ΚΥΠΡΟΣ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης.

Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούν την οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας. Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά, η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. 

Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974.

Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία.

Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειαςκαι τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.

Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση. Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του.

Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της. Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη. Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν. Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.

Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία! Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα»), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια. Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ.

O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεναντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη. Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκαναν ή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.

Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση.

Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία.

Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν. Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία; Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;

Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός. Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»;

Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής;

Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη; Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της;

Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;

Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα. «Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»; “It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard.

Ποιά Κύπρος; Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές; Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους.

Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της. Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες.

Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης.

Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει. Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση;

Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....

Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες.

Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας. Η δεξίωση αυτή και ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων.

Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.

Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά.

Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας.

Η 31η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα.

Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν.

Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει. Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει. Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο.Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ. Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....

Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα, να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση.

Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση.

Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών. O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους. Τα πάντα κατέρρεαν.

Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής.

Πώς επετεύχθη αυτό; Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6; Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης; Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος; Αμφίβολο. Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση. Τιμωρία.

Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα. Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας.

Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς.

Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης.

Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού).

Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη, ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Αν μπορεί, φυσικά.

Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας.

Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν. Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε.

Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει.

Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται..................

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ..........

      

          ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ,ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ

Σε αυτό το αποκαλυπτικό βιβλίο ο συγγραφέας μας προσφέρει όλα εκείνα τα στοιχεία και μαρτυρίες που συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του τραγικού 1974, θέτοντας καίρια ερωτήματα που έχουν προβληματίσει όσους ασχολούνται με το λεγόμενο «Κυπριακό», αλλά δίνοντας κιόλας τις απαντήσεις που προκύπτουν από την σχολαστική έρευνα, συγκριτική μελέτη και ενδελεχή διασταύρωση στοιχείων. Ιδιαίτερα συγκινητικές είναι οι περιγραφές μαχών που έδωσαν με αυτοθυσία οι Ελληνικές δυνάμεις. Αναπόφευκτα ο αναγνώστης θα νιώσει έντονα συναισθήματα: τον θαυμασμό και την υπερηφάνεια για αυτούς που με υπέρμετρη αυτοθυσία ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ, αλλά και την οργή για εκείνους που τόσο ανενδοίαστα πρόδωσαν προγόνους, συμμαχητές και απογόνους, δηλαδή την ίδια την Πατρίδα.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με μοναδικό σκοπό να βγει όσο είναι δυνατόν προς τα έξω η αλήθεια για το “μαύρο καλοκαίρι” του 1974 στην Κύπρο. Βασίστηκε σε πολυετή έρευνα, διασταύρωση στοιχείων από 80 περίπου βιβλία Ελληνικά και ξένα (συμπ. Τούρκικων πηγών), συνεντεύξεις με βετεράνους…. 

Διότι οι Έλληνες και στην μητροπολιτική χώρα αλλά και στην Κύπρο πρέπει να μάθουν την αλήθεια μακριά από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες! Αποδίδονται οι ευθύνες εκεί όπου φαίνεται να υπάρχουν ανεξάρτητα την πολιτικής ή στρατιωτικής “ακτινοβολίας” των προσώπων! Για τον συγγραφέα δεν υπάρχουν …”ιερές αγελάδες της πολιτικής”! Υπάρχουν μόνο υπεύθυνοι προδοσίας που επέφεραν απώλεια Εθνικού Εδάφους!

Το βιβλίο ''ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ'' 

Συγγραφέας: Δημητριάδης Κωνσταντίνος Α.

Εκδότης: Πελασγός

ISBN: 960-522-281-7

Έτος Έκδοσης: 2011

Αριθμός Σελίδων: 305

Χρυσή Αυγή: Να ανοίξει ΤΩΡΑ ο φάκελος της Κύπρου!

Η Χρυσή Αυγή απαιτεί να ανοίξει τώρα ο φάκελος της Κύπρου. Παρά τα επίσημα και πιεστικά αιτήματα μας, η Βουλή κρατά κρυμμένα όλα τα στοιχεία για αυτή τη μείζονα εθνική υπόθεση.

Η προδοσία της Κύπρου παραμένει το πιο σκοτεινό μυστικό της μεταπολίτευσης και βαραίνει το καθεστώς που και σήμερα συνεχίζει να προδίδει τη χώρα.

Τιμή και Δόξα στους Ήρωες της ΕΛΔΥΚ, της Εθνικής Φρουράς, της Α’ Μοίρας Καταδρομών και σε όλους τους μαχητές που έδωσαν το αίμα τους για την Ελευθερία και την Ένωση.+

Θυμίζουμε το ξεμπρόστιασμα των εκπροσώπων της μνημονιακής ψοφοδεξιάς και υπερασπιστών του ψευτοεθνάρχη στη Βουλή πέρσι τέτοια εποχή. Η Χούντα Σαμαρά ένα χρόνο κρατά παράνομα προφυλακισμένους τον Αρχηγό και 7 βουλευτές της Χρυσής Αυγής με την φρούδα ελπίδα ότι φωνή της Αλήθειας, η φωνή της Εθνικής Αντίστασης θα σιωπήσει.

Δεν λυγίζουμε, ο Αγώνας της Χρυσής Αυγής για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία συνεχίζεται!

Γελοιοποιήθηκαν οι ανιστόρητοι του αντισυνταγματικού τόξου

Η Χρυσή Αυγή έφερε στη βουλή το ένοχο μυστικό της μεταπολίτευσης, την προδοσία της Κύπρου και τον βρώμικο ρόλο του ψευτοεθνάρχη Καραμανλή. Έπειτα από επανειλημμένα αιτήματα για άνοιγμα του φακέλου της Κύπρου και παράδοση αντιγράφων καταθέσεων και πρακτικών στην κοινοβουλευτική μας ομάδα, ο εκπρόσωπός μας έφερε το ζήτημα στην ολομέλεια.

Η αφορμή δόθηκε από την κατάφωρη αδικία κατά των Κυπρίων προσφύγων και αδελφών μας, που αποκλείονται από τις ευεργετικές διατάξεις του σημερινού νομοσχεδίου για τα αυθαίρετα. Στο αίτημά μας για άνοιγμα του φακέλου που έχει κατατεθεί ήδη τρεις φορές γραπτώς στο προεδρείο (Ιανουάριος, Φεβρουάριος και Ιούλιος 2013) απάντησε με ένα στόμα ο προεδρεύων του Σύριζα Δραγασάκης και η εκπρόσωπος της ΝΔ Βούλτεψη.

Είχαμε έτσι άλλη μία πρόβα συγκυβέρνησης από τις δυνάμεις του αντισυνταγματικού και ανθελληνικού τόξου. Ο Δραγασάκης είπε πως “η Χρυσή Αυγή είναι το μακρύ χέρι του Συστήματος” και η Βούλτεψη πως “η εισβολή του Αττίλα έγινε στις 15 και 20 Ιουλίου” (!!!). Τους απαντήσαμε πως είναι γραφικοί, ψεύτες και ανιστόρητοι!

Δείτε το αποκαλυπτικό βίντεο:

ΓΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ:

Αττίλας 1: 20 Ιουλίου 1974 – Αττίλας 2: 14 Αυγούστου 1974

Οι θεωρίες της Ρεπούση είναι πλέον παρελθόν.

 Βούλτεψη και ΝΔ ξαναγράφουν την Ιστορία…

Πόσο υποκριτές μπορεί να είναι 
οι «εθνικόφρονες» της ΝΔ; 

- Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου - 

http://wwwaimos.blogspot.com/2012/07/1974-o-o_15.html

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΣΑΜΑΡΑ! – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ ΜΑΖΙΚΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΙΣ EΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΕΥΩΡΙΑΣ

Το Σάββατο 19 Ιουλίου σε όλες τις τοπικές οργανώσεις του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή θα πραγματοποιηθούν ομιλίες σχετικά με την συνεχιζόμενη παράνομη πολιτική δίωξη και την σκευωρία κατά του τρίτου πολιτικού κόμματος της χώρας.

Θυμίζουμε πως έχουν κατατεθεί στις εφέτες ανακρίτριες Κλάπα και Δημητροπούλου από τον βουλευτή Αττικής, Ηλία Κασιδιάρη πάνω από 1000 υπογραφές Ελλήνων πολιτών (Υποψήφιοι, στελέχη, επιστημονικοί συνεργάτες, υποστηρικτές κ.α.), οι οποίοι δηλώνουν την υπεράσπιση προς τον Γενικό Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή, Νικολάου Μιχαλολιάκου και των υπολοίπων διωκόμενων βουλευτών του κόμματος. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη και αυθόρμητη δήλωση Ελλήνων πολιτών ενάντια στην παράνομη και συνεχιζόμενη πολιτική δίωξη κατά του νομίμου κόμματος της Χρυσής Αυγής.

Ακολουθεί η δήλωση υπεράσπισης:

Από τις 28 Σεπτεμβρίου 2013, βρίσκεται σε εξέλιξη μία καθαρώς πολιτική δίωξη σε βάρος του Γενικού Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή και του συνόλου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αυτού.

Η δίωξη δεν βασίζεται σε ποινικά στοιχεία και αποδείξεις, αλλά στοχεύει καθαρώς το φρόνημα και τον πολιτικό αγώνα των στελεχών, υποστηρικτών, οπαδών και ψηφοφόρων του κόμματος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ανακρίτριες Κλάπα και Δημητροπούλου αναφέρουν ότι μέλος εγκληματικής οργάνωσης είναι όποιος συμμετέχει σε εορταστικές συναθροίσεις, ομιλίες, όποιος έχει αναλάβει θέση εργασίας στα γραφεία του κόμματος κλπ.

Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιες από τις πολυάριθμες δηλώσεις θεσμικών παραγόντων που αποδεικνύουν ότι η δίωξη είναι αμιγώς πολιτική:

Αντώνης Ρουπακιώτης: «Επιχειρήθηκε πολιτική διαχείριση σε δικαστικό πεδίο. Αμερικανοεβραϊκές και αμερικανοελληνικές οργανώσεις έρχονταν στην Ελλάδα και πίεζαν για τη Χρυσή Αυγή σαφώς έπαιξε ρόλο αυτό, σαφώς ο Πρωθυπουργός έπρεπε να τους πει κάτι».

Ιωάννης Μιχελάκης: «ο Σαμαράς τους έβαλε φυλακή».

Αντώνης Σαμαράς: «Μπορούσα να κάνω ένα τηλέφωνο και να πω παρακαλώ πείτε τους να τους κρατήσουνε; Είδατε ότι δεν συνέβη αυτό τουλάχιστον στην αρχή…”

Νικόλαος Δένδιας: «Kατέγραφε ποσοστά που άγγιζαν ή υπερέβαιναν το 15%… Όταν ξεκίνησε η ιστορία μετά την αποστολή των δικογραφιών η Χρυσή Αυγή άρχισε να έχει μία αποκλιμάκωση, όταν οι Έλληνες πολίτες καταλάβαιναν περί τίνος επρόκειτο, έπεσε καταρχήν στο 13%. Και εδώ που είναι Ευρωεκλογές, η Χρυσή Αυγή κατέγραψε κάτω από 10%…»

Βεβαίως σε αυτό το θλιβερό απάνθισμα εξέχουσα θέση κατέχει η γνωστή στο Πανελλήνιο ομολογία Μπαλτάκου, η οποία αποτελεί τον καταστατικό χάρτη της όλης σκευωρίας και εμπλέκει στο παραδικαστικό κύκλωμα πολιτικούς και ανώτατους δικαστικούς, φτάνοντας μέχρι την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά παρόλα αυτά ουδείς θέλει να ερευνήσει τις καταγγελίες του.

Πρόσφατα στον Μιχάλη Αρβανίτη επιβλήθηκε ο ανήκουστος όσο και παράνομος περιοριστικός όρος να μη συμμετέχει στις εκδηλώσεις του κόμματος στο οποίο ανήκει!

Ο Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος αφέθηκε ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους με το σκεπτικό ότι αφού αποχώρησε δεν είναι επικίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων. Εξ αντιδιαστολής, αυτό σημαίνει ότι προφανώς εμείς που δεν έχουμε διαχωρίσει τη θέση μας είμαστε επικίνδυνοι να τελέσουμε αδικήματα.

Ενόψει των ανωτέρω θεωρούμε το κατηγορητήριο που έχει συνταχθεί παντελώς ανυπόστατο και αστήρικτο.

Δηλώνουμε ότι συμφωνούμε με τις θέσεις που πρεσβεύει και τους σκοπούς που επιδιώκει το νόμιμο πολιτικό κόμμα Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή, όπως αυτοί προκύπτουν από το επίσημο πρόγραμμά του και από το καταστατικό του που έχει κατατεθεί στον Άρειο Πάγο.

Γνωστοποιούμε τα στοιχεία μας και ζητούμε, κατ’ εφαρμογή της ερμηνείας που έχουν κάνει οι ανακρίτριες σχετικά προς το άρθρο 187 ΠΚ,  να ασκηθεί ποινική δίωξη και σε εμάς για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθότι είμαστε υποψήφιοι, επιστημονικοί συνεργάτες ή μετακλητοί υπάλληλοι του κόμματος.

ΕΘΝΟΣ (άρα Μπόμπολας): "Θα βγούμε ηττημένοι από τη δικαστική διαμάχη με τη Χρυσή Αυγή... Δεν είναι εγκληματική οργάνωση και ούτε υπάρχουν στοιχεία"

Άρθρο στη ναυαρχίδα της 'Χρυσαυγιάδας', "ΕΘΝΟΣ", έγραψε σήμερα ο Δικηγόρος - Συγγραφέας, Βασίλης Γκουρογιάννης για την τροπή που θα πάρει μελλοντικά η δίωξη εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Αναλύοντας τα ολισθήματα της Δικαιοσύνης ο δικηγόρος θεωρεί δεδομένη τη δικαστική ήττα του καθεστώτος και συγκεκριμένα της δικαστικής εξουσίας απέναντι στο Εθνικιστικό Κίνημα θεωρώντας ότι η οδός που ακολουθήθηκε είναι άνομη και αντισυνταγματική.

Η Χρυσή Αυγή θα ισχυροποιηθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία θεωρεί ο δικηγόρος Γκουρογιάννης και πιστεύει ότι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισής της είναι να..... ποινικοποιηθεί η ιδεολογία της ("δημοκρατικότατος" τρόπος αλλά να μην ξεχνιόμαστε ότι γράφει στην εφημερίδα του Μπόμπολα) καθώς τα υπόλοιπα περί "εγκληματικής οργάνωσης" είναι έωλα και θα εκπέσουν στο δικαστήριο και στη συνέχεια στη συνείδηση του κόσμου.

Διαβάστε αναλυτικά το σημείωμα - άρθρο:

Παρακολουθώντας ο μέσος νηφάλιος κοινωνικός άνθρωπος, της μέσης εμπειρίας και νοημοσύνης, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, αυτή τη μάχη που για καιρό τώρα διεξάγεται μεταξύ Δικαιοσύνης που καλείται να δαμάσει τον Μινώταυρο της Χρυσής Αυγής, και ο Μινώταυρος αμύνεται πότε με.....τα κέρατα και πότε κρυμμένος στον πολυδαίδαλο λαβύρινθο της ιδεολογίας, φωνάζοντας ότι αδικείται, κάνει κάποιους συλλογισμούς και εκφράζει ανησυχία και προβληματισμό, όχι για το πού μπορεί να φτάσει η Χρυσή Αυγή σε ποσότητα ψήφων και θηριωδία (αυτό είναι γνωστό αν και... ανομολόγητο;) θέλει να φτιάξει κρεματόρια και θα το κάνει όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη με τις απανταχού αδελφούλες της «ιδεολογίες».

Η ανησυχία μας είναι για την Δικαιοσύνη, που δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί τα ίδια όπλα και επειδή δεν δικαιούται, αναγκάζεται να φτάνει σε υπερβολές και σε καταχρηστικές ενέργειες φορώντας τα λευκά γάντια των ξιφομάχων. 

Η Δικαιοσύνη έχει φτάσει σε σημείο να υποχρεώνεται να κόβει τους δηλητηριώδεις καρπούς ενός δηλητηριώδους δέντρου αλλά να μην μπορεί (εκ του Συντάγματος και των καθιερωμένων αρχών της ελεύθερης έκφρασης των ιδεολογιών) να κόψει το δέντρο και να ξεριζώσει τις ρίζες του.

Νομίζω ότι έχει παγιδευτεί σε αυτό που λέγεται εγκληματική οργάνωση και θα πρέπει να το αιτιολογεί με τις αποφάσεις της... ότι μια τροποποιημένη καραμπίνα που βρέθηκε εδώ ή εκεί, ένα αεροβόλο, μια σφεντόνα, ένας κάλυκας, είναι τα όπλα της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή που με αυτά θα προμηθεύσει τον στρατό των 500.000 ψηφοφόρων και θα ανατρέψει το δημοκρατικό πολίτευμα!

Επίσης θα υποχρεώνεται να εφαρμόζει χωρίς πειθώ και φειδώ αυτά τα περίφημα προκρούστεια και ανυπόληπτα τσιτάτα «ύποπτος φυγής», «ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων», επομένως... προφυλακιστέος! Δυστυχώς η Δικαιοσύνη, όπως νομίμως εκπροσωπείται από τα φυσικά πρόσωπα, θα βγει βαριά τραυματισμένη από αυτή τη σύγκρουση ενώ η Χρυσή Αυγή θα ζει και θα βασιλεύει, ακόμα και ακέφαλη!

Το ήδη πληγωμένο κύρος της Δικαιοσύνης από τους χειρισμούς τόσων άλλων σημαντικών υποθέσεων δεν θα αντέξει αυτή τη σύγκρουση αν η εκτελεστική εξουσία δεν πάρει τη θαρραλέα αλλά αναγκαία απόφαση να κηρύξει παράνομους όχι τους δηλητηριώδεις καρπούς της Χρυσής Αυγής αλλά το ίδιο το δέντρο και να το κόψει. Η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική ιδεολογία.

ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ. ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ

Όσον αφορά το θέμα των υπογραφών για την σύγκλιση της Ολομέλειας της Βουλής για την περεταίρω διενέργεια δημοψηφίσματος για την πώληση της ΔΕΗ, η δημοσιογράφος κυρία Μαρίνα Μάνη σ΄ ένα σημείο του άρθρου της στο capital.gr αναφέρει.

«Για ευνόητους πολιτικούς λόγους τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν επιθυμούν να συνυπολογισθούν οι υπογράφοντες βουλευτές της Χρυσής Αυγής». Και συνεχίζει λέγοντας ότι αυτό πρακτικά δεν μπορεί να συμβεί, καθώς το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής που θα γνωμοδοτήσει (και το Προεδρείο της Βουλής που θα αποφασίσει) δεν μπορεί να αγνοήσει ένα αίτημα… επειδή δεν το θέλουν οι υπόλοιποι.

Εμείς θα μείνουμε στην φράση της για ευνόητους πολιτικούς λόγους και θα ρωτήσουμε.

Ποιοι είναι άραγε αυτοί οι πολιτικοί λόγοι που τυγχάνουν και ευνόητοι;

Μήπως οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής δεν εξελέγησαν με την συνήθη και νόμιμη διαδικασία και εισήλθαν εντός του κοινοβουλίου, από τον φεγγίτη;

Μήπως δεν έχουν το πολιτικό δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι;

Μήπως εμφανίζονται εντός της αιθούσης συνεδρίασης ντυμένοι απρεπώς;

Μήπως απουσιάζουν από τις διαδικασίες και τις συνεδρίες κωλυσιεργώντας, περιφερόμενοι άνευ αντικειμένου εντός του κτηρίου;

Μην ψάχνετε απάντηση, δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά.

Τότε ποιοι είναι οι πολιτικοί λόγοι;

Μήπως οι ιδέες και οι θέσεις τους; Με βάση το σύνταγμα, ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστεύει και να πρεσβεύει ότι θέλει, όσο αποτρόπαιο και αν είναι. Αυτός άλλωστε είναι και ο χρυσούς κανών της δημοκρατίας.

Μήπως η διαλεκτική και η επιχειρηματολογία τους; Μα επίσης βάσει του συντάγματος ο καθένας έχει το δικαίωμα να διατυπώνει την άποψη και την γνώμη του όποια και αν είναι αυτή. Αυτός είναι ο χρυσούς κανόνας της πολυφωνίας.

Το αν κάποιοι επιλέγουν να μην κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους και να εξαντλούν μέχρις εσχάτων τη δυναμική και την καυστικότητα της κριτικής τους, χωρίς να συκοφαντούν ή να ψεύδονται, αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους.

Αν κάποιοι επιλέγουν να καταγγείλουν την ανομία και τον ανθελληνισμό που συνθλίβουν την κοινωνία, ωμά και άνευ στείρου και ανούσιου καθωσπρεπισμού, είναι επίσης αναφαίρετο δικαίωμά τους.

Τέλος αν κάποιοι μπήκαν στην βουλή με σκοπό να υπηρετήσουν την Πατρίδα και τον Ελληνικό Λαό και όχι να πλουτίσουν εις βάρος του, σπάζοντας τα επί δεκαετίες διαδικαστικά στεγανά και να αποκαλύψουν και να καταγγείλουν από το βήμα της τα δεκάδες οικονομικά σκάνδαλα, την πολιτική Εθνικής μειοδοσίας και τον δοσιλογισμό, σίγουρα αυτό αποτελεί κίνδυνο και απειλή για όλο το σαθρό και βδελυρό σύστημα καθώς και για την προστατευτική ομπρέλα και την δεοντολογία ασφαλείας που είχε θεσπίσει και επιβάλλει, προκειμένου να καλύψει την ανομία του.

Αυτοί είναι οι «πολιτικοί λόγοι» που αναφέρει η κυρία Μάνη.

Και αυτό φυσικά φάνηκε και αποδείχθηκε με τις διώξεις εναντίον των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

Όταν οι εγκάθετες ανακρίτριες και ο εισαγγελέας φθάνουν στο σημείο να προφυλακίσουν Έλληνα βουλευτή λόγω του «βιαίου» χαρακτήρα του, βάσει του οποίου θα (!!!!) υποπέσει σε αδικήματα και όλο το πολιτικό σύστημα καθαρά για πολιτικούς λόγους (εδώ πάει) σιωπά και συνηγορεί εμπρός στον ευτελισμό και την απαξίωση της δικαιοσύνης, στην κατάλυση της δημοκρατίας και του συντάγματος και στην εκτροπή του πολιτεύματος, όταν αποκαλύπτεται με οπτικοακουστικό υλικό ότι όλη η σκευωρία εις βάρος της Χρυσής Αυγής, οι διώξεις, οι προφυλακίσεις και η προσπάθεια εκφοβισμού των φίλων και ψηφοφόρων συνέβησαν βάσει ξένων εντολών για ιδεολογικούς λόγους, καθώς και λόγους ψηφοθηρίας και δεν ξεσπά θύελλα που θα κλονίσει εκ θεμελίων την κυβέρνηση και οι σαλτιμπάγκοι του κοινοβουλίου για πολιτικούς λόγους (εδώ πάει) εξακολουθούν να υπερψηφίζουν την άρση ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, ενώ σε ανάλογες περιπτώσεις καταψήφισαν την άρση για καταχραστές, φοροφυγάδες, κλέπτες και απατεώνες, αυτό πλέον σημαίνει ότι αυτή η Χώρα βαδίζει προς τον απόλυτο όλεθρο καθοδηγούμενη από ένα ανθελληνικό και δοσίλογο κατεστημένο.

Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση Σαμαρά να μην καταστρατηγήσει τα πάντα και να μην χρησιμοποιήσει στον πόλεμο που κήρυξε εις βάρος της Χρυσής Αυγής μεθόδους που παραπέμπουν σε απολυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα, καθώς και διαδικασίες που εφαρμόζονται σε τριτοκοσμικές χώρες αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης τα δήθεν δημοκρατικά και φιλελεύθερα θα αντιδράσει. Αντιθέτως άπαντα για πολιτικούς λόγους (εδώ πάει), θα συνεργήσει απόλυτα στην παρανομία και στην εκτροπή.

Αν αυτά που συνέβησαν στην Ελλάδα, συνέβαιναν σε μια πολιτισμένη Ευρωπαϊκή χώρα, όπου στο κοινοβούλιο της βρίσκονται άνθρωποι ευσυνείδητοι και έντιμοι, η κυβέρνηση κατ απαίτησή τους, θα είχε πέσει από την κατακραυγή, εντός ολίγων μόλις ωρών μετά τις αποκαλύψεις.

Στην Ελλάδα όμως των κυρίων Σαμαρά Βενιζέλου με αξιωματική αντιπολίτευση τον κύριο Τσίπρα η αλήθεια φιμώνεται και η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εκδικητικό εργαλείο στα χέρια της εκτελεστικής εξουσίας, προκειμένου να εξουδετερώσει τους πραγματικούς πολιτικούς της αντίπαλους. Αυτούς που καταγγέλλουν ενώπιον του Ελληνικού Λαού την αθλιότητα, την ανομία και τον ανθελληνικό της χαρακτήρα.

Νικόλαος Παπαδιονυσίου

ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ ΣΚΕΥΩΡΩΝ: 

ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ !

ΔΕΙΤΕ ΤΟ – ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΤΟ – ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΕΞΩ! ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

Αυτό που διώκεται, παρά την έντεχνη προσπάθεια συγκάλυψης, είναι οι Ιδέες και το Φρόνημα, η Αλήθεια και η Εντιμότητα. Και οι όποιες δηλώσεις πρωθυπουργού και αντιπροέδρου της ανθελληνικής κυβέρνησης, “υπέρ μια δίκαιης δίκης” αποτελούν απλά και μόνο εκδήλωση μιας άκρατης υποκριτικής μεγαλοψυχίας.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι της αστικής δημοκρατίας, οι αδίκως φυλακισμένοι Συναγωνιστές μας γρήγορα θα είναι ελεύθεροι κοντά μας, αφού όλη αυτή η συνωμοσία που στήθηκε πάνω σε σαθρές βάσεις κοντεύει να καταρρεύσει, ήδη κλυδωνιζόμενη σε επικίνδυνο βαθμό.

Από όλη αυτή την δοκιμασία, το Εθνικιστικό Κίνημα, θα βγει ισχυρότερο και πλέον συγκροτημένο, συνεχίζοντας τον Αγώνα του για την Απελευθέρωση της Πατρίδας και την Αναγέννηση του Ελληνισμού.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Γι΄ αυτό φυλακίζει τους Εθνικιστές βουλευτές η Χούντα Σαμαρά: Τρίτο κόμμα η Χρυσή Αυγή με διψήφια ποσοστά και ανοδικές τάσεις

Την διαρκή και συνεχώς αυξανόμενη άνοδο της Χρυσής Αυγής και την εδραίωση της ως Εθνική Αντιπολίτευση επιχειρούν να εμποδίσουν τα παραδικαστικά ενεργούμενα της Χούντας Σαμαρά μέσω των παράνομων πολιτικών διώξεων.

Η παράνομη και αδικαιολόγητη προφυλάκιση του βουλευτή Αττικής και εκπροσώπου Τύπου, Συναγωνιστή Ηλία Κασιδιάρη ήταν αναμενόμενη, καθώς η Χούντα Σαμαρά δεν μπορεί με κανένα άλλο τρόπο να αναχαιτίσει το ορμητικό εθνικιστικό ποτάμι της Χρυσής Αυγής.

Η σημερινή δημοσκόπηση της MRB έρχεται να επιβεβαιώσει την επιχειρούμενη αναστολή της πολιτικής δράσης του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος, καθώς η Χρυσή Αυγή καταγράφεται σταθερά ως τρίτη πολιτική δύναμη με 10,6%.

Σε δημοσκόπηση που έγινε από τις 25 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου εκτίμηση ψήφου εκλογών τα ποσοστά των κομμάτων είναι τα εξής:...

ΣΥΡΙΖΑ 26,8%

Ν.Δ. 24,7%

Χρυσή Αυγή 10,6%

Το Ποτάμι» 8,4%

Ελιά 7,9%

ΚΚΕ 6,4%

Ανεξάρτητοι Έλληνες 4,7%

Δημοκρατική Αριστερά 1,6%

Άλλο Κόμμα 8,9%

Ενδεικτική είναι και η συνεχής διαρροή ψηφοφόρων από την ψοφοδεξιά προς την Χρυσή Αυγή (η μεγαλύτερη σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα), η οποία αγγίζει το 6,1%.

Και όλα αυτά από την συστημική εταιρεία δημοσκόπησης MRB, η οποία μέχρι τελευταία στιγμή πριν τις εκλογές έδινε μισά ποσοστά από όσα τελικά έλαβε η Χρυσή Αυγή.

Ο νόμιμος πολιτικός Αγώνας της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται. ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΣΑΜΑΡΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Αγώνας μέχρι την τελική Νίκη!

Παράνομες κι αντισυνταγματικές προφυλακίσεις, πολιτικές δολοφονίες, απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, περιοριστικοί όροι που καταπατούν τις συνταγματικές πολιτικές ελευθερίες. Η «δημοκρατία» παρά ταύτα δεν νίκησε ακόμα!

Σχεδόν εννέα ολόκληροι μήνες έχουν παρέλθει από το πρωινό της 28ης Σεπτεμβρίου 2013, οπότε το αντεθνικό Καθεστώς προχώρησε στις παράνομες πολιτικές διώξεις της ηγεσίας, βουλευτών, στελεχών και μελών του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος. Παρά τις αδιανόητες αντιξοότητες και τους....σκοπέλους που στην αρχή φάνταζαν απροσπέλαστοι, το Κίνημα όχι μόνο δεν προσκύνησε την Τυραννία των αθλίων, αλλά αντεπιτέθηκε και υποδέχτηκε στις τάξεις του 110.000 Έλληνες κι Ελληνίδες που συντάχθηκαν κάτω από τις Σημαίες του.

Εννέα ολόκληροι μήνες, στους οποίους η διεθνιστική αριστερά, ροζ και ερυθρά, σιώπησε μπρος στην κατάλυση του πολιτεύματος, όχι από αμηχανία αλλά από προφανή σκοπιμότητα και δόλο. Όταν άλλωστε ο ίδιος ο γενικός γραμματέας της Χούντας αποκάλυπτε την πολιτική σκευωρία, οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων σφύριζαν αδιάφορα, επιχειρώντας να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από το μείζον θέμα της παράνομης πολιτικής δίωξης στο δήθεν ζήτημα των επαφών Μπαλτάκου με στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Εννέα ολόκληροι μήνες, στους οποίους ξεχείλισε η «αντικειμενικότητα» και «εγκυρότητα» των στρατευμένων δημοσιογράφων. Τόνοι μελανιού και χιλιάδες φύλλα χαρτιού, παράλληλα με ατέλειωτες ώρες ρεπορτάζ σπαταλήθηκαν προκειμένου να πειστεί με το ζόρι ο Ελληνικός Λαός με τα ψέματα της αντεθνικής κυβέρνησης και των κομμάτων του αντισυνταγματικού τόξου.

Παρά ταύτα, οι εχθροί της Πατρίδος και του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος έπεσαν πάνω στον ατσάλινο όγκο της Πίστεως εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών της Εθνικής Ιδέας. Το ένα εκατοστό μόνο, όσων έγιναν κατά της Χρυσής Αυγής, αν είχε γίνει σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα, θα είχε σημάνει την οριστική εξάλειψή του. Η Χρυσή Αυγή όμως όχι μόνο άντεξε, αλλά επιπλέον, στέκει ακλόνητη και αμετακίνητη ως η τρίτη πολιτική δύναμη της Ελλάδος.

Ο πολιτικός αντίπαλος του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, υπερτερεί αναμφιβόλως στον οικονομικό τομέα και σ' εκείνον της προπαγάνδας. Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την επιρροή των διαπλεκόμενων με το Καθεστώς μέσων μαζικής ενημέρωσης. Εντούτοις, το εχθρικό μέτωπο εμφανίζει και μια τρανταχτή αδυναμία: αποτελεί κράμα ετερόκλητων μεταξύ τους στοιχείων, με διαφορετικές ιδεοληψίες και κοινό παρονομαστή την κουτάλα και την εξουσία. Η πολιτική και ιστορική εμπειρία καταδεικνύει πως αυτές οι συμμαχίες έχουν βραχύ ορίζοντα ζωής. Πολλώ δε μάλλον, στην προκειμένη περίπτωση, όταν οι σύμμαχοι φορτώνονται τα σκάνδαλα των συνεταίρων τους.

Είναι λοιπόν η δίψα της διατήρησης στην εξουσία και της συντήρησης των προκλητικών προνομίων ικανή ούτως ώστε να συμβάλλει στην επικράτηση των Τυράννων του Λαού μας; Ξεκάθαρα όχι!

Οι αγωνιστές του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, διαθέτουν μιαν αρετή η οποία δεν εξαγοράζεται με πλούτη και υποσχέσεις και το κυριότερο, την στερούνται παντελώς οι αντίπαλοί μας: Πίστη!

Θα αντιπαραθέσει κάποιος πως οι εχθροί μας έχουν βαθύτατη Πίστη στο θεό του Χρήματος. Σαφώς! Τούτο όμως δεν προϋποθέτει από πλευράς τους, την διάθεση της Θυσίας, η οποία λάμπει στο Κίνημά μας, κατά την διδαχή του σπουδαίου Έζρα Πάουντ, ο οποίος και διακήρυξε πως «αν κάποιος δεν κάνει θυσίες για τις Ιδέες του, τότε δεν αξίζει είτε ο ίδιος, είτε οι Ιδέες του». Δυστυχώς για τους αντιπάλους μας, το Χρήμα δεν είναι Ιδέα, αλλά ο Λαϊκός Εθνικισμός είναι!

Ευάγγελος Καρακώστας