Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗ ΜΕ ΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1907 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2017! ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ

Είμαστε στην Ελλάδα του 1907, δέκα μόλις χρόνια μετά την ταπεινωτική ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και με το αίμα του Παύλου Μελά νωπό ακόμη, αίμα που χύθηκε για την Μακεδονία μας, που το ιερό της όνομα κάποιοι διαπραγματεύονται στα παζάρια των εθνών.

Η Ελλάδα σε μαρασμό με τον διεθνή οικονομικό έλεγχο παρόντα να έχει κάτω από την εξουσία του την εθνική μας οικονομία. Και όμως κάποιοι ελπίζουν και ανάμεσα σε αυτούς ένας Ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς. 

Στα 1907 ο Κωστής Παλαμάς εκδίδει μία ποιητική συλλογή τα ΣΑΤΥΡΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ και σε ένα από τα ποιήματά του περιγράφει έναν διάλογό του με τον χάλκινο ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη της οδού Σταδίου. 

Εκεί στην πλατεία Κολοκοτρώνη μία πλατεία που έχει για το Κίνημά μας ιδιαίτερη σημασία, αφού από εκεί ξεκίνησε η πορεία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ προς τον Λαό. 

Ο Ποιητής εκφράζει τις απορίες του στον Γέρο του Μωριά και ο διάλογος που ακολουθεί έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνει την απάντηση στο ερώτημα για το ποια είναι η λύση σε εκείνους τους μίζερους και δύστυχους καιρούς. Ας διαβάσουμε όμως το ποίημα του Κωστή Παλαμά, τον φανταστικό του διάλογο με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη: 

ΣΑΤΥΡΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ 1907

“Χαλκόπλαστος για πάντα καβαλάρης,

ο στοχασμένος νά Κολοκοτρώνης!

– Το φύσημά σου πού θα ξαναπάρεις;

Κάπου το χέρι απλώνεις· πού τ’ απλώνεις;

– Μακριά, πολύ μακριά, πέρα, αλλού πέρα!

Στ’ αγνά· δεν τα πατάς, δεν τα ζυγώνεις·

στον πόλεμο, στων όλων τον πατέρα,

στη ρίζα, στην αγράμματη σοφία,

στην κλεφτουριά, στου Τούρκου τη φοβέρα! –

–Και γύρω σου κι ομπρός σου, η Πολιτεία

με τα λογής παλάτια τα πλατιά,

σκολειά, καζάρμες, θέατρα, υπουργεία; –

Μ’ αποκρίθη: – Τσεκούρι και φωτιά!”

“Τσέκουρι και φωτιά” απαντούσε στον Κωστή Παλαμά ότι είναι η λύση ο Στρατηγός Κολοκοτρώνης και αυτό στα 1907, σαν μία διέξοδο από το αδιέξοδο του ραγιαδισμού, σαν μια διαφυγή στο όνειρο και από την ανυπαρξία της κακομοιριάς στην Ιστορία! Ελλάδα του 1907 και Ελλάδα του 2017 και τότε και τώρα χρεοκοπία και η γεύση της ήττας παρούσα. 

Άραγε υπάρχει ελπίδα;

Την απάντηση την δίνει ο Γέρος του Μωριά. Μόνο όταν καθαρίσει η Πολιτεία από κάθε τι σάπιο και διεφθαρμένο, μόνον τότε θα σηκώσει και πάλι το κεφάλι του ο Έλληνας και από ραγιάς θα γίνει και πάλι ελεύθερος.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Η Σαβούρα

Μανιάτικη παροιμία

“Οι μεγαλύτεροι ανθέλληνες βρίσκονται εντός Ελλάδος” 

Δωσίλογοι: η λέξη πλάστηκε κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και χαρακτήρισε αυτούς που συνεργάστηκαν με τους Ιταλούς, Γερμανούς, Βουλγάρους κατά την κατοχή. 

Φυσικά ο όρος αναφέρεται στους ηττημένους. Αν τον πόλεμο τον είχε κερδίσει ο άξονας δωσίλογοι θα ήτανε ο μισθοφόρος των εγγλέζων ΕΛΑΣ, ο εσμός των παράξενων τύπων που την κοπάνησαν από την Ελλάδα, της πείνας και της κατοχής, κατέφυγαν στην Μέση Ανατολή και περνούσαν τις μεν ημέρες τους γλείφοντας τους Άγγλους τις δε νύχτες στα καμπαρέ της Αλεξάνδρειας. 

Ένας εσμός που ανάγκασε το Σεφέρη αγανακτισμένο να γράψει: «η μωρία και η διανοητική αναπηρία τις ελληνικής άρχουσας τάξης σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις» ( Γ. Σεφέρη. Πολεμικό Ημερολόγιο). 

Με μάρτυρά τους τις 500.000 χιλιάδες νεκρούς από την πείνα, που ο Βρετανικός αποκλεισμός - για τον οποίο δεν μιλάει κανένας, Τυχαίο: Δεν νομίζω!- επέβαλε στον ελληνικό λαό (Προκόπης Παπαστράτης , British Policy towards Greece during the Second World War 1941-1945), το ολοκαύτωμα του Πειραιά από τους Εγγλέζικους βομβαρδισμούς με τις 2.500 νεκρούς(Χρ. Πετρίτη, το Ολοκαύτωμα του Πειραιά, Λαβύρινθος, Αριθ. 7 Ιαν 2004), τις βαρβαρότητες του Δεκέμβρη, την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου (Ανδρέας Γερολυμάτος, Red Acropolis Black Terror) και τις κρεμάλες στην Κύπρο, οι Έλληνες δεν χρωστάνε σε κανένα και τίποτα. 

Η Ελλάδα ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να έχει την δική της φωνή, υπερήφανη δυνατή. 

Να διεκδικεί με σθένος και στυγνή ψυχρή λογική δύναμη το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, Να αγωνίζεται για τα δικαιώματα των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και Τενέδου. 

Να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου (ζητώ συγγνώμη από τον σύντροφο Μπουτάρη Νότια Αλβανία ήθελα να πώ)! Να απορρίπτει τις ιταμές απαιτήσεις του ΝΑΤΟ να ξαναγράψουμε την ιστορία μας...”Ετσι να διδάσκεται το παρελθόν σας” 

Το παρελθόν μας δίνει το δικαίωμα να είμαστε «περήφανοι» να απαιτούμε και να διεκδικούμε. Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που πολέμησε τον φασισμό, τον ναζισμό, τον κομουνισμό και την αγγλική αποικιοκρατία. 

Θα έπρεπε να θυμίζουμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας, που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμοι να συκοφαντήσουν την Ελλάδα, ότι αυτή η χώρα δεν έδωσε ούτε ένα στρατιώτη στα Waffen-SS σε αντίθεση με τις μεραρχίες των Γάλλων, των Βέλγων, των Δανών, των Ολλανδών, των Φιλανδών, των Λετονών του κυρίου Μούιζνιεκς, των Ουκρανών φίλων του Ομπάμα και πάει λέγοντας. Και όμως η Ελλάδα σιωπά. 

Δέχεται αδιαμαρτύρητα την επιβολή από το State Department και τον Soros την αλλοίωσης της ιστορίας της, τις ιταμότητες και προσβολές των διεθνών λακέδων της Νέας Τάξης. 

Ανέχεται τις αχαρακτήριστες και υβριστικές επεμβάσεις στην εσωτερική μας πολιτική του π.χ να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. 

Ανέχεται τα υβρίστικα σχόλια των Αγγλικών εφημερίδων και συγχρόνως τα ΜΜΕ(ξαπάτησης) μας δείχνουν τους βασιλικούς τους γάμους, την ζωή της Diana.. την κηδεία της Θάτσερ…

Ανέχεται τις γερμανικές εφημερίδες να βυσσοδομούν ασύστολα κατα της πατρίδας και κανένας πολιτικός σαλντιμπάγκος η τηλεαστέρας της “ενημέρωσης” δεν τόλμησε να πεί: ότι οι απόγονοι των δολοφόνων των Καλαβρύτων, του Διστόμου καλλιτερα να σιωπούν. 

Όχι γιατί η χώρα δεν έχει χαρτιά να παίξει, αλλά γιατί εν έτει 2017 οι δωσίλογοι του τότε κλωνοποιήθηκαν, αλά προβατίνες Ντόλι της πολιτικής, σε δωσίλογους της Νεοταξίτικης φράκτ(CΙΑ)ς, σε μεταπράτες ξένων πολιτικών που κάποια επικοινωνιακή δομή συμφερόντων φροντίζει να είναι παναταχού παρόντες. 

Τους ανθρώπους αυτούς διακρίνει, όπως και τους ομοίους τους του τότε, ένα κοινό σύνδρομο δουλικότητας και συμπεριφοράς. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας και οι διάφορες ελίτ πάσχουν από κατεστημένα συμπλέγματα χατζηαβατισμού και παγωμένα αντανακλαστικά. Αρκεί ένα bravo από τούς «μεγάλους» για να τα δώσουν όλα.

Οι Νεοταξίτες δωσίλογοι διακρίνονται σε πολλές κατηγορίες..

Σε αυτούς που συνδυάζουν τα ψυχολογικά συμπλέγματα με την επιδίωξη αμοιβών και ωφελημάτων πχ μία πρόσκληση στην Bilderberg, μία υποτροφία σε ίδρυμα της Εσπερίας, δημοσίευση ενός άρθρου τους στην Wall StreetJournal , Foreign Policy , συμμετοχή σε ένα συνέδριο με τα έξοδα πληρωμένα, κατά προτίμηση στο Harvard άντε και κάνα Princeton ή Yale. Κεφάλια γεμάτα άχυρα που περνάνε τα άχυρα για μεγάλες ιδέες.

Σε αυτούς τους επιστημονικά μεταμφιεσμένους προπαγανδιστές που συνειδητά και με συγκεκριμένα ανταλλάγματα--<εδώ πρακτορεύουν συμφέροντα ξένων Δυνάμεων (Είμαστε βαθιά νυχτωμένοι και πάσχουμε από παιδαριώδη αφέλεια να πιστέψουμε ότι το είδος αυτό εξέλιπε από τη χώρα μας).

Σε αυτούς που έχουν αφομοιώσει ψυχολογικά τον ενδοτισμό ξεκινώντας από ποικίλες τραυματικές ή συμπλεγματικές αφετηρίες. Το «ιδού ο στρατός σου» του Π. Κανελλόπουλου το αντικατέστησαν το:

«ιδού η ιστορία σας» του Λιάκου και της Ρεπούση προσφέροντας ανερυθρίαστα την Ελλάδα στα νύχια του Νεοταξίτικου Μολώχ.

“ιδού η Ελλάδα” της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ κλπ) που παραδίδει την χώρα στα στίφη των λαθρομεταναστών, 

“ιδου το Αγαίο”, “ιδού η Θράκη”, “ιδού η Κύπρος” της αριστεράντζας που υποτάσσεται στα “αιτήματα και διεκδικήσεις” των Μογγόλων.

Σε αυτούς που θέλουν να μας πείσουν, για μία έπαυλη στον Νείλο, για ένα μέγαρο στην πόλιν, ότι δεν είμαστε χώρα, αλλά χώρος, ότι δεν είμαστε έθνος με 3000 χρόνια ιστορίας αλλά λαός. 

Τους επιστημονικά μεταμφιεσμένους προπαγανδιστές, γενίτσαρους του πνεύματος, που εργολαβικά επιτίθενται κατά οτιδήποτε αφορά το συμφέρον της Ελλάδας, την εθνική της ανεξαρτησία, τις εξωτερικές απειλές, το παρελθόν της, την εδαφική της ακεραιότητα.

Σε αυτούς τους κυρίους ή κυρίες, αυτούς/ες αλλά και άλλους εξ ίσου σχεδόν τυφλωμένους από προκάτ ιδεολογικά σχήματα (Lacan, Sizek, Hobsbawn, Huntington) νεόκοπους ιστοριοσχολιαστές (όχι ιστοριοδίφες, γιατί αυτό θέλει κόπο και πονόμματο, π' ανάθεμά το) αναμασούν και μηρυκάζουν ότι το έθνος των Ελλήνων γεννήθηκε το 1821. 

Επιμένουν ότι: “το εθνος συνιστά μια σχετικώς πρόσφατη και χωρίς ιστορικό προηγούμενο “κατακευή” με την οποία τα ανθρώπινα όντα μπόρεσαν να συγκροτήσουν ταυτότητα” (Ρένα Δούρου, Η απόλαυση του εθνικισμού, σελ 11).

Μέσα σε μια Ελλάδα διεφθαρμένη και συνεχώς παρακμάζουσα, οι παλαοι γνώριμοι του Ρήγα Φεραίου ή της ΚΝΕ που αποτελουν την παρέα της Μυκόνου, τα παιδία γύρω απο τον αρχηγό, τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, οι ανεπάγγελτοι γόνοι, οι φίλοι ενός διεφθαρμένου, διαπλεκόμενου μέχρι το μεδούλι πολιτικού συστήματος, οι τυχάρπαστοι αρχιγίσκοι μας βομβάρδισαν με κενούς λόγους και κούφιους αφορισμούς για τους συνταγματάρχες που υποχρέωσαν έναν λαό να ζει υπό το καθεστώς απαγορεύσεων.

Δεν κοστίζει τίποτα! Είναι εύκολο και τους κάνει να αισθάνονται όμορφα με τον εαυτό τους, όπως όταν βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα των μεσημεριανάδικων.. Ακούμε τα όρνεα και τα κοράκια του “συνταγματικού τόξου” που κατασπάραξαν την Ελλάδα, τις βδέλλες της “γεννιάς Πολυτεχνείου ΑΕ” που ήπιαν το αίμα μας με άνεση και ύφος να μιλάνε για την χούντα και την δημοκρατία και θυμόμαστε τον Σεφέρη:Ψυχές μαγαρισμένες απο δημόσιες αμαρτίες.

Ας γελάσουμε! Ναι, η “χούντα” έβαλε πίσω από τα κάγκελα μερικούς και λοιπόν τί έγινε! Η “δημοκρατία 74” έχει βάλει όλη την Ελλάδα πίσω από κάγκελα. Δείξτε μου ένα σπίτι χωρίς κάγκελα στα πορτοπαράθυρα. 

Η χούντα απαγόρευσε, λένε οι διάφοροι ρέκτες, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Η “δημοκρατία 74” είναι αυτή που παρέδωσε τα πάντα στους μουσάτους με τα αμπέχωνα και το στρατονισμένο ύφος, στις άλουστες με τις αξύριστες μασχάλες τα ταγάρια και το απλανές υφος που επέβαλαν, με θυριώδικο τρόπο, στον ελληνικό λάο την στυγνή δικτατορία της μονομέρειας των συμπλεγματικών απωθημένων τους.

Για 43 χρόνια “δημοκρατίας 74” οι Έλληνες ζούνε κάτω από το πλέον βάρβαρο απολυταρχικό καθεστώς. Δεν τολμάς να μιλήσεις για πατρίδα, θρησκεία, Έθνος και πέφτεις θύμα της πλέον βάναυσης επίθεσης, λοιδορίας και συκοφαντίας, κάτι σαν το κατακάθι της γής: ελληνάδες, καρακιόζηδες με γκράδες. 

Οι βάκιλοι, οι ιοί, τα σαπρόφυτα της στρατευμένης δημοσιογραφίας των μυστικών κονδυλίων είναι έτοιμοι να σου ρίξουν το δηλητήριο τους. Ενας φόβος κυριαρχεί. Μην πέσεις στα νύχια των κάθε λογής πρακτώρων και πρακτωρίδιων της επιδοτούμενης δημοσιογραφίας.

Η “χούντα” επέβαλε λογοκρισία και όλοι το ήξεραν. Η λογοκρισία της χούντας δεν εμπόδισε τον Κέδρο να εκδώσει τα “Δεκαοκτώ κείμενα” και το περιοδικό “Συνέχεια” σαν έκφραση αντίστασης στο στρατιωτικό καθεστώς, π.χ. το τεύχος 5 του περιοδικού υποστήριζε το “οχι” στο στημένο δημοψήφισμα του Γ. Παπαδοπουλου. 

Η “δημοκρατιά 74” επέβαλε την πλέον στυγνή λογοκρισία, την λογοκρισία “να σκεφτώ τι θα πώ”. Όποιος τολμήσει να μιλήσει, να πάει κόντρα στις ορδές των δυστυχισμένων αουτσάιντερ της πάλης των τάξεων, στους ιδεοληπτικούς του “αντιπατριωτικού κοσμοπολιτισμού”, στους μυξοπροοδευτικούς τον έφαγε το μαύρο φίδι του φραγκοφορεμένου διεθνισμού. Η Δημοκρατία έγινε το πρώτο καταφύγιο της κάθε αριστερόστροφης σάχλας, της κάθε σαχλής προοδευτικάντζας. 

Η χούντα βίασε την δημοκρατία την 21 Απριλίου 1967. Δημοκρατία που την είχαν μετατρέψει σε πόρνη οι κεκράχτες της Βουλής. 

Το δημοκρατικό πολίτευμα τότε καταλύθηκε μέσα σε λίγες ώρες χωρίς να προβάλει καμιά αντίσταση, επειδή πριν καταλυθεί είχε υπονομευθεί πολιτικά, ιδιαίτερα μετά τα «ιουλιανά» του 1965. 

Ενα παράδοξο παιχνίδι μεταξύ δυνάμεων, με αλληλοτροφοδοσία σε ακραία συνθήματα θα έλεγα μια υπόγεια και άτυπη συμμαχία διέβρωσε το δημοκρατικό πολίτευμα, ιδεολογικά το αχρήστευσε. Επεσε όχι σαν ώριμο φρούτο, αλλά σαν σαπισμένο.” 

Σήμερα  η Δημοκρατία βιάζεται καθημερινά από τις αλαλάζουσες μειοψηφίες που επιβάλουν στους Έλληνες την στυγνή δικτατορία της ψυχικής τους νύχτας.

Η “δημοκρατία 74” πέρασε την χώρα απο όλα τα στάδια της παρακμής και την έφερε στην έξαρτηση και την κρίση. Για 43 χρόνια η “μεγάλη δημοκρατική παράταξη” – δεν αχολούμεθα με την ΝΔ ήταν, είναι και θα παραμείνει ανύπαρκτη πολιτικά, ουραγός της άξεστης αριστεροσύνης του καναπέ – καλλιέργησε τον άξεστο ατομικισμό την βλαχογκλαμουριά . 

Καταράκωσε του θεσμούς με το πάνω απο τους θεσμούς είναι ο λαος. Θεσμοθέτησε την μίζα στο μεγαλίτερο φαγοπότι του αιώνα. Απαξίωσε την πολιτική μέσω του σημιτικού εκσυγχρονισμού. Λήστεψε τις οικονομίες των Ελλήνων με το σκάνδαλο του χρηματιστηριού και την φιέστα των Olympics Games και πάει λέγοντας. 

Τα διάφορα ευρηματικά και χαζοχαρούμενα περί “χούντας” που  μας ξεφουρνίζουν αφήνουν αδιάφορους τους Έλληνες. 

Εδώ και 43 χρόνια τώρα οι λέξεις “φασισμός¨και “φασιστας” και τώρα τελευταία “νεοναζί” χρησιμοποιούνται υβριστικώς απο την αριστερόστροφη προοδευτική σάχλα εναντίον κάθε πολίτικής κίνησης, κάθε ατόμου που δεν αποδέχεται την αριστερο-προοδευτική αρλουμπολογία. 

Με την λέξη “φασίστας” η αριστεραντζα των βορείων προαστείων, της πλατείας Κολωνακίου, και του Κολεγίου έκτισε την ύπαρξη της σε μία μεγάλη αφήγηση δόξας, τρόμου, μίσους και εκδίκησης που στο βάθος της υποσχέθηκε την οριστική και ολοκληρωτική Δικαίωση-Κυριαρχία επί των άλλων. 

Την μέθοδο αυτήν εγκαινίασε ο Στάλιν κατά την μεγάλη σφαγή, την “μεγάλη εκκαθάριση” στην Ρωσία (1936-1938), όπου ο όρος “φασίστας” χρησιμοποιήθηκε αδιακρίτως για όλους τους πραγματικούς ή φανταστικούς εχθρούς του πατερούλη που έπρεπε να είναι ανενόχλητος για να σκύβει και να φυσάει την φωτία κάτω απο το τσουκάλι της γιαγιάς για να ανάψει, όπως τον ύμνησε ο Γιάννης Ρίτσος...

Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η λέξη “φασίστας” έδωσε το σύνθημα για την μεγάλη σφαγή. Στην Γαλλία, στην Ιταλία χιλιάδες δολφονήθηκαν. Στην Ελλαδα ένα όργιο αίματος σημάδεψε την απελευθέρωση. 

Κατά τα Δεκεμβριανά 1944 χιλίάδες Αθηναίοι με την κατηγορία του “φασίστα” σφάχτηκαν απο την ΟΠΛΑ, την αστυνομία του ΚΚΕ, στα Κρώρα, στην Ούλεν, στο Περιστέρι. 

Σε όλη την Ελλάδα η λέξη “φασίστας” χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον απο τους καπετάν Άρης, Ακέλας, Καλόγερος, Τραγιάς…...που έσφαζαν αδιακρίτως ηλικίας και φύλου οποιον τους πηγαινε κόντρα. 

Κανείς στην Ελλάδα δεν διέφυγε την κατηγορίαν για “φασισμό”. Φασιστες υπήρξαν ο Βενιζέλος, ο Ψαρρός, ο Τσαλδάρης, ο Καραμανλής Α’ αλλά και ο Β’ .“Φασίστες”, “εκφασισμένοι” ή “νεοναζί” είναι σήμερα όσοι τολμήσουν να ψελλίσουν τις λέξεις Έθνος, πατρίδα, να αμφισβητήσουν την αυθεντία της Ρεπούσης, να εκφράσουν αντίρρησεις για το 1821 του Βερέμη, να υπερασπιστούν το Εθνος απο το diktat του αμερικανοσιωνισμού. Αυτές είναι μερικές απο τις παρανοικές διαστάσεις του “εκφασισμού” της κοινωνίας.

Κάθε πολιτικός αντίπαλος της αριστερόστροφης προοδευτικής μαφίας είναι φασίστας, ή νεοφασίστας, ή κρυπτοφασίστας ή εκφασισμένος και βλέποντας το παιχνίδι της εξουσίας να χάνεται ανακάλυψε την λέξη “νεοναζί”. Ολοκληρη η πολιτική και θεωρητική φιλολογία της ελληνικής αριστεράς, της “γενιά Πολυτεχνείου ΑΕ” - δεν μιλάμε για ΝΔ, αυτή είναι ανύπαρκτη- κατά τα χρόνια της μεταπολιτευσης αποτελεί βαττολογική ανάπτυξη του αξιώματος αυτού, το οποίον μας έφερε στα σημερινά χάλια. Εξάσκησε μια κλινική βάρβαρη χειραγώγηση κατά την άσκηση της εξουσίας της πάνω στην Ελλάδα, ενώ την ίδια στιγμή υποδυόταν τη δύναμη του καλού. Είναι μια λαμπρή, ευφυής, επιτυχής πράξη ύπνωσης.

Αν η αριστερά του τότε ήτανε τραγική και φρικτή, η αριστερά του σήμερα είναι φρικτή και φαιδρή.Ονειρεύεται μια κοινωνία, της οποίας όλοι οι δρόμοι θα είναι ανήφορος και στην οποία θα πάρει την εκδίκηση της. Γιατί το παρελθόν της είναι βουβό. 

Όλοι αυτό το συνονθύλευμα των αρρωστημένων, που ακούει στο όνομα αριστερά ελπίζει ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Η αριστερά πιστεύει ότι προσθέτοντας τις αδυναμίες θα μπορέσει να δημιουργήσει μία δύναμη. Ελπίζει να δημιουργήσει μια μονάδα προσθέτοντας συνεχώς μηδενικά. 

Η αριστερά σήμερα δεν προσφέρει τίποτα. Έχει αποκοπεί από το δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδας και δεν είναι παρά μία συλλογή από νευρωτικές Σταχτοπούτες και αιώνιους έφηβους.

Την συναντάμε κάθε μέρα, στην γειτονιά, στο σχολειό, στη δουλειά, στα bar, στις διακοπές. Εκπροσωπεί ένα λούμπεν που η χαρά της ζωής και της δημιουργίας του είναι βάρος, στόματα σφιγμένα, γεμάτα μίσος και απόγνωση, ακαλαίσθητο από φυσικού του, ακόμη και κάτω από το Armani παραμένει ο ψυχισμός του μογγόλου. Είναι το γαγγραινιασμένο μέλος της Ελλάδας, που εμείς δεν έχουμε παρά να το κουνήσουμε λίγο για να πέσει.Το τέλος της είναι μοιραίο και αναπόφευκτο.

Η μεταπολιτευτική καπηλεία της Αριστεράς που έσπειρε την διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό, τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” του κόμματος του ληστή και του κοινωνικού ντελβέ, έκαψε την Αθήνα το 2008, πέρνει τέλος. 

Οι Έλληνες στα πρόσωπα των αγοριών και των κοριτσιών της Χρυσής Αυγής βρήκαν την θέληση της δύναμης. Μόνα τους χωρίς φόβο λένε ΟΧΙ στους επαγγελματίες της παρακμής.. Μας Απελευθερώνουν. Η Απελευθέρωση είναι εδώ και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αυτό πήρε τέλος. 

Οι πολιτικατζήδες και η μελίγκρα των ΜΜΕ(ξαπάτησης), των κοινωνικών συναναστροφών του Χριστοφοράκου, πανικοβλήθηκαν. Η εποχή της αδιαμαρτύρητης ομηρίας στο βωμό των κομματικών συμφερόντων, των διορισμών και της φτηνής συνδιαλαγής παρήλθε. Οι τυραγνισμένοι πολίτες από την “προοδευτική” ασυδοσία απελευθερώνονται. Αγκαλίζουν την Χρυσή Αυγή. Αγκαλίαζουν την αξιοπρέπεια, την ελπίδα, την Ελλάδα το Έθνος, Γυρίζουν την πλάτη στα λαμόγια και τους μιζαδόρους της μαφίας του “συνταγματικού τόξου” που αντικατέστησε την “γενια Πολυτεχνείου” ΑΕ και των βαστάζων τους. 

Επί τέλους οι Έλληνες, οι Ελληνίδες τα ελληνόπουλα κατάλαβαν: οτι οι παρέες και οι κοινωνίες των “προοδευτικών” του Φίλιον και DaCapo, το προλεταριάτο (τσογλαναρία στην μαρξιστική) του φραπέ της Μηλιώνη, οι ταβλαδόροι της πλατείας Κολωνακίου, οι σταχτοπούτες και οι δειλοί φανατικοί της βίας της Πολιτείας, της Εκάλης και του Ψυχικού, οι αδέξιοι Δαντών του ΣΥΡΙΖΑ, οι δυστυχισμένοι Κοριολανοί της πάλης των τάξεων του ΚΚΕ, δεν είναι πλέον το πιο ευαίσθητο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας. 

Το μήνυμα στους πολιτικατζήδες και τους κατσαπλιάδες των ΜΜΕ και του “συνταγματικού τόξου” είναι ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας βρήκε την δύναμη της θέλησης. Οι Έλληνες κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να τους εκπροσωπούν πλέον η χαβιαροριστερά των ιδιωτικών σχολείων και τα στουρνάρια των πανεπιστημίων της Εσπεριας, ή η χαζο”δεξιά” της Νυκτωμενης διαχρονικά ΝΔ. 

Η Χρυσή Αυγή ο λαός, απο τον λαό, για τον λαό, για το έθνος γράφει την νέα ιστορία.....Είναι η Χρυσή Δύναμη του αυριο....

Σαρώνει η Χρυσή Αυγή και στην Κατερίνη - Βροντερό παρόν από την Νεολαία! Βίντεο, Φωτογραφίες

Εκατοντάδες Εθνικιστές της Κατερίνης, μάχιμοι νεολαίοι στην απόλυτη πλειοψηφία τους, έδωσαν σήμερα βροντερό παρόν στην εκδήλωση του Λαϊκού Συνδέσμου.

Από νωρίς το απόγευμα το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου ήταν κατάμεστο από Χρυσαυγίτες. Με κυρίαρχα συνθήματα: «Πατρίδα Τιμή Χρυσή Αυγή» και «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» η Πιερία βροντοφώναξε πως αντιστέκεται Εναντίον όλων.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος παρουσίασε το πρόγραμά μας για μία μεγάλη και ελεύθερη Ελλάδα, ενώ οι συγκεντρωμένοι διέκοπταν συχνά με επευφημίες και χειροκροτήματα.

Στο τέλος της εκδήλωσης τα στελέχη μας συνομίλησαν για ώρα με τους Έλληνες της Κατερίνης και οργάνωσαν την εντατικοποίηση των Εθνικών Αγώνων στην Μακεδονία.

Με τον κορυφαίο Έλληνα Ιατροδικαστή Ματθαίο Τσούγκα

Με την μάχιμη Εθνικιστική Νεολαία της Κατερίνης που περιφρούρησε από νωρίς τον χώρο της εκδήλωσης

Όλη η ομιλία του Ηλία Κασιδιάρη από την εκδήλωση στην Κατερίνη

Ρεπορτάζ τοπικού μέσου

ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Μόλις λίγες μέρες πριν τις εκλογές στην Ολλανδία, με όλες τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι οι εθνικιστές του Γκ. Βίλντερς θα είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των ολλανδικών εκλογών, σε μια προεκλογική εκστρατεία που επικεντρώθηκε στο Ισλάμ, η ολλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να απαγορεύσει την προσγείωση της πτήσης του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου , σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μειώσει το ρεύμα νίκης που έχουν οι εθνικιστές του Γκ. Βίλντερς. 

Αυτό δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί μια μεγάλη νίκη του Γκ. Βίλντερς, αφού ουσιαστικά υιοθέτησαν τις θέσεις του. 

Ο Γκ. Βίλντερς στις 5 Μαρτίου είχε δηλώσει:

«Θα κήρυσσα… όλο το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας persona non grata»

Αμέσως μετά την απόφαση του Ολλανδού πρωθυπουργού, ο Γκ. Βίλντερς δήλωσε, ότι ολλανδική κυβέρνηση έδρασε με γνώμονα την εκλογική αναμέτρηση και όχι σύμφωνα με τα πιστεύω της.

Άσχετα όμως της πολιτικής σκοπιμότητας που είχε η απόφαση του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε , οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι αυτή την στάση οφείλει να κρατήσει όλη η Ευρώπη απέναντι στην Τουρκία και τον Ερντογάν.

 

Ενός Ερντογάν που από εχθές προσπαθεί να εφαρμόσει τακτικές ανάλογες με αυτές που συμβαίνουν στην Δυτική Θράκη με την ανοχή της εθνοπροδοτικής Ελληνικής κυβέρνησης, σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες που υπάρχουν Τούρκικες παροικίες . 

Σοβαρά επεισόδια διαδραματίστηκαν στην Ολλανδία όπου ο Ερντογάν αμόλησε τους Γκρίζους Λύκους θέλοντας να κάνει επίδειξη δύναμης σε Ευρωπαϊκό έδαφος. Το μόνο που ελπίζουμε είναι να αντιληφθεί όλη η Ευρώπη τι πραγματικά σημαίνει Τουρκία.

Γιάννης Πλατσατούρας

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ Η ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΡΝΕΙΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ;

Χρεοκοπημένοι...

…”Αλλά η πολιτική είναι όπως το πορνείο, πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας με τις περιστάσεις της στιγμής.” Γιώργος Σεφέρης, Πολιτικό Ημερολόγιο, τόμος Α 1935-1944, σελ 81.

...“Τελεια χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμός, θεομπαιχτισμός του πολιτικού μας κόσμου. [...]” σελ 257 στο ίδιο

Δύο φράσεις του Γιώργου Σεφέρη που αν και γράφτηκαν σχεδόν πριν από 70 χρόνια είναι τόσο επίκαιρες σαν να γράφτηκαν χθες, Όταν βλέπουμε αυτόν τον συρφετό των πολιτικατζήδων να χτυπιέται στα τηλεπαράθυρα, να αρθογραφεί, να κάνει δηλώσεις κατά της Χρυσής Αυγής και αβουλος και μοιραίος να κοιτάζεται σαν τις γάτες καταλάβαμε ότι οι μάσκες έπεσαν.

Φωνάζουν κατά της Χρυσής Αυγής οι αυλικοί του κομματισμού και οι κορώνες τους παράγουν κενά προσχήματα. Άνθρωποι ανίκανοι, κωμικοτραγικές φιγούρες πρώην πειθήνιων αφισοκολλητών επί 40 χρόνια "δημοκρατίας" μας χλευάζουν λογαριάζοντας μας αθύρματα σκηνογραφικών εντυπώσεων “μέγα πλήθος μέγα πάθος” του Μπιρσίμ, του Βλαχοδημητρόπουλου, του Παναγιωτακόπουλου. 

Άνθρωποι, που πλούτισαν τσαλαβουτώντας και τρώγοντας το βιός των Ελλήνων και υποθηκεύοντας το μέλλον της χωράς, άρπαζουν την ευκαιρία της δυναμικής παρουσίας της Χρυσής Αυγής από τα μαλλιά για να μας δείξουν το πόσο καλοί πολίτες είναι! 

Το πόσο ενδιαφέρονται για μας! Θέλουν να ξεχάσουμε ότι όλοι τους και “όταν λέμε όλοι εννούμε όλοι” άρπαξαν τις μίζες του χουβαρντά Χριστοφοράκου. Ο Φλωράκης που βοήθησε τον γιό του Πέτρου, Σωκράτη Κόκαλη. Ο Κοροβέσης παραλίγο να εκπαραθυρωθεί απο τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ομολόγησε ότι και η αριστερά συμμετείχε στο μιζα-παρτι. 

Είναι ένα φριχτό δράμα να ακούς, να διαβάζεις τους αφορισμούς κατά της Χρυσής Αυγής και συγχρόνως να βλέπεις την απελπισία του κόσμου, να βλέπεις τα νέα παιδιά να γυρεύουν βοήθεια από τούτες τις ανθρώπινες χαλκομανίες που αυτοαποκαλούνται “συνταγματικό τόξο”. 

“Συνταγματικό τόξο” που έχει μότο “διέλυε για να κυβερνάς.” και όπλο του είναι η αποσύνθεση. Κάθε του πράξη γεμάτη με ιδιοτέλεια και μωρία μυρίζει πτωμαΐνη. 

Έχουμε μία πολιτική τάξη ανίκανη για πλατιές χειρονομίες. Ένα θεατρικό μπουλούκι που η ατμόσφαιρα του είναι θλιβερά ενοχλητική. Από το ΚΚΕ μέχρι τον Καμμένο, τα διάφορα υποπροΪόντα των ΜΜΕ(εξαπάτησης) Ελιά Ποτάμι και άλλα πικρά του “συνταγματικού τόξου” με τις ιδιοσυγκρασίες τους, τις ψοφοδεείς, άνθρωποι των έμμονων ιδεών, και στα περασμένα και τα τωρινά, πως μπορούν να διευθύνουν την πολιτική του λαού που πολεμά να τα βγάλει πέρα, να ζήσει; 

Άνθρωποι εύκολων καιρών, με το εμπόδιο της δυσαρέσκειας στην ψυχή τους, υπεροπτικοί, ωμά αδιάφοροι για τον λαό, στο όνομα του οποίου δήθεν αγωνίζονται, είναι εδώ περισσότερο για να μπερδεύουν τα πράγματα παρά για να τα διευκολύνουν.

Ο schooligan Τσίπρας, πολιτικό κατασκευασμα του Σόρος, με τα συστηματικά του λαγούμια, τις συνιστώσες του και μεταφυσική Ναστραντίν Χότζα ρουφάει τον Σιζεκ, ονειρεύεται τον Che, κλεισμένος μέσα στο βοναπαρτίστικο μηδενισμό της αριστεράς που παρέα με τον Τζέρι Καραμεσίνη, εγγονό του ιστορικού σταθμάρχη της CIA Τομ Καραμεσίνη, έκαψε την Ελάδα τον Δεκέμβρη 2008. 

Σήμερα υπο το άγριπνο μάτι σου Σόρος κεφαλαιοποεί την “πορτοκαλί εξέγερση” του 2008. Με ατεκμηρίωτη υποσχεσιολογία, αντί ο πολιτικός του λόγος να είναι μεστός και ουσιαστικός, έχει εκπέσει, με ώραία ρητορική, σε προσβλητική και της μέσης νοημοσύνης κενολογία, σε παιδαριώδεις κομπασμούς, κυριαρχούμενος από μία εξουσιαστική λογική. 

Έχει ήδη υποθηκεύσει την Μακεδονία, την Θράκη, το Αιγάιο, την Κύπρο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι διάφοροι και διάφορες παρατρεχάμενοι του Τσίπρα μιλάνε για τα Σκόπια σαν Μακεδονία, οι μουσουλμανικές μειονότητες να αυτοπροσδιωρίζονται, το κυπριακό να λυθεί στα πλαίσια του ΟΗΕ (σχέδιο Ανάν) κλπ. και δεν ανοίγει μύτη. Θα πουν στους μετα τις εκλογές κοψοχέρηδες. Σας το είχαμε πει. 

Ο Καμμένος αφού περιμάζεψε όττι βρήκε φαντασιώνεται, πουλώντας αρλουμπολογία και ψευτοπατριωτισμό, ότι είναι ο μοχλός των εξελίξεων. 

Ο σύντροφος Κουτσούμπας, διάδοχος της Παπαρήγα, σαν γνήσιο άεργο επαγγελματικό στέλεχος έχει μείνει ακόμη στην δεκαετία του 20 και 30. Ανίκανος να πιάσει το μήνυμα της ιστορίας και των καιρών και για να αποφύγει την ευθύνη καταφεύγει στην προσφιλή Λενινιστική σοφιστεία ότι υπαίτιος είναι πάντα κάποιοι άλλοι. 

Τον εμποδίζουν τα δέντρα να δει το δάσος. Δέντρα είναι η πολιτική των τσιτάτων ενός λενινισμού σταλινισμού ξεππερασμένου απο την ιστορία και τα γεγονότα. Το δάσος είναι ο λαός που πηνάει και διψάει για πολιτική εθνική πατριωτική που να δίνει λύσεις και όχι τις επαναστητικές γυμναστικες του όπλου παρα πόδα.

Η ΝΔ χωρίς ιδεολογία και πιστεύω δειλή και άβουλη αντάμα προσμένη ίσως σε κάποιο θάμα. Οι ανθρωποι της φοβισμένοι μη “κατηγορηθούν” για δεξιά ή ουραγοί της Χρυσής Αυγής άγονται και φέρονται απο τα κύματα της αριστερόστροφης σάχλας ανίκανοι να εκφράσουν πολιτική. Ένα βήξιμο της αριστεράς είναι αρκετό για να κάνει πίσω.

Το ΠΑΣΟΚ της λαμογιάς και της απάτης ξέμεινε απο λαμόγια και απατεώνες που μετακόμισαν στην φιλόξενη στέγη του ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας για νέες καλές ημέρες που θα ξαναδέσουν τα σκυλιά με τα λουκάνικα, λουκάνικα αγορασμένα με τον ιδρώτα και αίμα του λαού. Τα μπάζα του ΠΑΣΟΚ μεταφέρθηκαν με το ανατρεπώμενο στο ΣΥΡΙΖΑ του Σόρος. Θα μείνει μόνος ο κύριος Βενιζέλος που περναει αργά αλλά σταθερά απο πρωτογωνιστής, σε δευτεροαγωνιστή για να καταλήξει κομπάρσος που θα παίζει για το μεροκάματο.

Το Ποτάμι, παραγωγή των ΜΜΕ(ξαπάτησεις), μάζεψε τα βυθοκορήματα του ενθομηδενισμού και της ευρωλιγούρας και με κούφια τζούφια λόγια προσπαθεί να βάλει τους Ελληνες στην κοίτη της υποταγής. 

“Συνταγματικό τόξο” ανθρώπων τελειωμένων. Ανθρωπων που δημιουργούν γύρω τους μία ατμόσφαιρα αγοράς και φτηνής συνδιαλλαγής, όχι μία ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης. Ένας πολιτικός κόσμος κατάβαθος περιστοιχισμένος από διάφορους παράγοντες και μύγες της πολιτικής. Είναι κιόλας για καρπάζωμα κρεμασμένος στο κενό για να τσιμπήσει ότι μπορεί.

Έχουν ξεχάσει δύο πράγματα: πώς η πολιτική έχει να κάνει με γεγονότα και πώς τα γεγονότα όταν τα νιώσεις δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσεις χωρίς την εμπιστοσύνη ανθρώπων που σ’ ακολουθούν.

Η πολιτική άποψη του ζητήματος είναι ότι με την Χρυσή Αυγή στη Βουλή, να καλπάζει, να οδηγεί τους Έλληνες και να ανοίγει το δρόμο της ιστορίας έγιναν περισσότερο κάλπηδες, περισσότερο σαράφηδες, περισσότερο μικροκολπαδόροι, περισσότερο δημαγωγοί. 

ΟΧΙ, δεν έγιναν, ξεσκεπάστηκαν...Χάνουνε τον καιρός τους με δημαγωγία, αντιδράσεις, δηλώσεις και μανούβρες της εποχής του Δεληγιάννη, ενώ τα πράγματα περιπλέκονται με μίαν απολύτως σύγχρονη επιτάχυνση, ο χρόνος τρέχει ροκανίζοντας τα ποδάρια της χώρας και το γκονγκ της ιστορίας να κτυπάει το απόλυτο μηδέν.

Είναι δράμα να σκέπτεται κανείς αυτήν την τραγωδία που ζούμε δημιουργούν 

πέντε δέκα παλιόπαιδα του κομματικού σωλήνα, 

πέντε δέκα γόνοι της κομματικής ολιγαρχίας με μεγάλα ονόματα και άδεια κεφάλια , 

πέντε δέκα εργατοπατέρες, 

πέντε δέκα ανεπάγγελτοι, 

πέντε δέκα άεργοι, 

πέντε δέκα προιόντα της Madison Avenue που πλασάρουν στον λαό τα κανάλια των μπετατζήδων της ενημέρωσης, 

πέντε δέκα καραγκιόζηδες με ipad που δεν θα ήταν άξιοι να πουλούν μήτε στραγάλια στο Ζάπειο. 

πέντε δέκα ανιστόρητοι ασεβείς που τα πτυχία τους δεν αξίζουν ούτε για αφίσσες στα Εξάρχεια

πέντε δέκα ρέκτες οικονομολόγοι που για 40 χρόνια δέν είχαν δεί την καταστροφή της χώρας και τώρα βλέπουν

πέντε δέκα υποταγμένοι στα συμφέροντα του αμερικανοσιωνισμού

Αυτές οι πολιτικές χαλκομανίες κάτω απο το πανό του “συνταγματικού τόξου” επιμένουν να θέλουν να διακυβερνήσουν τις τύχες της Ελλάδας μόνο και μόνο επειδή θα άρπαξουν κάποια στιγμή, όταν οι δημοσκοπήσεις φανερές και μυστικές θα είναι ευνοικές, την ψήφο των Ελλήνων με την καλοπληρωμένη πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ(ξαπάτησης), υποσχόμενοι τα πάντα. 

Οι άνθρωποι του “συνταγματικού τόξου” είναι ανίκανοι να πάν μπροστά - ενώ το λαχταρούν - αν δεν αποκτήσουν απόλυτη κι ανεξέλεγκτη εξουσία, γιατί μόνο να εξουσιάζουν είναι ικανοί.