Όταν οι «αντιρατσιστές» ανατρέχουν στο παρελθόν.

Η φιλοξενία στην αρχαία Ελλάδα  

.

Ένα από τα συνήθη επιχειρήματα των επαγγελματιών «φιλάνθρωπων», «ανθρωπιστών» και «αντιρατσιστών», όταν θέλουν να καταδείξουν την «ξενοφοβία» και τον «ρατσισμό» των σύγχρονων Ελλήνων, που επιμένουν να αρνούνται την κατάληψη της Ελλάδος από τις ορδές των τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών, είναι αυτό που κάνει επίκληση του θεσμού της φιλοξενίας στην αρχαία Ελλάδα.

Υποστηρίζουν λοιπόν, πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατ' εξοχήν φιλόξενοι άνθρωποι κι ότι ο θεσμός της φιλοξενίας, πέραν του ότι αποτελούσε ηθικό χρέος, προστατεύονταν κι απ' τον Ξένιο Δία. Αυτό, σε πλήρη αντίθεση με τους «ρατσιστές» Νεοέλληνες, οι οποίοι αρνούνται -τι θράσος!- να «φιλοξενήσουν» μερικά εκατομμύρια λαθρομεταναστών.

Όμως, όπως και στην περίπτωση με την πετσοκομμένη ρήση του Ισοκράτη («Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας»), έτσι κι εδώ προβάλλεται η μισή αλήθεια -και η μισή αλήθεια είναι χειρότερη απ' το ψεύδος...

Πράγματι, ο θεσμός της φιλοξενίας στην αρχαία Ελλάδα, ήταν ιερός και προστατεύονταν από τον Ξένιο Δία. Υπήρχε μάλιστα και συγκεκριμένο τυπικό, κατά την υποδοχή, διαμονή και αναχώρηση του φιλοξενούμενου, ενώ υπήρχε και η «δημοσία ξενία», όπου την φιλοξενία αναλάμβανε η πόλη, παρέχοντας στους ξένους διαμονή και τροφή στους «ξενώνες» της. Κάπου εδώ, σταματά η αλήθεια των «αντιρατσιστών» και συνεχίζει το ψεύδος διά της αποσιωπήσεως της υπόλοιπης αλήθειας...

Ως ξένος, στην κλασική αρχαία Ελλάδα, κατά κανόνα εννοούνταν, όχι ο αλλοδαπός κι αλλόφυλος, αλλά ο Έλληνας που κατοικούσε σε άλλη πόλη. Οι αλλόφυλοι, προσδιορίζονταν με τον πασίγνωστο περιφρονητικό όρο «βάρβαροι». Αλλά κι όταν ακόμη προσδιορίζονταν ως ξένοι, ο όρος λάμβανε και πάλι την αρνητική σημασία του βάρβαρου, του εχθρού (π.χ. οι Σπαρτιάτες «ξείνους γὰρ ἐκάλεον τοὺς βαρβάρους» [Ηρόδοτος, «Ιστορίαι - Καλλιόπη», 11]) και είναι επίσης γνωστό τι γνώμη είχαν οι αρχαίοι Έλληνες, για όσους δεν ανήκαν στη φυλή τους: «Πας μη Έλλην, βάρβαρος». Όπως δε αναφέρει κι ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός, Πολύβιος («Ιστορίαι», Θ'), οι Έλληνες πολεμούσαν «διαγωνιζόμενοι πρὸς τοὺς βαρβάρους ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀσφαλείας». Είναι επίσης χαρακτηριστικό, ότι οι αλλοεθνείς αποκλείονταν κι απ' τους Ολυμπιακούς Αγώνες («οὐ βαρβάρων ἀγωνιστέων εἶναι τὸν ἀγῶνα ἀλλὰ Ἑλλήνων» [Ηρόδοτος, «Ιστορίαι - Τερψιχόρη», 22]), όπου δικαίωμα συμμετοχής είχαν μόνον όσοι αποδείκνυαν ότι ήταν Έλληνες.

Η φιλοξενία λοιπόν, αφορούσε κατά βάση Έλληνες, ενώ δεν ήταν χωρίς όρους, περιορισμούς και υποχρεώσεις. Στην Σπάρτη μάλιστα, υπήρχε και νόμος περί «ξενηλασίας» (Ξενοφώντος «Λακεδαιμονίων Πολιτεία»), ενώ ο Ηρόδοτος («Ιστορίαι - Κλειώ», 65), αναφέρει ότι οι Σπαρτιάτες ήταν «ξείνοισι ἀπρόσμικτοι».

Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τα μέτρα και τα σταθμά των «αντιρατσιστών», οι αρχαίοι Έλληνες, όχι μόνο φιλόξενοι δεν ήταν έναντι των αλλοεθνών, αλλά «ρατσιστές» και «εθνίκια» του κερατά!

Υπάρχει όμως και συνέχεια...

Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι η φιλοξενία μπορούσε να αφορά και τους αλλοεθνείς, υπήρχε μια πολύ σημαντική παράμετρος, την οποία οι «ανθρωπιστές», παραβλέπουν: 

Η φιλοξενία δεν διαρκούσε επ' αόριστον και για οποιονδήποτε. Αφορούσε μόνο τους περαστικούς, τους ταξιδιώτες, τους αγγελιαφόρους, τους εμπόρους και γενικότερα τους προσωρινούς επισκέπτες. Όχι τους μετανάστες. Οι Έλληνες που επιθυμούσαν να μετεγκατασταθούν μόνιμα ή επ' αόριστον σε άλλη ελληνική πόλη-κράτος, δεν θεωρούνταν πλέον φιλοξενούμενοι, αλλά «μέτοικοι» -μέτοικοι θεωρούνταν επίσης και οι απελεύθεροι δούλοι. 

Στη Σπάρτη, ονομάζονταν «περίοικοι», καθώς δεν κατοικούσαν μέσα στην πόλη, αλλά σε πέριξ οικισμούς. Στην αρχαία Αθήνα, ο κάθε μέτοικος, ήταν υποχρεωμένος να επιλέγει έναν «προστάτη», δηλαδή κάποιον γηγενή εγγυητή, σε αντίθετη δε περίπτωση κινδύνευε να μηνυθεί, αντιμετωπίζοντας την δικαιοσύνη. 

Ως μέτοικοι, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν ειδικό φόρο, το «μετοίκιον». Όσοι δε, δεν πλήρωναν το μετοίκιον, οδηγούνταν προσωρινά στη φυλακή κι αν δεν έβρισκαν χρήματα να πληρώσουν, απελαύνονταν. Οι μέτοικοι, παρ' ότι είχαν αρκετά δικαιώματα, εν τούτοις δεν επιτρέπονταν να κατέχουν θέσεις εξουσίας και να συμμετέχουν στις συνελεύσεις και τις αποφάσεις του δήμου.

Ο Εθνικισμός είναι το μέλλον

Στην μακραίωνη ιστορία της Ελλάδας βιώνουμε σήμερα ίσως την πιο κρίσιμη περίοδο, από θέμα εθνικής υπόστασης και φυσικής υπάρξεως ως λαός. Εγχώριοι και ξένοι δυνάστες, εκτελούν απαρέγκλιτα ένα σχέδιο εξόντωσης του ελληνικού λαού, εφαρμόζοντάς το κατά γράμμα κυρίως από το 1974 και εντεύθεν, δηλαδή κατά το αμαρτωλό καθεστώς της "μεταπολίτευσης". 

Σε καιρούς απόλυτης σήψης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας, ένα είναι το ερώτημα που απασχολεί κάθε σκεπτόμενο πολίτη που αγωνιά για το μέλλον το δικό του και των παιδιών του: Το τι μέλλει γενέσθαι και ποια θα είναι η κατάληξη όλης αυτής της καταστροφικής πολιτικής ;

Έχουν γίνει πάμπολλες αναφορές και αναλύσεις περί των "καμωμάτων" της αισχρής μεταπολιτευτικής δημοκρατίας και των πτυχών αυτής που ολοκληρωτικά συνέβαλλαν στη σημερινή κατάντια της Πατρίδας μας. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει εντρυφήσει στις αρχές της οικονομικής θεωρίας για να αντιληφθεί το τι συμβαίνει στην κοινωνία μας. 

Δείκτες ανεργίας που ξεπερνούν το 24%, απόλυτη φτωχοποίηση των ελληνικών οικογενειών, λουκέτα σε επιχειρήσεις και ανελέητη φορολόγηση περιέχει η πολιτική που στηρίζουν όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου. 

Μια κοινωνία που "βράζει" από εγκληματικότητα, ανασφάλεια και τρομοκράτηση των πολιτών, καθώς επίσης και ένα σχέδιο αλλοίωσης του πληθυσμού, με νέους να μεταναστεύουν σωρηδόν για εύρεση εργασίας, την υπογεννητικότητα να αποτελεί μια μάστιγα, τις χιλιάδες αυτοκτονίες και απ' την άλλη πλευρά ορδές λαθρομεταναστών να εγκαθίστανται σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης, είναι μερικά γνωρίσματα της εποχής μας. 

Και ανάμεσα σε όλα αυτά, μια ισοπέδωση Αξιών, Ιδανικών και Παραδόσεων, ένας πόλεμος συνειδήσεων εις το όνομα ενός δήθεν ανθρωπισμού και μια συστηματική προσπάθεια αλώσεως του Εθνικού φρονήματος, συνθέτουν ένα τραγικό σκηνικό σε βάρος του ελληνικού λαού.

Ωστόσο με μια πιο προσεκτική ματιά διαπιστώνουμε πως οι εκάστοτε κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις ανάγονται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο μέσα σε έναν πόλεμο συμφερόντων μεταξύ των κρατών. 

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε μία παγκόσμια κατάρρευση ενός καπιταλιστικού συστήματος το οποίο το μόνο που κατάφερε είναι να επιβάλλει την αρρώστια του καταναλωτισμού στις κοινωνίες και να υποδουλώσει τους ανθρώπους στην κυριαρχία του χρήματος. 

Εστιάζοντας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, είναι εμφανές πως η Ευρώπη από κοιτίδα Πολιτισμού, Αξιών και Ιδανικών, με επίκεντρο φυσικά την Ελλάδα, έχει γίνει ο πρωταρχικός στόχος της παγκοσμιοποίησης, για την επιβολή μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης χωρίς Πατρίδες, χωρίς Θρησκείες, χωρίς Πολιτισμούς. 

Το ζήτημα της οικονομίας βεβαίως για το μοντέλο του Εθνικισμού δεν θεωρείται πρωτεύον, καθώς ένα Έθνος που έχει απωλέσει την εθνική του κυριαρχία, παύει να είναι ελεύθερο.

Οι πολιτικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο σηματοδοτούν ένα φαινόμενο καθόλου αρεστό στους δυνάστες των Εθνών. Την άνοδο του Εθνικισμού, η οποία δεν ήρθε ως αντίδραση ή ως παροδικό φαινόμενο, αλλά ως μια συνειδητή επιλογή, μια επιστροφή στα πατρογονικά ένστικτα και ως ένα ασφαλές καταφύγιο Ψυχών και Συνειδήσεων. 

Η ατελείωτη και συστηματική προπαγάνδα των ΜΜΕ και ο βρώμικος ρόλος της πολιτικής και καλλιτεχνικής "ελίτ" που διαβιεί εις βάρος του λαού, δεν καρποφόρησε και τρανό παράδειγμα αυτής, το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, αλλά και της ανάδειξης των εθνικιστικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη.

Η παραπάνω ανάλυση αποτελεί μια μικρογραφία, μια σύνοψη των όσων έχουν συμβεί έως σήμερα σε όλα τα επίπεδα των εξελίξεων. Ένα όμως είναι το κοινό συμπέρασμα σε σχέση με μια αντίστοιχη εμπεριστατωμένη έρευνα και ανάλυση: οι διαπιστώσεις. 

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται αυτές τις διαπιστώσεις τότε ή εθελοτυφλεί ή αποτελεί ο ίδιος μέρος αυτού του βρώμικου συστήματος. Συνεπώς από έναν κοινό τόπο ξεκινά η τοποθέτηση κάθε θεωρίας για την εξεύρεση λύσεων. 

Η εθνικιστική ιδεολογία που για χρόνια ήταν στο "απόσπασμα", ένεκα της κυριαρχίας του καπιταλισμού και του φιλελευθερισμού, πνέει ξανά στους αιθέρες της Ευρώπης. Παρόλη τη λυσσαλέα και επιθετική στάση των καθεστωτικών οργάνων, οι λαοί ξύπνησαν από τη ραστώνη και την γαλήνη της δήθεν ευημερίας και συντάσσονται μαζικά στις τάξεις των κομμάτων που αγωνίζονται για μία Ευρώπη των Εθνών. 

Το μέλλον από εδώ και στο εξής σίγουρα δεν προμηνύεται "ήσυχο" για την αστική τάξη που τόσο άνετα έμαθε να βολεύεται στον καναπέ και να δέχεται παθητικά κάθε ασέλγεια της Νέας Τάξης Πραγμάτων εις βάρος της Πατρίδας μας.

Ένα από τα συνθήματα που κυριαρχεί για χρόνια στο Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών αναφέρει πως "Ο καπιταλισμός είναι η δυστυχία μας", εκφράζοντας την για δεκαετίες αγωνία μιας μικρής μερίδας ανθρώπων για το μέλλον αυτής της χώρας. 

Τώρα που επήλθε η επιβεβαίωση των όσων επί χρόνια φώναζαν οι Εθνικιστές σε πλατείες και πεζοδρόμια, τώρα ήρθε η ώρα αυτό το σύνθημα να ξαναγραφτεί, αναγράφοντας: "Καπιταλιστές, ο Εθνικισμός θα γίνει ο εφιάλτης σας!".

Πεδίο Δόξης Λαμπρό λοιπόν ανοίγεται διάπλατα για όσους είναι αποφασισμένοι να δώσουν αυτόν τον αγώνα για την υπεράσπιση των Ιδεωδών του Έθνους και της Φυλής μας. 

Ο φόβος και η αγωνία που σήμερα διακατέχει μια ολόκληρη κοινωνία, θα μετατραπεί σε ελπίδα και αποφασιστικότητα, ενεργοποιώντας όλα εκείνα τα στοιχεία που κρύβονται στο γονίδιο του Έλληνα. 

Τότε θα αναγνωρισθεί το Δίκαιο και θα λάμψει η Αλήθεια κάτω από το φως της Χρυσής Αυγής του ελληνισμού και ακόμα και στους "δύσπιστους" της εποχής μας θα έρθουν στο μυαλό τα λόγια του μεγάλου μας φιλοσόφου Ν. Καζαντζάκη, επίκαιρα όσο ποτέ: 

"Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: 

Θα νικήσουμε; 

Θα νικηθούμε; 

Πολέμα!"

ΠΩΣ ΤΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ ΜΜΕ ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΙΜΟΥ “ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ” ΤΩΝ ΚΚΕΔΩΝ: ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΕΣ

Το μεσημέρι οι αποκαλύψεις της Χρυσής Αυγής έπαιζαν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων – Μετά εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας!

Πήγαν για μαλλί και βγήκαν… κουρεμένοι οι παραμυθάδες του Περισσού, οι οποίοι τις τελευταίες ημέρες έστησαν ένα επικοινωνιακό σόου αντισυστημικότητας με τις δήθεν παρακολουθήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο του ΚΚ€. 

Μετά τις τραγελαφικές καταγγελίες για συνακροάσεις ανάμεσα στα τηλεφωνικά κέντρα του Σύριζα, της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΚΚΕ από… απόρρητες κλήσεις οι μπολσεβίκοι ήλπιζαν ότι θα παίζουν πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Είχαν μάλιστα προετοιμάσει προπαγανδιστικά το έδαφος και ευελπιστούσαν ότι στην χθεσινή επιτροπή Θεσμών και διαφάνειας στην Βουλή με την κατάθεση του προέδρου της ΑΔΑΕ θα σκάσει η… βόμβα!

Τελικά, όμως η βόμβα απεδείχθη… στρακαστρούκα από αυτές που ρίχνουν οι πιτσιρικάδες την Ανάσταση, καθώς ο Συναγωνιστής Κασιδιάρης σε ζωντανή σύνδεση απέδειξε πώς ανήλικοι φαρσέρ γελοιοποίησαν τους κομισάριους του Περισσού.

Ο πανικόβλητος Παφίλης μετά την οδυνηρή επικοινωνιακή πανωλεθρία και το ξεβράκωμα που πιτσιρικάδες πήραν το «κόμμα του Λαού» στο ψιλό έσπευσε στο γραφείο των δημοσιογράφων στην Βουλή για να εξηγήσει τα… ανεξήγητα. Άφησε κάποιες δήθεν υπόνοιες ότι… «η Χρυσή Αυγή κρύβεται πίσω από τις υποκλοπές» , αλλά τελικά εισέπραξε την χλεύη όλων των δημοσιογράφων, που κατάλαβαν την «πατάτα» του ΚΚΕ.

Τελικά ο Παφίλης δεν πρόλαβε να τα μπαλώσει, αφού στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ η Ναντίν Χαρδαλιά έδωσε το ρεπορτάζ και έδειξε το βίντεο από την επιτροπή όπου ο Ηλίας Κασιδιάρης ως… πράκτορας της CIA συνδέει τα τηλεφωνικά κέντρα της Χρυσής Αυγής και του ΚΚΕ και γίνεται η περιβόητη συνακρόαση.

Τι ακολούθησε μετά; Η απόλυτη ομερτά! 

Το ΚΚΕ εξαπέλυσε λυτούς και δεμένους να παρακαλάνε όλα τα κανάλια και τα ΜΜΕ, ώστε να θάψουν εντελώς το ζήτημα, γιατί το ξεβράκωμα έπαιρνε διαστάσεις. 

Και έτσι ενώ μας έπρηζαν μια βδομάδα για «παρακολουθήσεις» και συνακροάσεις, μόλις συνειδητοποίησαν και οι ίδιοι ότι «τέντυ μπόυδες» τους βγάλαν στα μανταλάκια ακολουθήθηκε η γνωστή συνταγή: Τσιμουδιά σύντροφοι, γιατί οι λεμονόκουπες πέφτουν βροχή!

Για μία ακόμη φορά το μιντιακό σύστημα των νταβατζήδων κάλυψε την ξεφτίλα των ΚΚΕδων.

Ξεπληρώνοντάς τους για την απόλυτη συγκάλυψη στην Εξεταστική για τα θαλασσοδάνεια, όπου τα σταλινικά κατάλοιπα δεν τόλμησαν να κάνουν ούτε μία ερώτηση στους καναλάρχες- εργολάβους-εχθρούς του λαού!

Ποιά είναι η Κυρά της Ρω και γιατί υπήρξε τόσο σπουδαία στη μοναξιά της;

Ολόκληρη η θρυλική εκπομπή 

του Φρέντυ Γερμανού 

για την Κυρά της Ρω

Η κυρά της Ρω, ή κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, ύψωνε κάθε μέρα για 34 (κατά άλλους για 40) χρόνια την ελληνική σημαία μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια. 

Το όνομά της έγινε σύμβολο. Σημείο αναφοράς γενναιότητας και πατριωτισμού. Μια γυναίκα με πρόσωπό τσαλακωμένο από τις αντιξοότητες, με ένα κορμί ζαρωμένο από τα χρόνια και τη δύσκολη ζωή, αλλά με βλέμμα πεντακάθαρο και καρδιά αγνή, στο μικρό της νησάκι. 

Η κυρά της Ρω, ή κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, ύψωνε κάθε μέρα για 34 (κατά άλλους για 40) χρόνια την ελληνική σημαία μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια. Σε ένα μέρος άγονο, αφιλόξενο, που μόνο λίγο χορτάρι φύτρωνε στο χώμα. Σε μια μικρή βραχονησίδα που ήταν το σπίτι της, η άκρη της πατρίδας που λάτρευε. 

Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες. 

Η Ρω βρίσκεται 4 μίλια δυτικά από το Καστελόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές. Ονομάζεται και Άγιος Γεώργιος, ή αρχαία Ρώγη ή Ρόπη. Εκεί πήρε την απόφαση να μείνει με το σύζυγό της η Δέσποινα Αχλαδιώτη το 1924, ήταν τότε μόλις 25 χρονών. 

Το Καστελόριζο και τα γύρω νησιά είχαν γεμίσει πρόσφυγες. Στη Ρω ζούσαν τότε λιγοστές οικογένειες. Άγονο μέρος, δεν ήταν για όλους. Η Δέσποινα με τον άντρα της δε δίστασαν. Παρέα με λίγα ζώα για να καλύπτουν τις ανάγκες τους, πήραν όσα υπάρχοντα είχαν και εγκαταστάθηκαν στη Ρω. 

Η πρώτη φορά που η Δέσποινα Αχλαδιώτου ύψωσε τη σημαία ήταν το 1927, όταν ξύπνησε ένα πρωί και είδε στην κορυφή του νησιού να κυματίζει η τουρκική σημαία. Πήγε στο σπίτι, άνοιξε το σεντούκι, πήρε ένα λευκό σεντόνι και μια γαλάζια κουρτίνα και έραψε τη γαλανόλευκη. Κατέβασε με τον άντρα της την τουρκική, τοποθετώντας στη θέση της τη νέα σημαία. 

Λίγα χρόνια αργότερα οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού έφυγαν για να αναζητήσουν μια καλύτερη μοίρα για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Η Δέσποινα και ο Κώστας όμως έμειναν. 

Σχεδόν ολομόναχοι. Ώσπου το 1940 ο Κώστας Αχλαδιώτης αρρώστησε βαριά. Κλινήρης και παντελώς αδύναμος, έπρεπε να μεταφερθεί στο Καστελόριζο. Έτσι η Δέσποινα άναψε φωτιά ώστε να ειδοποιήσει για βοήθεια τους ψαράδες στα καϊκάκια. Άργησαν πολύ να τη δούν όμως. Και τη φωτιά και τη Δέσποινα. Ο άντρας της πέθανε στο δρόμο για το νησί όπου θα του έσωζαν τη ζωή οι γιατροί. Και η Δέσποινα τον κήδεψε μόνη της. Και μόνη της τον έκλαψε. 

Το 1943 επέστρεψε στη Ρω από το Καστελόριζο όπου έμεινε για λίγο, παίρνοντας μαζί της την τυφλή μητέρα της. Δύο γυναίκες μόνες στην κατοχή. Ήταν τότε που άρχισε να υψώνει κάθε πρωί την ελληνική σημαία και να την κατεβάζει το βράδυ. 

Από τη Ρω προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με "δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά", όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς. 

"Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ' αγαπώ. 

/ Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες... ...βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τουρκικές ακτές. 

/ Την Ελληνική Σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον Τάφο." είχε πει η ίδια. 

/ Μετά τα γεγονότα του 1974, όπου Τούρκοι τοποθετούσαν κρυφά τη σημαία τους, η γυναίκα και το νησάκι της έγιναν γνωστά παντού. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. 

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας. 

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. Η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία. Ολόκληρη η θρυλική εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού για την Κυρά της Ρω

Πηγή:www.lifo.gr

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΗΓΕ!!!

Τό wwwaimos.blogspot.gr εύχεται στον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής Χρονιά Πολλά για την ονομαστική του εορτή.

Οι θερμότερες ευχές μας σε έναν άνθρωπο που έχει δώσει ολόκληρη την ζωή του στην Ιδέα και στον αγώνα υπέρ του Ελληνικού λαού. 

Του ευχόμαστε να έχει δύναμη και υγεία και να συνεχίσει να είναι μπροστάρης και εμπνευστής του αγώνα για μια Ελλάδα όπως την έχει οραματιστεί…

Ευχές για υγεία, δύναμη στον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής να συνεχίσει τον Αγώνα, για Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος στο Αρτ: Η Πολιτεία οφείλει να υψώσει την Ελληνική Σημαία στα Ίμια - ΒΙΝΤΕΟ

Ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή φιλοξενήθηκε στο "εκρηκτικό δελτίο" του Αρτ TV, όπου σχολίασε την τρέχουσα επικαιρότητα.

Αναφερόμενος στο χθεσινό δημοψήφισμα στην Ιταλία και την ήττα του Ρέντσι επεσήμανε την αποδοκιμασία των λαών της Ευρώπης απέναντι στην Μερκελική ευρωζώνη, δηλώνοντας παράλληλα αρνητής της Ευρώπης των τοκογλύφων. Η Χρυσή Αυγή παραμένει σταθερά κατά των Μνημονίων και υπέρ της Εθνικής ανεξαρτησίας.

Ο Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος δήλωσε ότι τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, όποτε και αν διενεργηθούν εκλογές, θα είναι υψηλότερα και το εθνικιστικό κόμμα θα τύχει ευρείας ανταπόκρισης στην ελληνική κοινωνία.

Σημείωσε την γενναία απόφαση ελληνικής δικαιοσύνης να μην εκδώσει τους τούρκους αντικαθεστωτικούς αξιωματικούς στον Ερντογάν, ενώ παράλληλα αναρωτήθηκε αν επικρατεί σήμερα Δημοκρατία στην Ελλάδα, όταν πραγματοποιούνται παράνομες αντισυγκεντρώσεις κατά της τρίτης πολιτικής δύναμης στην χώρα.

Απάντησε στις κίβδηλες αιτιάσεις περί "ουράς του ΣΥΡΙΖΑ" αναφορικά με την παρουσία βουλευτών της Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο, δηλώνοντας πως είναι καθήκον των Ελλήνων Εθνικιστών να βρίσκονται στο πλευρό των Ελλήνων στρατιωτών και ακριτών που "φυλάττουν Θερμοπύλες".

Επιπλέον, τόνισε πως απέναντι στις συνεχιζόμενες απειλές της Τουρκίας, στις 31 Ιανουαρίου η Πολιτεία οφείλει να αποτίσει φόρο τιμής στον Παναγιώτη Βλαχάκο, τον Χριστόδουλο Καραθανάση και τον Έκτορα Γιαλοψό στον τόπο θυσίας τους, υψώνοντας την Ελληνική Σημαία στα Ίμια.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δήλωσε ότι δεν μπορεί να πείσει τον Ελληνικό Λαό, ενώ οι πολίτες είναι απογοητευμένοι από τον εθνομηδενισμό του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος, για το σκάνδαλο εκατομμυρίων ευρώ στον 9,84 Fm υπογράμμισε πως ο δήμος Αθηναίων είναι ένα κομματικό φέουδο διαφθοράς και μόνο η Χρυσή Αυγή παραμένει σταθερή στο σύνθημα: 

"οι κλέφτες στην φυλακή", καθώς έχει ζητήσει την αναστολή του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών.

Γιατί η νίκη θα είναι δική μας !

«Ακούστε! Εγώ είμαι ο Γκρεμιστής, γιατί είμ' εγώ κι ο Κτίστης,ο Διαλεχτός της Άρνησης κι ο Ακριβογιός της Πίστης!»

Κωστής Παλαμάς

Η μεταπολιτευτική απάτη της ελληνικής Αριστεράς φτάνει αργά και βασανιστικά στο εντυπωσιακό και θορυβώδες της φινάλε. Η παραμονή της στην εξουσία, για το χρονικό εκείνο διάστημα που της απομένει, θα είναι καταστροφική τόσο για την Πατρίδα όσο και για το Λαό μας. 

Η αναπόφευκτη κατάρρευσή της όμως, θα σημάνει το τέλος του παλαιού κομματικού κόσμου και την απαρχή ενός νέου στον οποίο θα κυριαρχεί η Εθνική εκείνη Δύναμη που μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας, έχοντας αντιτάξει το Κάστρο της Εθνικής Αντίστασης στην επέλαση του εθνομηδενισμού.

Η επερχόμενη ήττα της Αριστεράς, σαφώς και δεν θα είναι μονάχα πολιτική. Θα είναι πολύ πιο καθοριστική ακόμη και από τη στρατιωτική της συντριβή στα 1949, όταν αποτόλμησε να στρέψει τα όπλα κατά της Πατρίδος και του Ελληνικού Λαού. 

Θα είναι πρωτίστως ήττα κοινωνική!

Στις μάταιες απόπειρες να αποτρέψει την ήττα, η Αριστερά προβαίνει σε ενέργειες που φέρνουν το αντίθετο του αποτελέσματος που επιδιώκει: καλεί λόγου χάρη, σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και απεργιακές κινητοποιήσεις κατά της κυβερνητικής τους πολιτικής!

Οι αριστεροί προσδοκούν πως η συμμετοχή τους στις συγκεντρώσεις αυτές θα ρίξει στάχτη στα μάτια των εξαπατημένων ψηφοφόρων αφενός και αφετέρου θα συμβάλλει στο καπέλωμα των κινητοποιήσεων. Αντί, όμως, της λαϊκής συμπάθειας και κατανόησης θα προκαλέσει απλώς επιτάχυνση της εκδήλωσης της οργής του Ελληνικού Λαού και το σημαντικότερο, την κοινωνική περιθωριοποίηση των βολεμένων συνδικαλιστών της Αριστεράς.

Με απλά λόγια, οι «αγωνιστικές περγαμηνές» της Αριστεράς, πάνω στις οποίες χτίστηκαν πολιτικές και όχι μόνο καριέρες, θα γίνουν συντρίμμια από την ίδια την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ακόμη χειρότερα για εκείνους, δεν θα υπάρχει πλέον -όπως έγινε στην περίπτωση του συμμοριτοπολέμου- το αντίπαλον δέος να κατηγορήσουν, αυτή θα είναι και η βαθύτερη αιτία της οριστικής τους συντριβής. Οι ροζ μπολσεβίκοι του Σύριζα θα αποτύχουν, διότι δεν εκφράζουν πολιτική θέση, εκφράζουν μονάχα αντίθεση.

Την μη αναστρέψιμη τούτη εξέλιξη, κατανοούν ολοένα και περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι του Καθεστώτος προμηνύουν ήδη την «εποχή των τεράτων» που έρχεται, στην απέλπιδα προσπάθεια να παραπλανήσουν ξανά τον Λαό. 

Αναπόφευκτα, το τέλος των μαρξιστικών ή μαρξιστοειδών ψευδαισθήσεων οδηγεί το μεγαλύτερο τμήμα του Λαού μας, εκείνους δηλαδή που έχουν πληγεί βάναυσα από τα Μνημόνια και τη λαθρομετανάστευση, προς αναζήτηση της ελπίδας. Μόνο που τούτη τη φορά η ελπίδα δεν μπορεί να είναι ούτε φιλελεύθερη ούτε μαρξιστική:

θα είναι αναμφιβόλως Εθνική!

Συνεχιστές της μνημειώδους μνημονιακής καταστροφής είναι ο Σύριζα και οι ΑΝΕΛ, μια επί το χυδαιότερον εκδοχή της αισχράς διακυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. 

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή όμως, δεν υπήρξε ούτε και θα γίνει ποτέ συνεχιστής: είναι ο Γκρεμιστής ενός προτεκτοράτου αντεθνικού το οποίο ντροπιάζει την τρισχιλιετή Ελληνική Ιστορία και στραγγαλίζει τον Λαό μας.

Η Εθνικιστική μας βιοθεωρία εντούτοις, δεν αναλώνεται στο γκρέμισμα του σάπιου Καθεστώτος. Ο θρίαμβος της Ιδεολογίας μας θα επέλθει όταν ο γκρεμιστής θα γίνει ο κτίστης, εκείνος που θα οικοδομήσει το Εθνικό Κράτος το οποίο θα ενεργεί προς όφελος του Μεγάλου μας Έθνους και του περήφανου Λαού!

Στο διάβα προς τη Νίκη, θα υπάρξουν σαφώς κι εκείνοι οι λιγόψυχοι, οι φιγουρατζήδες των μετόπισθεν, οι σημαιοφόροι του ανέντιμου συμβιβασμού, οι βαλτοί από το Καθεστώς των προσκυνημένων. Περιφρονήστε τους, διότι εμείς δεν είμαστε μονάχα οι διαλεχτοί της Άρνησης, είμαστε πρωτίστως οι ακριβογιοί της Πίστης!

Είπαν κάποιοι, πως νιώθουν σα να χτυπούμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Εμείς θα επιμείνουμε, μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα! Αγνοήστε τις σειρήνες της ηττοπάθειας, 

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Ευάγγελος Καρακώστας

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για την παρουσία των βουλευτών της Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο

Όλοι οι Έλληνες στα Εθνικά θέματα επιβάλλεται να είναι ενωμένοι. 

Δεν χωρούν κομματικές αντιπαραθέσεις όταν η τουρκική απειλή είναι προ των πυλών και η αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας δεδομένη. 

Αυτή την σημασία είχε η παρουσία των βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή στην ευθέως αμφισβητούμενη από την Τουρκία εθνική μας κυριαρχία στο νοτιανατολικό Αιγαίο.

Ήμασταν παρόντες στο Καστελόριζο, στην Ρω και στην Στρογγύλη και θα είμαστε παρόντες και στην νήσο Ίμια εάν η κυβέρνηση στην επέτειο των Ιμίων αποφασίσει να κάνει το αυτονόητο, να τιμήσει τους γενναίους Αξιωματικούς υψώνοντας μία Ελληνική Σημαία με ένα Στρατιωτικό Άγημα εκεί όπου έχυσαν το αίμα τους για την εθνική μας κυριαρχία οι τρεις Ήρωες, στην νήσο Ίμια την οποία οι Τούρκοι προκλητικά θεωρούν τουρκική. 

Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

Ο Γενικός Γραμματέας; του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, Ν. Γ. Μιχαλολιάκος θα μιλήσει στις 21:00 στο δελτίο ειδήσεων του Θράκη NET και στις 22:00 στο "εκρηκτικό δελτίο ειδήσεων" του Αρτ TV.

Le Figaro: Η άνοδος της Χρυσής Αυγής προκάλεσε τον πιο έντονο διάλογο στην Ευρώπη - Στην πρωτοπορία της Αφύπνισης των Λαών!

Την πανευρωπαϊκή ανησυχία των κρατούντων διεθνών τοκογλύφων, ταγών της παγκοσμιοποίησης και νεομαρξιστών αντεθνιστών αποτυπώνει η μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε η γαλλική εφημερίδα Le Figaro, που πρόσκειται στην γαλλική αντεθνική δεξιά των Σαρκοζί, Φιγιόν και λοιπών.

Η έρευνα αυτή δεν παρουσιάζει κάποιο πρωτότυπο στοιχείο, αλλά αποτυπώνει τις εκλογικές επιδόσεις των κομμάτων που χαρακτηρίζονται ως «ακροδεξιά» και στα οποία προφανώς συγκαταλέγεται και η κύρια πηγή ανησυχίας του ελλαδικού κατεστημένου, η Χρυσή Αυγή.

Στο ιδιότυπο, αν και όχι πρωτότυπο, αφιέρωμα της δεξιάς γαλλικής εφημερίδας αποτυπώνεται ο τρόμος του διεθνούς κατεστημένου της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που βλέπει να χάνεται για αυτό, οριστικώς και αμετακλήτως, η Νότια Ευρώπη, αλλά και μεγάλο κομμάτι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Επίσης σημειώνεται και η «ελληνική πρωτοτυπία» με τις πολιτικές διώξεις εναντίον της Χρυσής Αυγής. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο ρεπορτάζ 

«Το 2013, το κόμμα δέχτηκε ένα ισχυρό πλήγμα, έπειτα από τη σύλληψη 69 μελών του, εκ των οποίων και βουλευτές, αλλά και ο ηγέτης της Νίκος Μιχαλολιάκος, με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης».

Αυτή η... διεθνής «πρωτιά», βεβαίως δείχνει δύο πράγματα:

α) Ότι η Χρυσή Αυγή είναι στο επίκεντρο της πολεμικής του διεθνούς κατεστημένου. Όπως παραδέχεται το ρεπορτάζ της Le Figaro «στην Ελλάδα, η ακροδεξιά αποτελεί εκείνη που προκάλεσε τον πιο έντονο διάλογο σε όλη την Ευρώπη»

β) Ότι μόνο στην μπανανία του Μνημονίου και του «κλεπτοκρατικού τόξου» θα μπορούσαν να γίνουν τέτοια αίσχη εναντίον ενός νόμιμου πολιτικού φορέα, που είναι και η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας.

ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΩΝ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ,

Αξίζει 

κατά τη γνώμη μου να διαβαστεί. .

Συλλυπητήρια κατ’ αρχήν στους Ελλαδίτες «ενημερωτές της κοινής γνώμης», παρουσιαστές και παρουσιάστριες της T V, ανταποκριτές, αρθρογράφους, σχολιαστές και αναλυτές του συνόλου των ΜΜΕ, που ποντάρισαν και τα ρέστα τους (σε μόρφωση, κρίση, επαγγελματική δεοντολογία και εθνική αξιοπρέπεια), λειτουργώντας ως εκλογικοί ατζέντηδες της Χίλλαρυ Κλίντον, και περιλούοντας με χλευασμό τον αντίπαλό της.

Και αυτό σ’ όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, χωρίς ενδοιασμούς και επιφύλαξη, με ακατανόητο προσωπικό πάθος και προφανώς ανυποψίαστοι για την γελοιότητα να πιθηκίζουν –στη λάθος χώρα- την αυτοκαταστροφική εξωνημένη δημοσιογραφία, και τον άσεμνο προπαγανδιστικό λόγο και γραφή των Αμερικανών σύντεχνών τους.

Μα κανέναν δεν ξένισε το φαινόμενο πανστρατιάς των γνωστών αμερικανικών εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών δικτύων, διακομιστών Ίντερνετ και δημοσκοπικών οργανισμών, για την εξόντωση των αντιπάλων της Κλίντον, πρώτα του «αριστερού» δημοκρατικού αναμορφωτή Μπέρνι Σάντερς και στη συνέχεια του «ξενοφοβικού και μισογύνη φασίστα» Ντόναλντ Τραμπ;

Καμιά σκιά δυσπιστίας και καμιά έφεση προς δημοσιογραφική διερεύνηση και αναζήτηση απαντήσεων στον πλούτο των αμερικανικών μέσων αδέσμευτης ενημέρωσης και στον θησαυρό πληροφοριών που άνοιξε η WikiLeaks με τα 55.000 e-mail της Χίλλαρυ και επιτελών της, που ξεσκέπαζαν άβυσσο εγκλημάτων και πλημμελημάτων.

Όλοι τους, οπλισμένοι με «μαρκούτσι» και κάμερα, λειτούργησαν ως διώκτες του Τραμπ και προπαγανδιστές της Χίλλαρυ Κλίντον. 

Ξέχασαν, ή δεν είχαν διαβάσει πουθενά πως: 

ως προεδρική σύζυγος, υποκίνησε τον βομβαρδισμό των Σέρβων διανοουμένων, σε γέφυρα του Βελιγραδίου, όπου συγκεντρώνονταν κάθε μέρα για να την σώσουν από τους βομβαρδισμούς, πως ως αντιπολιτευόμενη γερουσιαστής στήριξε τον πόλεμο του Μπους στο Ιράκ, και ως υπουργός Εξωτερικών επιμελήθηκε της εκστρατείας ισοπέδωσης της Λιβύης και της φρικώδους δολοφονίας του Καντάφι.

Το «σούβλισμα» του Καντάφι με ξιφολόγχη, η Χίλλαρυ κινηματογραφήθηκε να πανηγυρίζει στη Τρίπολη με συντροφιά γυναικών, θριαμβολογώντας με την κραυγή του Σκιπίωνα στην Καρχηδόνα, στη διεστραμμένη παραλλαγή :«We Came, We Saw, He Died», συνοδευόμενη από τρελό χάχανο.

Στο μητρώο της έχει καταγραφεί συνενοχή και στον πόλεμο της Συρίας, όπου –ως έχει παραδεχτεί- «εμείς εξοπλίσαμε τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους» (εναντίον της κυβέρνησης ΄Ασαντ).

Και τυφλός, λοιπόν, (ή αδαής;) ο δημοσιογραφικός έρωτας για την Κλίντον στην Ελλάδα, στο βυθιζόμενο αυτό σωσίβιο φυγάδων από επτά αμερικανικούς πολέμους σε Μέση Ανατολή και Αφρική, και χώρα που θα κινδύνευε από τις συνέπειες, την επέκταση ή και την εμπλοκή της σε πολεμική σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας, που κινδύνευαν να πυροδοτήσουν οι αναπόδεικτες κατηγορίες, απειλές και ύβρεις της Χίλλαρυ κατά της πυρηνικής αυτής δύναμης και του ηγέτη της.

Το οικτρό αυτό φαινόμενο ανεύθυνης και ανεγκέφαλης δημοσιογραφίας απεικονίζει τον σκοτεινό πάτο αναξιότητας όπου κατέρρευσε σ’ αυτή τη χώρα και η λεγόμενη «Τέταρτη Εξουσία». Και εξηγεί πώς ο -κάποτε σεβαστός και περίβλεπτος- δημοσιογραφικός κόσμος κατάντησε επαίτης και κλωτσοσκούφι κάθε κυβέρνησης κλητήρων του ξένου κατακτητή.

Συλλυπητήρια, λοιπόν, κύριοι αλλά ο γράφων αδυνατεί να συμμεριστεί την συντριβή των ατυχησάντων και των αφεντικών τους, που έχασαν και τα ρέστα τους με την σαρωτική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

* * * * *

Συλλυπητήρια όμως επίσης και στην ελλαδική πολιτική τάξη, το «κοινοβουλευτικό» κατεστημένο των οικογενειακών ονομάτων, των κληρονομημένων εδρών, των δεξιοτεχνών της «αρπαχτής» (ψήφου) και των πάσης προέλευσης και «ιδεολογίας» παιδιών του κομματικού σωλήνα, προθύμων-υπηρετών κάθε ξένου «προστάτη» και ιθαγενούς διαπλεκομένου.

Εδώ ο χορός των θρηνούντων για την πανωλεθρία της Κλίντον ενώνει, με τους ιερούς και ακατάλυτους δεσμούς του κοινού προσωπικού συμφέροντος, τον Αλέξη με τον Κυριάκο, την Φώφη με τον Μπένυ, τον Σταύρο με το ΓΑΠ και όσους στοιχίζονται πίσω τους στα έδρανα της Βουλής.

Όλοι τους με τρόμο αναλογίζονται σήμερα τις καραμπόλες επιπτώσεων που θα έχει, για τους υπερατλαντικούς και Ευρωπαίους «προστάτες» τους, η κεραμίδα των αμερικανικών εκλογών, των ίσως πιο δραματικών στην ιστορία της χώρας.

Στη διάρκειά τους ταρακουνήθηκε βίαια το Αμερικανικό Σύστημα Εξουσίας και κατέρρευσε το θεατρικό σκηνικό και αφήγημα της Δημοκρατίας του «Αμερικανικού Ονείρου» και του «Ασύγκριτου Έθνους». Και πίσω ξεπρόβαλε γυμνή η επιβεβαίωση πρόσφατης ετυμηγορίας του πρώην προέδρου Τζίμη Κάρτερ, ότι οι ΗΠΑ έπαψαν να είναι Δημοκρατία, είναι πλέον Ολιγαρχία, με δημοκρατική πρόσοψη…

Το σκηνικό αυτό έχει αντιγραφεί πιστά και σε τούτη τη χώρα, εδώ και δεκαετίες, φραντίδαις των υπερατλαντικών «ιδρυμάτων» και των εδώ «αντιπροσώπων» τους. Και υπό τη φιλόστοργη στέγη του μελετήθηκε και μεθοδεύτηκε η «αναπροσαρμοσμένη» σύνθεση του πληθυσμού της χώρας, η «νεωτερική» εκπαίδευση των κατοίκων της, οι «ορθολογικές» σχέσεις κράτους και εκκλησίας, οι «λύσεις» εθνικών προβλημάτων (Κυπριακού, Υφαλοκρηπίδας, ΑΟΖ , χωρικών υδάτων και εναέριου χώρου, του μειονοτικού και άλλων ίσως «ελληνο-τουρκικών διαφορών», όπως και προβλήματα οικονομικής εξειδίκευσης αλλά και η επισήμανση νέων ταλέντων, άξιων προώθησης σε θέσεις κοινωνικής και πολιτικής επιρροής, στην στελέχωση και ηγεσία κομμάτων.

Και τα αντίστοιχα σχέδια εφαρμόζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση υπηρεσίας, με την καθοδήγηση ξένων επιτρόπων και τη σύμπραξη των εγκατεστημένων Μ.Κ.Ο. ή «δεξαμενών σκέψης» τύπου ΕΛΙΑΜΕΠ, ξένης πάντοτε σύλληψης, εισαγωγής και χρηματοδότησης.

Με την προσθήκη της εξ ίσου εξαρτημένης, με αθέατους χαλινούς, κρατικοδίαιτης οικονομικής ολιγαρχίας, που ελέγχει με τη σειρά της τα Μέσα Μαζικού Εξανδραποδισμού, έχουμε το πλήρες αποικιακό αντίγραφο του αμερικανικού συστήματος (υπηρετικής εδώ) εξουσίας.

Αυτό το ελλαδικό κακέκτυπο ειδώλου Δημοκρατίας ήταν χθες πανικόβλητο για την ανατροπή υπολογισμών και προπαγανδιστικών «ελπίδων» αλλά και για τις ειδικότερες συνέπειες της ανατροπής.

Επειδή αυτή η μοιραία εξέλιξη απειλεί να διαγράψει τις ΗΠΑ ακόμη και ως καταφύγιο των μελλοντικών καταζητούμενων στην Ελλάδα για εγκλήματα κατά του ΄Εθνους…

* * * * *

Συλλυπητήρια (ασυγκράτητου σαρκασμού) και στις επάλξεις (Βερολίνο, Βρυξέλλες, Παρίσι, Χάγη) της Ευρωπαϊκής Ενότητας, της Δημοκρατίας, της Ισότητας και της Αδελφότητας και των λοιπών «αξιών του ευρωπαϊκού πολιτισμού», κατά την προσφιλή καραμέλα του κ. Παυλόπουλου.

Και πιο συγκεκριμένα συλλυπητήρια στον -οδυρόμενο από χθες για την ανατροπή στην Ουάσιγκτων- γνωστό μας θεματοφύλακα της Δημοκρατίας στην Ευρώπη, εξοχότατο Σούλτς, πρόεδρο του χρυσοφόρου κουκλοθεάτρου της Ευρωβουλής, στην –επί ώρες αθέατη και σιωπηλή στη συντριβή της- Φράου Μέρκελ, στον εξαγριωμένο και εισηγούμενο έκτακτη ευρωδιάσκεψη συναγερμού, υπουργό εξωτερικών Στάϊνμάγιερ, στον Γάλλο πρόεδρο Ολάντ, που με διάγγελμα επεσήμαινε την κρισιμότητα της «νέας κατάστασης» και ζητούσε την σύγκληση ευρωπαϊκής διάσκεψης και σε άλλους σημαίνοντες, στην κορυφή της ετοιμόρροπης πυραμίδας.

Οι άνθρωποι, δηλαδή αυτοί οι πραίτορες της «ενωμένης» Ευρώπης, φάνηκαν χτες να «τα έχουν χαμένα», να τους «έχει έρθει ταμπλάς», και να «έχουν χάσει τον μπούσουλα»..

Η αμερικανική επανάληψη του «Brexit», σε νέα μάλιστα έκδοση επιδεινωμένης και επαυξημένης μάλιστα απειλής, τους έκανε νάχουν χάσει και την ισορροπία τους και το όποιο φλέγμα διέθεταν: ΄Ηταν ολοφάνερα έντρομοι. Έντρομοι ενώπιον πολυπρόσωπου εφιάλτη. Τι φοβούνται;

— Ότι το συναρπαστικό θέαμα της κατάρρευσης των σχεδίων, στρατηγημάτων και μεθοδεύσεων του αμερικανικού Υπερκράτους, υπό την συντριπτική πίεση της συσσωρευμένης λαϊκής οργής, θα λειτουργήσει ως καταλύτης για σειρά παρόμοιων δονήσεων σε χώρες-μέλη της Ε Ε , με την ίδια συσσώρευση εκρηκτικής ψυχικής γόμωσης, στις μεγάλες πλειοψηφίες των πληθυσμών τους.

Βραχυπρόθεσμα ο εφιάλτης έχει τα χαρακτηριστικά πολιτικών ανατροπών κατά τις προσεχείς εκλογές σε Γαλλία και Γερμανία, γεγονός που εξηγεί την ιδιαίτερη ταραχή στις ηγεσίες αυτών των δύο χωρών.

Μεσοπρόθεσμα όμως, μια αλληλουχία τέτοιων εκρήξεων, θα οδηγούσε όχι απλώς στην αλλαγή κυβερνητικής φρουράς σε δοκιμαζόμενες χώρες, αλλά και στην κατεδάφιση του όλου σαθρού και φαύλου ευρωσυστήματος των Βρυξελλών.

Αυτό για τις ανθηρές χώρες του βορρά, θα αποτελούσε βαρύτατο πλήγμα, στερώντας της από πολύτιμο ζωτικό χώρο και δύναμη επιρροής. 

Ειδικά για την Γερμανία θα αποτελούσε καταστροφή η περικοπή ή και στέρηση της προνομιακής θέσης της στην ευρωπαϊκή αγορά και η απώλεια των εργαλείων για την αποικιακή λεηλασία της Ελλάδος και άλλων υποτελών της στο ευρωπαϊκό στρατόπεδο συγκεντρώσεως.

–Ότι οι προεκλογικές θέσεις του Τραμπ προανήγγειλαν την ανατροπή αρχών, κανόνων και κριτηρίων στις σχέσεις Αμερικής και ευρωπαϊκών χωρών και τοποθέτησή τους σε νέα βάση ισότητας δούναι και λαβείν, στην νέα πολιτική αμερικανικής εσωστρέφειας

Ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι για την αμυντική προστασία τους, οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει του λοιπού να πληρώνουν το μερίδιο που τους αναλογεί στις δαπάνες του ΝΑΤΟ.

Είχε μάλιστα φθάσει να πει ότι θεωρεί την χρησιμότητα του ΝΑΤΟ ξεπερασμένη και ότι για την ασφάλεια των συμφερόντων των ΗΠΑ νομίζει ότι μπορεί «να τα βρει» σε μια, πρόσωπο με πρόσωπο, εξήγηση με τον Πούτιν. Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, του έστειλε και το θερμότερο συγχαρητήριο μήνυμα.

Πολύ κακά αυτά τα μαντάτα για τους Γερμανούς, Βρετανούς, Γάλλους και άλλους πιστούς και ανιδιοτελείς συμμάχους της Αμερικής.

Υπό το προκάλυμμα των πολέμων της οποίας μπορούσαν να αυξάνουν τις εξαγωγές τους σε οπλικά συστήματα στις εμπλεκόμενες χώρες και με τη στρατιωτική συμμετοχή τους σε «ειρηνευτικές εκστρατείες» να προωθούν την νέο-αποικιακή πολιτική τους στην Μέση Ανατολή και κυρίως στην Αφρική.

Από γερμανικής καθαρά πλευράς, η επέκταση του ΝΑΤΟ ως τα σύνορα της Ρωσίας εξασφάλισε στους Γερμανούς το προκάλυμμα της αθόρυβης επιστροφής στον παραδοσιακό εθνικό τους προσανατολισμό: της επέκτασης στην Ανατολή, προς τα εύφορα και πλούσια σε πολύτιμα ορυκτά εδάφη της Ουκρανίας και των χωρών της τέως ΕΣΣΔ -το περιβόητο Drang nach Osten.

Με τον απροσδόκητο μετεωρίτη που έσκασε χτες το πρωί στον Ατλαντικό, πολλά όνειρα, σχέδια και βεβαιότητες απειλούνται από το τσουνάμι των αντικτύπων.

Μιχαήλ Στυλιανού