ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΨΕΥΤΟΔΕΞΙΑΣ ΝΔ!

ΕΚΘΕΣΗ Κ. ΤΣΑΤΣΟΥ 

ΑΠΟ ΤΟ 1975… 

Μια έκθεση-ντοκουμέντο για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα το 1975, του τότε προέδρου της δημοκρατίας Κων/νου Τσάτσου, ήρθε στο φως της δημοσιότητος, από την φυλλάδα των Ιών, που παρουσίασε τον Τσάτσο ως «κομματάρχη» – λες και οι υπόλοιποι πρόεδροι ήσαν καλύτεροι…

Η έκθεση του Τσάτσου δικαιώνει απολύτως αυτό που φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια εμείς οι εθνικιστές, ότι η κυριαρχία της αντεθνικής και αντιλαϊκής αριστεράς σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής, άρχισε το 1974, με την ανοχή της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας –και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με μόνη αντίπαλο την Χρυσή Αυγή. Ιδού τα βασικότερα σημεία της έκθεσης, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:

«… Οι Ανώτατες Σχολές μας είναι γεμάτες από τέτοιους δημαγωγούς, που υπό την κάλυψιν της επιστήμης και με το κύρος της, εμφυσούν εις τους νέους τις κομματικές κατευθύνσεις που θέλουν.

Πολλές έδρες των νομικών και οικονομικών επιστημών είναι άμβωνες προπαγάνδας αριστερισμού πάσης φύσεως.

Αλλά δεν γίνεται μόνο αυτό. Οι αριστεροί καθηγηταί με την μασωνική αλληλεγγύη και την μαχητικότητά τους κατορθώνουν να πληρώσουν όλες τις κενές έδρες (και είναι πολλές) με ομοϊδεάτες τους.

Έτσι τώρα η Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών, άλλοτε προπύργιο των πιο αφορήτων αντιδραστικών τάσεων, με γοργό ρυθμό μετασχηματίζεται σε Σχολή όπου θα επικρατούν οι αριστερίζοντες, όπως συμβαίνει άλλωστε με την Φιλοσοφική και την Νομική Σχολή Θεσ/νίκης που έχουν ήδη καταντήσει εξαρτήματα του Συγκροτήματος Λαμπράκη.

Έτσι οι κ. καθηγηταί και όταν εκλέγουν νέους συναδέλφους ή επιμελητάς ή βοηθούς και όταν διδάσκουν, δρουν ανεξέλεγκτα πολιτικώς και γίνονται οι σημαιοφόροι των αριστεριζόντων φοιτητών.

Υποστηρίζεται ότι ο αριστερισμός αυτός στα Πανεπιστήμια είναι μπόρα που θα περάση, όπως πέρασε σε πολλές άλλες χώρες.

Δεν συμφωνώ. Είμαστε ένας τόπος υπανάπτυκτος. Οι νέοι μας είναι κάτι μεταξύ Αγκόλας και Αγγλίας.

Ο αριστερισμός αυτός -ο ασαφής, ο επαναστατικός, ο σχεδόν αναρχικός, στον χώρο της νεολαίας ριζώνει. Και χωρίς μια συστηματική και προσεκτική αλλά και επίμονη αντίδραση θα ριζώση περισσότερο.

Και τότε για να ξερριζωθή θα περάσουν χρόνια. Σε τέτοια δε μακρά χρονικά περιθώρια δεν αντέχει η Ελλάς και πάντως δεν αντέχει η Δημοκρατία της…

Συμπέρασμα. Στο κύκλωμα καθηγηταί-φοιτηταί υπάρχει μια επικίνδυνη πληγή -όχι περαστική-.

Για την επούλωσή της πρέπει 

Να τονωθή το φρόνημα των μη αριστερών καθηγητών. Και προς τούτο πρέπει να αισθανθούν ασφαλείς. Τώρα φοβούνται. 

Οι μέχρι τούδε διωγμοί, αλλά και οι συνεχιζόμενες παραχωρήσεις στους ταραχοποιούς φοιτητάς συντηρούν αυτό το φόβο. Δυστυχώς οι πολλοί καθηγηταί είναι δειλοί και ευτελείς.

Όπως προσκύνησαν τον Παττακό, τώρα προσκυνούν τον ινστρούχτορα φοιτητή, που τους κανονίζει ακόμη και τα προγράμματα εργασίας (φροντιστηρίων, ασκήσεων, εξετάσεων).

Να τους κάνωμε καλλίτερους δεν μπορούμε. Τουλάχιστον να τους εμπνεύσωμε λίγη αυτοπεποίθηση και να τους προστατεύσωμε από τις ταπεινώσεις στις οποίες τους υποβάλλουν οι κατώτεροί τους (βοηθοί και φοιτηταί).

Πρέπει να δουλέψη άφοβα το Πειθαρχικό Συμβούλιο εναντίον των φοιτητών.

Πρέπει να προστατευθούν οι καθηγηταί τους οποίους μποϋκοτάρουν οι φοιτηταί, χωρίς όμως επέμβαση της Αστυνομίας.

Οι λογοτέχνες και καλλιτέχνες

Οι μη αριστερίζοντες που αποτελούν την μειοψηφία δεν είναι τόσο λίγοι όσο φαίνονται.

Αυτοί και όταν δεν έχουν εξαρτήσεις από το αριστερό «κατεστημένο», πάντως θέλουν πλάτες και κυρίως τρόπους προβολής του έργου των.

Όλα τα μέσα επικοινωνίας (Τηλεόραση, Ραδιόφωνο και προ παντός σχεδόν όλος ο Τύπος) προβάλλουν τα έργα των αριστερών.

Οι άσημοι αριστεροί με την συνεχή προπαγάνδα γίνονται διάσημοι. Αναγκάζονται λοιπόν, όσοι δεν έχουν γερή σπονδυλική στήλη, να κάνουν τους αριστερούς για να προβληθή το έργο τους (να παιχθή στο θέατρο, να δημοσιευθή, να κριθή ευμενώς).

Την αποφασιστική δύναμη σε αυτόν τον τομέα έχει το «Συγκρότημα». Καμμία άλλη εφημερίς ή περιοδικό δεν έχουν το κύρος να υψώσουν ή να κατεβάσουν ένα έργο όσο το «Βήμα».

Η Καθημερινή στον πνευματικό τομέα (αφήστε τον πολιτικό) είναι ανύπαρκτη. Περιττό να μηλήσω για «Βραδυνή».

Το 80% των Βιβλιοπωλείων διευθύνονται από αριστερούς. Και όταν πουλούν [μη] αριστερά βιβλία δεν τα προβάλλουν στις προθήκες. Σχεδόν τα κρύβουν.

Πολλά βιβλιοπωλεία γύρω από το Παν/μιο (τα θεωρούμενα φοιτητικά βιβλιοπωλεία) διαθέτουν κατά τα 90% αριστερά βιβλία.

Σωρηδόν μεταφράζονται αριστερά βιβλία και με αυτά τρέφονται οι νέοι.

Αφήνω ότι οι Τράπεζες δίνουν διαφημίσεις κυρίως στα αριστερά περιοδικά.

Ο διευθύνων τις δημόσιες σχέσεις στην Εθνική Τράπεζα και σε όλα τα παρακλάδια της είναι σαρξ εκ σαρκός του Βήματος.

Αντιθέτως το καλλίτερο ανωτέρου επιπέδου περιοδικό που κυκλοφορεί από 5 ετών στην Ελλάδα ζη από ψιχία, ενώ θα μπορούσε να γίνη το βασικό όργανο αντιστάσεως κατά του αριστερισμού.

Στην Ακαδημία η λογοτεχνία αντιπροσωπεύεται από 4 άχρηστα πρόσωπα.

Η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση διευθύνεται μεν από κατάλληλα πρόσωπα, αλλά όλο το σώμα των μέσων υπαλλήλων είναι κατά μεγάλη πλειοψηφία αριστερίζοντες.

Και μόνον αν επί κεφαλής έμπαινε κάποιος με γερή γροθιά θα τους περιώριζε· και θα τους εμπόδιζε να υποστηρίζουν υπούλως τους αριστερούς των φίλους.

Σε αυτούς άλλωστε τους μέσους υπαλλήλους οφείλονται α) τα εκάστοτε εμφανιζόμενα παρατράγουδα β) και η μη υιοθέτηση εκπομπών που δεν είναι αρεστές στους αριστερίζοντες.

Έτσι και στον Τύπο και στα άλλα μέσα Επικοινωνίας επικρατέστεροι είναι οι Αριστεροί.

Και ο περίφημος Ελληνικός Μήνας του Λονδίνου υπήρξε ένα άλλο μέσον προβολής των αριστερών διανοουμένων και καλλιτεχνών, με την διαφανή κάλυψη μερικών καθιερωμένων ονομάτων (Γκίκας, Τσαρούχης κ.λπ.) για να μην είναι κραυγαλέα αλλά απλώς επιτήδεια η προπαγάνδα.

Συμπέρασμα. Χωρίς επ’ ελάχιστον να παραβιασθή η ελευθερία της εκφράσεως, θα έπρεπε η πολιτεία, κατά περίπτωσιν, να τονώση τον μη αριστερό πνευματικό κόσμο.

Ο Τύπος

Ο Τύπος δεν είναι μόνον κατά πλειοψηφίαν αριστερός. Είναι και άθλιος.

Το Βήμα -η πιο σημαντική εφημερίδα- κάνει την τελειότερη και αποτελεσματικώτερη προπαγάνδα της άκρας αριστεράς, με έναν επιτηδειότατο ταρτουφισμό.

Είναι ύστερα από τον Κων. Καραμανλή η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στον τόπο μας.

Αυτό συντηρεί την ΕΚ-Ν.Δ. Αν έλιπε αυτό, η ΕΚ-Ν.Δ. θα διχαζόταν και θα διελύετο. Αυτό την διευθύνει. Δεν διευθύνεται από τον ιδιοκτήτη της.

Αυτός διαισθάνεται ότι τον συμφέρει να κατευθύνεται εκεί όπου τον παν οι αριστερίζοντες συνεργάτες και συντάκτες του.

Αποτελεί μοναδική εξαίρεση στην ιστορία των Δημοκρατιών μια εφημερίδα να εξουσιάζει ένα κόμμα.

Σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο δεν υπάρχει θεραπεία.

Το Βήμα εμπορεύεται τον αριστερισμό, αδιαφορώντας αν τελικά θα οδηγήση τον τόπο στο χάος ή και στη δικτατορία.

Κατά την διάρκεια της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος, τότε που το έδαφος ήταν παρθένο κατέλαβαν πλείστας θέσεις-κλειδιά άνθρωποι όχι του Κέντρου αλλά και της Αριστεράς (αφού άλλωστε οι κεντρώοι δεν κάνουν παρά να υποστηρίζουν ανθρώπους της αριστεράς).

Στα υπουργεία από όπου πέρασαν υπουργοί του Κέντρου ένα μέρος του υπαλληλικού προσωπικού είναι αντικυβερνητικό.

Εξυπηρετούνται κυρίως οι βουλευταί της αντιπολιτεύσεως, χωρίς οι Υπουργοί να το αντιλαμβάνωνται.

Σε διάφορα εξηρτημένα ιδρύματα (νοσοκομεία – ορφανοτροφεία – Ταμεία κ.λπ.) οι διοικήσεις είναι αριστερίζουσες.

Τελευταία ανανεώθησαν οι θητείες μεγάλων Νομικών προσώπων Δ.Δ. και έμειναν πάλι τα πρόσωπα που εξυπηρετούν την αντιπολίτευση.

Εκεί όπου το κακό προχώρησε περισσότερο είναι στην Παιδεία.

Ημιμορφωμένοι όπως είναι οι περισσότεροι διδάσκαλοι και καθηγηταί και υπό την πίεση των βιωτικών των αναγκών και με το δέλεαρ των υποσχέσεων της αντιπολιτεύσεως, που παρουσιάζεται αλληλέγγυος σε κάθε απεργία τους, έχουν γίνει κατά πλειοψηφίαν αριστερίζοντες και μεταδίδουν αυτές τις ιδέες στα παιδιά.

Αντίοχος

Η ΝΔ, έχει στερήσει από τον εαυτό της την δυνατότητα να οδηγήσει την χώρα. Παίζει ρόλο διακοσμητικό του πολιτικού σκηνικού, άκρως παθητικό. Κυριαρχείται από ανθρώπους με αποξεραμένους τους γεννητικούς αδένες της δράσης χωρίς ιδεολογία και πιστεύω. Όσα χρόνια κυβέρνησε δεν είχε κατορθώσει να ψελλίσει ούτε απόπειρα κριτικού λόγου και έγκυρης αντίστασης στην ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς. 

Σήμερα, κυριαρχούμενη από βαθιά συμπλέγματα μειονεξίας περιφέρεται στην πολιτική σκηνή σαν ηττοπαθής Λευκορώσος χωρίς πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική εκδοχή, άλλη οπτική.

Το κόμμα της ΝΔ είναι πολιτικά και κοινωνικά ανύπαρκτο, γιατί έχει κυριολεκτικά απορροφηθεί από την κυρίαρχη μόδα του αριστερισμού. 

Πανικοβάλλεται, κυριολεκτικά τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί "ελληνοκεντρική", "εθνικιστική", "αντιδραστική". 

Τα στελέχη της τρέχουν να υιοθετήσουν τη γλώσσα, τα κριτήρια, τις αξιολογήσεις της νεοταξίτικης αριστεράς. Όλο αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα ΝΔ δεν έχει τίποτα δικό της να αντιτάξει στον ιδεολογικό μονόδρομο της κατεστημένης "προοδευτικής" ασυδοσίας γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα, το πνευματικό της κενό είναι ολοφάνερο.

Η πολιτική σήμερα μας προσφέρει το καταπληκτικό θέαμα μιας δεξιάς που δεν μπορεί να αυτοδιακηρυχθεί δεξιά χωρίς να κατηγορηθεί για "φασισμό" και μιάς αριστεράς που μπορεί, οποιαδήποτε στιγμή να αυτοαποκαλείται"σοσιαλιστική, κομμουνιστική, μαρξιστική", ισχυριζόμενη ότι τα δόγματα της δεν έχουν καμία σχέση με τον Λένιν,τον Στάλιν, τον Μάο ή τον Πολ Ποτ, τις σφαγές του Δεκέμβρη 44, Μελιγαλα. 

Αλλά αν οι οπαδοί των διαφόρων παραλλαγών της αριστεράς δεν αισθάνονται εκτεθειμένοι από τα Δεκεμβριανα του 44 και του 2008, τα πειθήνια 45αρια της 17Ν, τους δολοφονημένους της Marfin, το αρχιπέλαγος των Γκούλαγκ και τα Killing Fields, δεν βλέπω τον λόγο γιατί η σύγχρονη δεξιά, που απωθεί κάθε ολοκληρωτικό πειρασμό, πρέπει να αισθάνεται ένοχη, ή να δικαιολογείται. 

Μπροστά σ' αυτήν την αξιοθαύμαστη αναίδεια των οπαδών ενός δόγματος, στο όνομα του οποίου εσφαγησαν εκατομμύρια άνθρωποι, και στραγγίστηκαν ψυχές, στην αναίδεια των υμνητών του πατερούλη Στάλιν που "σκύβει και φυσάει την φωτιά σου ν' ανάψει" ή του "ο Στάλιν ζεί" και που παρ' όλα αυτά εμφανίζονται με ένα τριαντάφυλλο στο πέτο, ένα ρόπαλο στον ώμο, ώς υπερασπιστές της ελευθερίας, ο Χρυσαυγίτης απαντάει με ένα μεγάλο γέλιο και συνεχίζει την αγωνιστική του πορεία.

Το σάπιο πολιτικό σύστημα με αιχμή του δόρατος τις «αριστερές ιδεοληψίες» αποδόμησε το έθνος,αργά σταθερά και μεθοδικά προς ωφελός του. Η αριστερόστροφη μαφιόζικη πολιτική ελιτ, με συμμάχους την διεθνιστική και μιμητική αστική τάξη, τα ΜΜΕ και την ανθελληνική αριστερά σάπισε το μυαλό του λαού ώστε να νεκρώση την κριτική του σκέψη, κατέστρεψε την παιδεία, αποβιομηχανοποίησε την χώρα, διέλυσε τα εθνικά χαρακτηριστικά ώστε να μοιώσει τις αντιστάσεις του έθνους. Ο λαός είναι κατά 100% υπευθυνος για την κατάντια του αφού τους το επέτρεψε. 

Στην Ελλάδα σήμερα, σε μία εποχή που όλος ο κόσμος προτιμάει να αυτοδιακηρύσσεται στ' αριστερά, ή σχεδόν, το να είναι κανείς Χρυσαυγίτης είναι ακόμη ο καλύτερος τρόπος να είναι αγωνιστής. 

Χρυσή Αυγή είναι ηρωισμός, ετοιμότητα για την θυσία.

Χρυσή Αυγή: Το μεγάλο τους πρόβλημα! - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Γιατί δεν θέλει η Ν.Δ. την συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ; 

Για να μη γίνει αξιωματική αντιπολίτευση η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Με αφορμή τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει νέο εκλογικό νόμο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί έδωσαν συνεντεύξεις στους τηλεοπτικούς σταθμούς των “νταβατζήδων” και αναφέρθηκαν στο ζήτημα. 

Από όλη αυτή την διαδικασία αποκλεισμένη φυσικά η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, παρ’ όλο το γεγονός ότι είναι η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας. Ωραία δημοκρατία…

Σε ερώτηση, λοιπόν, σχετικά με το πολιτικό μέλλον αυτού του τόπου ετέθη στον Κυριάκο Μητσοτάκη το ερώτημα εάν αποκλείει την συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος λέει συνεχώς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταστρέφει την Ελλάδα, τι απάντησε για το ενδεχόμενο συγκυβερνήσεως; 

Απήντησε ότι το πρόβλημά του δεν είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ,...

αλλά κάτι άλλο… 

Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο σχετικό ερώτημα είχε ωε εξής: 

«Η απλή αναλογική δημιουργεί πολλά περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει. Ο μεγάλος συνασπισμός έχει και ένα τεράστιο μειονέκτημα. Κάνει την Χρυσή Αυγή αξιωματική αντιπολίτευση».

Το πρόβλημά τους λοιπόν και δεν το κρύβουν είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και είναι απλό γιατί είναι το μόνο κόμμα που παραμένει σταθερά και υπερήφανα εκτός του πολιτικού κατεστημένου που κατέστρεψε την Πατρίδα μας. 

Ανάλογη δήλωση με τον πρόεδρο της Ν.Δ. έκανε και η Γεννήματα του ΠΑΣΟΚ, η οποία είπε ότι δεν μπορεί να γίνει ρυθμιστής της πολιτικής ζωής η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Εις ενίσχυσιν τώρα του Κυριάκου Μητσοτάκη ήλθε και ο πολιτικός του σύμβουλος Θεοδωρικάκος, πρώην Γραμματέας της ΚΝΕ, ο οποίος έδωσε συνέντευξη στον ιστότοπο news247, στην οποία είπε και αυτός ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι η ενίσχυση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ! 

Σας παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: 

“Η απλή αναλογική με τους υπάρχοντες η παρομοίους συσχετισμούς θα οδηγήσει στην συνεργασία των δύο πρώτων κομμάτων. Με τα σημερινά δεδομένα αυτό σημαίνει κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το ΣΥΡΙΖΑ… Σε αυτή την περίπτωση θα υπάρξουν συνθήκες περαιτέρω ενίσχυσης της Χρυσής Αυγής κι αυτό δεν πρέπει να γίνει… Η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη απευθύνεται στο Περιστέρι, στην Ελευσίνα, στη Δραπετσώνα, στους ανέργους, στους νέους, τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους, στη μεσαία τάξη”.

Από δημοσκόπος μάγος θέλει να γίνει ο “σύντροφος” Θεοδωρικάκος γιατί μόνον ένας μάγος θα μπορούσε να πείσει τους πολίτες σε Περιστέρι, Ελευσίνα και Δραπετσώνα, τους άνεργους και τους νέους ότι τους αντιπροσωπεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης! Είναι κάπως δύσκολο να παρουσιάζεις σαν… παιδί του λαού έναν πολιτικό σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Είπε όμως και κάτι άλλο, κάνοντας προφανώς black humor. Δήλωσε: “Εκείνοι που ζουν στην Πολιτεία δε νομίζω ότι έχουν ανάγκη τον Κυριάκο. Τα βρίσκουν μια χαρά και με την σημερινή κυβέρνηση…”.

Απαντώντας στην τελευταία του σκέψη, του παραθέτουμε το εκλογικό αποτέλεσμα των ψηφοφόρων του δημοτικού διαμερίσματος Εκάλης: Ν.Δ. 69,68% 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 1,98%!

Από το αποτέλεσμα αυτό φαίνεται πολύ καλά ότι αυτοί που ζουν στην Πολιτεία τα έχουν βρει προ πολλού με τον Κυριάκο και το κόμμα του…

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου  

Χρυσή Αυγή

Επηρεάζοντας το Αμερικανικό Κονγκρέσο

Ισραηλινό Λόμπι

Ακρογωνιαίος λίθος της αποτελεσματικής δράσης του Ισραηλινού Λόμπι είναι ηεπιρροή του στο Κονγκρέσο, όπου το Ισραήλ, ουσιαστικά, βρίσκεται στο απυρόβλητο. 

Τούτο είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, δεδομένου ότι στο Κονγκρέσο σπανιότατα επικρατεί πλήρης ομοφωνία. 

Εντούτοις, όταν πρόκειται για το Ισραήλ, παύουν oι διχογνωμίες και οι – τυχόν -πιθανοί επικριτές σιωπούν. 

Ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι ορισμένα σημαίνοντα μέλη του Κονγκρέσου είναι Χριστιανοί Σιωνιστές, όπως ο Ντικ Άρμεϋ, που τον Σεπτέμβριο του 2002 δήλωσε:

«Πρώτη προτεραιότητά μου στην εξωτερική πολιτική είναι η προστασία του Ισραήλ». 

Λογικά θα περιμέναμε, πρώτη προτεραιότητα των μελών του Κονγκρέσου να είναι η «προστασία των ΗΠΑ». Επίσης, υπάρχουν αρκετοί Εβραίοι γερουσιαστές και μέλη του Κονγκρέσου που εργάζονται για να διασφαλίσουν την υποστήριξη των συμφερόντων του Ισραήλ από τις ΗΠΑ.

Μια άλλη πηγή της δύναμης του Λόμπι είναι η αξιοποίηση του φιλοϊσραηλινού διοικητικού προσωπικού του Κονγκρέσου. 

Όπως ομολόγησε ο Μόρις Αμιτάϋ, πρώην επικεφαλής της ΑΙΡΑC (Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων), «υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι εκεί πάνω», στον Λόφο του Καπιτωλίου, «που τυχαίνει να είναι Εβραίοι, και που είναι πρόθυμοι ... να εξετάσουν ορισμένα ζητήματα από τη σκοπιά της εβραϊκότητάς τους ... 

...Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις πάνω σ’αυτά τα ζητήματα για λογαριασμό των γερουσιαστών... Μπορείς να καταφέρεις πάρα πολλά, ακόμη και σε επίπεδο προσωπικού του Καπιτωλίου».

Η ίδια η ΑΙΡΑC, όμως, αποτελεί τον πυρήνα της επιρροής του Λόμπι στο Κονγκρέσο. Η επιτυχία της έγκειται στη δυνατότητά της να ανταμείβει τους νομοθέτες και τους υποψηφίους για το Κονγκρέσο που υποστηρίζουν τις απόψεις της, και να τιμωρεί όσους τις αμφισβητούν. 

Το χρήμα παίζει αποφασιστικό ρόλο στις αμερικανικές εκλογές (όπως μας υπενθύμισε το σκάνδαλο με τις ύποπτες δοσοληψίες του λομπίστα Τζακ Αμπράμοφ), και η ΑΙΡΑC φροντίζει ώστε οι φίλοι της να δέχονται ισχυρή οικονομική στήριξη από τις πολλές φιλοϊσραηλινές επιτροπές πολιτικής δράσης. 

Οποιοσδήποτε θεωρηθεί εχθρικά διακείμενος προς το Ισραήλ, μπορεί να είναι βέβαιος ότι η ΑΙΡΑC θα διοχετεύσει χρήματα για την προεκλογική καμπάνια του αντιπάλου του. 

Επίσης οργανώνει εκστρατείες αποστολής επιστολών και «ενθαρρύνει» τους συντάκτες των εφημερίδων να υποστηρίζουν φιλοϊσραηλινούς υποψηφίους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία για την αποτελεσματικότητα αυτής της τακτικής. 

Ιδού ένα παράδειγμα: στις εκλογές του 1984, η ΑΙΡΑC βοήθησε να ηττηθεί ο Γερουσιαστής Τσαρλς Πέρσυ από το Ιλλινόις, ο οποίος, σύμφωνα με μια εξέχουσα προσωπικότητα του Λόμπι, «είχε επιδείξει έλλειψη ευαισθησίας, ακόμη και εχθρότητα, για τις ανησυχίες μας». Ο Τόμας Ντάιν, επικεφαλής της ΑΙΡΑC την εποχή εκείνη, εξήγησε τι συνέβη: 

«Όλοι οι Εβραίοι της Αμερικής, από την ανατολική ως την δυτική ακτή, συσπειρώθηκαν για να διώξουν τον Πέρσυ. Και οι Αμερικανοί πολιτικοί - όσοι κατέχουν πολιτικές θέσεις τώρα και όσοι έχουν φιλοδοξίες για το μέλλον - έλαβαν το μήνυμα»

Η επιρροή της ΑΙΡΑC στο Καπιτώλιο πάει ακόμη πιο μακριά. Σύμφωνα με τον Ντάγκλας Μπλούμφιλντ, (φώτο), πρώην στέλεχος της ΑΙΡΑC, «είναι πολύ συνηθισμένο, τα μέλη του Κονγκρέσου και οι υπάλληλοί τους να απευθύνονται πρώτα στην ΑΙΡΑC όταν χρειάζονται πληροφορίες, προτού καν επισκεφθούν την Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου, την Υπηρεσία Έρευνας του Κονγκρέσου, μέλη επιτροπών ή ειδήμονες της κυβέρνησης». 

Και το πιο σημαντικό: σημειώνει ότι η ΑΙΡΑC «καλείται συχνά να προετοιμάσει πολιτικές ομιλίες, να συμβάλει στην παρασκευή νομοσχεδίων, να προσφέρει συμβουλές σε θέματα τακτικής, να διεξαγάγει έρευνες, να συγκεντρώσει σπόνσορες, να μαζέψει ψήφους».

Εν κατακλείδι: η ΑΙΡΑC, ένας de facto πράκτορας, μιας ξένης κυβέρνησης, κρατάει το Κονγκρέσο σε μια μέγγενη, με αποτέλεσμα η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ να μην συζητιέται στο Κονγκρέσο, παρά το γεγονός ότι αυτή ακριβώς η πολιτική έχει σοβαρές συνέπειες για όλη την υφήλιο. 

Με άλλα λόγια, ένας από τους τρεις κύριους θεσμούς (της αμερικάνικης) εξουσίας είναι απόλυτα ταγμένος στην υποστήριξη του Ισραήλ. 

Όπως δήλωσε ένας Δημοκρατικός πρώην Γερουσιαστής, ο Έρνεστ Χόλινγκς, στο τέλος της θητείας του: «Δεν μπορείς εδώ πέρα να έχεις άλλη πολιτική για το Ισραήλ, διαφορετική από αυτήν που σου υπαγορεύει η ΑΙΡΑC». Ή, όπως είπε κάποτε ο Αριέλ Σαρόν μπροστά σε αμερικανικό κοινό: «Όταν οι άνθρωποι με ρωτούν πώς μπορούν να βοηθήσουν το Ισραήλ, απαντώ: “Βοηθήστε την ΑΙΡΑC”».

Από το πολύκροτο βιβλίο των John Mearsheimer και Stephen Walt, “Το Ισραηλινό Λόμπι και η Πολιτική των ΗΠΑ”, εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ.

Αναρτήθηκε από SkyWatcher 

ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ: ΜΟΝΟ Ο ΣΑΝΤΑΜ ΧΟΥΣΕΙΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Προκάλεσε -και πάλι!- την οργή του συστήματος της «πολιτικής ορθότητας» ο πατριώτης υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με τις μεγάλες αλήθειες που είπε.

Μιλώντας, λοιπόν, σε εκδήλωση υποστηρικτών του, είπε τα εξής: 

«Ο Σαντάμ Χουσεΐν ήταν κακός άνθρωπος. Σωστά; Ήταν κακός, πραγματικά κακός. Αλλά ξέρετε τι έκανε πολύ καλά; Σκότωσε τρομοκράτες. Αυτό το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Δεν τους διάβασε τα δικαιώματά τους, δεν συζήτησαν. Ήταν τρομοκράτες και αυτό ήταν το τέλος». Το κοινό του Τραμπ γέλασε με τις δηλώσεις του, ενώ ο ίδιος συμπλήρωσε πως: «Σήμερα, το Ιράκ είναι σαν το Χάρβαρντ της τρομοκρατίας. Αν θέλεις να γίνεις τρομοκράτης, πας στο Ιράκ. Είναι σαν το Χάρβαρντ. Σωστά; Είναι λυπηρό».

Υπενθυμίζουμε, πως ο Τραμπ είχε υποστηρίξει τον περασμένο Οκτώβριο, πως ο κόσμος θα ήταν 100% καλύτερος αν ηγέτες σαν τον Χουσεΐν ή τον Καντάφι βρίσκονταν ακόμα στην εξουσία.

Και βέβαια, μετά τις νέες του δηλώσεις, λύσσαξε το κατεστημένο και του επιτέθηκαν κάποιοι ακόμα και μέσα από το κόμμα του. 

Δεν πειράζει! 

Θα το συνηθίσουν!

ΛΕΠΕΝ: ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΘΑ ΨΗΦΙΖΑ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΕΙΡΙΟ ΤΩΝ ΛΟΜΠΙ

Συνέντευξη στο γαλλικό περιοδικό Valeurs Actuelles έδωσε η ηγέτης του Front National, Μαρίν Λεπέν και όταν ρωτήθηκε για τις επικείμενες αμερικανικές εκλογές, απήντησε ως εξής:

«Αν ήμουν Αμερικανίδα 

θα ψήφιζα τον Τραμπ. 

Στην πραγματικότητα δεν θα ψήφιζα κανέναν αλλά ανάμεσα στην Χίλαρι και τον Τραμπ είναι σαφές ότι θα επέλεγα τον Ντόναλντ Τραμπ. 

Αυτό που κάνει τον Τραμπ πιο θελκτικό στους Αμερικανούς είναι ότι αυτός είναι ένας άνθρωπος ελεύθερος από τη Wall Street, από τις αγορές και από τα χρηματοπιστωτικά λόμπι τα οποία προέρχονται ακόμα και από το δικό του κόμμα».

Ο κόσμος χρειάζεται μια τόσο ισχυρή χώρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και εμείς τη χρειαζόμαστε… Όμως δεν χρειαζόμαστε να επεμβαίνει διαρκώς στις υποθέσεις μας, να μας λέει πώς να ζούμε. 

Έχω πει ότι ο Τραμπ είναι φανταχτερός. 

Είναι, δεν είναι; 

Με βάση τα σχόλια του Τραμπ, ο αμερικανός υποψήφιος υποστηρίζει την πλήρη αποκατάσταση των αμερικανο-ρωσικών σχέσεων. 

Τι κακό έχει αυτό;».

ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: «H Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε»

Δεν είναι οικονομικός παράδεισος η Ε.Ε. ούτε η Ιθάκη των λαών το ευρώ - Ο ευρωσκεπτικισμός γιγαντώνεται στην Ευρώπη, η Ε.Ε. και το ευρώ έχουν αποτύχει

- Ιστορική η απόφαση της Βρετανίας να γυρίσει την πλάτη στην ΕΕ. Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι η δεύτερη οικονομία της Ευρώπης, η Βρετανία, είπε όχι στην ΕΕ;

Ν.Γ.Μιχαλολιάκος: 

Πρωτίστως χαιρετίζουμε το Brexit. Παρά την προπαγάνδα τρόμου, παρά τις στημένες δημοσκοπήσεις, παρά τις απειλές και την τρομολαγνεία, τι συνέβη στην Βρετανία; Είπε ΟΧΙ με διαφορά στην Ε.Ε. και τι συνέβη; Οι τιμές των ομολόγων αυξήθηκαν, η Βρετανία δανείζεται φθηνότερα μετά το Brexit παρά προ του Brexit και το χρηματιστήριο κάλυψε τις αρχικές ζημίες. Οι βρετανοί είπαν όχι στην τοκογλυφία των Βρυξελλών. Το Brexit δεν ήταν μια αντίδραση, είναι δομικό στοιχείο των λαών που λένε «ΟΧΙ» στην λάθος πορεία της Ευρώπης. 

Για την ιστορία, να αναφέρω ότι όλα τα δημοψηφίσματα που έγιναν στην Ευρώπη, ήταν κατά της ΕΕ: Στην Βρετανία είπαν όχι στην ΕΕ. 

Στην Γαλλία είπαν όχι στο ευρωσύνταγμα. Στην Ολλανδία παρομοίως. Στην Ελλάδα οι πολίτες είπαν όχι στο πρόγραμμα Γιούνκερ στο μνημόνιο λιτότητας. Όποιο δημοψήφισμα και αν έγινε στην Ευρώπη, ηττήθηκε η ενωμένη Ευρώπη. 

Αυτό δεν προβληματίζει κανένα;

- Πού αποδίδετε τον ευρωσκεπτικισμό;

Η ΕΕ έχει αποτύχει. Έχει αποτύχει η οικονομία και το νόμισμα. Ποιοι αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή την ΕΕ; Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών και όχι οι λαοί. Οι λαοί είδαν την σημαίνει ενωμένη Ευρώπη και δεν τους αρέσει…

- Η Ελλάδα δεν είναι Βρετανία. Η Βρετανία έχει εθνικό νόμισμα και εθνική παραγωγή. Υπάρχει μέλλον της Ελλάδος εκτός ευρώ;

Η Ελλάδα όντως δεν έχει εθνική παραγωγή, αλλά είχε εθνική παραγωγή, βιομηχανία, αγροτικό τομέα, είχε βιομηχανικά προϊόντα. Ολα κατέρρευσαν. 

Αν η Ελλάδα είχε εθνικό νόμισμα και εθνική παραγωγή, οι πολίτες αυτής της χώρας θα ευημερούσαν σε σχέση με την μιζέρια της λιτότητας. Όμως η Ελλάδα τώρα δεν μπορεί να είναι αυτάρκης και να διαθέτει εθνικό νόμισμα. 

Έτσι για την ώρα θα πρέπει η παραμονή της Ελλάδος στο ευρώ να πραγματοποιηθεί με όρους που η Ελλάδα θα προτείνει. Δεν είναι ο οικονομικός παράδεισος η ευρωζώνη ούτε η Ιθάκη των λαών το ευρώ.

- Η δεύτερη αξιολόγηση περιγράφεται ως Γολγοθάς για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θα περάσει αυτόν τον πολιτικό σκόπελο;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ηττηθεί ιδεολογικά και πολιτικά. 

Εγκλωβίστηκε στα μνημόνια και για να επιβιώσει πολιτικά δίνει μάχη με την ΝΔ για το ποιο κόμμα είναι περισσότερο μνημονιακό. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπουλάει δημόσια περιουσία όπως ο ΟΛΠ, και ξέρετε με ποια συμφωνία, να συμμετέχει στο 3,5% των κερδών. Αυτό δεν ονομάζεται οικονομική επιτυχία αλλά παταγώδης αποτυχία. 

Από την άλλη πλευρά η ΝΔ έχει στηρίξει πλήρως τα μνημόνια και προπαγανδίζει ότι μάχεται κατά του ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη αντέχει γιατί έχει απέναντί του μια ΝΔ που μνημονιακά ταυτίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως μπορώ να προβλέψω ότι ο πολιτικός χρόνος κυλάει υπέρ της Χρυσής Αυγής. Τα υπόλοιπα κόμματα «δουλεύουν» για την Χρυσή Αυγή.

- Μέχρι τώρα η Χρυσή Αυγή δεν έχει πάρει θέσει για την απλή αναλογική. Ποια είναι η θέση σας;

Θα μου επιτρέψετε να πω ότι την θέση της Χρυσής Αυγής θα την παρουσιάσω στην Βουλή όταν θα έρθει η κατάλληλη στιγμή. Πάντως κανείς μέχρι τώρα δεν μας έχει ζητήσει την άποψή μας, παρ΄ ότι είμαστε το τρίτο κόμμα στην ελληνική βουλή και θα είμαστε το τρίτο κόμμα με αυξημένα ποσοστά, όπως αποδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις. Πολλοί προπαγανδίζουν ότι με απλή αναλογική θα έχουμε ακυβερνησία. Τώρα που έχουμε κυβέρνηση, αισθάνεται κανείς πολίτης υπερήφανος για την δραματική πορεία της Ελλάδος; 

Οι πολίτες συγκλονίστηκαν από την σταθερότητα!

Η πολιτική σταθερότητα έφερε την κατάρρευση του χρηματιστηρίου. 

Η πολιτική σταθερότητα έφερε το οικονομικό χάος του 2004. 

Η πολιτική σταθερότητα έφερε την οικονομική χρεοκοπία. 

Η πολιτική σταθερότητα έφερε το δεύτερο υψηλότερο χρέος παγκοσμίως 

Η πολιτική σταθερότητα έφερε 3 μνημόνια και 3 προγράμματα πολιτικής σταθερότητας. 

Τα περί σταθερότητας είναι παραμύθια. 

Η Χρυσή Αυγή θα σταθμίσει τα δεδομένα, θα αξιολογήσει και εθνικά ζητήματα όπως την μουσουλμανική μειονότητα και άλλα, και θα πάρει θέσει για την απλή αναλογική.

bankingnews.gr

Συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Εμπρός"

Ιούλιος 1964: Όταν ο «εθνάρχης» Μακάριος τορπίλιζε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα

Επέτειος της επιχείρησης ανατροπής του Μακαρίου σήμερα (το 1974) και είναι σίγουρο ότι για μια ακόμη χρονιά θα ακούσουμε την μονόπλευρη «ενημέρωση» για το τι έγινε τότε στην Κύπρο. Επ’ ευκαιρία, λοιπόν, αυτής της επετείου θα ασχοληθούμε με τα όσα έγιναν έναν άλλο Ιούλιο, αυτόν του 1964, στην Κύπρο, όταν εξαιτίας του «εθνάρχη» Μακαρίου απετράπη η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Πρόκειται για το περιβόητο «Σχέδιο Άτσεσον» το οποίο πήρε την ονομασία του από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον. 

Στις αρχές Ιουλίου 1964, στην Γενεύη, άρχισαν διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με σκοπό την αποτροπή του πολέμου ανάμεσά τους, λόγω του κυπριακού ζητήματος. Στις συνομιλίες αυτές συμμετείχε ο Άτσεσον, με σκοπό την εξεύρεση λύσης. Ο Μακάριος αρνήθηκε να συμμετάσχει στις συνομιλίες αυτές, για λόγους που δεν εξήγησε επαρκώς.

Το ήδη τεταμένο κλίμα που είχε δημιουργηθεί από τον Νοέμβριο του 1963 επιδεινώθηκε, όταν ο Μακάριος δήλωσε ότι θα ζητήσει την βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης, σε περίπτωση τουρκικής εισβολής. 

Οι ΗΠΑ, για τους δικούς τους πολιτικούς λόγους κυριαρχίας στην περιοχή, δεν επιθυμούσαν ούτε τον πόλεμο Ελλάδος – Τουρκίας, αλλά ούτε και την μετατροπή της Κύπρου σε «Κούβα» της Μεσογείου. 

Στην δεδομένη χρονική στιγμή, ένα ανεξάρτητο κυπριακό κράτος δεν εξυπηρετούσε τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Η λύση που υιοθέτησαν τότε οι ΗΠΑ ήταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Ο Άτσεσον, λοιπόν, πρότεινε ένα σχέδιο Ένωσης, το οποίο, στην τελική του μορφή, προέβλεπε τα εξής:

α)Την άμεση Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και την αναγνώριση της Ελληνικής Κυριαρχίας.

β)Την διοίκηση της Μεγαλονήσου από Ελληνοκύπριο, ο οποίος θα κατείχε θέση υπουργού της Ελληνικής κυριαρχίας.

γ)Την τοποθέτηση τουρκοκύπριου έπαρχου σε δύο επαρχίες.

δ)Την μίσθωση της χερσονήσου της Καρπασίας, για 50 χρόνια, από τους τούρκους.

ε)Την επανεγκατάσταση των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου αποδέχθηκε το Σχέδιο Άτσεσον, λέγοντας μάλιστα την εξής χαρακτηριστική φράση: 

«Μας χαρίζουν πολυκατοικία, με τον όρο να τους νοικιάζουμε την σοφίτα». Όλως περιέργως, όμως, ο «εθνάρχης» Μακάριος διαφώνησε με το σχέδιο, διεκδικώντας πλήρη ανεξαρτησία της Κύπρου, εξυπηρετώντας έτσι μόνο τα δικά του αρχομανή στενά συντηρητικά συμφέροντα. 

Η Ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφασή της, δεχόμενη τα επικριτικά σχόλια των ΗΠΑ για τις παλινωδίες της.

Στην συνέχεια, απέρριψε το σχέδιο και η Τουρκία, η οποία αντελήφθη τι ακριβώς σημαίνει και είδε ότι μια «ανεξάρτητη» Κύπρος θα ήταν μια πολύ πιο εύκολη λεία για την εισβολή της, η οποία πραγματοποιήθηκε δέκα χρόνια αργότερα. 

Δυστυχώς, ο Γεώργιος Παπανδρέου (του οποίου η Ιστορία θα καταγράψει τον θετικό ρόλο για την αποστολή στην Κύπρο Ελληνικής Μεραρχίας) στερείτο της απαραίτητης πυγμής για την λήψη γενναίων αποφάσεων, ενώ ο Μακάριος αποδείχθηκε ως ο μοιραίος αρνητικός παράγοντας, στην προσπάθειά του να εξυπηρετήσει μόνο τα σχέδιά του για εξουσία.

Η εξέλιξη του Κυπριακού ζητήματος, με την αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974 και την μετέπειτα τουρκική εισβολή στις 20 του μηνός (κι αφού την προηγούμενη ημέρα ο «εθνάρχης» Μακάριος καλούσε, επί της ουσίας, τους τούρκους να εισβάλουν, μιλώντας στον ΟΗΕ) απέδειξε το τεράστιο σφάλμα απόρριψης του σχεδίου Άτσεσον.

Γιώργος Μάστορας

Το θράσος του Πρετεντέρη και ο πανικός του συστήματος για την άνοδο της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Η συνεχής άνοδος της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ οδηγεί τους διαφόρους ψευτοδημοκράτες του «συνταγματικού τόξου» στην αποκάλυψη του πραγματικού τους εαυτού. Μετά το παραλήρημα του εθνομηδενιστή Χριστόπουλου στην «Καθημερινή» είχαμε μια σχετικά ανάλογη «αλά καρτ» ευαισθησία, από τον γνωστό εκσυγχρονιστή (και λαομίσητο) οπαδό των Μνημονίων, δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη. Γράφοντας στα «Νέα» σχετικά με τον νέο εκλογικό νόμο λέει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει σανίδα σωτηρίας και πλην Λεβέντη ή Μιχαλολιάκου δεν κυκλοφορούν πολλοί υποψήφιοι σωτήρες του. Ο κυνισμός τους άλλωστε περισσεύει. Ο Βούτσης, ας πούμε, δήλωσε για τη Χρυσή Αυγή ότι δεν υπάρχουν «μη ευπρόσδεκτοι ψήφοι» - να υπενθυμίσω απλώς ότι το 2014 ο Σταύρος Δήμας δήλωνε ότι δεν θα δεχθεί να εκλεγεί πρόεδρος με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής. Είναι προφανώς η διαφορά ανάμεσα σε ένα αίσθημα δημοκρατικής αξιοπρέπειας και σε μια ξεδιάντροπη αντίληψη της πολιτικής. Και είναι τόσο θρασείς στον κυνισμό τους ώστε κατηγορούν δημοσίως κι επισήμως τα δημοκρατικά κόμματα επειδή δεν ψηφίζουν την απλή αναλογική προκειμένου να αποτραπεί “η παλινόρθωση του καθεστώτος”».

Μέσα σε λίγες μόλις γραμμές κρύβεται ο κυνισμός, η ξεδιαντροπιά και το θράσος του Πρετεντέρη και των ομοίων του, για να χρησιμοποιήσουμε τους ίδιους ακριβώς χαρακτηρισμούς που έχει στο άρθρο του και ο υπάλληλος του ΔΟΛ. Πολύ επιλεκτική άποψη για την Δημοκρατία έχει ο «πολύς» Πρετεντέρης. Η Τρίτη Πολιτική Δύναμη του Τόπου, με εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους, αντιμετωπίζεται (επομένως και οι ψηφοφόροι της) με τον πλέον αντιδημοκρατικό τρόπο.

Όσο για τον Σταύρο Δήμα, η απαράδεκτη και ελεεινή δήλωσή του, τον Δεκέμβριο του 2014, δείχνει γιατί κάποτε κάποια εφημερίδα είχε αμφισβητήσει ευθέως την ευφυία του… Θα έπρεπε, όμως, ο υβριστής της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ Πρετεντέρης, να γνωρίζει ότι «ξεδιάντροπη αντίληψη της πολιτικής» και έλλειψη στο «αίσθημα δημοκρατικής αξιοπρέπειας» σημαίνει η απαξίωση και η περιφρόνηση μιας Λαοφιλούς πολιτικής δύναμης, μόνο και μόνο επειδή αυτή δεν συνάδει πολιτικά με τα υπόλοιπα κόμματα και επειδή δεν προσκυνά τους «νταβατζήδες» των καθεστωτικών ΜΜΕ, τα οποία αν και καταχρεωμένα επιθυμούν να ελέγχουν τα πάντα στον Τόπο.

Μιας, λοιπόν, και χρησιμοποιεί τον τίτλο «Πανικός» στον τίτλο του κειμένου του ο Πρετεντέρης, αυτός ο τίτλος είναι αναμφίβολα ο πλέον κατάλληλος για να περιγράψει το αίσθημα πανικού που διακατέχει όλες τις πλευρές του «συνταγματικού τόξου» απέναντι στην συνεχόμενη και ασταμάτητη άνοδο της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ  

6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ. ΤΙ «ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ» ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ;

Το δελτίο δημοσίου χρέους εκδίδεται ανά τρίμηνο από τον Οργανισμό διαχείρισης δημοσίου χρέους (ΟΔΔΗΧ) και παρουσιάζει το ύψος του κρατικού χρέους, την σύνθεση, τις κατηγορίες, στοιχεία νέου δανεισμού, διάφορα σημαντικά στοιχεία περιγραφής του χρέους και για όσους θέλουν να ανατριχιάσουν για το μέλλον των επόμενων γενεών ελλήνων, ένα χρονοδιάγραμμα λήξης του κρατικού χρέους. 

Ενδεικτικά, αναφέρω ότι κάθε χρονιά έως το έτος 2059 το ελληνικό κράτος έχει λήξεις ομολόγων και δανείων. Αυτό το χρονοδιάγραμμα -μπορείτε να το βρείτε στην σελίδα 4 του κάτωθι συνδέσμου- κοιτάζοντας το σκεφτείτε ότι η ελληνική οικονομία είναι δεσμευμένη σε ένα πρόγραμμα λιτότητας το οποίο δεν ‘βγαίνει’ καθ’ ομολογία όλων των αρμοδίων φορέων και φυσικά ανάπτυξη στην πραγματική οικονομία μπορεί να ειπωθεί μόνο σαν ανέκδοτο.

Το δελτίο με αριθμό 81 μπορείτε να το βρείτε στον σύνδεσμο http://www.pdma.gr/index.php/el/debt-strategy-gr/public-debt-gr/level-of-debt-gr

Το δελτίο με αριθμό 57

https://docs.google.com/file/d/0B4NGhYpDDFtvWEdIYnlra2ZyNVk/edit

Από το δελτίο δημοσίου χρέους 81, το πιο πρόσφατο, του Μαρτίου 2016, πληροφορούμαστε ότι το κρατικό χρέος κεντρικής διοίκησης είναι 321,007,170,000€ δηλ. 321 δις ευρώ.

Από το δελτίο δημοσίου χρέους 57, τον Μάρτιο του 2010, διαβάζουμε ότι το χρέος ήταν 310,384,060,000€ δηλ 310 δις ευρώ.

Δηλαδή χρειάστηκαν 40 χρόνια ‘διεθνοποίησης’ της οικονομίας μας μέσω φιλελεύθερων αλλά και μαρξιστικών πολιτικών για να δημιουργηθεί το οικονομικό τέρας του χρέους και αφού η χειροβομβίδα έσκασε στα χέρια μας, η διαχείριση 6 και πλέον ετών – δυστυχώς από τους ίδιους – αντί να οδηγήσει σε δραστική μείωση του χρέους αντιθέτως υπάρχει και αύξηση.

Τι άλλαξε όμως στο χρέος;

Τον Μάρτιο του 2010, το 95,1% του χρέους ήταν διαπραγματεύσιμο δηλαδή ήταν σε ελληνικά κρατικά ομόλογα βάσει ελληνικού δικαίου και 4,9% μη διαπραγματεύσιμα δηλαδή δάνεια τα οποία φυσικά έχουν εγγυήσεις περιουσία του ελληνικού δημοσίου και τον Μάρτιο του 2016 διαπραγματεύσιμα είναι μόνο το 23,2% και μη διαπραγματεύσιμα είναι το 76,8%. 

Οι ‘θεσμοί’ -κατά την ανόητη ορολογία των μαρξιστών του ΣΥΡΙΖΑ- οι δανειστές μας δηλαδή κατάφεραν να προστατεύσουν την διεθνή τοκογλυφία μετατρέποντας τα ομόλογα σε δάνεια με εγγυήσεις περιουσία του ελληνικού λαού. Το περιβόητο κούρεμα PSI στόχευσε τους μοναδικούς ομολογιούχους που έπρεπε να προστατευτούν και αυτοί ήταν οι μικροομολογιούχοι και ιδρύματα του ελληνικού κράτους όπως ασφαλιστικά ταμεία και πανεπιστήμια.

Ότι νέα έκδοση ομολόγων έχει γίνει έκτοτε είναι με βάση το αγγλικό δίκαιο που θεωρείται το δίκαιο του δανειστή και ‘δείχνει’ ότι το ελληνικό κράτος έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο αφού για τις υποθέσεις του αρμόδια είναι ξένα δικαστήρια καθ’ υπόδειξη του δανειστή!

Τα μη διαπραγματεύσιμα δάνεια τώρα που είναι πλέον στο 77% του κρατικού χρέους έχουν δοθεί στην πλειοψηφία τους από τον μηχανισμό στήριξης με εγγυήσεις περιουσία του ελληνικού λαού και αν μελλοντικά ‘κουρευτούν’ θα βρεθούμε και υπόλογοι για την ζημία απέναντι στους ευρωπαίους πολίτες.

Συμπερασματικά, ο μόνος διασωθείς από την διαχείριση του κρατικού χρέους αυτά τα 6 χρόνια που πέρασαν ήταν μόνο οι λεγόμενοι ‘έμποροι των Εθνών’ και σε καμία περίπτωση οι έλληνες πολίτες και έμμεσα οι ευρωπαίοι συμπολίτες μας.

Στην σελίδα 8 και ένθεν, του πολιτικού προγράμματος της Χρυσής Αυγής διεύθυνση παρουσιάζονται οι θέσεις του κινήματος για το χρέος, τα μνημόνια και την εθνική οικονομία.

Χρήστος

Ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, οι λαοσώστες πολιτικοί μας, επιμένουν να ομιλούν για ανάπτυξη.

Δεν μας είπαν ποτέ: 

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ;;;;;

Γιατί υποδουλώσατε την χώρα;;;;

Εν ονόματι της Δημοκρατίας !

Για να μπορέσει να λειτουργήσει το αστικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα (έστω και αν αυτό είναι ολιγαρχικό), χρειάζεται να πατάει σε ένα υπόβαθρο ισχυρής αστικής βιομηχανικής κοινωνίας με εθνικούς καπιταλιστές και ισχυρό ανεξάρτητο “εργατικό” κίνημα.

Τέτοιες προϋποθέσεις δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν στην Ελλάδα (όπως υπήρξαν τουλάχιστον στο παρελθόν στη Δ. Ευρώπη, που είναι και το λίκνο αυτού του συστήματος) γι’ αυτό και το ελληνικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα, από την αρχή της εφαρμογής του, αυτονομήθηκε από την κοινωνία με διάφορα τεχνάσματα και συνταγματικούς θεσμούς και κατέληξε σε ένα απλά «κλεπτοκρατικό» σύστημα που κατέτρωγε και σπαταλούσε τα δανεικά και χρέωνε την ανήμπορη να αντιδράσει διασπασμένη και διχασμένη τεχνητά κοινωνία.

http://wwwpatriarcheas.blogspot.gr/2015/05/40.html