ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΟΜ ΚΙΠΟΥΡ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ.

Μία από τις ιερότερες θρησκευτικές γιορτές των Εβραίων, η Ημέρα του Εξιλασμού στα ελληνικά.

Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 του μηνός Τισρί (ηλιοβασίλεμα της 18ης Σεπτεμβρίου - σούρουπο της 19ης Σεπτεμβρίου για το 2018) και είναι η ημέρα της εξιλέωσης από τις αμαρτίες και αποκατάστασης στενών δεσμών με τον Θεό.

Η συγχώρηση των αμαρτιών από τον Θεό προϋποθέτει τη συμφιλίωση με τους συνανθρώπους, γι’ αυτό φίλοι, γνωστοί και συγγενείς ζητούν και δέχονται πρώτα αμοιβαία συγχώρηση των παραπτωμάτων τους.

Κατά την ημέρα του Γιομ Κιπούρ (Yom Kippur), οι πιστοί απαγορεύεται να δουλεύουν (όπως το Σάββατο) και απέχουν από τροφή, ποτό, σεξ και πλύσιμο (για ευχαρίστηση). Επίσης, δεν επιτρέπεται κάποιος πιστός να χρίεται με αρώματα και να φοράει δερμάτινα υποδήματα.

Παλαιότερα, κατά τη διάρκεια του εορτασμού του Γιομ Κιπούρ, στις συναγωγές ο ιερέας τελούσε θυσία ενός τράγου, ο οποίος φορτωνόταν όλες τις αμαρτίες του λαού του Ισραήλ και στη συνέχεια αφηνόταν ελεύθερος στην έρημο («αποδιοπομπαίος τράγος»). Η έκφραση «αποδιοπομπαίος τράγος» χρησιμοποιείται στο καθημερινό μας λόγο για τον άνθρωπο στον οποίο επιρρίπτονται οι ευθύνες άλλων

Στις 6 Οκτωβρίου 1973, ανήμερα της εορτής του Γιομ Κιπούρ, ξέσπασε ο Δ' Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος, που είναι γνωστός ως Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ.

Ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ είχε και την ελληνική του παράμετρο. Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να επιτρέψει την προσγείωση αμερικανικών αεροπλάνων στα αεροδρόμια Ελευσίνας και Σούδας, τα οποία θα λάμβαναν μέρος στις επιχειρήσεις στο πλευρό των Ισραηλινών. 

Η άρνησή του να ικανοποιήσει το αμερικανικό αίτημα ίσως να συνέβαλε και στην πτώση του από τον Δημήτριο Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου 1973.

1973 : 

Δ’ αραβοϊσραηλινός πόλεμος

Σύμφωνα με επιστολή που απέστειλε στο «Βήμα» (2-7-2011), ο πρέσβης της Ελλάδος στην Αίγυπτο, κατά την περίοδο της δικτατορίας, Αντώνιος Κοραντής, η ανατροπή του Παπαδόπουλου, οφείλεται καθαρά στους Αμερικανούς, λόγω της άρνησής του να επιτρέψει την διέλευση και τον ανεφοδιασμό των αμερικανικών αεροπλάνων, που είχαν σαν στόχο την παροχή βοήθειας στο Ισραήλ, κατά τον «Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ» (ή αλλιώς Δ’ αραβοϊσραηλινός πόλεμος), τον Οκτώβριο του 1973…

[...] Κατά την εποχή του τέταρτου Αραβοϊσραηλινού Πολέμου ή, όπως αποκλήθηκε, του «Γιομ Κιπούρ» ή του «Ραμαντάν» -πριν και μετά- ήμουν πρέσβης της Ελλάδας στο Κάιρο, την μεγαλύτερη ελληνική πρεσβεία, τουλάχιστον, κατά τους τότε ιθύνοντας, στη Μέση Ανατολή, στον αραβικό κόσμο και στην Αφρική γενικότερα.

Ο πόλεμος εξερράγη με πρωτοβουλία αποκλειστικά του Σαντάτ-διαφωνώ πλήρως με τον χαρακτηρισμό του ως ανδρός «μετρίου σχήματος»-, όπως προκύπτει από το βιβλίο του«Ιn search of identity» κ.λπ. 

Και αφού ο λόγος περί του αειμνήστου, άκρως φιλέλληνα, προέδρου Ανουάρ ελ Σαντάτ,κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι σ΄ αυτόν, κατ΄ εμέ, οφείλει ο πολύ Κίσινγκερ το βραβείο Νομπέλ της Ειρήνης και οι ΗΠΑ ίσως τη μεγαλύτερη επιτυχία τους στη μεταπολεμική εξωτερική πολιτική τους.

Λίγες ημέρες μετά την έκρηξη του πολέμου, που κατέλαβε εξαπίνης τους Ισραηλινούς -λόγω της Μεγάλης Εορτής των οποίων, του «Γιομ Κιπούρ», ήσαν υποχρεωμένοι σε ακινησία-, με κάλεσε στο γραφείο του επειγόντως ο τότε υπουργός Εξωτερικών και ισχυρός άνδρας του καθεστώτος Ισμαήλ Φάχμικαι με παρεκάλεσε να παρέμβω στην Αθήνα για να βρεθεί Έλληνας εφοπλιστής να διαθέσει πετρελαιοφόρα για τη μεταφορά υγρών καυσίμων από Βεγγάζη στην Αλεξάνδρεια,καθ΄ όσον ήταν αδύνατος, λόγω των πολεμικών γεγονότων, ο ανεφοδιασμός της τελευταίας από τα διυλιστήρια του Πορτ Σουέζ. 

Η Αθήνα αποδέχθηκε το αιγυπτιακό αίτημα και η Αλεξάνδρεια -η περί αυτήν περιοχή είχε κηρυχθεί από τους Ισραηλινούς «πολεμική ζώνη» και όλα τα εμπορικά πλοία που μετέφεραν κυρίως σιτηρά, τα οποία εστερείτο τότε η Αίγυπτος, ανέστρεφαν πρύμναν- ανεφοδιάστηκε πλήρως σε πετρέλαιο.Δεν πρόκειται να αναφέρω το όνομα του διαθέσαντος τα πετρελαιοφόρα εφοπλιστού δι΄ ευνοήτους λόγους. 

Πάντως, η ενέργειά του έσωσε, κατά κάποιον τρόπο, την Αίγυπτο, πράγμα που η τότε κυβέρνησή της ανεγνώρισε, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω.

Μετά μία εβδομάδα περίπου, αν πάντοτε δεν με απατά η μνήμη μου, μου τηλεφώνησαν γύρω στις 11 (23.00) τη νύχτα να μεταβώ τα μεσάνυχτα στο γραφείο του Σαντάτ «για κάτι το κατεπείγον». 

Πράγματι, πήγα στα Ανάκτορα και ο Σαντάτ μού είπε, χωρίς περιστροφές, τα εξής -τα αναφέρω, κατ΄ ανάγκην, περιφραστικά: 

«Πείτε στον ομόλογό μου και συνάδελφον εν όπλοις ότι ο Κίσινγκερ προτίθεται να στείλει αεροπορικώς μεγάλη βοήθεια σε υπερσύγχρονο πολεμικό υλικό στο κινδυνεύον Ισραήλ, και θα ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση την άδεια υπερπτήσεως και προσγειώσεως σε ελληνικά αεροδρόμια των μεταφερόντων το υλικό τούτο αμερικανικών αεροπλάνων. 

Εμείς οι στρατιωτικοί είμεθα τίμιοι άνθρωποι, γι΄ αυτό πιστεύω ότι και ο συνάδελφός μου Έλληνας πρόεδρος θα συγκατανεύσει. 

Όπως βλέπετε, ο αραβικός κόσμος είναι τώρα ενωμένος στον κοινόν αγώνα και ο πρόεδρός σας πρέπει να λάβει τούτο σοβαρά υπόψη και να απορρίψει το αίτημα Κίσινγκερ, άλλως ξεχάστε τον κόσμον αυτόν, με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες για τον Ελληνισμό» 

Επιστρέψας στην πρεσβεία συνέταξα ένα άκρως απόρρητο τηλεγράφημα -διπλής κρυπτογραφήσεως- και το έδωσα γύρω στις δύο το πρωί στους συνεργάτες μου για τα περαιτέρω. Ομολογώ ότι βρέθηκα ενώπιον του μεγαλύτερου διλήμματος της καριέρας μου: 

«Μπρος βαθύ και πίσω ρέμα»! 

Τελικώς, αναλογιζόμενος τους Έλληνες στις αραβικές χώρες, εισηγήθηκα την αποδοχή του αιτήματος του Αιγυπτίου προέδρου. 

Το τηλεγράφημα είχε πρώτο παραλήπτη τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γ. Παπαδόπουλο, με κοινοποίηση στους Σπ. Μαρκεζίνη και Χ. Ξανθόπουλο-Παλαμά, αντιστοίχως πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών.

[...] Όπως πληροφορήθηκα τότε, και οι τρεις προαναφερθέντες συμφώνησαν με την εισήγησή μου και απαγορεύθηκε η διέλευση κ.λπ. Στη συνέχεια, έσπευσα να γνωστοποιήσω στον Αιγύπτιο πρόεδρο τη θετική απάντηση της Αθήνας. Παραλείπω τα λοιπά περί της ευγνώμονης στάσεως του Σαντάτ υπέρ ημών, που ήλθε δυστυχώς να ανακόψει η δολοφονία του (6.10.1981).

Ο αντιπρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ καθόταν κοντά στον Σαντάτ, αλλά κατάφερε να επιβιώσει από την επίθεση. Όταν ανέλαβε την ηγεσία της χώρας, μετά τον θάνατο του Σαντάτ, ο Μουμπάρακ συνέλαβε εκατοντάδες ανθρώπους τους οποίους υποψιαζόταν ότι πήραν μέρος στη συνωμοσία της δολοφονίας του Σαντάτ.

Όλα ξεκίνησαν σιγα σιγα το 1977,όταν ο τότε Πρόεδρος της Αιγύπτου Ανουάρ Αλ Σαντάτ, μεγάλη προσωπικότητα,παγκοσμίου εμβέλειας,σε μια ομιλία του στο Κοινοβούλιο της Αιγύπτου, δηλώνει ότι είναι έτοιμος να μιλήσει παντού, ακόμα και στο Κοινοβούλιο του Ισραήλ, προκειμένου να ξεκινήσει η ειρηνευτική διαδικασία.

Η απάντηση έρχεται από την Κνεσέτ, που τον καλεί να μιλήσει στα μέλη της. Στην ιστορική ομιλία του το Νοέμβριο του 1977 ενώπιον της Βουλής του Ισραήλ, ο Ανουάρ Σαντάτ διατυπώνει την απόφασή του να διαπραγματευθεί τους όρους ειρήνευσης με τους Ισραηλινούς.

Η ομιλία αυτή οδήγησε στις συνομιλίες και τη συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ, όπου συναντήθηκαν και συνυπέγραψαν την ειρήνη ο Ανουάρ Σαντάτ από την Αίγυπτο, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μεναχέμ Μπέγκινκαι ο τότε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ.

Γι' αυτή του την πολιτική, ο Σαντάτ τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. 

Στις 6 Οκτωβρίου 1981, ενώ συμμετείχε σε μια στρατιωτική εκδήλωση για τη Διώρυγα του Σουέζ, ο Ανουάρ Σαντάτ δολοφονήθηκε από μια ομάδα μουσουλμάνων φανατικών, που ήθελαν να σκοτώσουν τον «προδότη» που συμφιλιώθηκε με το Ισραήλ!

Ο Μουμπάρακ διακρίνεται να κάθεται δίπλα στον τότε Αιγύπτιο πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ.

Ο Σαντάτ έπεσε νεκρός 

και ο Μουμπάρακ έγινε Πρόεδρος της Αιγύπτου

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ

Μετά την ανάκλησή μου στην κεντρική υπηρεσία, ζήτησε να με δει στο σπίτι του ο μακαρίτης πρέσβης Σπύρος Τετενές,στενότατος φίλος μου. Με υποδέχθηκε με τις λέξεις:«Αντώνη, ξέρεις ότι εσύ έριξες τον Παπαδόπουλο; 

Μου το είπε ο Παλαμάς σοβαρολογώντας!». 

Και μου εξήγησε τι είχε συμβεί: «Στην πρόσφατη Σύνοδο του Συμβουλίου των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ και κατά την έξοδο από την αίθουσα συνεδριάσεων ο Αμερικανός ΥΠΕΞ κ. Χένρι Κίσινγκερ επλησίασε τον Έλληνα ομόλογό του και κινώντας απειλητικά τον αντίχειρά του είπε υψηλόφωνα: 

“Αυτό που κάνατε με τα αμερικανικά αεροπλάνα, θα το πληρώσετε πολύ ακριβά”».

Τα ίδια μου επανέλαβε ο μακαρίτης υπουργός μου σε τυχαία συνάντηση -και λίγους μήνας προ του θανάτου του- στο γνωστό καφέ της Γενεύης «Αux Αmbassadeurs», προσθέσας τα ακόλουθα: 

«Κατόπιν των όσων σας ανέφερα,τι γνώμη έχετε για την εξέγερση του Πολυτεχνείου που έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες αργότερα;». 

Σε απάντησή μου ότι δεν μπορούσα να αποκριθώ, εφάνη εκνευριζόμενος λέγοντάς μου:

«Λυπάμαι, γιατί διπλωμάτης με την εμπειρία σας, δεν αντελήφθη ποίος ήταν όπισθεν της εξεγέρσεως κάτι το ολοφάνερο».,

Προφανέστατα, υπονοούσε τον αμερικανικό παράγοντα.

[...] Ευελπιστώ, λοιπόν, ότι όσα αποκαλύπτω ανωτέρω θα γίνουν πιστευτά και θα τεθεί τέρμα στην εκμετάλλευση της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου από ορισμένους που συμμετέσχον σε αυτήν, αλλά δεν τη διοργάνωσαν.

Μετά πάσης τιμής,

Α. Ι. Κοραντής

Πρέσβης ε.τ.

Ο Πόλεμος του Γιομ Κιππούρ

Ο Πόλεμος του Γιομ Κιππούρ, ή αλλιώς Δ' Αραβοϊσραηλινός πόλεμος, που συνέβη τον Οκτώβριο του 1973 αποτέλεσε την άρση της ταπείνωσης που υπέστησαν οι αραβικές χώρες μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967. 

Αυτός είναι και ο τελευταίος της σειράς των Αραβοϊσραηλινών πολέμων. Γιομ Κιπούρ ονομάζεται η ισραηλινή εορτή του Εξιλασμού, ή αλλιώς Ημέρα της Εξιλέωσης.

Πριν τη σύρραξη

Μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, το Ισραήλ εκτός από τις εκτάσεις που είχε καταλάβει, όπως τη χερσόνησο του Σινά (Αιγύπτου) και την ανατολική πλευρά του Ιορδάνη (Ιορδανίας) απέκτησε και αρκετά διπλωματικά όπλα, τα οποία χρησιμοποίησε για να αυξήσει την θέση του στην περιοχή. 

Η στάση αυτή υπήρξε αρκετά σκληρή, καθώς η τότε πρωθυπουργός του Ισραήλ Γκόλντα Μέιρ,αρνιόταν συστηματικά ικανοποιητικές παραχωρήσεις προς τα αραβικά κράτη. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός της Αιγύπτου, Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, μετά την ανάκληση της παραίτησής του διατηρούσε πλέον την πολιτική των τριών όχι (όχι στην αναγνώριση του Ισραήλ, στις διαπραγματεύσεις με αυτό και στην ειρήνη) υπό την νέα υφιστάμενη κατάσταση.

Ο Νάσερ άρχισε ένα εντατικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, κατά το οποίο αναπληρώθηκε όλο το στρατιωτικό υλικό που χάθηκε στον Πόλεμο των Έξι Ημερών μέσα σε δύο χρόνια. 

Κύριος προμηθευτής αυτών των εξοπλισμών,βεβαίως με αντισταθμιστικά οφέλη ήταν η ΕΣΣΔ, η οποία και ενίσχυσε με επιπλέον 3.000 στρατιωτικούς συμβούλους στο Κάιρο, ανεβάζοντας τον τότε αριθμό των Σοβιετικών στρατιωτικών στους 20.000. 

Τον Ιούλιο του '69 εγκαινιάστηκε από τον Νάσερ ο Πόλεμος της Φθοράς δημιουργώντας σποραδικές συγκρούσεις μικρής κλίμακας στην ανατολική όχθη της διώρυγας του Σουέζ σε αντιστάθμιση παρόμοιων δραστηριοτήτων των Ισραηλινών. 

Ωστόσο το σχέδιο αυτό έπαψε με τον θάνατο του Νάσερ τον Σεπτέμβριο του 1970.

Ο μέχρι τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ανουάρ Σαντάτ,που ανέλαβε στη συνέχεια πρόεδρος της Αιγυπτιακής Δημοκρατίας,ακολούθησε τη γραμμή του Νάσερ με μια πιο συντηρητική όμως πολιτική. 

Τον Ιανουάριο του 1971 ο μεσολαβητής του ΟΗΕ στην περιοχή, Γκούναρ Γιάρινγκ, σε συνεννόηση με την κυβέρνηση Νίξον και τον Χένρυ Κίσινγκερ, ζήτησε υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές. 

Το Φεβρουάριο ο Ανουάρ Σαντάτ, μετά από αμερικανικές υποσχέσεις οικονομικής βοήθειας έδωσε το πρώτο αιγυπτιακό «ναι» σε διαπραγματεύσεις. Από το Ισραήλ η Μέιρ, έδωσε αρνητική απάντηση, κατηγορώντας τον Γιάρινγκ και τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Θαντ, ότι απαιτούσε την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τις νεοκατεχόμενες περιοχές στην προ του '67 εποχή.

Έτσι από το καλοκαίρι του 1972 άρχισαν οι δημόσιες απειλές, της Αιγύπτου και της Συρίας (προέδρου Άσσαντ) προς το Ισραήλ.

Ο αιφνιδιασμός της 6ης Οκτωβρίου

Η νέα συνοριακή μεθόριος Αιγύπτου - Ισραήλ εκτεινόταν στα 145 χλμ., ενώ της Συρίας - Ισραήλ σε 64 χλμ. 

Μετά τον πόλεμο του '67 οι Ισραηλινοί δημιούργησαν οχυρώματα στην διώρυγα του Σουέζ. Οι οχυρώσεις αυτές πήραν το όνομα «Γραμμή Μπάρ-Λεβ». Καθώς η διώρυγα του Σουέζ δημιουργούσε φυσικές οχυρώσεις, από τα πλευρικά αναχώματα, οι Ισραηλινοί έκαναν έργα εκβάθυνσης των αναχωμάτων, ενώ έχτιζαν περιμετρικά ένα τσιμεντένιο οχύρωμα κάθε 7-10 χλμ, με περίμετρο 300 μέτρα, προστατευμένα από συρματοπλέγματα και ναρκοθετημένες περιοχές. 

Η λάσπη και η άμμος που μαζεύονταν συσσωρεύονταν στην ανατολική όχθη, δημιουργώντας υψίπεδα ύψους 20 μέτρων και βάθους 10 μέτρων.

Στις αρχές Οκτωβρίου του 1973 η διεύθυνση Πληροφοριών του Ισραηλινού στρατού (AMAN) και ο αρχηγός της υποστράτηγος Έλι Ζέιρα, συνέταξαν μια έκθεση, η οποία έμεινε στην ιστορία ως το μεγαλύτερο φιάσκο στην ιστορία των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. 

Το συμπέρασμα της έκθεσης ήταν πως οι πιθανότητες αραβικής επίθεσης ήταν ελάχιστες, παρόλο που οι δημόσιες απειλές των αράβων γίνονταν συχνότερες, και ο βασιλιάς της Ιορδανίας υποδείκνυε το αντίθετο. 

Το πρωί της 6ης Οκτωβρίου υπήρξε πληροφόρηση από πληροφοριοδότη, πως ο πόλεμος ήτανε σίγουρος, και τα ισραηλινά στρατεύματα άρχισαν τις κινητοποιήσεις.

Αιγυπτιακές δυνάμεις περνούν το Κανάλι του Σουέζ

Στις 13:55 

άρχισε η αιγυπτιακή επίθεση. 

Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα της άμμου χρησιμοποιήθηκαν αντλίες νερού που άλλαξαν την ροή του νερού και αύξησαν την στάθμη με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η συσσωρευμένη άμμος. Τα αιγυπτιακά άρματα πέρασαν το κανάλι μέσω πλωτών γεφυρών, ενώ αλεξιπτωτιστές έπεσαν στα νώτα της γραμμής άμυνας των ισραηλινών. 

Ταυτόχρονα υπήρξε αεροπορική και αντιαεροπορική κάλυψη. Μέχρι την 8η Οκτωβρίου οι Αιγύπτιοι είχαν προελάσει σε βάθος μόλις 6 χλμ. Παράλληλα άρχισε και η συριακή επίθεση. 

Τα συριακά στρατεύματα με μπουλντόζες και εξοπλισμό ανίχνευσης ναρκών προωθήθηκαν στην ουδέτερη ζώνη, εξαναγκάζοντας σε μερικές περιπτώσεις τους ισραηλινούς να υποχωρήσουν στα προηγούμενα σύνορά τους.

Η εξέλιξη του πολέμου

Παράλληλα οι αραβικές χώρες του OPEC επέβαλαν εμπορικό αποκλεισμό στις εξαγωγές πετρελαίου προς αμερικάνικες εταιρείες, και μείωση των εξαγωγών κατά 5% κάθε μήνα προς τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, δημιουργώντας έτσι την Α' πετρελαϊκή κρίση. 

Παρόλα αυτά στο συριακό μέτωπο οι ισραηλινές δυνάμεις σημείωσαν αξιοσημείωτη πρόοδο απωθώντας τους Συρίους από την ουδέτερη ζώνη, παραμένοντας αγκυστρωμένοι στα υψίπεδα του Γκολάν.

Στις 8 Οκτωβρίου υπήρξε η πρώτη επίθεση των ισραηλινών, με σκοπό να δημιουργήσουν ρήγματα στην αιγυπτιακή επίθεση, χωρίς όμως τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Επιπλέον υπήρξε και αμερικάνικη επιχείριση μεταφοράς στρατιωτικού εξοπλισμού προς το Ισραήλ από αμερικανικά αεροπλανοφόρα που έπλεαν τότε στην ανατολική Μεσόγειο.

Στο συριακό μέτωπο από τις 11 μέχρι τις 14 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές δυνάμεις απώθησαν τις συριακές προς τη Δαμασκό, η οποία όμως ενισχύθηκε με 30.000 Ιρακινούς και 500 άρματα.

Στις 14 Οκτωβρίου, άρχισε η μεγαλύτερη μάχη αρμάτων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην οποία έλαβαν μέρος περίπου1.000 αιγυπτιακά οχήματα εναντίον περίπου 800 ισραηλινών.Η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ των Ισραηλινών μετά την νίκη τους στη μάχη.

Την 15η Οκτωβρίου, τέθηκε σε εφαρμογή η επιχείρηση Valiant, που επιδίωκε την αποκοπή των αιγυπτιακών στρατευμάτων από τους δρόμους ανεφοδιασμού τους. 

Ισραηλινοί στρατιώτες πέρασαν στη δυτική όχθη του Σουέζ. Μέχρι τις 21 Οκτωβρίου η αιγυπτιακή 3η στρατιά είχε μόνον έναν δρόμο ανεφοδιασμού τον οποίο αμύνονταν.

Τέλος στις 22 Οκτωβρίου από τις 18:00 έγινε γνωστό πως θα πρέπει να επιβληθεί κατάπαυση του πυρός.

Η λήξη του πολέμου

Τις τελευταίες μέρες του πολέμου οι δυτικές χώρες τις Ευρώπης αρχίζουν διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός. Όσο οι Ισραηλινοί έκλειναν τον κλοιό γύρω από την 3η αιγυπτιακή στρατιά, οι σοβιετικοί πίεζαν για κατάπαυση του πυρός, με την από κοινού με τις ΗΠΑ παρέμβαση. 

Ωστόσο η κατάπαυση του πυρός καθυστερούσε με αποτέλεσμα, περίπου 90-100 σοβιετικά πολεμικά πλοία να κατευθύνονται στη Μεσόγειο, ενώ αμερικανικά ραντάρ εντόπισαν σε ένα από αυτά ίχνη πυρηνικών κεφαλών.

Τελικά στις 22 Οκτωβρίου, μετά από αμερικανοσοβιετικό ψήφισμα, η Συρία επέστρεψε στα προπολεμικά σύνορά της,ενώ η Αίγυπτος ανέκτησε τον πλήρη έλεγχο στις δύο όχθες του καναλιού του Σουέζ, καθώς και μια λωρίδα γης στη δυτική όχθη του Σινά. Στα νέα αυτά σύνορα στη συνέχεια εστάλησαν ειρηνευτικές δυνάμεις από τον ΟΗΕ.

Στις 24 Οκτωβρίου ψηφίστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας κατάπαυση του πυρός.Μερικές σποραδικές επιχειρήσεις μετά την 26η του Οκτώβρη διακόπηκαν μετά από παρέμβαση των Σοβιετικών. 

Στις 28 Οκτωβρίου υπήρξαν απευθείας συνομιλίας ανάμεσα σε Αιγυπτίους και Ισραηλινούς, όπου και υπογράφθηκε η τελική εκεχειρία που οδήγησε στη διάσκεψη της Γενεύης. 

Στις 18 Ιανουαρίου οι Ισραηλινοί αποδέχτηκαν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την ανατολική όχθη του καναλιού του Σουέζ.

Αποτέλεσμα

Από εκείνη την εποχή υπήρξαν στενότερες συνομιλίες μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, με αποτέλεσμα να λυθούν οι διαφορές τους με τη συνδρομή του αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ στις 5 Σεπτεμβρίου του 1978 και οι Ισραηλινοί να εγκαταλείψουν τη χερσόνησο του Σινά. 

Επιπλέον ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ είχε και ελληνική εμπλοκή, καθώς ο δικτάτορας της Χούντας, Γεώργιος Παπαδόπουλος, αρνήθηκε την διέλευση και χρήση των αεροδρομίων της Σούδας και Ελευσίνας από τους Αμερικανούς προς συνδρομή των Ισραηλινών, σε αντίθεση μ’ εκείνη της ελεύθερης παραχώρησης του εθνικού εναέριου χώρου, των ελληνικών χωρικών υδάτων και της χρήσης των πολεμικών αεροδρομίων το 1967. 

Συνέπεια αυτού ήταν η γνωστή διαδοχή του Παπαδόπουλου από τον Δ. Ιωαννίδη και η ανάληψη της Προεδρίας από τον στρατηγό Φ. Γκιζίκη.

Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ 

(6 - 26 Οκτωβρίου 1973)

Τόπος: Χερσόνησος του Σινά, Υψίπεδα του Γκολάν

Μαχόμενοι: Ισραήλ - Αίγυπτος, Συρία, Ιράκ

Αρχηγοί:

Ισραήλ: Μοσέ Νταγιάν, Νταβίντ Ελάζαρ, Ίσραελ Ταρ, Χαίμ Μπαρ-Λεβ

Αίγυπτος: Σαάντ Ελ-Σάζλυ, Μουσταφά Τλας, Ανουάρ Σαντάτ

Συρία: Χαφέζ Αλ-Άσαντ, Αχμέντ Ισμαήλ Αλί

Δυνάμεις:

Ισραήλ: 415.000 στρατιώτες, 2300 άρματα μάχης, 3000 ΤΟΜΠ, 945 πυροβόλα, 561 αεροπλάνα, 84 ελικόπτερα, 38 πλοία

Αίγυπτος: 800.000 στρατιώτες (300.000 αναπτύχθηκαν, 80.000 πέρασαν), 1700 άρματα μάχης (1.020 πέρασαν), 2400 ΤΟΜΠ, 1120 πυροβόλα, 400 μαχητικά αεροσκάφη, 140 ελικόπτερα, 104 πλοία

Συρία: 150.000 στρατιώτες (60.000 αναπτύχθηκαν), 1.400 άρματα μάχης, 800–900 ΤΟΜΠ, 600 πυροβόλα, 350 αεροπλάνα, 36 ελικόπτερα, 21 πλοία

Ιράκ: 30.000 στρατιώτες, 250-500 άρματα μάχης, 500 ΤΟΜΠ, 200 πυροβόλα, 73 αεροπλάνα 

Μπόλαρης :

Η Μοσάντ και η 

προδοσία της Κύπρου, 1974

ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. 

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973.

Τη νύχτα στις 14 Νοεμβρίου 1973, ο ισραηλινός στρατηγός Μωσέ Νταγιάν έφθασε στην Αθήνα.

Εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γαμπρού του Δημ. Ιωαννίδη , του γιατρού Αλαζράκη .

Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωαννίδη να είναι έτοιμος : «η ώρα έφθασε . Όλα είναι έτοιμα».

Την επομένη 15 Νοεμβρίου , το γιώτ «Απόλλων» , ιδιοκτησίας της εταιρίας ΟΤC , η οποία τότε ήταν ιδιοκτησίας της CIA , έφθασε στον Πειραιά .

Το γιώτ πριν τη μετατροπή του , ήταν μονάδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού .

Ήταν εξοπλισμένο με πανίσχυρο ασύρματο , τέλεια εργαστήρια και αναρίθμητους φακέλους.

Είκοσι κομάντος συμπλήρωναν το ειδικό πλήρωμα του σκάφους .

Από τον Πειραιά έπλευσε προς τα ανοιχτά του Σουνίου , όπου και περίμενε ανενόχλητο.

Στο μεταξύ έκαναν τις ανάλογες επαφές τους , κυρίως με το στρατηγό Νταγιάν,ο οποίος ήταν σε συνεχή επαφή με Έλληνες πολίτες για την υπόθεση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Η κύρια επαφή Νταγιάν , εκτός από τον Ιωαννίδη - Αραπάκη -Μπονάνο , ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου ,ο οποίος τότε ήταν μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για την Ελλάδα.

Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επί κεφαλής των φοιτητών ,του Στρατηγού Νταγιάν και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Ο Πεσματζόγλου είχε άμεση επαφή , κυρίως με τρία πρόσωπα , από τους φοιτητές της εξέγερσης :Η μία είναι σήμερα {1993} αρχηγός αριστερού κόμματος και οι άλλοι δυο στελέχη και βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με την ελπίδα και την ευχή , πως θα βγουν και θα καταγγείλουν δημόσια τα γεγονότα εκείνης της νύχτας από την πλευρά τους όπως εκείνοι τα έζησαν , υπόσχομαι , αν δεν μιλήσουν οι ίδιοι , να δημοσιεύσω στο επόμενο βιβλίο μου τα ονόματα τους ...;.

Τα χαράματα της 16 Νοεμβρίου , έφθασαν χίλιοι κομάντος από τις Βρυξέλλες , με εντολή να συμμετάσχουν στην εξέγερση του πολυτεχνείου.

Όλοι μεταφέρθηκαν από τη βάση του ελληνικού στη γεωγραφική υπηρεσία Στρατού στο πεδίο του Άρεως .

Τους μοιράστηκαν Ελληνικές στρατιωτικές και αστυνομικές στολές και περίμεναν διαταγή να επέμβουν.

Εκτός από όπλα , είχαν στην κατοχή τους ασύρματο , συγχρονισμένο με εκείνον του γιωτ «Απόλλων» , απ΄ όπου και περίμεναν την διαταγή για επέμβαση ...;..

Ο στρατιωτικός που είχε αναλάβει την εποπτεία όλων των ανδρών , ήταν ο υποστράτηγος Χουήζερ του ΝΑΤΟ , αλλά και έμπιστος της τριμερούς Επιτροπής .

Την νύχτα της 16ης Νοεμβρίου , οι κομάντος του ΝΑΤΟ διατάχθηκαν από τον υποστράτηγο Χουήβερ , να ακροβολιστούν στο Πεδίο του Άρεως και να περιμένουν διαταγές ..

Οι είκοσι κομάντος που περίμεναν στο γιωτ, διατάχθηκαν να πάνε με λέμβους στη στεριά , να καταλάβουν το σπίτι του Γεωργίου Παπαδόπουλου , να κόψουν τα τηλεφωνά του και να απαγορεύσουν στο δικτάτορα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο.

Να συνεννοηθούν μετά με τους Έλληνες «συναδέλφους» τους και να περιμένουν διαταγή για να αποχωρίσουν.

Όταν νύχτωσε οι κομάντος έφθασαν στην ακτή και από εκεί με στρατιωτικά τζιπ κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του δικτάτορα Παπαδόπουλου.

Οι άλλοι έφυγαν «κατά ομάδες» από τη Γεωγραφική Υπηρεσία ΚΑΙ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΚΑΝ στο πεδίο του Άρεως 

Αργότερα , όταν το τανκ έσπασε την πόρτα του πολυτεχνείου , οι κομάντος βρίσκονταν ήδη μέσα.

Στις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν , οι Νατοϊκοί κομάντος χτυπούσαν αδιάκριτα.

Σκότωσαν , έσφαξαν έσπασαν ωμοπλάτες και όταν πια ο «εχθρός» είχε νικηθεί ένα στρατιωτικό σφύριγμα του επικεφαλής τους επανέφερε στην τάξη.

Ανασυντάχθηκαν , και όπως είχαν έρθει , έφυγαν αθόρυβα.

Σε μια ώρα απογειώνονταν από τη βάση του Ελληνικού , με προορισμό τις Βρυξέλλες .

Χίλια δολάρια μπόνους πήρε ο καθένας , για εκείνη τη βραδιά ...;

Το ίδιο έγινε και με τους είκοσι .

Διατάχθηκαν να επιστρέψουν στο γιωτ .

Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973 , το γιωτ «Απόλλων» έπλεε ανοιχτά , με προορισμό τη Βαρκελώνη ..

Ο Στρατηγός Νταγιάν αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων Υπουργών , τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες , και αναχώρησε αθόρυβα για το Ισραήλ, όπως είχε έρθει 

Β.Ραφαηλίδης – Το “έπος” του Πολυτεχνείου

Όπως και νάναι, το «έπος του Πολυτεχνείου» έγινε ένα ισχυρό αντιστασιακό άλλοθι για κείνους που για εφτά χρόνια λούφαζαν, και ξαφνικά έγιναν αντιστασιακοί εν μια νυκτί, καλά προφυλαγμένοι οι περισσότεροι απ’ την πολυκέφαλη μάζα που τους περιέβαλλε πανταχόθεν. Ευτυχώς που η οίηση και ο κομπασμός για ένα έπος ελάχιστα επικό, άρχισε να ξεφουσκώνει σιγά σιγά.

ΜΑΓΚΑΣ ΣΑΛΒΙΝΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ! Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΥΡΩΠΗ....

Ο Σαλβίνι τους ταπεινώνει 

μέσα στην Ευρωβουλή Συγκλονιστικό βίντεο

Σαλβίνι στο Ευρωκοινοβούλιο  Αφήστε την Ευρώπη 

στους πολίτες της 

και όχι σε Τραπεζίτες και μασόνους.

Αποκαλυπτική ομιλία του Αντιπρόεδρου της Κυβέρνησης της Ιταλίας και Υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι.

Είπε επίσης να σταματήσει η χρηματοδότηση της Τουρκίας για τις απειλές του Ερντογάν.

Μίλησε επίσης και για το μεταναστευτικό ζήτημα.

Τι άλλο είπε στους ευρωπαίους μοιράζοντας πόνο.. Χρησιμοποιείται τις τράπεζες, την εισβολή των μεταναστών και των ψεύτικων προσφύγων για να χτυπήσετε χώρες με την χρηματοδοτήση του Σόρος.

Η Χρυσή Αυγή καταδικάζει

Η Χρυσή Αυγή καταδικάζει την βομβιστική ενέργεια εναντίον του αντιεισαγγελέα Ισίδωρου Ντογιάκου, όπως και κάθε έκνομη και παραβατική ενέργεια.

Επειδή, διανύουμε μια περίοδο που ασκούνται τεράστιες πιέσεις σχετικά με την δίκη της Χρυσής Αυγής και σημαίνοντα στελέχη της κυβέρνησης, (το ένα μετά το άλλο με αποκορύφωμα τον Πρόεδρο της Βουλής), εμφανίζονται στην δίκη και προβαίνουν σε πολιτικές παρεμβάσεις.

Επειδή, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε φορείς και πρόσωπα εμπλεκόμενα στις διωκτικές αρχές, που έτρεχαν στα χωράφια να βρουν υποτιθέμενα «στρατόπεδα εκπαιδεύσεως», έσκαβαν μοναστήρια να βρουν υποτιθέμενο οπλισμό και δίωκαν κόσμο για το μαχαίρι που έκοψε την βασιλόπιτα, ενώ σφυρίζουν αδιάφορα για τους δολοφόνους των δύο συναγωνιστών μας Φουντούλη και Καπελώνη, για τις δεκάδες εμπρηστικές και βομβιστικές επιθέσεις σε γραφεία μας και για τους άνανδρους μαζικούς ξυλοδαρμούς και τραυματισμούς συναγωνιστών μας.

Στο κράτος όπου απολαμβάνουν προκλητικής εύνοιας καταδικασμένοι δολοφόνοι τρομοκράτες, που δέρνονται αστυνομικοί στα δικαστήρια και που διενεργείται έλεγχος ταυτοτήτων από «αριστερούς παλληκαράδες», να μην τολμήσει κανείς δόλιος και κατευθυνόμενος από σκοτεινούς κύκλους να συνδέσει την Χρυσή Αυγή με παράνομες και τρομοκρατικές δραστηριότητες.

ΟΙ «ΗΡΩΕΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ

Mε το Αίμα του Κων/νου Κατσίφα ζεστό ακόμα, πιωμένο από την αλύτρωτη μάνα Γη της Βορείου Ηπείρου, προκύπτει για μία ακόμα φορά, ως τραγικό όσο και προφανές το ερώτημα η σύγκριση και το δίλημμα, αλλά και η αυταπόδεικτη, μία και μόνη, απάντηση.

Ποιοι είναι «ήρωες» και πόσο ΗΡΩΕΣ είναι αυτοί που σφράγισαν με το Αίμα τους την Ιδέα της Πίστης στην Αιώνια Πατρίδα μας;

Κάποτε (sic, πότε ακριβώς, κάποια νύχτα της κατοχής, με φεγγάρι ή συννεφιά;;;), δύο νέοι «κατέβασαν» την σημαία των κατακτητών (που μάλλον είχε υποσταλεί κατά την δύση του ηλίου), μετά την πέταξαν σε ένα πηγάδι (σε ποιο πηγάδι άραγε…και γιατί δεν βρέθηκε ποτέ;;;). 

Ο «ήρωας» Μανώλης και ο φίλος του (που απλά μνημονεύεται), εξαργύρωσε τον «ηρωισμό» του, πρώτα με αριστερούς διθυράμβους, γιατί, ενώ παλαιότερα ήταν ΕΟΝίτης, δήλωσε (μετά τον νυκτερινό «άθλο» του…ΕΑΜίτης)! 

Πρώτα εξελέγη βουλευτής της ΕΔΑ, αργότερα του ΚΚΕ, του ΠΑΣΟΚ (στο Επικρατείας βέβαια…) εξακολουθεί έως σήμερα στα +90 χρόνια του, όπως όλοι οι «αγωνισθέντες» και «εξορισθέντες», να αποτελεί μία εκ των «ιερών αγελάδων», της «ηρωικής αριστεράς», που η νεοφιλελέ και μπουρζουάδικη δεξιά, τιμά τους αγώνες της! 

Αυτός ο «ήρωας» στην ιστορική πολιτική του πορεία, δεν παρέλειψε να σηκώσει την αριστερή γροθιά του και να προσκυνήσει, πιστός στο διεθνιστικό του καθήκον, το πτώμα του σφαγέα των Βορειοηπειρωτών, αλβανού δικτάτορα Χότζα!

Τελευταία, ο συγκεκριμένος «ήρωας» που ως ΕΑΜίτης «πάλευε» για την αυτοδιάθεση του «Μακεδονικού» λαού και την απελευθέρωσή του από την «μοναρχοφασιστική» Ελλάδα του Μεταξά, ψελλίζει περί Ελληνικότητας της Μακεδονίας, παρέα με τον έτερο υπερήλικα, αριστεροδεξιοκεντρώο (sic), μουσικό δημιουργό.

Σε αντίθεση και με την απόλυτα επιβεβαιωμένη αλήθεια, την καταγεγραμμένη από τηλεοπτικές κάμερες και αδιάψευστες μαρτυρίες, υπήρξαν ΘΥΣΙΕΣ, νέων Ελλήνων, που έδωσαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι το υπέρτατο σύμβολο της Πατρίδας, την Ελληνική Σημαία και το Ιερό Ελληνικό Χώμα. Την Ελληνική Πατρίδα, την κατεχόμενη Κύπρο και την σκλαβωμένη και αλύτρωτη Βόρειο Ήπειρο.

Από την μια λοιπόν ο βολεμένος γερο-Μανώλης κι από την άλλη οι ΑΙΩΝΙΑ ΝΕΟΙ και ΖΩΝΤΑΝΟΙ: 

Ο Τάσος, ο Σολωμός 

και ο Κωνσταντίνος. 

Ο «ήρωας» και οι ΗΡΩΕΣ. 

Τα ανταλλάγματα (βουλευτιλίκια, προνόμια και «δόξες» για το παραμύθι…) και η Θυσία της Ελληνικής Αιώνιας Νιότης και το Αίμα που πότισε το χώμα την Ελληνική Γη από τη νότια έως τη βόρεια εσχατιά της.

Τιμή και δόξα στους ΗΡΩΕΣ μας… γιατί οι προφανείς απαντήσεις στις αφελείς ερωτήσεις περί ηρωισμού, γράφουν Ιστορία. Όποιοι δεν το βλέπουν, ας συνεχίσουν… Οι Εθνικιστές υψώνουμε καρδιές, δεν κλαίμε αλλά τραγουδάμε τους ΗΡΩΕΣ μας και συνεχίζουμε τον αγώνα τους!

Ζήτω η ΝΙΚΗ!!!

Από την «ελεύθερη» Ελλάδα στην σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου .

Οι ταπεινωμένοι σκλάβοι της ανάγκης και η Ελλάδα της Τιμής που Αντιστέκεται

«…Η «φρονιμάδα» είναι των πολλών αυτή που μας έφαγε και μας τρώει. Την «τρέλα» θέλω, αυτή με καθαρίζει από τα τρις βαριά και βρώμια κατακαθίσματα που αφήνει μέσα μου περνώντας ή συγκαιρινή, ταπεινωμένη ελληνική ζωή και με φαρμακώνει. Η τρέλα έχει μάτια και βλέπει. Η φρονιμάδα είναι τύφλα... Τον Ασυμβίβαστο ζητώ και το Σκληρό, γυρεύω τον Τρελό, το Σιδερένιο, τον Αλύγιστο (Ίων Δραγούμης, «Για το βιβλίο του Περικλή Γιαννόπουλου», 15-10-1906)

Γράφοντας την άποψή του για το βιβλίο του Περικλή Γιαννόπουλου, του ηρωϊκού αυτόχειρα του Ελληνικού Εθνικισμού, ο άλλος μεγάλος της Εθνικιστικής Ιδέας, ο Ίων Δραγούμης, σχολιάζοντάς το έλεγε πως αναζητεί τον τρελό, τον σιδερένιο, τον αλύγιστο, που θα λυτρώσει την χώρα από την “φρονιμάδα” των πολλών, που θα ελευθερώσει την Πατρίδα από την ταπεινωμένη ζωή που φαρμακώνει όσους είχαν τότε παραμείνει ζωντανοί! Και ήσαν πολλοί με πρώτο και κορυφαίο τον ίδιο, που ο τραγικός διχασμός οδήγησε χέρια Ελληνικά να τον δολοφονήσουν μέσα στο κέντρο των Αθηνών στα 1920. 

Τα λόγια αυτά του Ίωνος Δραγούμη μου έρχονται στο νου με αφορμή τον ηρωικό θάνατο για μια Σημαία στην Βόρειο Ήπειρο ενός παλικαριού, του Εθνομάρτυρα Κωνσταντίνου Κατσίφα. Η Πατρίδα αυτή παρ’ όλη την παρακμή, παρ’ όλη την κακομοιριά μέσα σε μια εποχή προσκυνημένη στους αριθμούς και στους υπολογισμούς των “λογιστάδων”, που όχι μόνον δεν γράφουν Ιστορία, αλλά καταργούν την Ιστορία, δεν σταματά να γεννά Ήρωες! Από τον Τάσο Ισαάκ, τον Σολωμό Σολωμού, το παλικάρι με το τσιγάρο στο στόμα που πέθανε προσπαθώντας να κατεβάσει την τουρκική σημαία, τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο, τον Ηλιάκη και τώρα στις 28 Οκτωβρίου του 2018 στις Βουλιαράτες της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου τον Κωνσταντίνο Κατσίφα.

Η Ελλάδα αντιστέκεται

Ήταν 28η Οκτωβρίου του 2018 και το Έθνος εόρτασε το μεγάλο “ΟΧΙ” του Ελληνισμού απέναντι στον Ιταλό εισβολέα του 1940. Σκληρή προπαγάνδα κομμουνιστική από την κρατική τηλεόραση και από τους “καθηγητάδες” της γενιάς του Πολυτεχνείου, που έχουν καταδικάσει μια γενιά ολόκληρη και ίσως και δύο, όχι μόνον στην αμορφωσιά, αλλά και στον εθνομηδενισμό, ποτίζοντας τις ψυχές τους με αντεθνικό δηλητήριο και διαστρεβλώνοντας την Ιστορία του Γένους μας. Μάταιος ο κόπος τους όμως… Η Ελλάδα αντιστέκεται!

Μαθητές σχολείου στο Γέρακα Αττικής παρ’ όλη την απαγόρευση από την κόκκινη χούντα που εξουσιάζει την Παιδεία των Ελλήνων, τραγούδησαν στην μαθητική παρέλαση το “Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα” και η συνέχεια δείχνει πόσο χαμηλά έχει πέσει αυτός ο τόπος. Το συμβούλιο των καθηγητών συνήλθε και αποφάσισε να τιμωρήσει τους μαθητές και τους τιμώρησε με αποβολή γιατί τραγούδησαν το “Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα”! Αν τραγουδούσαν κανένα άσμα των μπολσεβίκων από αυτά που έχουν γραφτεί πάνω στη μουσική κομμουνιστικών εμβατηρίων, σίγουρα όχι μόνον δεν θα τους τιμωρούσαν, αλλά και θα τους επαινούσαν…

Σε προηγούμενους χρόνους στην μεγάλη παρέλαση της Θεσσαλονίκης στρατιωτικά αγήματα τραγουδούσαν το “Μακεδονία ξακουστή”, αλλά αυτή τη χρονιά δεν ακούστηκε τίποτε. Η συμφωνία των Πρεσπών με σάρκα και οστά στις λεωφόρους της Θεσσαλονίκης να απαγορεύει στα Ελληνόπουλα που έχουν την τιμή να φορούν το χακί, να τραγουδήσουν για την Μακεδονία! Όπως μάλιστα κατήγγειλαν μαθητές της Θεσσαλονίκης:  "Δόθηκε εντολή στα στρατιωτικά αγήματα όχι μόνο να μην τραγουδήσουν το Μακεδονία ξακουστή αλλά να αποφύγουν γενικά να φωνάξουν οτιδήποτε. Όταν καλούσαμε με την ντουντούκα και τις φωνές μας να τραγουδήσουν το " Μακεδονία ξακουστή" ή αν τους το απαγόρευσαν, κάποιοι κούνησαν με νόημα το κεφάλι τους. Κάτι ακούστηκε μετά το Μακεδονία Παλλάς πολύ μακριά από τους επισήμους διότι η απαίτηση του κόσμου ήταν πάνδημη”.

Επίσημο κρατικό ιδεολόγημα ο εθνομηδενισμός

Όλα αυτά συνέβησαν στην “ελεύθερη” Ελλάδα του 2018. Μαθητές να αποβάλλονται γιατί είχαν το θάρρος απέναντι στους σύγχρονους Εφιάλτες, που κάνουν ένα παιδομάζωμα ψυχών, να υψώσουν ανάστημα, να τραγουδήσουν υπερήφανα ένα εμβατήριο Εθνικό, ένα εμβατήριο βγαλμένο από το αίμα του Παύλου Μελά, του Τέλλου Άγρα, του ηρωικού Μαύρου Καβαλάρη της Ιστορία μας, του Συνταγματάρχη Βελισσάριου, του ελευθερωτή των Ιωαννίνων, που έπεσε μαχόμενος στην πρώτη γραμμή για την ελευθερία της Μακεδονίας μας! 

Στην “ελεύθερη” Ελλάδα του 2018 στα στρατιωτικά αγήματα απαγορεύτηκε να τραγουδήσουν το “Μακεδονία ξακουστή” και έγινε μια παρέλαση για το “ΟΧΙ” απ’ αυτούς που έχουν πει ναι μέσα σε μέτρα αστυνομικά σκληρά, με τους γενίτσαρους του ανθελληνισμού να δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο απέναντι σε αυτούς που τιμούν την Σημαία, την ίδια στιγμή που προστατεύουν με κάθε τρόπο αυτούς που καίνε την Σημαία. Τα ίδια που συνέβησαν στην Θεσσαλονίκη συνέβησαν και σε άλλες πόλεις της “ελεύθερης” Ελλάδας. Στα Τρίκαλα επί παραδείγματι, την 28η Οκτωβρίου του 2017, το στρατιωτικό άγημα της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), είχε παρελάσει τραγουδώντας το “Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα”. Αυτήν την χρονιά δεν ακούστηκε ψίθυρος … Η συμφωνία των Πρεσπών σε πλήρη εφαρμογή, ο εθνομηδενισμός επίσημο κρατικό ιδεολόγημα χωρίς αντίδραση από αυτούς οι οποίοι υποτίθεται ότι στέκουν απέναντι στην σημερινή κυβέρνηση.

Κωνσταντίνος Κατσίφας: Πεθαίνοντας ελεύθερος στην σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο

Αυτά στην “ελεύθερη” Ελλάδα, γιατί στην σκλαβωμένη Ελλάδα της Βορείου Ηπείρου βρέθηκε ένα παλικάρι που ύψωσε ψηλά την Γαλανόλευκη και πέθανε γι’ αυτήν. Τον είπαν τρελό, τον είπαν εξτρεμιστή! Και πράγματι το να πεθαίνει κανείς για την Σημαία σε αυτή την μίζερη εποχή ηχεί στα ανθρωπάκια, ακούγεται στους γραικύλους παράταιρο, εξωφρενικό, τρελό. Γιατί, η “φρονιμάδα” των πολλών γονατίζει τον Λαό μας, τον κάνει δούλο, τον ταπεινώνει και ο μόνος τρόπος αυτή η “φρονιμάδα” να κτυπηθεί καίρια στη βάση της είναι το παράδειγμα, ένα παράδειγμα θυσίας, ένα παράδειγμα ηρωϊσμού, ένα παράδειγμα ενός ξεχωριστού Άνδρα που “θανάτω θάνατον πατήσας” επάνω από τη ζωή του  βάζει την Πατρίδα, βάζει την τιμή της Σημαίας!

Έζησε πολλά χρόνια ο Κωνσταντίνος Κατσίφας στην “ελεύθερη” Ελλάδα και γνώρισε την βρώμα και την δυσωδία της νεοελληνικής κακομοιριάς και όμως αυτό δεν τον λύγισε! Δήλωνε Έλληνας και ήταν Έλληνας, αλλά κάποιοι τον έλεγαν Αλβανό. Τον έλεγαν Αλβανό στην Ελλάδα και Έλληνα στην Αλβανία και όμως το άντεξε και ενώ θα μπορούσε να υπηρετήσει μία θητεία τριών μηνών στο ψευτορωμαΐκο των αστράτευτων, των φυγόστρατων και των λιποτακτών, αυτός θέλησε να υπηρετήσει πλήρη θητεία και μάλιστα στις Δυνάμεις Καταδρομών και ήταν υπερήφανος γι’ αυτό! Ήταν υπερήφανος γιατί φόρεσε την Στολή, την Στολή του Έλληνα Στρατιώτη, γιατί υπηρέτησε την Σημαία και γι’ αυτήν την Σημαία και την Τιμή της άφησε την τελευταία του πνοή στην σκλαβωμένη γη της Βορείου Ηπείρου.

Αλήθεια, θα ξυπνήσει όλους αυτούς που σέρνονται ταπεινωμένοι σκλάβοι της “λογικής” και της ανάγκης, το Αίμα του Κωνσταντίνου Κατσίφα, θα ξυπνήσει τους δούλους, που ζουν στην “ελεύθερη” Ελλάδα η υπερηφάνεια ενός Έλληνας ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ, που πέθανε στην σκλαβωμένη γη της Βορείου Ηπείρου;

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ: «ΘΑ ΑΝΑΓΕΙΡΟΥΜΕ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΤΣΙΦΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» – ΒΙΝΤΕΟ

Την ανέγερση μνημείου προς τιμήν του Εθνομάρτυρα Κωνσταντίνου Κατσίφα στην πόλη των Αθηνών ανήγγειλε χθες στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Εξέφρασε μάλιστα την πρόθεσή μας να απελάσουμε όλους τους αλβανούς που έχουν διαπράξει ποινικά αδικήματα εντός της ελληνικής επικράτειας.

Στη συνέχεια, η δημοτική μας σύμβουλος Δήμητρα Βελέντζα κατήγγειλε τον εθνομηδενιστή Καμίνη για την άρνηση τοποθέτησης του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πρωτεύουσα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Αποστολόπουλος – που υπογράφει την σχετική απόφαση – πήρε μεταγραφή από την παράταξη Καμίνη και στις προσεχείς εκλογές κατεβαίνει με τον έτερο εθνομηδενιστή Μπακογιάννη.

Χρήστος Παππάς - Αποχαιρετισμός στον Ήρωα: «Δέλβινο και Τεπελένι πάλι ελληνικό θα γένει» ΒΙΝΤΕΟ

Ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια σχετικά με το νομοσχέδιο για την προαγωγή και την κινητικότητα των εργαζομένων. Ο κ. Παππάς πήρε τον λόγο την ίδια στιγμή που στις Βουλιαράτες ετελείτο η εξόδιος ακολουθία του Ήρωα Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Ούτε ένας κυβερνητικός αξιωματούχος  ή πολιτειακός παράγων, δεν εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην μητέρα του Ήρωα, πόσω δε μάλλον ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών που είναι ανύπαρκτος και τώρα, αλλά και στην τραγωδία στο Μάτι. Ανέφερε, ακόμα, και τις δηλώσεις του πατέρα του Κωνσταντίνου Κατσίφα ο οποίος κατήγγειλε τις δηλώσεις Φίλη περί "Νοτίου Αλβανίας".

Ο κ. Παππάς τόνισε ότι: «Η ελληνικότητα και η ελευθερία της Μακεδονίας και της αλύτρωτης Βορείου Ηπείρου είναι αδιαπραγμάτευτες και έχουν σφραγιστεί με το αίμα χιλιάδων Ελλήνων σε όλες τις ιστορικές περιόδους». Επιπροσθέτως, κατήγγειλε την άρνηση της Αριστερής κυβέρνησης να τηρήσει ενός λεπτού σιγή, πρόταση που έγινε από την Συναγωνίστρια Ελένη Ζαρούλια μια μέρα μετά την δολοφονία του, στις 29 Οκτωβρίου.

Τελείωσε τον λόγο του με έναν άκρως συγκινητικό χαιρετισμό στον Ήρωα αλλά και με τους στίχους από το ηπειρώτικο τραγούδι «Δέλβινο και Τσαμουριά…, Δέλβινο και Άγιοι Σαράντα θα σας πάρουμε για πάντα… Δέλβινο και Τεπελένι πάλι ελληνικό θα γένει!».

Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση του Συναγωνιστή Χρήστου Παππά:

Αναφερόμενος στο συζητούμενο Σχέδιο Νόμου, την ενσωμάτωση δηλαδή στην ελληνική νομοθεσία της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέλω να αναφερθώ επ’ ολίγον εισαγωγικά σε θέμα της επικαιρότητος μείζον κατ’ εμέ πολιτικά και εθνικά και να μεταφέρω τις καταγγελίες των ομογενών μας Βορειοηπειρωτών οι οποίοι καταγγέλλουν τα εξής, και τα καταγγέλλουν όχι μόνο λόγω της άνανδρης δολοφονίας κατ’ εντολήν του ιδίου του Πρωθυπουργού της Αλβανίας του ψυχοπαθούς Έντι Ράμα και τον ονομάζω ψυχοπαθή διότι έτσι τον ονομάζουν και αλβανικές εφημερίδες οι οποίες δημοσιεύουν και τα ντοκουμέντα της νοσηλείας του τα οποία φέρουν την γνωμάτευση «επιθετική ψυχοπάθεια», και καταθέτω  το σχετικό ντοκουμέντο για τα πρακτικά για να γνωρίζει ο ελληνικός Λαός με ποιους συνομιλεί χαριεντιζόμενος ο Έλλην Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών, αλλά και λόγω της μακρόχρονης εγκατάλειψής τους από το Εθνικό κέντρο.

Οι καταγγελίες λέγουν και έχουν καταγραφεί και σε ελληνικές εφημερίδες και Μέσα: «Η υπουργός, δηλαδή η κ. Μυρσίνη Ζορμπά, υπουργός Πολιτισμού, την ώρα της εκδήλωσης ήξερε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη επιχείρηση εναντίον του Κώστα. Και αν δεν της το είπαν έγκαιρα, το γνώριζαν αυτοί που ήλθαν από το προξενείο του Αργυροκάστρου. Αντί να ενεργήσουν, αποχώρησαν άρον-άρον και μας εγκατέλειψαν», καταγγέλλουν".

Να προσθέσω την καταγγελία ενός τραγικού προσώπου της χαροκαμένης μάνας της κ. Κατσίφα η οποία με πίκρα και παράπονο δήλωσε ότι κανένας κυβερνητικός αξιωματούχος ή πολιτειακός παράγων, δεν την πήρε ένα τηλέφωνο να της πει δύο λόγια συμπαράστασης, στήριξης και παρηγοριάς, ούτε ο ανύπαρκτος σε κάθε στιγμή κρίσης για να θυμηθούμε και την τραγωδία στο Μάτι, Πρωθυπουργός Τσίπρας, ούτε ο ελαχιστότατος των περιστάσεων Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω και την δήλωση του πατέρα του Βορειοηπειρώτη Έλληνα Ήρωα «Τον θάνατο του παιδιού μου μπορώ και θα τον αντέξω. Τις δηλώσεις του κ. Φίλη δεν θα μπορέσω. Απορώ πως κάποιος αποκάλεσε την Βόρειο Ήπειρο νότια Αλβανία.»

Τίποτα διαφορετικό δεν μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς, που μισούν την ελληνική Σημαία, που καταδικάζουν ως «φασιστική» την πρωτοβουλία ανυπότακτων και γενναίων Ελλήνων μαθητών να τραγουδήσουν το «Μακεδονία ξακουστή» στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και πολύ φοβάμαι, μάλλον είμαι σίγουρος, ότι θα ενδώσουν στις απαιτήσεις της σκοπιανής εταίρας, συνεταίρου σας στο ΝΑΤΟ, υπουργού Εθνικής Άμυνας του γειτονικού κρατικού μορφώματος και θα απαγορεύσουν στους Έλληνες να λένε ότι η «Μακεδονία είναι ελληνική».

Το πράξατε την ίδια ημέρα που η αλβανική αστυνομία κατ’ εντολή του ναρκέμπορα πρωθυπουργού δολοφόνησε τον Κωνσταντίνο Κατσίφα. Καταγγέλλω ότι κατ’ εντολήν της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απαγορεύτηκε με ποινή φυλάκισης και παραπομπή σε στρατοδικείο σε στρατιωτικά αγήματα να τραγουδήσουν το εν λόγω εμβατήριο. Ακούστε με καλά, στην απαγόρευση στο εμβατήριο «Μακεδονία ξακουστή» αλλά και για το ήδη απηγορευμένο εμβατήριο «Έχω μια αδελφή την λένε Βόρειο Ήπειρο» η απάντηση του ελληνικού Λαού είναι ΟΧΙ. Το «Μακεδονία ξακουστή» γεννήθηκε σε μάχη και θα πεθάνει, αν πεθάνει, που δεν θα πεθάνει, μόνο σε πόλεμο. Η ελληνικότητα της Μακεδονίας μας, η ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου δεν παζαρεύονται ούτε σε συνομιλίες, ούτε με υπογραφές σε προδοτικές συμφωνίες. Η ελληνικότητα και η ελευθερία της Μακεδονίας και της αλύτρωτης Βορείου Ηπείρου είναι αδιαπραγμάτευτες και έχουν σφραγιστεί με το αίμα χιλιάδων Ελλήνων σε όλες τις ιστορικές περιόδους.

Τελειώνοντας την αναφορά μου η οποία δεν θα μπορούσε παρά να είναι ένα είδος Μνημοσύνου στον Ήρωα Κωνσταντίνο Κατσίφα, θέλω να καταγγείλω τους εκπροσώπους του αυτοαποκαλούμενου «δημοκρατικού τόξου», οι οποίοι αρνήθηκαν την πρόταση της Χρυσής Αυγής για την τήρηση ενός λεπτού σιγής η οποία έγινε από την Συναγωνίστρια Ζαρούλια μια μέρα μετά την δολοφονία του, στις 29 Οκτωβρίου και οι οποίοι και σήμερα την στιγμή της κηδείας του Ήρωα στις Βουλιαράτες αρνούνται και πάλι την συμβολική αυτή πράξη, τον ελάχιστο φόρο τιμής που θα μπορούσε να αποδώσει το ελληνικό κοινοβούλιο στις τραγικές αυτές στιγμές για την Βόρειο Ήπειρό μας. Θα έπρεπε να αισχύνεστε γι’ αυτό πιστεύει και η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού Λαού.

Ήρωα Κωνσταντίνε Κατσίφα, το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα έχει την βαθιά πίστη πως η θυσία σου δεν θα πάει χαμένη. Θα καρπίσει το δέντρο της λευτεριάς που πότισε και το δικό σου αίμα. Κωνσταντίνε Κατσίφα επιστρέφεις σήμερα στην Πατρώα ελληνική γη ως Ήρωας με ανοιχτό φέρετρο, ντυμένος με την «παραλλαγής» και τυλιγμένος με την Γαλανόλευκη που υπερασπίστηκες με την ίδια σου την ζωή.

Λεβέντη Ηπειρώτη, μόνος ξεσήκωσες την Ελλάδα όλη και θυμήθηκες την αλύτρωτη Πατρίδα μας. Κώστα Κατσίφα το αίμα σου υπογραφή, Βόρειος Ήπειρος γη ελληνική. Καλό ταξίδι Ήρωα, γενναίε συμπατριώτη!

Κωνσταντίνε Κατσίφα, επειδή λόγω της μασονοδεξιάς σκευωρίας έχω απαγόρευση εξόδου από την Χώρα όπως και ο Γενικός Γραμματέας, Νίκος Μιχαλολιάκος και πλείστοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής αλλά και ως persona non grata στην Αλβανία, δεν παρίσταμαι στην εξόδιο ακολουθία, σε αποχαιρετώ όπως πρέπει σε Ήρωες και γενναίους με το ηπειρώτικο τραγούδι της Πατρίδας μας: 

«Δέλβινο και Τσαμουριά…, Δέλβινο και Άγιοι Σαράντα θα σας πάρουμε για πάντα… Δέλβινο και Τεπελένι πάλι ελληνικό θα γένει!».

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Κωνσταντίνος Κατσίφας : ΑΘΑΝΑΤΟΣ ! Βόρειος Ήπειρος - Γη Ελληνική!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ! 

Η σορός του εθνομάρτυρα 

Κωνσταντίνου Κατσίφα 

επέστρεψε στους Βουλιαράτες

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και θρήνου για όλη την Βόρεια Ήπειρο και τον Ελληνισμό έφτασε πριν λίγο η σορός του Ήρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα στο σπίτι της οικογένειας του στους Βουλιαράτες.

Η σορός του Εθνομάρτυρα είναι τυλιγμένη με την Ελληνική Σημαία, ενώ έξω από το σπίτι τον περίμεναν οι γονείς, πλήθος συγγενών και φίλων για να τον αποχαιρετήσουν και να τον θρηνήσουν.

Η κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα θα τελεστεί το αύριο το μεσημέρι, ενώ αναμένεται να φτάσουν στους Βουλιαράτες αυτοκίνητα και πούλμαν από όλη την Ελλάδα.

Μετά από εμπαιγμό 10 ολόκληρων ημερών από τις αλβανικές αρχές η οικογένεια του 35χρονου παρέλαβε τελικά αργά χθες το βράδυ την σορό του από το νεκροτομείο των Τιράνων.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ! Βόρειος Ήπειρος - Γη Ελληνική!