδος (το’ πε και η εγκυρότατη Alco).

Άντε γεια!

Δεν πιστεύω να με παρεξηγήσετε; 

Αντίοχος

Συμφωνήθηκε η διχοτόμηση της Ουκρανίας: Άλλη μία νίκη του Πούτιν στην γεωπολιτική σκακιέρα- Άρθρο του Χένρυ Κίσινγκερ στην Washington Post

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας όπου διαφαίνεται μία συμβιβαστική λύση στα πλαίσια της διχοτόμησης της χώρας, ώστε να εξυπηρετηθούν αμφότερα τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων που ενεπλάκησαν στην περιοχή.

Σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις άνθρωποι πολύ βαθιά μέσα στις δεξαμενές σκέψεως που ορίζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και της Ρωσίας, «μίλησαν» για τα γεγονότα στην Ουκρανία, όπου φάνηκε μία συμφωνία επί της αρχής της διχοτομήσεως, με τις λεπτομέρειες μόνο να απομένουν προς συζήτηση.

Ο λόγος για τον κορυφαίο γεωπολιτικό αναλυτή και δεξί χέρι του Πούτιν, Αλεξάντερ Ντούγκιν, από την μία και τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ επί εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο, Χένρι Κίσινγκερ από την άλλη. Ο μεν Ντούγκιν εξέφρασε την άποψη του μέσω συνεντεύξεως, ενώ ο Κίσινγκερ απόλαυσε την φιλοξενία της Washington Post για σχετικό άρθρο του.

Ακολούθως θα σας παραθέσουμε επίμαχα αποσπάσματα και από τα δύο πονήματα, ώστε να αντιληφθείτε σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκεται η κατάσταση στην σκέψη και των δύο πλευρών, ύστερα από τις καταιγιστικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

Στα αποσπάσματα που θα διαβάσετε παρακάτω γίνεται εμφανές ότι οι δύο αναλυτές δεν βλέπουν ένα έθνος – κράτος, αλλά δύο τα οποία έχουν παρατύπως ενωθεί σε ένα μόρφωμα. Ως εκ τούτου, βάσει της σκέψεως τους, προωθούν την διχοτόμηση αυτού του μορφώματος, με την «συζήτηση» να περιορίζεται στις επί μέρους λεπτομέρειες. Το γεγονός ότι μόλις σήμερα η βουλή της Κριμαίας με ομόφωνη απόφαση πρόκρινε την ένταξη της αυτόνομης περιοχής στην Ρωσία, δείχνει ότι η κρίση οδηγείται προς αποκλιμάκωση και χωρισμό της χώρας στα δύο. Αυτή είναι άλλη μία νίκη της στρατηγικής του Πούτιν, η οποία φρενάρει τα επεκτατικά σχέδια των ΗΠΑ για περικύκλωση της Ρωσίας. 

Συνέντευξη Αλεξάντερ Ντούγκιν:

Λοιπόν, πώς μπορούμε να περιγράψουμε αυτή τη βίαιη και αιματηρή σύγκρουση;

Ντούγκιν: Χρειαζόμαστε μια πολύ σαφή γεωπολιτική και πολιτισμική ανάλυση. Και πρέπει να δεχτούμε τα ιστορικά γεγονότα, ακόμα και αν αυτές τις μέρες δεν είναι στη μόδα!

Τι εννοείτε;

Ντούγκιν: Η σημερινή Ουκρανία είναι ένα κράτος το οποίο δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία. Πρόκειται για μια νεοσύστατη εταιρεία. Αυτή η οντότητα έχει τουλάχιστον δύο εντελώς διαφορετικά μέρη. Αυτά τα δύο μέρη έχουν μια διαφορετική ταυτότητα και τον πολιτισμό. Υπάρχει η Δυτική Ουκρανία η οποία είναι ενωμένη στην Ανατολική ευρωπαϊκή της ταυτότητα. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στη Δυτική Ουκρανία θεωρούν τους εαυτούς τους ως κατοίκους της Ανατολικής Ευρώπης. Και αυτή η ταυτότητα βασίζεται στην πλήρη απόρριψη κάθε πανσλαβιστικής ιδέας μαζί με τη Ρωσία. Οι Ρώσοι θεωρούνται ως υπαρξιακοί εχθροί. Μπορούμε να το πούμε έτσι: Μισούν τους Ρώσους, τη ρωσική κουλτούρα και φυσικά την ρωσική πολιτική. Αυτό το καθιστά ένα σημαντικό μέρος της ταυτότητάς τους.

Όμως, οι Ουκρανοί της Ανατολικής Ουκρανίας ήθελαν περισσότερο τους Ρώσους!

Ντούγκιν: Όχι τόσο γρήγορα! Η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας μοιράζονται μια κοινή ταυτότητα με τον ρωσικό λαό - (ιστορική, πολιτισμική και γεωπολιτική). Η Ανατολική Ουκρανία είναι μια χώρα της Ρωσίας και της Ευρασίας. Έτσι, υπάρχουν δύο Ουκρανίες. Το Βλέπουμε και στις εκλογές. Ο πληθυσμός χωρίζεται σε κάθε σημαντικό πολιτικό ζήτημα.Και ειδικά όταν πρόκειται για τις σχέσεις με τη Ρωσία, γινόμαστε μάρτυρες του πόσο δραματικό αυτό το πρόβλημα γίνεται: Ένα μέρος είναι απόλυτα αντι-ρωσικό, το άλλο μέρος απόλυτα φιλορωσικό. Δύο διαφορετικές κοινωνίες, δύο διαφορετικές χώρες και δύο διαφορετικές εθνικές, ιστορικές ταυτότητες ζουν σε μία οντότητα.

Έτσι, το ερώτημα είναι ποια κοινωνία κυριαρχεί στην άλλη;

Ντούγκιν: Αυτό είναι ένα σημαντικό μέρος της ουκρανικής πολιτικής. Έχουμε τα δύο μέρη και έχουμε την πρωτεύουσα Κίεβο. Όμως, στο Κίεβο, έχουμε δύο ταυτότητες. Δεν είναι ούτε η πρωτεύουσα της Δυτικής Ουκρανίας, ούτε της Ανατολικής Ουκρανίας. Η πρωτεύουσα του δυτικού τμήματος είναι το Lviv, η πρωτεύουσα του ανατολικού τμήματος είναι το Χάρκοβο. Το Κίεβο είναι η πρωτεύουσα μιας τεχνητής οντότητας. Όλα αυτά είναι σημαντικά στοιχεία για να κατανοήσουμε αυτή τη σύγκρουση.

Τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης, καθώς και οι Ουκρανοί "εθνικιστές" θα διαφωνούσαν με τον όρο «τεχνητό» για το ουκρανικό κράτος.

Ντούγκιν: Τα γεγονότα είναι σαφή. Η δημιουργία του κράτους της Ουκρανίας εντός των συνόρων του σήμερα δεν ήταν το αποτέλεσμα μιας ιστορικής εξέλιξης. Ήταν μια γραφειοκρατική και διοικητική απόφαση από τη Σοβιετική Ένωση. Η ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία ήταν μία από τις 15 συνιστώσες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης, από την ίδρυσή της το 1922 μέχρι το τέλος του 1991.

Ορισμένοι πολιτικοί και αναλυτές λένε ότι η πιο εύκολη λύση θα ήταν η διχοτόμηση της Ουκρανίας σε ανατολική και δυτική πολιτεία.

Ντούγκιν: Δεν είναι τόσο εύκολο όσο μπορεί να ακούγεται, γιατί θα υπάρχουν προβλήματα με τις εθνικές μειονότητες. Στο δυτικό τμήμα της Ουκρανίας πολλοί άνθρωποι που ζουν εκεί θεωρούν τους εαυτούς τους ως Ρώσους. Στο ανατολικό τμήμα ζει ένα μέρος του πληθυσμού που θεωρεί τον εαυτό του ως Ουκρανό. Μπορείτε να δείτε: Ένα απλό διαμέρισμα του κράτους δεν θα λύσει πραγματικά το πρόβλημα, αλλά ακόμα και αν δημιουργήσετε ένα νέο. Μπορούμε να φανταστούμε το διαχωρισμό της Κριμαίας, επειδή αυτό το τμήμα της Ουκρανίας είναι καθαρά ρωσικό σε πληθυσμό.

Ορισμένοι Γερμανοί πολιτικοί είπαν ότι εξεπλάγησαν από τις σκηνές του εμφυλίου πολέμου στο Κίεβο...

Ντούγκιν: Αυτό λέει περισσότερα για τα πρότυπα πολιτικής και της ιστορικής εκπαίδευσης των πολιτικών σας από ό, τι για την κρίση στην Ουκρανία ...

Αλλά ο Ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς αρνήθηκε την πρόσκληση της Δύσης.

Ντούγκιν: Φυσικά και το έκανε. Εξελέγη από τη φιλορωσική Ανατολή και όχι από τη Δύση. Ο Γιανουκόβιτς δεν μπορεί να ενεργεί προς το συμφέρον της και τη θέληση των προσωπικών εκλογικών βάσεων του. Αν θα δεχόταν τη δυτική πρόσκληση θα ήταν αμέσως προδότης στα μάτια των ψηφοφόρων του. Οι υποστηρικτές του Γιανουκόβιτς θέλουν την ένταξη με τη Ρωσία. Για να το πω ξεκάθαρα: Ο Γιανουκόβιτς απλά έκανε αυτό που ήταν πολύ λογικό για αυτόν να κάνει. Δεν αποτελεί έκπληξη, κανένα θαύμα. Απλά λογική πολιτική.

Άρθρο Κίσινγκερ:

Η Ρωσία πρέπει να αποδεχθεί ότι προσπαθώντας να αναγκάσει την Ουκρανία να γίνει «δορυφόρος» της αλλάζοντας με αυτό τον τρόπο ξανά τα σύνορά της, θα καταδικάσει τη Μόσχα στην επανάληψη της ιστορίας μπαίνοντας σε έναν κύκλο αμοιβαίων πιέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Δύση πρέπει να καταλάβει ότι για τη Ρωσία η Ουκρανία δεν μπορεί να είναι ποτέ απλά μία ξένη χώρα. Η ρωσική ιστορία ξεκίνησε με αυτό που ονομαζόταν Κράτος των Ρως. Η ρωσική θρησκεία εξαπλώθηκε από εκεί. Η Ουκρανία έχει υπάρξει μέρος της Ρωσίας για αιώνες και η ιστορία τους είναι συνυφασμένη. Κάποιες από τις πιο σημαντικές μάχες για τη ρωσική ελευθερία έγιναν σε ουκρανικό έδαφος. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, ο ρωσικός τρόπος επίδειξης δύναμης στη Μεσόγειο, έχει βάση στη Σεβαστούπολη, στην Κριμαία. Ακόμη και γνωστοί αντιφρονούντες, όπως ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και ο Γιόζεφ Μπρόντσκι επέμειναν ότι η Ουκρανία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ρωσικής ιστορίας και ουσιαστικά, της ίδιας της Ρωσίας.

Οι Ουκρανοί ζουν σε μία χώρα με περίπλοκη ιστορία και πολύγλωσση σύνθεση. Το δυτικό κομμάτι της προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1939, όταν ο Στάλιν και ο Χίτλερ χώρισαν τα εδάφη. Η Κριμαία, όπου το 60% του πληθυσμού είναι Ρώσοι, έγινε μέρος της Ουκρανίας μόλις το 1954, όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ, γεννημένος Ουκρανός, έδωσε την περιοχή ως μέρος της 300ης επετείου της ρωσικής συμφωνίας με τους Κοζάκους.

Το δυτικό μέρος είναι κατά κύριο λόγο καθολικό, το ανατολικό ορθόδοξο. Η δύση μιλά ουκρανικά, η ανατολή κυρίως ρώσικα. Οποιαδήποτε προσπάθεια της μίας πλευράς της Ουκρανίας να κυριαρχήσει στην άλλη, όπως ήταν το σχέδιο, θα οδηγούσε σε εμφύλιο πόλεμο ή διάσπαση. Η αντιμετώπιση της Ουκρανίας σαν ζήτημα της αντιπαράθεσης Ανατολής- Δύσης θα εξαφανίσει για δεκαετίες οποιαδήποτε προοπτική να έρθει η Ρωσία και η Δύση- ειδικά η Ρωσία και η Ευρώπη- σε ένα διεθνές σύστημα συνεργασίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναγνωρίσει ότι η γραφειοκρατική αναβλητικότητά της και η υποταγή της στη στρατηγική στη διαπραγμάτευση της σχέσης της Ουκρανίας με την Ευρώπη, συνέβαλε στο να μετατραπεί η διαπραγμάτευση σε κρίση. Η εξωτερική πολιτική είναι η τέχνη του να υιοθετείς προτεραιότητες.

Οι ηγέτες όλων των πλευρών πρέπει να εξετάσουν τα αποτελέσματα και όχι να ανταγωνίζονται σε πόζες. Αυτή είναι η άποψη μου για μία λύση συμβατή με τις αξίες και τα συμφέροντα όλων των πλευρών:

Η Ουκρανία πρέπει να έχει το δικαίωμα να διαλέξει ελεύθερα τους οικονομικούς και πολιτικούς συνεργάτες της.

Η Ουκρανία δεν πρέπει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, μία θέση που είχα και πριν από επτά χρόνια όταν προέκυψε τελευταία φορά το ζήτημα.

ΠΗΓΗ:http://oi-asimvivastoi.blogspot.gr

Άρθρο  του Χένρυ Κίσινγκερ στην Washington Post

«Kανείς δεν μπορεί να διαχωρίσει την Ουκρανία από τη Ρωσία, αλλά ούτε και να επιτρέψει να τη μετατρέψει το Κρεμλίνο σε 'δορυφόρο' της». Με αυτά τα λόγια αποτύπωσε το πρόβλημα της κρίσης στην Κριμαία και στην ευρύτερη περιοχή ο 90χρονος πρώην υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Χένρι Κίσινγκερ σε βαρυσήμαντο άρθρο του στην Washington Post.

O Κίσινγκερ, επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 1973 έως το 1977 υποστήριξε στο άρθρο του στο έγκυρο φύλλο της Ουάσιγκτον ότι όλοι, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ενωση και βεβαίως οι ουκρανοί ηγέτες έχουν μερίδιο ευθύνης στην κρίση που έχει ξεσπάσει.

Και ανέφερε τέσσερα βήματα με τα οποία μπορεί κατά την άποψή του η Ουκρανία να βγει από το αδιέξοδο.

«Στη δημόσια συζήτηση για την Ουκρανία, το όλο θέμα είναι η αντιπαράθεση.Αλλά ξέρουμε τι κάνουμε; Στη ζωή μου, έχω δει τέσσερις πολέμους να ξεκινούν με μεγάλο ενθουσιασμό και στήριξη του κόσμου, για τους οποίους δεν ξέραμε πώς θα καταλήξουν και στους τρεις από αυτούς αποσυρθήκαμε μονομερώς. Η δοκιμασία για την πολιτική είναι πώς τελειώνει κάτι τέτοιο και όχι πώς ξεκινά.

Πολύ συχνά το ζήτημα της Ουκρανίας παρουσιάζεται σαν αναμέτρηση: είτε η χώρα θα ενταχθεί στην Ανατολή, είτε στη Δύση. Αλλά αν η Ουκρανία επιβιώσει και ευδοκιμήσει, δεν πρέπει να είναι προπύργιο της μίας πλευράς απέναντι στην άλλη. Πρέπει να λειτουργήσει σαν γέφυρα ανάμεσά τους.

Η Ρωσία πρέπει να αποδεχθεί ότι προσπαθώντας να αναγκάσει την Ουκρανία να γίνει «δορυφόρος» της αλλάζοντας με αυτό τον τρόπο ξανά τα σύνορά της, θα καταδικάσει τη Μόσχα στην επανάληψη της ιστορίας μπαίνοντας σε έναν κύκλο αμοιβαίων πιέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Δύση πρέπει να καταλάβει ότι για τη Ρωσία η Ουκρανία δεν μπορεί να είναι ποτέ απλά μία ξένη χώρα. Η ρωσική ιστορία ξεκίνησε με αυτό που ονομαζόταν Κράτος των Ρως. Η ρωσική θρησκεία εξαπλώθηκε από εκεί. Η Ουκρανία έχει υπάρξει μέρος της Ρωσίας για αιώνες και η ιστορία τους είναι συνυφασμένη. Κάποιες από τις πιο σημαντικές μάχες για τη ρωσική ελευθερία έγιναν σε ουκρανικό έδαφος. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, ο ρωσικός τρόπος επίδειξης δύναμης στη Μεσόγειο, έχει βάση στη Σεβαστούπολη, στην Κριμαία. Ακόμη και γνωστοί αντιφρονούντες, όπως ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και ο Γιόζεφ Μπρόντσκι επέμειναν ότι η Ουκρανία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ρωσικής ιστορίας και ουσιαστικά, της ίδιας της Ρωσίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναγνωρίσει ότι η γραφειοκρατική αναβλητικότητά της και η υποταγή της στη στρατηγική στη διαπραγμάτευση της σχέσης της Ουκρανίας με την Ευρώπη, συνέβαλε στο να μετατραπεί η διαπραγμάτευση σε κρίση. Η εξωτερική πολιτική είναι η τέχνη του να υιοθετείς προτεραιότητες.

Οι Ουκρανοί ζουν σε μία χώρα με περίπλοκη ιστορία και πολύγλωσση σύνθεση. Το δυτικό κομμάτι της προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ενωση το 1939, όταν ο Στάλιν και ο Χίτλερ χώρισαν τα εδάφη. Η Κριμαία, όπου το 60% του πληθυσμού είναι Ρώσοι, έγινε μέρος της Ουκρανίας μόλις το 1954, όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ, γεννημένος Ουκρανός, έδωσε την περιοχή ως μέρος της 300ης επετείου της ρωσικής συμφωνίας με τους Κοζάκους.

Το δυτικό μέρος είναι κατά κύριο λόγο καθολικό, το ανατολικό ορθόδοξο. Η δύση μιλά ουκρανικά, η ανατολή κυρίως ρώσικα. Οποιαδήποτε προσπάθεια της μίας πλευράς της Ουκρανίας να κυριαρχήσει στην άλλη, όπως ήταν το σχέδιο, θα οδηγούσε σε εμφύλιο πόλεμο ή διάσπαση. Η αντιμετώπιση της Ουκρανίας σαν ζήτημα της αντιπαράθεσης Ανατολής- Δύσης θα εξαφανίσει για δεκαετίες οποιαδήποτε προοπτική να έρθει η Ρωσία και η Δύση- ειδικά η Ρωσία και η Ευρώπη- σε ένα διεθνές σύστημα συνεργασίας.

Η Ουκρανία έχει υπάρξει ανεξάρτητη για μόλις 23 χρόνια. Πριν από αυτό ήταν υπό μίας μορφής ξένης κυριαρχίας, από το 14ο αιώνα. Δεν είναι έκπληξη ότι οι ηγέτες της δεν έχουν μάθει την τέχνη του συμβιβασμού. Η πολιτική στην ανεξάρτητη Ουκρανία δείχνει ξεκάθαρα ότι η ρίζα του προβλήματος είναι οι προσπάθειες των πολιτικών να επιβληθούν στα ανυπόταχτα τμήματα της χώρας, πρώτα από τη μία πλευρά, μετά από την άλλη. 

Αυτή είναι και η ουσία της σύγκρουσης ανάμεσα στον Βίκτορ Γιανουκόβιτς και τη βασική πολιτική του αντίπαλο, την Γιούλια Τιμοσένκο. Αντιπροσωπεύουν δύο πλευρές της Ουκρανίας και δεν έχουν δείξει προθυμία να μοιραστούν την εξουσία. Μία σοφή αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία θα αναζητούσε τον τρόπο να συνεργαστούν μεταξύ τους αυτές οι δύο πλευρές της χώρας. Πρέπει να αναζητήσουμε τη συμφιλίωση και όχι την κυριαρχία της μίας πλευράς.

Η Ρωσία με τη Δύση -και λιγότερο από όλους αυτές οι διαφορετικές πλευρές στην Ουκρανία- δεν έδρασαν με αυτή την αρχή. Ο καθένας τους έκανε την κατάσταση χειρότερη. Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιβάλει τη στρατιωτική λύση χωρίς να απομονώσει τον εαυτό της, τη στιγμή που το μεγαλύτερο μέρος των συνόρων της είναι ήδη επισφαλή. Για τη Δύση, η δαιμονοποίηση του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι πολιτική, είναι άλλοθι για την απουσία της.

Ο Πούτιν θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως, όποια κι αν είναι τα παράπονά του, η πολιτική των στρατιωτικών επιβολών μπορεί να προκαλέσει ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο. Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ πρέπει να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία ως μία παρεκκλίνουσα δύναμη στην οποία πρέπει να διδάξουν υπομονετικά τους κανόνες συμπεριφοράς που έχει καταρτίσει η Ουάσιγκτον. Ο Πούτιν είναι ένας σοβαρός στρατηγός. Η κατανόηση των αξιών και της ψυχολογίας των ΗΠΑ δεν είναι τα δυνατά του χαρτιά. Ούτε η κατανόηση της ρωσικής ιστορίας και ψυχολογίας είναι τα δυνατά σημεία εκείνων που χαράζουν την πολιτική των ΗΠΑ.

Οι ηγέτες όλων των πλευρών πρέπει να εξετάσουν τα αποτελέσματα και όχι να ανταγωνίζονται σε πόζες. Αυτή είναι η άποψη μου για μία λύση συμβατή με τις αξίες και τα συμφέροντα όλων των πλευρών:

Η Ουκρανία πρέπει να έχει το δικαίωμα να διαλέξει ελεύθερα τους οικονομικούς και πολιτικούς συνεργάτες της.

Η Ουκρανία δεν πρέπει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, μία θέση που είχα και πριν από επτά χρόνια όταν προέκυψε τελευταία φορά το ζήτημα.

Η Ουκρανία πρέπει να είναι ελεύθερη να δημιουργήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση συμβαδίζει με τις επιθυμίες του λαού της. Στη συνέχεια, σοφοί Ουκρανοί ηγέτες θα πρέπει να προτιμήσουν την πολιτική της συμφιλίωσης ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα της χώρας τους. Διεθνώς, πρέπει να επιδιώξουν την υιοθέτηση μίας θέσης ανάλογης με εκείνης της Φινλανδίας. Αυτή η χώρα δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την ανεξαρτησία της και συνεργάζεται με τη Δύση στους περισσότερους τομείς, αλλά προσεκτικά αποφεύγει να αναπτύξει εχθρότητα με τη Ρωσία.

Η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία είναι ασύμβατη με τους κανόνες της υπάρχουσας παγκόσμιας τάξης. Αλλά θα πρέπει να είναι δυνατό να μπει η σχέση της Κριμαίας με την Ουκρανία σε μία λιγότερο «συμπαγή» βάση. Για αυτό το λόγο, η Ρωσία θα πρέπει να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Ουκρανίας επί της Κριμαίας. Η Ουκρανία θα πρέπει να ενισχύσει την αυτονομία της περιοχής με εκλογές παρουσία διεθνών παρατηρητών. Η διαδικασία θα πρέπει να περιλαμβάνει και την αφαίρεση όποιων ασαφειών για το στάτους του στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη.

Αυτές είναι αρχές, όχι συνταγές. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τα θέματα της περιοχής θα ξέρουν ότι δεν είναι όλα αυτά εύκολα αποδεκτά από όλα τα μέρη. Το ζήτημα δεν είναι η απόλυτη ικανοποίηση, αλλά μία ισορροπημένη δυσαρέσκεια. Σε περίπτωση που δεν βρεθεί λύση βασισμένη σε αυτές, ή σε ανάλογες αρχές, τότε η κατάσταση θα οδηγηθεί ταχύτερα στην αντιπαράθεση. Η στιγμή για αυτό θα έρθει αρκετά σύντομα».΄

ΠΗΓΗ: http://www.geopolitics.com.gr/#

ΑΝΑΛΥΣΗ: Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία και τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από αυτές

Προσπαθούν διακαώς τα εν Ελλάδι ενεργούμενα των διεθνών τοκογλύφων σε κανάλια και εφημερίδες να παρουσιάσουν μία ψευδεπίγραφη εικόνα σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, ώστε να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο, να δικαιολογήσουν την ενδοτική τακτική της ελληνικής κυβερνήσεως και να πλήξουν την Χρυσή Αυγή. Προσπαθούν να παρουσιάσουν την κατάσταση ως έναν εθνικοαπελευθερωτικό – ιδεολογικό αγώνα, προσπαθώντας να αποσείσουν τις ευθύνες των αμερικανοσιωνιστών και παραλλήλως να συνδέσουν την Χρυσή Αυγή με τα κακώς κείμενα των τεκταινομένων.

Βεβαίως τα παραπάνω μόνο γέλωτα μπορούν να προκαλέσουν στον μέσο σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη, αφού η εικόνα του Βενιζέλου να συναντάται σε άψογο κλίμα με τον πρωθυπουργό της «νεοναζιστικής» κυβέρνησης, προκάλεσε θυμηδία και προκάλεσε την μετά κρότου κατάρρευση του παραμυθιού των ΜΜΕ. Την όλη γελοιότητα ήρθε να συμπληρώσει η εικόνα του «ναζιστοφάγου» Βορίδη να στηρίζει ανεπιφύλακτα την ίδια κυβέρνηση.

Μέσα σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό του ψεύδους και της προπαγάνδας, αξίζει να κάνουμε μία εν συντομία ανασκόπηση στα συμφέροντα που συμπυκνώνονται στην συγκεκριμένη περιοχή της υδρογείου. Αυτά τα συμφέροντα και μόνο αυτά αποτελούν το αίτιο για ό,τι εκτυλίσσεται στην περιοχή, ενώ η ανάλυση τους καθιστά σαφές ακόμα και στον πιο αδαή για την προέλευση των διαδηλώσεων. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να είναι απόλυτο, αφού τα συγκεκριμένα συμφέροντα πέραν των πρακτόρων, επιστράτευσαν και πολλούς ανυποψίαστους πολίτες, εκμεταλλευόμενο τον φυσικό αντικομμουνισμό τους και το μίσος τους για οτιδήποτε σοβιετικό – ρωσικό.

Γεωπολιτικά κομβικό σημείο η Ουκρανία

Το όλο γεωπολιτικό παίγνιο, το έχουμε ξαναπεί, γίνεται για την περικύκλωση της Ρωσίας και την «αμερικανοποίηση» κρίσιμων περιοχών, όπως είναι το Αζερμπαΐτζάν και το Ουζμπεκιστάν. Από την άλλη μεριά είναι κρίσιμο σημείο για την Ρωσία η απόκτηση διαδρόμου προς τις θερμές θάλασσες. Η Ουκρανία βρίσκεται στο μεταίχμιο και των δύο αντιδιαμετρικών επιδιώξεων των δύο μεγάλων δυνάμεων.

Αν η Ουκρανία περάσει στην αμερικανική σφαίρα επιρροής και παραλλήλως εγκαταστήσει και την περιβόητη αντιπυραυλική ομπρέλα του ΝΑΤΟ, θα έχει τοποθετηθεί μία ισχυρότατη αμερικανική βάση στην εξώπορτα της Ρωσίας. Αν παραμείνει στην ρωσική σφαίρα επιρροής, τότε η Ρωσία θα έχει μία χώρα «μαξιλάρι ασφαλείας», ανάμεσα σε αυτήν και την Δύση.

Οι επιλογές που έχουν τα ρωσικά σκάφη για να περάσουν στα θερμά νερά του νότου είναι δύο. Είτε μέσω του λιμανιού της Κριμαίας να εξέλθουν από τα στενά στο Αιγαίο, είτε κάνοντας τον κύκλο από τις βόρειες θάλασσες και φτάνοντας στην Μεσόγειο, μέσω των Ηράκλειων Στηλών. Έχουμε, λοιπόν, από τη μία ένα ασύμφορο και μακροχρόνιο ταξίδι και από την άλλη  μία σχετικώς μικρή διαδρομή που επιτρέπει στην Ρωσία να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην αμερικανική επεκτατική πολιτική που διεξάγεται μέσω της «Αραβικής Άνοιξης». Είδαμε όλοι, άλλωστε, την επίδραση που είχε στο όλο δρώμενο της Συρία ο κατάπλους του «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ» και του ρωσικού στόλου στην ευρύτερη περιοχή. Καθίσταται, λοιπόν, σαφές η σημαντικότητα του λιμανιού της Κριμαίας και για τις δύο υπερδυνάμεις.

Οικονομικά συμφέροντα

Η Ουκρανία, όπως φαίνεται και από τον χάρτη, είναι η κυριότερη έξοδος για το ρωσικό φυσικό αέριο προς τη Δύση. Ο έλεγχος του περάσματος αυτού είναι κεφαλαιώδους σημασίας τόσο για τις ΗΠΑ, όσο και για τις πολυεθνικές εταιρίες που αυτοί πρεσβεύουν. Πρόκειται για τον έλεγχο του περάσματος φυσικού αερίου αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων και την εξασφάλιση μίας θέσης μεσάζοντα σε μία τόσο επικερδή επιχείρηση.

Παρότι η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου θεωρείται εν πολλοίς εξαντλημένη, η χώρα έχει πολύ ισχυρή εγχώρια παραγωγή σε ατσάλι, σίδηρο, κάρβουνο, αλλά και μία αγροτική παραγωγή εξαιρετικά μεγάλη. Αυτό εξηγεί και την «κάψα» του Βενιζέλου να πάει εκτάκτως στην Ουκρανία, προκειμένου να δράσει ως «ενδιάμεσος» για την επέμβαση του ΔΝΤ στην χώρα και συνεπώς την ιδιωτικοποίηση των πάντων.

Τελευταίες εξελίξεις

Ύστερα από την αναίμακτη κατάληψη της Κριμαίας από την Ρωσία, οι ΗΠΑ απείλησαν την Ρωσία με επιβολή οικονομικών κυρώσεων. Ο Πούτιν από την πλευρά του παραμένει ανυποχώρητος και δήλωσε: «Οι ενέργειές μας συχνά κρίνονται παράνομες από τη Δύση, αλλά δείτε τις αμερικανικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη. Οι δικές μας ενέργειες είναι σύννομες με το διεθνές δίκαιο, διότι ο νόμιμος πρόεδρος της Ουκρανίας μας ζήτησε βοήθεια. Η υπεράσπιση αυτών των ανθρώπων είναι προς το συμφέρον μας, είναι μία ανθρωπιστική αποστολή, δεν θέλουμε να υποδουλώσουμε κανέναν».

Από την πλευρά τους οι αμερικανοί διστάζουν, για άλλη μία φορά να προβούν σε στρατιωτική λύση του αδιεξόδου, περιοριζόμενοι στα έτσι και αλλιώς παντελώς άχρηστα οικονομικά μέτρα. Το πεντάγωνο είπε όχι σε ενδεχόμενη παρέμβαση, ενώ ο εκπρόσωπος  του Πενταγώνου υποναύαρχος Τζον Κίρμπι, δήλωσε: «Καλούμε τη Ρωσία να αποκλιμακώσει την κρίση στην Ουκρανία και οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις που είναι στην Κριμαία να επιστρέψουν στις βάσεις τους, όπως απαιτείται στο πλαίσιο των συμφωνιών που διέπουν τον ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας»

Η Θέση των Ελληνικών Συμφερόντων

Σύμφωνα με την επιστήμη της γεωπολιτικής η Ελλάδα ως «θαλάσσια δύναμη», είναι μοιραίο και πρέπει να συνασπιστεί με μία «χερσαία δύναμη», ίδιας ή μεγαλύτερης ισχύος. Αυτή στην παρούσα φάση είναι η Ρωσία. Οι σχέσεις μας με τους αμερικανούς μοιραία μας τοποθετούν σε δεύτερη μοίρα, αφού τα συμφέροντα τους είναι ανταγωνιστικά προς τα δικά μας.

Με την σημερινή κατάσταση η Μόσχα φαίνεται να βλέπει ξανά μια  ευκαιρία για την γεωστρατηγική της παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, που είναι και ο διακαής πόθος αυτής της χερσαίας, από πλευράς γεωπολιτικής, δύναμης. Ο σκοπός είναι εμφανής. Η Ρωσία θέλει τουλάχιστον να ανακτήσει την γεωστρατηγική θέση που είχε στην Ανατολική Μεσόγειο πριν την διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο απώτερος στόχος είναι αυτός που είχε και η τσαρική Ρωσία, ήτοι να βρει διέξοδο στην Μεσόγειο και να δημιουργήσει μία συμμαχία, σε συνεργασία πλέον σήμερα με το Ιράν και την Συρία, που θα υποσκάψει και θα ακυρώσει τον ρόλο της Τουρκίας και κατ’επέκταση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Εάν αυτή η γεωστρατηγική της Ρωσίας έχει θετικό αποτέλεσμα τότε οι ΗΠΑ και οι Αμερικανοσιωνιστές θα απολέσουν την κυριαρχία τους στην περιοχή. Η απώλεια αυτή θα έχει επακόλουθο και την μείωση της επιρροής των ΗΠΑ συνολικά στην Ευρώπη. Σε μια τέτοια περίπτωση η Ρωσία όχι μόνον θα επικρατούσε στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά θα επέβαλλε και γεωπολιτικές απαιτήσεις στους Ευρωπαίους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Σαμαράς συνεχίζει την πολιτική της απόλυτης υποταγής στις ΗΠΑ, η οποία είναι επιβλαβής για την Ελλάδα, διότι την προσδένει σε ένα γεωπολιτικό σχήμα, που επιθυμεί την διχοτόμηση του Αιγαίου και την προώθηση των τουρκικών διπλωματικών θέσεων. Η συγκυβέρνηση του μνημονίου θέλει μια Ελλάδα προτεκτοράτο των Αμερικανοσιωνιστών. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αγωνίζεται για μια Πατρίδα ελεύθερη και ισχυρή που θα διεκδικήσει τα εθνικά της δίκαια επιλέγοντας τους συμμάχους που θα προωθήσουν τα ιστορικά αυτονόητα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού στο Αιγαίο, στην Ιωνία και την Κύπρο.