Συμφώνησαν Ρωσία και Γερμανία για την απόκτηση ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ από ρωσικές εταιρείες...

ΑΦΗΝΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΤΙΣ ΗΠΑ

 

Ρωσία και Γερμανία έχουν συμφωνήσει στην απόκτηση των ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ από τις ρωσικές εταιρείες και το ερώτημα απλώς είναι αν θα κερδίσει τον αγώνα δρόμου που λήγει ακριβώς σε ένα μήνα από σήμερα με τον άνοιγμα των δεσμευτικών προσφορών ο όμιλος της κρατικής Gazprom ή ο όμιλος της Sintez του μεγιστάνα Α.Λεμπέντεφ.

 

Σε μία παράλληλη συνάντηση με αυτή του Έλληνα πρωθυπουργού Α.Σαμαρά με τον ισχυρό άνδρα της Gazprom Aλεξέϊ Μίλερ, παρόντος του αντιπροσώπου της Gazprom στην Ελλάδα επιχειρηματία Δ.Κοπελούζου, ο υπουργός Ανάπτυξης Κ.Χατζηδάκης συναντήθηκε με τον Γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα.

 

Τόσο η Gazprom όσο και η Sintez έχουν έρθει σε συμφωνία με το Βερολίνο, από διαφορετικές οδούς η κάθε μία. Για την συμφωνία υπάρχει πλούσιο παρασκήνιο και έχει παίξει ρόλο και η άριστη συνεργασία των δύο πλευρών στο Nord και στον South Stream.

 

Το θέμα είναι περισσότερο ενδορωσικό αυτή την στιγμή: Θα φτάσει μέχρι τέλους η Sintez όπου έχει καταθέσει εκπληκτική, μη δεσμευτική ρποσφορά, 1,9 δισ. ευρώ και για τις δύο εταιρείες; Κάποιοι λένε ότι η Sintez εν τέλει θα αποσυρθεί...

 

Η Sintez δεν φαίνεται να έχει την "ευλογία" του Κρεμλίνου που σαφώς δειχνει να προτιμά την Gazprom. Η οποία Gazprom έχει καταθέσει προσφορά μόνο για την ΔΕΠ και όχι για την ΔΕΣΦΑ αφήνοντας και σε κάποιο δεύτερο Ευρωπαίο παίκτη δυνατότητα να μπει στο παιχνίδι.

 

Οι ΗΠΑ, όσο και αν φαίνεται περίεργο, είναι εντελώς εκτός απιχνιδιού εν προκειμένω από την στιγμή που Ρωσία και Γερμανία έχουν συμφωνήσει.

 

Για την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και για την γερμανική που παρακολουθεί πολύ κοντά το ελληνικό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων (τα χρήματα θα καταλήξουν στην αποπληρωμή των δανείων των Μνημονίων, δυστυχώς...) η αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ θα κρίνει το όλο πρόγραμμα.

 

Αν οι Ρώσοι, παρά το γεγονός ότι πλειοδοτούν συντριπτικά, βρεθούν "εκτός" δεν υπάρχει περίπτωση ρωσικά κεφάλαια - τα μόνα σοβαρά διεθνή κεφάλαια που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην χώρα εκτ΄πος από τους Κινέζους και κατά δεύτερο κάποια αραβικά fund - να εμφανιστούν.

 

Ήδη η καθυστέρηση έχει οδηγήσει σε "πάγωμα" όλων των σοβαρών ρωσικών επενδύσεων στην Ελλάδα από τα τέλη του περασμένου χρόνου.

 

Το κλίμα στο ταξίδι του κυβερνητικού εκπροσώπου Σ.Κεδίκογλου στην Μόσχα, δε, συναγωνιζόταν την χαμηλή θερμοκρασία της ρωσικής πρωτεύουσας: Παγωμάρα σε όλες τις επαφές. Και όλες οι επαφές, χαμηλού επιπέδου. Το μήνυμα της Μόσχας ήταν σαφές: Δεν μπορείτε να αλλάζετε τους κανόνες του παιχνιδιού και να περιμένετε σεβασμό...

 

Σήμερα, όμως, παρόντως του Δ.Κοπελούζου (χαρακτηριστικό είναι όστι στην συνάντηση Σαμαρά-Μίλερ χρησιμοποιήθηκε μεταφραστής του επιχειρηματία) το κλίμα ήταν καλό...


<<Το παιχνίδι  όμως που παίζεται είναι πράγματι πολύ μεγάλο και οι ισορροπίες πολύ λεπτές. Δισεκατομμύρια ευρώ παίζονται αλλά και ένα γεωστρατηγικό παιχνίδι το οποίο όλοι θέλουν να κερδίσουν. Γι’ αυτό και χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί.>>

ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΝΟΨΕΙ 19ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

 

 

   ΑΙΝΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ…

Συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» έδωσε ο παίζων το ρόλο του… αρχιφύλακα της μ-λ (μαρξιστικής- λενινιστικής) «ορθοδοξίας» του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Λαφαζάνης (ή «αγιατολάχ Λαφαζανί» κατά κάποιους άσπονδους συντρόφους του), στην οποία έκανε έκκληση προς τα άλλα κόμματα της σταλινικής ακροαριστεράς να κυβερνήσουν αντάμα:

«ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ να βάλουν νερό στο κρασί τους, ώστε να γίνει δυνατή η προοπτική μιας κυβέρνησης της Αριστεράς»

Στην πονηρή αναφορά του στον διάλογο (κωφών…) που γίνεται ενόψει του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, ο δημοσιογράφος τον ρωτά ευθέως: «Υπονοείται ότι μπορεί να υπάρξουν εξελίξεις στο ΚΚΕ;». Και ο… αρχιφύλακας απαντά ως εξής:

«Δεν υπονοώ τίποτα. Αυτό που λέω καθαρά είναι ότι στο ΚΚΕ, ενόψει του 19ου Συνεδρίου του, διεξάγεται ένας πολύ ενδιαφέρων, ζωντανός και ουσιαστικός διάλογος, με την κατάθεση γόνιμων διαφορετικών απόψεων. Αξίζει, νομίζω, να παρακολουθήσουμε αυτή τη συζήτηση.

Απ’ αυτόν το ζωντανό διάλογο και την πορεία του ΚΚΕ προς το Συνέδριό του, ελπίζω να υπάρξουν θετικές ωθήσεις όχι μόνο για το ΚΚΕ, αλλά για όλη την Αριστερά…».

Κι όμως, όχι μόνο υπονοεί, αλλά το λέει ξεκάθαρα ο Λαφαζανί, ο οποίος σημειωτέον ήταν παλαιότερα στέλεχος του ΚΚΕ, που… μήδισε: πως αν το ΚΚΕ δε «βάλει νερό στο κρασί του», θα το κάνουν από μόνα τους πολλά στελέχη του ΚΚΕ, που (τώρα που υπάρχει η προοπτική της εξουσίας, δηλαδή της μάσας…) θα πάνε στην… κυβερνώσα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.

Σχετικό επ’ αυτού και το παρακάτω αποκαλυπτικότατο δημοσίευμα του καλά πληροφορημένου «Βήματος», το οποίο προαναγγέλλει διάσπαση του ΚΚΕ:

«Με «καζάνι που βράζει» μοιάζει ο προσυνεδριακός διάλογος εν όψει του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, με τις «αιρετικές» απόψεις που αμφισβητούν την ορθότητα της προωθούμενης «σκληρής γραμμής» της ηγετικής ομάδας του Περισσού περί συγκρότησης «λαϊκής συμμαχίας» για την κατάκτηση της «λαϊκής εξουσίας» να πληθαίνουν.

 

Τα επιχειρήματα που διατυπώνονται από πλειάδα στελεχών, μελών ή οπαδών του ΚΚΕ για τα αίτια που οδήγησαν στην εκλογική ήττα του περασμένου Ιουνίου, αλλά κυρίως για τις προγραμματικές και καταστατικές αλλαγές που εισηγείται η απερχόμενη Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) και θα τεθούν υπό την έγκριση του συνεδρίου που θα συνέλθει σε έναν μήνα, πολλαπλασιάζονται».

Η γνώμη μας: Με το καλό να διαλυθεί το σταλινικό απολίθωμα. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ και την «κυβερνώσα αριστερά», μετά τον πρώτο μήνα της διακυβέρνησής του (αν και όταν…) κανένα απ’ αυτά τα μούτρα δε θα τολμάει να πάει ούτε μέχρι το περίπτερο της γειτονιάς του! Κι αυτό γράφτε το…

 zougla.gr

 

ΠΑΣΟΚ: Η Bίβλος των μεγάλων οικονομικών σκανδάλων από το 1981 μέχρι σήμερα

Τα μεγάλα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, σκάνδαλα πολλά εκ των οποίων παραμένουν χωρίς να έχουν διερευνηθεί και χωρίς βέβαια να αποδοθούν οι ευθύνες από τη Δικαιοσύνη σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν σε αυτά έρχονται ξανά στο προσκήνιο μετά την καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος του πρώην βουλευτή της ΝΔ και δημάρχου Θεσσαλονίκης,  Βασίλη Παπαγεωργόπουλου.

Αυτό γιατί ο Β.Παπαγεωργόπουλος είναι ο πρώτος πολιτικός ο καταδικάζεται με την ανώτατη των ποινών αυτή της ισόβιας κάθειρξης για την κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Μοιραία επομένως οι σκέψεις οδηγούνται σε άλλα σκάνδαλα τα οποία απασχόλησαν την ελληνική κοινή γνώμη στο παρελθόν, αλλά που είτε «ξεχάστηκαν» είτε οι υπεύθυνοι για αυτά ουδέποτε λογοδότησαν στη Δικαιοσύνη.

 

Τα σκάνδαλα εκτός από το προφανές δηλαδή την υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος καταδεικνύουν και κάτι ακόμη πιο σοβαρό: την εμπλοκή σε αυτά πολιτικών οι οποίοι στηρίζονταν και εδράζονταν σε κομματικούς μηχανισμούς και που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έφθαναν έως και το αξίωμα του Πρωθυπουργού (σκάνδαλο Κοσκωτά).

Το κοινό χαρακτηριστικό των περιπτώσεων που αναφέρονται στη συνέχεια είναι ότι προέρχονται από ένα πολιτικό κόμμα το ΠΑΣΟΚ το οποίο πολλοί θεωρούν ότι «εισήγαγε» στην πολιτική σκηνή της χώρας και σε ευρεία κλίμακα τη διασύνδεση της κατάχρησης δημόσιου χρήματος με αυτή του κομματικού κράτους, εξυπηρετώντας το στενό αλλά και ευρύτερο κομματικό καθεστώς.

Από τα σκάνδαλα αυτά οδηγηθήκαμε σε μια σταδιακή απαξίωση του πολιτικού συστήματος αλλά και από εκεί οδηγηθήκαμε στην κατάλυση κάθε έννοιας αξιοκρατίας –αφού οι ημέτεροι του καθεστώτος= είχαν προνομιακή μεταχείριση και ύποπτά κέρδη. Από την έλλειψη αξιοκρατίας επλήγh θανάσιμα ο δημόσιος φορέας και χαρακτήρας του κράτους και σε κάθε παραγωγική του δραστηριότητα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξάπλωση του ιού της διαφθοράς και της έλλειψης παραγωγής και στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος έτσι «διασυνδέθηκε» με το κράτος μέσω της διαφθοράς. Τα γνωστά διαπλεκόμενα.

Ένα από τα πρώτα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έμεινε στην ιστορία γνωστό ως σκάνδαλο του Καλαμποκιού. Αφορά την  λαθραία εισαγωγή χιλιάδων τόνων γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από κρατική εταιρεία και την εξαγωγή του στη συνέχεια σε χώρες της Ευρώπης ως ελληνικό. Τα κέρδη από την «κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στα παραστατικά εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατομμύριο δρχ.!

Ο υφυπουργός Οικονομικών Ν. Αθανασόπουλος, παραπέμφθηκε για την υπόθεση  το 1989, δικάστηκε το 1990 (ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδών βεβαιώσεων, χρήση πλαστού εγγράφου, απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων απόπλου-κατάπλου λιμεναρχείου Καβάλας), καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριών ετών και έξι μηνών η Βουλή, όμως, τη 17η Ιανουαρίου 1994, συγκατατέθεσε στην άρση των εννόμων συνεπειών αυτής της καταδίκης

-Το σκάνδαλο της Αγροτικής Ασφαλιστικής. Πέραν των παρανομιών που αποκαλύφθηκαν και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος, εξασφάλιζε, την δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, στα διευθυντικά της στελέχη, μισθούς από 25 έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο των προμηθειών.

-ΕΤΒΑ1: Σκάνδαλο 1,5 δισ. δραχμών σε βάρος της ΕΤΒΑ και δύο θυγατρικών ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο άγνωστες κυπριακές εταιρείες φαντάσματα, οι οποίες εμφανίζονταν χωρίς κεφάλαια και χωρίς μετόχους.

-ΕΤΒΑ 2: 2002 Σκάνδαλο πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών στην ΕΤΒΑ Finance, θυγατρική εταιρεία της ΕΤΒΑ. Κύκλωμα στο οποίο συμμετείχαν ανώτερα στελέχη της εταιρείας προέβαινε σε παράνομες τοποθετήσεις κεφαλαίων της ΕΤΒΑ Finance ζημιώνοντας τόσο την τράπεζα όσο και το ελληνικό δημόσιο.

-Η διαδικασία ήταν η εξής: Εκδίδονταν επιταγές των προς κατάθεση ποσών σε όνομα φυσικού προσώπου που εμφανιζόταν ως υπάλληλος της Εurobank, με σκοπό την κατάθεση της επιταγής στην τράπεζα. Μετά την κατάθεση, λάμβανε αποδεικτικό το οποίο παρέδιδε στην ΕΤΒΑ Finance. Όπως όμως αποκαλύφθηκε από την έρευνα, το πιστοποιητικό αυτό ήταν πλαστό. Στην πραγματικότητα, τα διαθέσιμα κατετίθεντο σε λογαριασμό τρίτου προσώπου που διατηρούσε κωδικό σε χρηματιστηριακή εταιρεία. Τα χρήματα αυτά δεν κατατίθεντο -όπως θα έπρεπε- στο όνομα της ΕΤΒΑ Finance.

-Στο κύκλωμα εμπλέκονταν ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΤΒΑ Finance Σπύρος Στεφανάτος, ο διευθυντής Γιώργος Καραγιαννίδης, ο προϊστάμενος του Λογιστηρίου Δημήτρης Φραγκοδημητρόπουλος και η προϊσταμένη οικονομικών υπηρεσιών Γεωργία Σμπαρούνη, οι οποίοι είχαν τεθεί  σε διαθεσιμότητα.

-Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο υπουργικό συμβούλιο. Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Κώστας Ζώρας διώχθηκε για πλαστογραφία με σκοπό την παράνομη παράταση δύο νομικών συμβούλων της Τραπέζης της Ελλάδος.

-«Υπόθεση Γιώργου Δρέγου» :ο πολυθεσίτης(ένας εκ των πολλών) δικηγόρος του ΠΑΣΟΚ. Ως νομικός σύμβουλος του Οργανισμού Σχολικών ΚτΙρίων απαίτησε «λάδωμα» 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του, στους σχεδιασμούς του Οργανισμού.

-ΠΡΟΜΕΤ 1:«ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ κατά τόνο ήταν 1500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία, υπερτιμολογώντας στα 2000 δολάρια τον τόνο.

-ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική εταιρεία εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού τότε ποσού των 250 εκατομμυρίων δρχ., η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τους Έλληνες ξυλουργούς και τελικά σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας

-Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ)

-Αριστείδης Χρήστου. Καταχράστηκε από την Εθνική Τράπεζα 147 εκατομμύρια δρχ. Στην υπόθεση εμπλέκονταν και η πρώην γραμματέας του Μένιου Κουτσόγιωργα.

-Αθανάσιος Πόπωτας:ο φιλόδοξος εκδότης φιλοπασοκικών εντύπων, εκ των οποίων όλες αποδείχτηκαν βραχύβιες, τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης πέντε ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Εξαφανίστηκε για να μην εκτίσει την ποινή του.

-Η υπόθεση Πόπωτα εκφράζει ακριβώς αυτή τη νοοτροπία που εισήχθη στ5ην Ελλάδα με τις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυτή δηλαδή του μικρομεσαίου στελέχους που χρησιμοποίησαν τους κομματικούς μηχανισμούς για να ανελιχθούν οικονομικά.

-Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων από δύο υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που «έδωσε στον εαυτό του», των 500 εκατομμυρίων δρχ.

-Μαυράκης 2:ο Μαυράκης βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με τη συμφωνία για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία, προκαλώντας ζημιά 120 εκατομμυρίων δρχ. στη ΔΕΗ, σύμφωνα και με το απαλλακτικό βούλευμα που αφορούσε την υπόθεση. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας».

-ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε τους Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατομμυρίων δρχ. Χρησιμοποιήθηκαν δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των προϊόντων της ΚΥΔΕΠ με αποτέλεσμα να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι δύο αυτές εταιρείες εις βάρος του ελληνικού δημοσίου.

-Μιχάλης Σταματελάτος. Ο υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της Λαϊκής Ιονικής τράπεζας που υπεξαίρεσε 230 εκατομμύρια δρχ. Θεωρείται ότι τμήμα του ποσού δόθηκε για τις προεκλογικές ανάγκες υποψήφιων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

-Τόμπρας:παρακολουθήσεις και καταγραφές συνομιλιών στα σκοτεινά υπόγεια του ΟΤΕ και της ΚΥΠ. Οι καταγραφές πωλούνταν στους «ενδιαφερόμενους» ή «στην Ομόνοια», με ό,τι αυτό συνεπάγεται ….. εξυπηρετήσεις, εκβιασμοί, πολιτική ανωμαλία κ.ά.

-«Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Επρόκειτο για το σχέδιο της οικονομικής επικράτησης «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ. Ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργήθηκε πήρε υπό τον έλεγχό του όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, ανέλαβε δηλαδή τη χειραγώγηση του ελληνικού λαού και σε δεύτερη φάση απαιτούσε όλα τα κονδύλια του κράτους, διαφημιστικά πακέτα και τα δημόσια έργα. «Εκβίαζε» δηλαδή και την κοινή γνώμη και τα κόμματα.

Το ΠΑΣΟΚ βοήθησε στην επικράτηση μιας νέας οικονομικής υπερεξουσίας που ναι μεν κινείται πολιτικά στο χώρο του δήθεν σοσιαλισμού, μετατράπηκε όμως σε ελεγκτή της πολιτικής ζωής του τόπου. Η νέα μεγαλοαστική τάξη, έσπασε μεν τους δεσμούς της με τη «Δεξιά», αντί όμως να περάσει στον ανταγωνισμό, στην πραγματική ιδιωτική πρωτοβουλία και στην παραγωγή έγινε κρατικοδίαιτη και απόλυτα εξαρτώμενη από τα κρατικά ταμεία.

-Σκάνδαλο ΕΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Όπλων):Ο Στάθης Γιώτας υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, παραιτούμενος, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες αναφορές που έστειλαν στον Κορυδαλλό τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ, Σταμάτη Καμπάνη (εκλήθη από τον Α. Παπανδρέου να έλθει από τον Καναδά και να αναλάβει εν λευκώ την ΕΒΟ, όπως υποστήριζε ο ίδιος) και τους συγκατηγορούμενούς του, Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για πράξεις και παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στη δεύτερη μηνυτήρια αναφορά γίνεται λόγος για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών φαντασμάτων. Περιέργως εμπλέκεται και εδώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

-Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες της διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη ανοχή των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών.

Μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τα τεράστια ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, με τα οποία θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί η Ελλάδα. Στα πρώτα 4 χρόνια του Γ’ (Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης) ΚΠΣ η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί. Και όμως η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν 21,5%.

-"Κουτσονόμος" : Θα μείνει στην ιστορία αυτός ο περίφημος "κουτσονόμος" που, για όσους θυμούνται, είχε πουλήσει ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Κοσκωτά έναντι δύο εκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο του «Σκανδάλου Κοσκωτά» (αρχές Αυγούστου 1988), ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και Υπουργός Δικαιοσύνης μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας δημοσίευσε ένα νόμο που απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις τράπεζες. Σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον "Κουτσονόμο", ο οποίος ολοφάνερα συγκάλυπτε απατεώνες με σκοπό να καθυστερήσει ο έλεγχος της προέλευσης των χρημάτων του μεγαλοαπατεώνα και τότε μεγαλομετόχου της "Τράπεζας Κρήτης".

-Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο έγινε μέχρι και «κόμμα» στις εκλογές του 2.000 ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της "Ισχυρής Ελλάδας" και της "Ισχυρής οικονομίας" των κυβερνήσεων Σημίτη. Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα limit up επένδυση.

-Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των ΔΕΚΑ(Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων.

 -Εθνικό Κτηματολόγιο : «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δισ. Πολιτικός προϊστάμενος για την εκτέλεση του έργου ο Κ. Λαλιώτης. Το αποτέλεσμα ήταν να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου. Η Ελλάδα παρέμεινε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει ολοκληρώσει το έργο παρά τα πακέτα που έχουν δοθεί για την πραγματοποίησή του.

-Υπόθεση Στέγκου 1 ή «σκάνδαλο Πάχτα»: Αφορά τη τροπολογία -σκάνδαλο της Σιθωνίας που κατέληξε στην αποπομπή του υφυπουργού Οικονομικών, Χρ. Πάχτα, και των εννέα εμπλεκόμενων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Η σκανδαλώδης υπόθεση ξεκίνησε στις 21/01/2004, όταν οι εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, κατέθεσαν τροπολογία στο νομοσχέδιο «Ενισχύσεις Ιδιωτικών Επενδύσεων για την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας», την οποία αποδέχτηκε ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Πάχτας και έδιναν τη δυνατότητα ανέγερσης στην κατασκευαστική εταιρία «Ολυμπιακή Τεχνική» του μεγαλοεργολάβου Στέγκου, ιδιοκτήτη του «Πόρτο Καρράς», να χτίσει χιλιάδες τουριστικές κατοικίες στην περιοχή.

-Υπόθεση Στέγκου 2: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο Κώστας Σημίτης, κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ. δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές.

-Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών;

-Ολυμπιακή Αεροπορία 1: Τα «ρόζ» Boeing 767. Η υπόθεση της προμήθειας αεροσκαφών Boeing 767 για την Ολυμπιακή Αεροπορία με αδιαφανείς διαδικασίας. «Ροζ» γιατί στην υπόθεση είχε εμπλακεί το όνομα της Δήμητρας Λιάνη Παπανδρέου. Τελικά η υπόθεση της προμήθειας ναυάγησε.

-Ολυμπιακή Αεροπορία 2: τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994 έως το 2002.

-Ειδικά η «Ολυμπιακή Αεροπορία» κόστιζε 1,5 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως στους Έλληνες φορολογουμένους, δηλαδή 550 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο! Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την αποκρατικοποιήσουν(σοσιαλιστικός ορισμός της ιδιωτικοποίησης).

-Ο Χρήστος Βερελής αφού «ξεχρέωσε» για ακόμα μια φορά με παράνομες εισφορές πολλών δισ. την Ολυμπιακή, την μετονόμασε σε «Ολυμπιακές αερογραμμές». Μέσα σε ένα μήνα το νέο σχήμα ήταν και πάλι ελλειμματικό και καταχρεωμένο! Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόστιμα πολλών δις για τις παράνομες κρατικές επιχορηγήσεις στην Ολυμπιακή.

-Για τέσσερα κακουργήματα ασκήθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ).

-Σκάνδαλο 1 δισ. € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ για να «στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας αλλά και κυρίως για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα «έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»!

-Το 2001 το ΠΑΣΟΚ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δισ. € δημιούργησε το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δισ. Ευρώ και πάνω σ' αυτό "παίχτηκαν" 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος χειρισμούς από 2,8 δισ. ευρώ ανήλθε στα 54 δισ. ευρώ.

-Ταμεία: Το 2002 - 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις" χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν πάνω από 3,5 δισ. € (1,3 τρισ. δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δισ. € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματά τους.

 -Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 650 εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704) με έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €.

-«Σκάνδαλο Siemens» : Στα πρακτικά της δίκης για την Siemens στο Μόναχο είναι καταγεγραμμένο ότι για τις δουλειές της Siemens στην Ελλάδα δόθηκαν μίζες περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ. Μέχρι στιγμής είναι σίγουρο ότι ένα εκατομμύριο εξ’ αυτών μεταφέρθηκε στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, μέσω Τσουκάτου. Ο υπουργός Μεταφορών, επίσης, των κυβερνήσεων Σημίτη, Τάσος Μαντέλης, αποδείχθηκε ότι είχε δωροδοκηθεί από την Siemens με 300.000 ευρώ. Το αδίκημα παραγράφηκε.

Πολλά εκατομμύρια ευρώ διοχετεύονταν από τον λογαριασμό του πρώην στελέχους της Siemens Hellas, Πρόδρομου Μαυρίδη, προς τους «δικαιούχους». Μόνο από τον προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε ο Μαυρίδης σε υποκατάστημα της Ελβετικής Τράπεζας Dresdner Bank, διακινήθηκαν περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό το ποσό αντιπροσώπευε ένα μέρος των υπόγειων συναλλαγών…

Σπουδαίο ρόλο στις διαδρομές του «μαύρου χρήματος» φαίνεται ότι διαδραματίζουν οι εταιρείες Martha Hodling και Martha Overseas, όπως επίσης και η εταιρεία Fiberlite LLC, του Dubai, που τροφοδοτεί εκτός από τον προσωπικό λογαριασμό του κ. Μαυρίδη και τους λογαριασμούς των δύο εταιρειών που η Dresdner λέει ότι του ανήκουν. Οι αρχές του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης χαρακτηρίζουν το «σκάνδαλο Siemens» ως «το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των χρηματιστηρίων.

Να μην ξεχάσουμε τέλος την, με κωδική ονομασία του FBI «Επιχείρηση Ζορμπάς», μεγαλύτερη επιχείρηση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος που, με πρωταγωνιστή τον κύριο Γιώργο Ανωμερίτη, είχαν στήσει περίτεχνα ανώτατα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Νέα Υόρκη από το 1983 μέχρι της 21 Ιουνίου του 1989 που γράφτηκε το άδοξο τέλος της μεγαλύτερης οικονομικής απάτης, όπως χαρακτηριστικά έγραφε ο Αμερικάνικος Τύπος, με λεία περισσότερα από 730.000.000 $, με 12 υποκαταστήματα της ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ Τράπεζας στις ΗΠΑ και θύματα την ομογένεια!

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ ΤΗΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ,ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης.

 

Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούν την οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας. Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά, η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. 

 

Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974.

 

Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία.

 

Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.

Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση. Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του.

 

Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της. Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη. Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος.

 

Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν. Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.

Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία! Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα»), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια. Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ.

 

O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη. Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκαναν ή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.

Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση.

Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία.

 

Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν. Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία; Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;

Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός. Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.

 

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»;

 

Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής;

 

Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη; Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της;

 

Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;

Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα. «Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»; “It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard.

 

Ποιά Κύπρος; Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές; Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους.

 

Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της. Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες.

 

Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης.

 

Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει. Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση;

Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....

Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες.

Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας. Η δεξίωση αυτή και ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων.

 

Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.

Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά.

 

Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

 

Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας.

 

Η 31η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα.

 

Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν.

 

Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει. Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει. Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ. Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....

Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα, να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση.

 

Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση.

 

Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών. O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους. Τα πάντα κατέρρεαν.

 

Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής.

 

Πώς επετεύχθη αυτό; Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6; Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης; Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος; Αμφίβολο. Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση. Τιμωρία.

 

Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα. Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

 

Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας.

 

Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς.

 

Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης. Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού).

Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη, ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Αν μπορεί, φυσικά.

 

Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας.

 

 Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν. Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε.

Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει.

 

Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.

ΤΣΙΠΡΑΣ : Ο << ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ >>

΄Εχουμε μπερδευτεί και δεν ξέρουμε πώς να τον αποκαλέσουμε αφού διαπρέπει στις  μεταμορφώσεις

Ο πρώην… κομμαντάντε Τσίπρας ανακάλυψε την Αμερική και μεταμορφώθηκε σε… leader of SYRIZA.

Οταν έγινε γνωστός ο θάνατος του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, ο… leader of SYRIZA μεταμορφώθηκε ξανά σε… κομμαντάντε Tse-pras και παραβρέθηκε στην κηδεία του

  

Διαπρέπει σε μεταμορφώσεις. Πότε μεταμορφώνεται σε σκληρό αριστεριστή, πότε σε «ώριμη κυβερνώσα αριστερά», πότε σε διάδοχο του Αντρέα Παπανδρέου και εσχάτως σε απευθείας πολιτικό απόγονο Κ. Καραμανλή. Αναμένουμε εναγωνίως τη νέα του μεταμόρφωση…

 

 

Απολαύστε ....

 

 

Ο Α. Τσίπρας στην κηδεία του Ούγκο Τσάβες

 

 

 

Απ'ο την άλλη,  επιφανή στελέχη του (Ρένα Δούρου) έγραφαν εγκωμιαστικά άρθρα για τον Ομπάμα, που βαδίζει «Στα χνάρια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ», για τις… «αναλοίωτες αξίες που καθοδηγούν το αμερικανικό έθνος» και την… «εμπνευσμένη» και «επάξια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ» ομιλία του πλανητάρχη του διεθνούς καπιταλισμού, Ομπάμα.

 

Γελάκια και ένθερμες χειραψίες με τους "εχθρούς" του λαού έχει τώρα τελευταία ο κος Τσίπρας.

Και ειδικά μετά το ταξίδι στις ΗΠΑ που ήταν μια ευγενική χορηγία του οικονομικού δολοφόνου...Τζωρτζ Σόρος.

 

Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, αυτή την εποχή τουλάχιστον, οι μεταμορφώσεις… επιβάλλονται, λόγω… Αποκρεών!

 

 

     Απολαύστε ....

 

 

 

 

 

 

 

Τσικνοπέμπτη 2013: Xορεύοντας με τη κρίση

 

Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λειώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού.

Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.

Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού.

 

Σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο, το φαγοπότι και το γλέντι της ημέρας είναι «ομοιοπαθητικές προσπάθειες για την ευφορία της γης».

Την Τσικνοπέμπτη, που βρίσκεται στο μέσο του Τριωδίου, ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες κορυφώνονται με τα Κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα.

 

Ανάλογες γιορτές υπάρχουν στη Γερμανία (Schmutziger Donnerstag = Λιπαρή Πέμπτη) και στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ (Mardi Gras = Λιπαρή Τρίτη), που συνδυάζονται με καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Ο λόγος που έχει καθιερωθεί να γίνεται αυτό ημέρα Πέμπτη είναι πως η ορθόδοξη πίστη θεωρεί σημαντικές τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, οπότε έγινε επιλογή της ενδιάμεσης ημέρας.

Το όνομα "Τσικνοπέμπτη" προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη "τσίκνα". Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Παλιότερα στην ελληνική επαρχία οι άνθρωποι μοίραζαν πιατέλες με το τσικνισμένο κρέας σε όλη την γειτονιά για να στείλουν την μυρωδιά του ψητού σε κάθε άκρη του χωριού. Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

 

 

 

 

 

 

Ο αριστερισμός είναι το όπιο της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Γελοία και επικίνδυνη οργή με τα «κατηχητικά» της Χρυσής Αυγής

 

 

 

 

  

 

«Η Διάπλασις των Παίδων» από την Χρυσή Αυγή

στην Αρτέμιδα Αττικής.

 

 

 

 

 

«Η Διάπλασις των Παίδων» από το ΚΚΕ στον Περισσό.

 

Τίποτα δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό των ΜΜΕ όταν τους δίνεται η ευκαιρία να αναπαράγουν τις μεταπολιτευτικές τους δεισιδαιμονίες.

Ο αριστερισμός είναι το όπιο της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Με τίτλο Η διάβρωσις των παίδων από τη Χρυσή Αυγή τα «Νέα» για δεύτερη μέρα κάλυπταν το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή διοργανώνει εκδηλώσεις και μαθήματα για τα παιδιά των οπαδών της. Στα «Νέα» θα διαβάζουμε:

 

«Κατακραυγή προκάλεσε το «κατηχητικό» της Χρυσής Αυγής σε μαθητές δημοτικού. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση καταδίκασαν την ενέργεια, ενώ η οργάνωση, η οποία αρχικά επιχείρησε να υποβαθμίσει το ζήτημα και να μιλήσει για προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης «για ένα μάθημα ελληνικής μυθολογίας», στην συνέχεια προανήγγειλε κύκλο «μαθημάτων Ιστορίας». Την ίδια στιγμή ακαδημαϊκοί λένε στα «Νέα» ότι οι γονείς δεν έχουν δικαίωμα να οδηγούν μαθητές σε παράλληλη διαπαιδαγώγηση και αμφισβήτηση των θεσμών».

 

 

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτών των «ρεπορτάζ» είναι τα σχόλια των ειδικών, οι οποίοι, εν ολίγοις, υποστηρίζουν ότι σε μια ελεύθερη κοινωνία δεν είναι δυνατόν οι γονείς να αποφασίζουν τι μαθαίνουν τα παιδιά τους. Στις ελεύθερες κοινωνίες η διαπαιδαγώγηση των παιδιών σου είναι αρμοδιότητα του κράτους και των ειδικών του. Παρεμπιπτόντως, ακριβώς την ίδια άποψη για την Παιδεία έχει και η Χρυσή Αυγή, μόνο που θέλει να αντικαταστήσει τους ειδικούς του μεταπολιτευτικού καθεστώτος με τους δικούς της. 

 

 

Η γελοία υπόθεση με την γελοία αντίδραση και οργή του μεταπολιτευτικού καθεστώτος ξεχειλίζει με ειρωνεία και υποκρισία. Καταρχήν ειρωνεία γιατί οι ειδικοί, που δήθεν είναι τόσο ευαίσθητοι για την δημοκρατία, χρησιμοποιούν το λεξιλόγιο και τρόπο σκέψης που γέννησαν και καθιέρωσαν τα καθεστώτα από τα οποία υποτίθεται προσπαθούν να μας προστατέψουν. «Την υποχρέωση της Πολιτείας να ελέγξει το περιεχόμενο των προγραμμάτων της Χρυσής Αυγής επισημαίνει ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Κωστής Παπαϊωάννου» διαβάζουμε στα «Νέα».

«O δικηγόρος Αγης Τάτσης, ο οποίος έχει ασχοληθεί με υποθέσεις οικογενειακού δικαίου, τονίζει ότι είναι ευθύνη της Πολιτείας να επιβλέπει χώρους όπου υπάρχουν παιδιά». Ενώ στο ίδιο «ρεπορτάζ» ο Παντελής Κυπριανός, καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης Προσχολικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Πατρών, θα συμπληρώσει:

«Τα παιδιά δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται σαν υποζύγια αμφισβήτησης των θεσμών».

 

 

Αν έχεις αποδεχτεί, όπως οι παραπάνω, την αυθεντία του κρατικού μηχανισμού στο να ελέγχει με το ποιες αρχές και αξίες μεγαλώνουν τα παιδιά σου, τότε ο δρόμος προς την τυραννία έχει ανοίξει, γιατί η πρώτη και ουσιαστική προϋπόθεση για ένα τέτοιο καθεστώς είναι η απαξίωση και αργότερα η ποινικοποίηση της ατομικής σκέψης, ευθύνης, πρωτοβουλίας και διαφορετικότητας.

 

Αν έχουμε αποδεχθεί ως κοινωνία μια τέτοια αρχή, το μόνο που μένει να αποφασίσουμε είναι το είδος της τυραννίας - φασιστική ή αριστερή - και κλείνουμε το θέμα στις επόμενες και τελευταίες εκλογές.

 

Αλλά δεν θα ήταν ένα θέμα που απασχόλησε τόσο έντονα το μεταπολιτευτικό κατεστημένο χωρίς να εμπεριέχει ισχυρές δόσεις υποκρισίας. Τα ΜΜΕ και οι ειδικοί του καθεστώτος θέλουν να πιστέψουμε ότι αντέδρασαν με αυτόν τον ατυχή τρόπο γιατί είναι τόσο ευαίσθητοι στα θέματα δημοκρατίας και ελευθερίας και αποστρέφονται μετά βδελυγμίας τους σπόρους του ολοκληρωτισμού.

 

Θα μπορούσαμε να το πιστέψουμε αυτό, αλλά στην Ελλάδα ζούμε. Υπάρχει ένα κόμμα στην Ελλάδα που υποστηρίζει ανοιχτά και χωρίς ενδοιασμούς το δικό του είδος τυραννίας, δεν αναγνωρίζει το ελληνικό Σύνταγμα και νόμους και με ομάδες κρούσης ασκεί βία όποτε και όπως θέλει.

 

Παρεμπιπτόντως, η νεολαία του εν λόγω κόμματος σε συνέδριο της αποφάσισε «σε συνεργασία με το Κόμμα, την παρέμβαση της ΚΝΕ στις μικρές ηλικίες που βρίσκονται στην προσχολική ηλικία και το Δημοτικό, στο Γυμνάσιο, στα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των νέων ζευγαριών, αξιοποιώντας όλες τις μορφές».

  

Αυτές οι εκδηλώσεις του ΚΚΕ για κάποιο λόγο δεν επέσυραν ίχνος οργής από Mega, Νέα, Έθνος, Καθημερινή, Βήμα και τους ειδικούς. Ο ναζισμός είχε περίπου 50 εκατομμύρια θύματα.

 

Ο κομμουνισμός περίπου 100 εκατομμύρια θύματα, αλλά δεν μετράνε γιατί ήταν για καλό σκοπό. Το Mega συμπεριέλαβε το ΚΚΕ στα «δημοκρατικά κόμματα» που κατέκριναν τα «κατηχητικά» της Χρυσής Αυγής.

 

Θυμάμαι την περσινή ανακοίνωση του κατά το Mega «δημοκρατικού» ΚΚΕ για τον θάνατο του κόκκινου δικτάτορα της Βόρειας Κορέας:

 

«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της ΛΔ Κορέας και στο λαό της για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας».

 

 

Στην Βόρεια Κορέα για την καλύτερη διαπαιδαγώγηση όλης της οικογένειας τα βασανιστήρια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γίνονται δημόσια, όπου τα μέλη της οικογένειας του θύματος καλούνται να παρακολουθήσουν το βασανισμό του/της συζύγου, του πατέρα, μάνας ή του παιδιού.

Μιας και το πολιτικό «έγκλημα» θεωρείται οικογενειακό, σε περίπτωση εγκυμοσύνης, ποινή επιβάλλεται και στα αγέννητα μωρά. Υπάρχουν επιβεβλημένες εκτρώσεις των «ένοχων μωρών». Οι μητέρες που διαμαρτύρονται εκτελούνται.

 

 

Όλα αυτά ίσως να ακούγονται αρνητικά σε όλους εμάς, που αντίθετα από το Mega ή τα «Νέα», δεν έχουμε την βαθυστόχαστη ανάλυση που θα μας επέτρεπε να διακρίνουμε τις γκρίζες ζώνες ανάμεσα στα διάφορα συστήματα τυραννίας. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι στην Βόρεια Κορέα μπορεί να μην ξέρεις που είναι το παιδί σου, αλλά το κράτος πάντα ξέρει. 

 

του Ναπολέοντα Λιναρδάτου

 

ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΣΑΒΕΣ ΠΟΥ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΒΑΦΤΙΣΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...

Στο Καράκας μεταβαίνει αύριο ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, προκειμένου να παραστεί στην κηδεία του Ούγκο Τσάβες.

Η δημόσια κηδεία παρουσία προφανώς πολλών αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων έχει προγραμματιστεί να γίνει την Παρασκευή, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εξωτερικών την Βενεζουέλας Ελίας Χούα.

Η σορός του Ούγκο Τσάβες, θα τοποθετηθεί στο λόμπι της Στρατιωτικής Ακαδημία στο Καράκας προκειμένου πιθανότατα να εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα που θα αρχίσει την Τετάρτη.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του θανάτου του Ούγκο Τσάβες ο Αλέξης Τσίπρας με δήλωσή του για τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες μεταξύ άλλων τόνισε:

 

«Οι άνθρωποι φεύγουν, η σπορά τους όμως μένει. Είμαι βέβαιος ότι ο λαός του Μπολίβαρ θα συνεχίσει να πορεύεται το δρόμο της απελευθέρωσης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δρόμο που αργά ή γρήγορα θα πορευτούν και άλλοι λαοί σε ολόκληρο τον κόσμο

Ακίνητα: Ούτε σε 20 χρόνια η ανάκαμψη τους. Ασταθές και βαρύ το φορολογικό σύστημα.

Δυσοίωνες διαγράφονται οι προοπτικές της αγοράς ακινήτων και την ερχόμενη διετία, λόγω των επιπτώσεων της κρίσης, σύμφωνα με τα συμπεράσματα πρόσφατου Συνεδρίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής (ΕΛΙΕ). Η έλλειψη αγοραστών την ίδια ώρα που χιλιάδες είναι οι πωλητές ακινήτων είναι το βασικό χαρακτηριστικό της αγοράς real estate στην Ελλάδα, την τελευταία διετία.

Περιγράφοντας την επικρατούσα κατάσταση οι ειδικοί μίλησαν για μεγάλη πτώση αριθμού μεταβιβάσεων,πτώση τιμών και ενοικίων, υπερφορολόγηση των ακινήτων, κακή ψυχολογία ιδιοκτητών και εν δυνάμει αγοραστών, μεγάλες υπερβάσεις αντικειμενικών τιμών σε σχέση με τις αγοραίες, ιδίως σε καταστήματα, γραφεία, παλαιά ακίνητα, οικόπεδα, για ασταθές και βαρύ φορολογικό σύστημα, για μη ύπαρξη πλήρους χωροταξικού και χρήσεων γης, για μη δανειοδότησηαπό τον τραπεζικό χώρο.

Κοινή συνισταμένη αποτέλεσαν οι… προσδοκίες για περαιτέρω μειώσεις τιμών, δεδομένου και του πλεονάσματος τετραγωνικών μέτρων οικοδομών. Αν συνεχιστεί ο ρυθμός απορρόφησης των τελευταίων τεσσάρων ετών απαιτούνται περίπου 20 χρόνια για την απορρόφηση των νεόδμητων κατοικιών ειπώθηκε χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, συνοψίζοντας τα συμπεράσματα του Συνεδρίου, ο πρόεδρος του ΕΛΙΕ Μπάμπης Χαραλαμπόπουλος επισήμανε ότι παρατηρούνται μεγάλες υπερβάσεις αντικειμενικών τιμών σε σχέση με τις αγοραίες, ιδίως σε καταστήματα, γραφεία, παλαιά ακίνητα και οικόπεδα.

Επίσης, είπε ότι παρατηρείται μεγάλη πτώση αριθμού μεταβιβάσεων, σημαντική πτώση τιμών και ενοικίων και προσδοκίες για περαιτέρω μειώσεις τιμών.

Λόγω της ύφεσης και των κακών οικονομικών των νοικοκυριών πλεονάζουν χιλιάδες τετραγωνικών μέτρων οικοδομών (κατοικίες, γραφεία, καταστήματα, χώροι εφοδιασμού-logistics), ενώ γενικότερα οι πωλητές είναι χιλιάδες, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχουν αγοραστές.

Έκανε επίσης λόγο για ασταθές και βαρύ φορολογικό σύστημα.

Μιλώντας στην Ημερίδα, ο διευθύνων σύμβουλος της Alpha  Aστικά Ακίνητα, Γιώργος Ποιμενίδης, επισήμανε ότι το 2012 η εκτιμώμενη πτώση των επενδύσεων σε κατοικίες έφτασε το 30,6%, και σε συνδυασμό με τη μείωση του όγκου των αδειών οικοδομών που εκδόθηκαν κατά περίπου 32,5%, αναμένεται το 2013 νέα υποχώρηση στις επενδύσεις σε κατοικίες κατά 20%.

Οι επενδύσεις θα κυμανθούν δηλαδή κάτω από τα 5 δισ. ευρώ το 2013, από 6,1 δισ. ευρώ το 2012 και 26,1 δισ. ευρώ το 2007, παρουσιάζοντας πτώση 81% σε 5 χρόνια.

Επίσης καταγράφεται πτώση του αριθμού και της αξίας των συναλλαγών κατοικιών, καταστημάτων, γραφείων, οικοπέδων και αγροτεμαχίων 48% και 45% από το 2012 και 2011 αντίστοιχα και κατά 83,3% και 81,2% αντίστοιχα έναντι του 2005.

Ο αριθμός των μεταβιβάσεων μέσω των συμβολαιογραφείων από τις 100 χιλιάδες και πλέον έχει υποχωρήσει κάτω από τις 10.000 το 2012.

Μιλώντας στην Ημερίδα ο Γιάννης Γόρδιος, από την Εθνική Τράπεζα, επισήμανε ότι η κρίση στην αγορά ακινήτων αποκτά δομικά χαρακτηριστικά και εκτίμησε ότι οι πτωτικές τάσεις στις τιμές ακινήτων κατά το τρέχον έτος θα συνεχισθούν, καθώς δεν διαφαίνονται οι συνθήκες εκείνες που θα αυξήσουν την ζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση, εκτίμησε ο κ. Γόρδιος, για την έξοδο από την κρίση διαφαίνεται ότι θα απαιτηθεί μεγάλο χρονικό διάστημα με δεδομένο ότι επιδρούν σωρευτικά παράγοντες, όπως ο μεγάλος αριθμός αδιάθετων κατοικιών, που αν συνεχιστεί ο ρυθμός απορρόφησης των τελευταίων τεσσάρων ετών απαιτούνται περίπου 20 χρόνια για την απορρόφηση των νεόδμητων κατοικιών.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε το 2012 έγιναν λιγότερες από 4.000 μεταβιβάσεις νεόδμητων οικιστικών ακινήτων, όταν το 2007 αντίστοιχα είχαν μεταβιβαστεί 100.000 κατοικίες.

Πέρυσι οι τράπεζες προέβησαν σε εκτιμήσεις 28.160 κατοικιών για τραπεζικούς σκοπούς, έναντι 41.623 το 2011.

Ο αριθμός των αγοραπωλησιών είναι μικρότερος και με βάση τις εκτιμήσεις της Εθνικής δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 8-10 χιλιάδες, είπε ο κ. Γόρδιος.