Φρένο για ΔΕΠΑ και ΑΟΖ από ΗΠΑ

Προειδοποίηση ΗΠΑ σε Ελλάδα

για ενεργειακή συνεργασία με Ρωσία

 

«Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προειδοποίησε τις ελληνικές αρχές για ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία, σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ του Σαββάτου»

Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ανώτερο στέλεχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, δήλωσε ότι η πώληση της εταιρείας φυσικού αερίου ΔΕΠΑ στην  Gazprom και στην ομάδα «Σίντεζ» είναι ανεπιθύμητη και θα καταστήσει την Ελλάδα  «όμηρο» της Ρωσίας σε θέματα ενέργειας.

 

Η Ελλάδα παίρνει περίπου το 90 τοις εκατό της κατανάλωσης του φυσικού αερίου από τη Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι η αγορά της ΔΕΠΑ από τη Ρωσία θα ενισχύσει τη θέση της στην αγορά της περιοχής και θα είναι σε θέση να αυξήσει τις τιμές, αναφέρει η ρωσική εφημερίδα Βίζγκλιαντ επικαλούμενη το ρωσικό πρακτορείο Νόβοστι.

Επιπρόσθετα – γράφει το ρωσικό δημοσίευμα-αναφέρει ότι η συνεργασία με τη Ρωσία μπορεί να αμφισβητήσει την εφαρμογή του Υπερ-Αδριατικού Αγωγού, μέσω του οποίου η Ελλάδα επιδιώκει να μεταφέρει στη Νότια Ευρώπη φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν.

Το έργο αυτό είναι άμεσα ανταγωνίσιμο με τον αγωγό Nabucco West, το οποίο παρακάμπτει την πλευρά της Ελλάδας και έμμεσα το ρωσικό-ιταλικό ««Южным потоком»/ «South Stream», το οποίο ως στόχο έχει να μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο προς τη νότια Ευρώπη.

Αυτήν την εβδομάδα υπεγράφη  στην Αθήνα η τριμερής συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα, την Αλβανία και την Ιταλία για την κατασκευή του Υπερ-Αδριατικού αγωγού, σε μια τελετή που παρακολούθησε ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Έρικ Ρούμπιν.

 

Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας στην Ελλάδα, η Γερμανία, δεν είναι κατά των ρωσικών επενδύσεων στον ελληνικό τομέα ενέργειας.

 

Η Ελλάδα σχεδιάζει να ιδιωτικοποιήσει την εταιρεία φυσικού αερίου ΔΕΠΑ και την ΔΕΣΦΑ- φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου αερίου.

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού επανειλημμένα αναβλήθηκε, καθώς οι όροι έχουν αλλάξει.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι προτίθεται να αποφασίσει σχετικά με τον αγοραστή τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους.

 

Μέχρι στιγμής, η υπηρεσία  κρατικών ιδιωτικοποιήσεων  αποφάσισε την ‘επανεκκίνηση’ του διαγωνισμού, επιτρέποντας κάθε έναν από τους υπόλοιπους διεκδικητές τη δημιουργία κοινοπραξιών μεταξύ των εταιρειών που συμμετείχαν στους προηγούμενους διαγωνισμούς, γράφει το ρωσικό δημοσίευμα.

  

 

Γιώργος Λιλλήκας: Αξίζει πραγματικά να είναι ο επόμενος πρόεδρος!

Συνέντευξη στην ομάδα “Aδέσμευτοι bloggers”, παραχώρησε ο υποψήφιος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργος Λιλλήκας. 

 

          Διαβάστε την...

 

 

Πώς θα χρηματοδοτηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία μέχρι την υλοποίηση εφαρμογής των προτάσεων σας για την προ-εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Φυσικού Αερίου;

Θεωρούμε ότι η πρότασή μας για προπώληση μέρους του φυσικού αερίου του οικοπέδου 12, για το οποίο αναμένεται πολύ σύντομα να υπάρξει και 2η επιβεβαιωτική γεώτρηση, μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα.

Οι χώρες οι οποίες προαγοράζουν φυσικό αέριο για μεγάλες χρονικές περιόδους, όπως η Ιαπωνία και η Κίνα, είναι συγκεκριμένες.

Το ίδιο και οι εταιρείες που αγοράζουν και μεταπωλούν αυτό το αγαθό, οι οποίες είναι εκείνες που καθορίζουν την τιμή του και γνωρίζουν πολύ καλά πόσο θα πωλείται και κατά τα επόμενα χρόνια, γεγονός που μειώνει το ρίσκο τους και διευκολύνει τις αποφάσεις τους.

Απ’ εκεί και πέρα, εμείς έχουμε την βούληση και την πρόθεση να απευθυνθούμε για δανεισμό σε φίλες χώρες, όπως η Ρωσία, σε συνάρτηση με την επιθυμία τη δική μας και τη δική τους να τις εντάξουμε στη διαδικασία δημιουργίας των υποδομών του φυσικού αερίου ως επενδυτές, αλλά και στην εκμετάλλευσή του.

Επιπρόσθετα, θα θέσουμε σε εφαρμογή έναν ταχύ και ολοκληρωμένο σχεδιασμό προσέλκυσης επενδύσεων, όπως η έκδοση αδειών για τη δημιουργία καζίνο, γεγονός που όχι μόνον θα αποφέρει γρήγορα κέρδη από την έκδοση των αδειών καθ’ αυτή, αλλά και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας που τόσο πολύ έχει ανάγκη η κοινωνία μας.

Σε κάθε περίπτωση, έχουμε δεσμευτεί ότι –σε περίπτωση που οι παραλείψεις της απερχόμενης κυβέρνησης και τα εγκληματικά λάθη των τραπεζών καταστήσουν αναπόφευκτη την υπαγωγή της Κύπρου στο μηχανισμό στήριξης- θα απαλλάξουμε την Κύπρο από το μνημόνιο και την υφεσιακή του λογική εντός του 2013.

Για να μπορέσει να γίνει αυτό θα πρέπει να διαπραγματευτούμε πρώτα σκληρά τους όρους του έτσι ώστε να αποτρέψουμε τυχόν πρόνοιες που θα υποθηκεύουν τη διαχείριση του φυσικού μας αερίου μέσω της περιστολής της εθνικής μας κυριαρχίας, ενώ θα πρέπει να μπει ξεκάθαρη ρήτρα που θα επιτρέπει την απεμπλοκή από το μνημόνιο όταν και εφ’ όσον το κράτος θα είναι σε θέση να αποπληρώσει άμεσα ολόκληρο το χρέος του.

Σε ό,τι αφορά δε το τελευταίο, μας στεναχωρεί το γεγονός ότι οι ανθυποψήφιοί μας δεν έχουν αναλάβει οποιαδήποτε παρόμοια δέσμευση, καθιστώντας έτσι ξεκάθαρη την πρόθεσή τους να εγκλωβίσουν την Κύπρο για πολλά χρόνια σε ένα υφεσιακό μνημόνιο που δεν θα μας επιτρέπει ούτε να διαχειριστούμε κυρίαρχα τον φυσικό μας πλούτο, αλλά ούτε και να απαλλαγούμε από αυτό ενωρίτερα από το προκαθορισμένο χρονοδιάγραμμα της δανειακής σύμβασης.

Σε πρόσφατη ομιλία σας στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα αναφέρατε ότι το μείζον θέμα του Κυπριακού Ελληνισμού είναι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή του 38% της Κύπρου, και ότι με αφορμή την οικονομική κρίση πολλοί επιζητούν μια λύση πακέτο και για το Εθνικό και για το Οικονομικό θέμα.

Πως θα αντιδράσετε απέναντι σε όλους εκείνους εντός και εκτός Κύπρου που νοσταλγούν το σχέδιο Ανάν και ετοιμάζονται να συνδέσουν το Φυσικό Αέριο της Κύπρου με τον αγωγό Nabucco, που διέρχεται από την Τουρκία;

Είναι γεγονός ότι θεωρούμε το κυπριακό ως το νούμερο ένα πρόβλημα που απασχολεί την Κύπρο και τους πολίτες της. Η οικονομική κρίση μας έχει φέρει σε μια θέση που θυμίζει την κατάσταση αμέσως μετά την τουρκική εισβολή, εν τούτοις η έξοδος από αυτήν πιστεύω ότι είναι στο χέρι μας καθ’ ότι ο φυσικός μας πλούτος μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι ότι με τις κατάλληλες πολιτικές θα επιστρέψουν οι καλές μέρες για τον τόπο μας.

Σε ό,τι αφορά όμως το κυπριακό, τυχόν λανθασμένες αποφάσεις -όπως η υπογραφή μιας κακής λύσης- θα έχουν αποτελέσματα που θα μας κυνηγούν για πάντα.

Όσο η Κυπριακή Δημοκρατία έχει την ανεξαρτησία της και τη δυνατότητα να αγωνίζεται για μια πραγματικά δίκαιη και βιώσιμη λύση του κυπριακού, τόσο θα ζει η ελπίδα ότι θα δούμε σύντομα ελεύθερη την κατεχόμενη γη μας και ότι θα μπορέσουμε να φέρουμε ειρήνη και ασφάλεια στον τόπο μας.

Εσχάτως έχουμε δει ξένα δημοσιεύματα, όπως ένα δημοσίευμα του Economist της 26ης Ιανουαρίου, που αναφέρονται σε πακετοποίηση του δανεισμού της Κύπρου με τη δημιουργία αγωγού για εξαγωγή του φυσικού μας αερίου μέσω Τουρκίας.

Δυστυχώς, με λύπη μας ακούμε και κυπριακές φωνές, μεταξύ αυτών και τους δύο βασικούς ανθυποψήφιούς μας, να φλερτάρουν ανοιχτά με την προοπτική της ενεργειακής σύνδεσης Κύπρου-Τουρκίας.
Άλλοτε οι φωνές αυτές «χρυσώνουν το χάπι» λέγοντας ότι η σύνδεση αυτή μπορεί να γίνει μόνο μετά τη λύση του κυπριακού, άλλοτε προχωρούν ακόμη παραπέρα προτείνοντας την επιλογή αυτή ακόμα και πριν από τη λύση.

 

Εμείς λέμε ότι διαφωνούμε κάθετα με αυτή την προοπτική είτε πριν, είτε μετά τη λύση του κυπριακού.

Η Τουρκία ήταν και θα είναι πάντα αναξιόπιστος συνομιλητής, καθότι σε πάμπολλες περιπτώσεις αθέτησε δεσμεύσεις της έναντι της Κύπρο.

 

Θα ήταν εθνική αυτοκτονία να καταστούμε από μόνοι μας εξαρτώμενοι των ορέξεων της Άγκυρας, θυσιάζοντας της προοπτικές μας να εξελιχθούμε σε περιφερειακό κόμβο παραγωγής, υγροποίησης και εξαγωγής φυσικού αερίου.

Σε μια τέτοια περίπτωση η Τουρκία θα είχε τη δυνατότητα να κλείνει όποτε θέλει τη στρόφιγγα, διακόπτοντας κατά το δοκούν την εξαγωγή του φυσικού μας αερίου.

 

Οι λύσεις που θα εφαρμόσουμε θα πρέπει να μας παραχωρούν πλήρη έλεγχο επί της εκμετάλλευσης και μεταφοράς του ενεργειακού μας πλούτου.

Σε ό,τι αφορά δε στην επίλυση του κυπριακού, σε καμία περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να διασυνδεθεί με το φυσικό αέριο. Το φυσικό αέριο δεν είναι θέμα που αφορά στην ελληνοκυπριακή πλευρά η οποία διαπραγματεύεται το κυπριακό.

 

Αφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία η οποία είναι κυρίαρχο κράτος και έχει τόσο τις δομές, όσο και τη διεθνή νομιμοποίηση να διαχειρίζεται τα του οίκου της.

Ούτε θα πρέπει να επιτρέψουμε στον οποιονδήποτε να εκμεταλλευτεί την προσωρινή οικονομική μας δυσπραγία εις βάρος της κυριαρχίας μας ως κράτους είτε μέσω της επιβολής μιας λύσης τύπου Ανάν, είτε μέσω της δημιουργίας των όποιων τετελεσμένων επί χάρτου που θα μας οδηγούσαν αναπόφευκτα σε σταδιακή αποδοχή μιας τέτοιας λύσης.
Η φιλοσοφία μας αυτή μας οδήγησε στην απόρριψη της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας η οποία νομιμοποιεί τη διχοτόμηση και, εν πάση περιπτώσει, έχει αποδειχτεί όλα αυτά τα χρόνια ότι είναι ανέφικτη εξ’ αιτίας της αδιαλλαξίας της Άγκυρας.

Είναι γι’ αυτό το λόγο που έχουμε προτείνει μια νέα στρατηγική στο κυπριακό, βασισμένη σε σύγκλιση συμφερόντων με φίλιες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Γαλλία, αλλά και το Ισραήλ, βασισμένη στο φυσικό αέριο και στην προοπτική εγκατάστασης ξένων συμφερόντων στο νησί.

Πάνω απ’ όλα όμως θα πρέπει να αναζωογονηθεί και να ενισχυθεί η αδελφική και στρατηγική μας σχέση με την Ελλάδα, το μοναδικό αυθεντικό μας στήριγμα.
Προτείναμε δε τη δημιουργία ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας που θα υποκαταστήσει το Εθνικό Συμβούλιο το οποίο έχει κλείσει τον κύκλο του, στο οποίο θα μετέχουν τόσο οι πολιτικές δυνάμεις, όσο και εμπειρογνώμονες και δεξαμενές σκέψεις και θα ενισχύει τον Πρόεδρο στην προσπάθειά του να διαμορφώσει το σχεδιασμό του τόσο σε στρατηγικό, όσο και σε τακτικό επίπεδο.

 

Προτείναμε επίσης αλλαγή του τρόπου διαπραγμάτευσης του κυπριακού, με παράλληλη και ταυτόχρονη διαπραγμάτευση τόσο με το ψευδοκράτος, αλλά και με την Τουρκία για τα θέματα που την αφορούν άμεσα, όπως είναι η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και οι εγγυήσεις.

Έχουμε επίσης δεσμευτεί ότι θα ακολουθήσουμε στρατηγική δημιουργίας κόστους επί της Τουρκίας, έτσι ώστε η κατοχή να καταστεί γι’ αυτήν ασύμφορη. Μόνον έτσι θα εξαναγκαστεί να προσέλθει στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων με ειλικρινής προθέσεις.

Αν π.χ. γνώριζε εκ των προτέρων η Άγκυρα ότι η ενταξιακή της πορεία στην ΕΕ εξαρτάται άμεσα από την στάση της στο κυπριακό, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Όλα αυτά τα εντάσσουμε σε μια νέα διεκδικητική φιλοσοφία, η οποία αντιστρατεύεται την υποχωρητικότητα που μας οδήγησε σε οδυνηρές παραχωρήσεις προς την άλλη πλευρά, από τις οποίες θα πρέπει να αποδεσμευτούμε άμεσα.
Πριν απο λίγα χρονια η κοινή γνώμη είχε συγκλονιστεί απο τις αποκαλύψεις για το μαύρο χρήμα που διοχετευθηκε στο σχέδιο Αναν. Ουδείς τιμωρήθηκε. Αντίθετα οι τιμητές του συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν στην πολιτικη ζωη. Είναι χαρακτηριστικό του Ελληνισμού να λησμονεί η μήπως τα ΜΜΕ προάγουν εργολαβικά την λήθη;

Σε πολλές περιπτώσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για σκάνδαλα, κακοδιαχείριση και διαπλοκή, οι οποίες στο τέλος κουκουλώνονται. Εμείς έχουμε προτείνει το διορισμό ποινικών ανακριτών για τις περιπτώσεις αυτές.

Έχουμε επίσης προτείνει τη θεσμοθέτηση του ανακλητού για τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτως ώστε να είναι υπόλογος κατά τη διάρκεια της θητείας του στο λαό, ο οποίος θα μπορεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες να τον παύσει.

Η κυπριακή πολιτική ζωή θα πρέπει να εξυγιανθεί άμεσα και να απαλλαγεί από καρκινώματα όπως η σήψη, η διαφθορά και η διαπλοκή.

Αναφορικά τώρα με την ειδική περίπτωση στην οποία αναφέρεστε, αυτή του σχεδίου Ανάν, εμείς έχουμε το μέτωπό μας καθαρό διότι είχαμε σταθεί τότε στη σωστή πλευρά της ιστορίας: Στην πλευρά που ο ίδιος ο κυπριακός Ελληνισμός είχε επιλέξει όταν κλήθηκε να αποφασίσει για το κατά πόσον θα αποδεχόταν ή θα απέρριπτε το εκτρωματικό εκείνο σχέδιο που θα καθιστούσε την Κύπρο ένα τουρκοβρετανικό προτεκτοράτο.

Το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων στο σχέδιο Ανάν δεν ήταν απλώς ένα ΟΧΙ στους ξένους που μας το κουβάλησαν για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους άνομα και ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ήταν ένα ηχηρό ΟΧΙ και στους εδώ τιμητές του.
Εμείς πιστεύουμε ότι οι πολίτες δεν έχουν ξεχάσει. Η στάση μας τότε στο σχέδιο Ανάν είναι ένας από τους βασικούς λόγους που οδήγησαν πολίτες όλων των ιδεολογικών-κομματικών αποχρώσεων, αλλά και ανέντακτους, να αγκαλιάσουν με συγκινητική θέρμη την ανεξάρτητη υποψηφιότητά μας.

Εκπροσωπούμε ένα πλειοψηφικό ρεύμα που αντιστέκεται στις νόθες λύσεις και στις ξένες εξαρτήσεις, αλλά και στο σαθρό κομματικό κατεστημένο που μας οδήγησε τόσο στο σχέδιο Ανάν, όσο και στην τρέχουσα οικονομική κρίση.

Για το λόγο αυτό είμαστε βέβαιοι ότι η μνήμη και η κρίση των πολιτών θα τους οδηγήσουν στις σωστές αποφάσεις τόσο στις 17 όσο και στις 24 του Φεβρουαρίου.

Πόσο συμπτωματικό είναι ένας ευπατριδης που ενοχλεί ισχυρά συμφέροντα να βρίσκεται δολοφονημενος; Μιλάμε για τον αείμνηστο Άντη Χατζηκωστή.

Η δολοφονία του ΆντηΧατζηκωστή είχε συγκλονίσει τότε τον Ελληνισμό. Η δε απουσία του είναι σήμερα αισθητή από τον κυπριακό δημόσιο βίο.
Υπάρχει εν εξελίξει μια διαδικασία ενώπιον του Κακουργιοδικείου και πιστεύω ότι η δικαιοσύνη θα ρίξει φως στις σκοτεινές πτυχές αυτής της υπόθεσης, γι’ αυτό και δεν θα ήθελα να προκαταλάβω το οτιδήποτε.

Τώρα, γενικά ομιλούντες, είναι γεγονός ότι η Κύπρος έχει καταστεί έρμαιο εγκληματικών στοιχείων και συμφερόντων τόσο ντόπιων, όσο και ξένων.

Η αναλγησία του κράτους, η ανοχή των παιχνιδιών ξένων δυνάμεων εις βάρος μας, αλλά και τα φαινόμενα της σήψης και της διαφθοράς έχουν συντείνει σε αυτό το αποτέλεσμα.

Η απαλλαγή από αποστήματα και κατεστημένες αντιλήψεις και συμπεριφορές που υποβιβάζουν τον δημόσιο βίο, αλλά και θέτουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία και την ασφάλεια του κράτους και των πολιτών, είναι πρωταρχικό μας μέλημα.

Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο οι πολίτες της Κύπρου να επιλέξουν εσάς και όχι τον κύριο Αναστασιάδη;
Οι εκλογές αυτές θα είναι εκλογές δύο γύρων. Το αποτέλεσμά τους όμως θα κριθεί αναμφίβολα από τον πρώτο γύρο.

Πιστεύουμε ακράδαντα –και έχουμε στοιχεία που το επιβεβαιώνουν- ότι οι πολίτες θα μας τιμήσουν με την ψήφο τους και θα μας στείλουν στο δεύτερο γύρο, αντιμέτωπους με τον κ. Αναστασιάδη.

Άλλωστε, η δική μας υποψηφιότητα είναι η μόνη που μπορεί να αναμετρηθεί στα ίσια και να κερδίσει, φράζοντας το δρόμο του κ. Αναστασιάδη προς την εξουσία. Αυτό καταμαρτυρούν και οι δημοσκοπήσεις που είδαν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητα, αλλά και οι δικές μας πληροφορίες.

Οι λόγοι για τους οποίους οι πολίτες θα επιλέξουν τη δική μας υποψηφιότητα έναντι αυτής του κ. Αναστασιάδη είναι πολλοί.

Ο πιο σημαντικός όμως έγκειται στο ότι πρόκειται για μια αναμέτρηση του παλιού με το καινούριο, των κατεστημένων αντιλήψεων με την ανανέωση, των αντιλαϊκών πολιτικών με τις πολιτικές που έχουν ως επίκεντρο τον πολίτη, της υποχωρητικότητας με τη διεκδίκηση.

Τόσο στην οικονομία και στη διαχείριση του εθνικού μας πλούτου, όσο και στο εθνικό μας θέμα, η πρότασή μας είναι πρόταση διεκδίκησης και ανάπτυξης και όχι άκριτης αποδοχής των όσων δοτών μας προσφέρονται από έξω.

Επιπλέον, ο κ. Αναστασιάδης επιθυμεί να κυβερνήσει με κάποιες κομματικές ηγεσίες, αποκλείοντας μεγάλα τμήματα του κυπριακού πληθυσμού.

Εμείς επιθυμούμε να κυβερνήσουμε με τους πολίτες, για τους πολίτες, με μοναδικό γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και το καλό της πατρίδας μας.

 

 

 Το βίντεο που κόπηκε από τον Πρ. Αρχ. Ραδιοτηλεόρασης  

 

  

 

 

ΤΙ.....ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ???

Το έξυπνο σχέδιο παραπληροφόρησης, που έστησε η τουρκική διπλωματία, μετά τη συνάντηση των πρωθυπουργών Α. Σαμαρά και Τ. Ερντογάν στο Κατάρ, επιβεβαίωσε την πρόβλεψη ότι το αίνιγμα του 2013 επικεντρώνεται στο Αιγαίο.

 

Αν το εθνικό ερωτηματικό του 2012 ήταν η παραμονή στην ευρωζώνη, η πρόκληση του τρέχοντος έτους εντοπίζεται στη διατήρηση ειρήνης και ηρεμίας στο Αιγαίο με εδραίωση των ελληνικών συμφερόντων στις θαλάσσιες ζώνες και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές.

 

Ηδη η Αγκυρα, υλοποιώντας στρατηγική ουσίας και εντυπώσεων και αξιοποιώντας ορισμένες αδυναμίες συντονισμού της Αθήνας, έκανε την πρώτη κίνηση στη σκακιέρα.

Το επόμενο διπλωματικό στοίχημα, με τη σύγκληση του κοινού συμβουλίου των δύο χωρών στην Αγκυρα στις αρχές Μαρτίου, θα αποδειχθεί ιστορικών διαστάσεων για τις εξελίξεις στη ΝΑ Μεσόγειο.

 

Η ελληνική διπλωματία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να επιμείνει στο αδιαίρετο της υφαλοκρηπίδας από τον Εβρο ως το Καστελόριζο και να «επισημοποιήσει» τις γεωγραφικές συντεταγμένες της. Αλλωστε (παρά τις απειλές του υπουργού Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου) οι συντεταγμένες είναι, εδώ και χρόνια, γνωστές από τους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού. Επίσης τον Νοέμβριο του 2008 οι συντεταγμένες έχουν δηλωθεί στο πλαίσιο διαμαρτυρίας προς τη Νορβηγία για ερευνητικό πλοίο που είχε εκμισθώσει στην Τουρκία. Τον δε Σεπτέμβριο του 2010 η αμερικανική πρεσβεία είχε αναγνωρίσει, με ρηματική διακοίνωση, το ανατολικό όριο της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου.

 

Η κυβέρνηση Παπανδρέου – Βενιζέλου όχι μόνον δεν προχώρησε ούτε μισό βήμα μπροστά, αλλά ανέχθηκε τον κ. Ερντογάν να θέτει ζήτημα Καστελόριζου στη συνάντηση του Ερζερούμ, τον Ιανουάριο του 2011.

Τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά δεν διαθέτει την πολυτέλεια καθυστερήσεων γιατί, πέραν του κανόνα ότι καμιά κυβέρνηση δεν παραιτείται από εθνικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, η αξιοποίηση (έπειτα από 10 ή 12 χρόνια) των υδρογονανθράκων και η προγενέστερη (σε έξι ή επτά χρόνια) δυνατότητα «τιτλοποίησης» εκτιμώμενων εσόδων αποτελούν μακροπρόθεσμη λύση εξόδου από τη βαθιά κρίση. Λύση εθνικά αυτοδύναμη, χωρίς αυτοεξευτελισμούς του πολιτικού συστήματος, όπως π.χ. με τη «μεγαλοφυή» ιδέα του Α. Τσίπρα περί διενέργειας εκλογών το φθινόπωρο, πριν από τις γερμανικές, που αποτελεί πρωτοφανές δείγμα εξάρτησης των εσωτερικών εξελίξεων από τον ξένο παράγοντα.

Ωστόσο και η τουρκική διπλωματία είναι αληθές ότι έχει μειωμένα περιθώρια ευελιξίας, γιατί γνωρίζει ότι οι ελληνικές πρωτοβουλίες θεμελιώνονται στο Διεθνές Δίκαιο, προσελκύουν το ενδιαφέρον μεγάλων ομίλων πετρελαιοειδών και, ενδεχομένως σε ένα – δυο χρόνια, να καλυφθούν από την κύρωση, και εκ μέρους των ΗΠΑ, της νέας σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως είχε προαναγγείλει η διοίκηση Ομπάμα, τον Μάιο του 2012.

Τα διλήμματα στην Αγκυρα, παρά τον περιφερειακό ρόλο που κέρδισε ο κ. Ερντογάν την τελευταία δεκαετία, είναι έντονα. Γι’ αυτό και πριν ή κατά τη διάρκεια της Συνόδου του Μαρτίου ίσως αναβιώσει η γνωστή τακτική παραβιάσεων ελληνικού εναέριου χώρου και χωρικών υδάτων.

 

Οσο για την τακτική των ψιθύρων; Αναμένεται προσεχώς.

 

Το μεγάλο διπλωματικό στοίχημα του Μαρτίου!

 

ΠΗΓΗ:Δημοκρατία

Κανόνι» βάρεσαν τα κόμματα.

Εάν ήταν εταιρείες,

«θα είχαν βαρέσει κανόνι».

 

Από το 2000 μέχρι σήμερα τα κόμματα πήραν περί τα 700 εκατ. ευρώ από τους φορολογουμένους, δηλαδή επιχορήγηση από το κρατικό ταμείο. Από την άλλη, σήμερα χρωστούν 272 εκατ. ευρώ στις τράπεζες και μέσω νέων δανείων έρχονται να καλύψουν τις μεγάλες «τρύπες» στους ισολογισμούς τους.    

 

Τα οικονομικά των κομμάτων πλέον είναι αντικείμενο έρευνας της Δικαιοσύνης, που αναζητεί παλιές και πρόσφατες «αμαρτίες», αποδείξεις και ονόματα. Ηδη, πάνω από 100 έχουν κληθεί για να δώσουν κατάθεση με την ιδιότητα του υπόπτου. Και έπεται συνέχεια.

    

Πώς, όμως, καταφέρνουν να εξασφαλίζουν την αναχρηματοδότηση παλαιών δανείων με νέα; Χρησιμοποιούν ως εγγύηση την κρατική χρηματοδότηση των επόμενων ετών, στηριζόμενοι όμως στα ποσοστά που είχαν στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. 

   

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει τεράστια στρέβλωση εάν ένα κόμμα λάβει υψηλή χρηματοδότηση με βάση ένα υψηλό εκλογικό ποσοστό, που εξασφάλισε στο παρελθόν. 

   

Το ενδεχόμενο το κόμμα αυτό να μην μπορέσει να εξυπηρετήσει το δανεισμό του είναι δεδομένο εάν το εκλογικό του ποσοστό υποχωρήσει σημαντικά. Κι αυτό γιατί έχει στην πλάτη του ένα τεράστιο τραπεζικό βάρος το οποίο δεν μπορεί να αποπληρώσει. 

   

Αυτό είναι πολύ πιθανό να συμβεί με το ΠΑΣΟΚ ή καλύτερα είναι μάλλον απίθανο να μη συμβεί, εκτός εάν οι αναξιόπιστοι πολιτικοί εφεύρουν κάποιο μαγικό λογιστικό κόλπο. Γιατί επί πραγματικών δεδομένων το ΠΑΣΟΚ έχει χρεοκοπήσει. 

   

Το ίδιο κόμμα έχει αφήσει απλήρωτους τους εργαζομένους επί σειρά μηνών, ενώ αντίστοιχα προβλήματα έχουν Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, που κατέφυγε μέχρι και σε απολύσεις στα κομματικά μέσα ενημέρωσης. 

   

Αλλά και η Ν.Δ., που στις τελευταίες εκλογές κατέγραψε το μεγαλύτερο ποσοστό, δεν πάει πίσω. Εχει έσοδα 19,2 εκατ. ευρώ, δίνει για τόκους περί τα 10 εκατ. ευρώ και στο τέλος του 2011 εμφανίζεται να χρωστάει σε δάνεια 132 εκατ. ευρώ!

 

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

 

 

Τα κόμματα εξουσίας είναι σχεδόν «υποθηκευμένα» στις τράπεζες, αφού και τα δυο μαζί χρωστούν τουλάχιστον 230 εκατομμύρια ευρώ. Μάλιστα την ώρα, που έχουν προχωρήσει σε οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και έχουν καταδικάσει τη Χώρα σε μόνιμη λιτότητα και σε ανεργία , τα ίδια χρωστούν στις τράπεζες και ταυτόχρονα προπληρώνονται μέχρι και το 2016 την κρατική επιχορήγηση. Το ΠΑΣΟΚ χρωστά συνολικά 111.800.000 ευρώ και αναλυτικά ανά τράπεζα οφείλει:
- Αγροτική Τράπεζα: 96.800.000 (λήξη δανείου 2013).
- Μαρφίν: 10.000.000 (λήξη δανείου 2015) &
- Πειραιώς: 5.000.000 (λήξη δανείου)
Η ΝΔ χρωστά συνολικά 120.000.000 ευρώ και αναλυτικά ανά τράπεζα οφείλει:
- Αγροτική Τράπεζα: 105.000.000 ευρώ (λήξη δανείου 2013)&
- Τράπεζα Πειραιώς: 15.000.000 ευρώ (λήξη δανείου 2015).
Χρέη στις τράπεζες, βέβαια κατά πολύ λιγότερα, έχουν και τα κόμματα της αριστεράς και αναλυτικά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει λάβει δάνειο 6.000.000 από την Εθνική Τράπεζα (εκπνοή σύμβασης το 2014) και το ΚΚΕ χρωστά στην Εθνική Τράπεζα 4.402.054 ευρώ.
Από τα στοιχεία αυτά τα μεγάλα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι: Πως είναι δυνατό τα κόμματα να ασκούν πολιτική προς όφελος του ελληνικού λαού, όταν χρωστούν δεκάδες εκατομμύρια σε τράπεζες; Είναι σωστό όταν οι Έλληνες έχουν φορτωθεί τρία μνημόνια στις πλάτες τους ,που θα συνοδεύουν τις επόμενες δυο γενιές, τα κόμματα να μην μπορούν
να διαχειριστούν τα του οίκου τους; Είναι ,άραγε, δυνατόν να διαχειριστούν τα της χώρας με επιτυχία; 

 

Τραπεζίτες, μιντιάρχες και πολιτικές μαριονέτες έχουν χρεοκοπήσει. Το να «δίνει» ο ένας τον άλλον, το να αποκαλύπτει ο ένας το παρελθόν του άλλου, τώρα που τελείωσε το «πάρτι» ελάχιστη σημασία έχει.

Ο φαύλος κύκλος των χρεοκοπημένων της μεταπολίτευσης οδεύει προς την έξοδο.

Η ομερτά έσπασε. 

Δημιουργείται Ελληνο-Ισραηλινός φορέας στο αμερικανικό Κογκρέσο

 

Ένας φορέας κοινής δράσης για την ελληνο-ισραηλινή συμμαχία, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στο κογκρέσο των ΗΠΑ.

 

Η δημιουργία και οι σκοποί του ελληνο-ισραηλινού Caucus ανακοινώθηκαν σε ειδική εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο Κογκρέσο. Με την επωνυμία «Congressional Hellenic-Israel Alliance» (CHIA) και υπό τη συμπροεδρία των βουλευτών Gus Bilirakis (ομογενής Ρεπουμπλικάνος από την Φλόριντα) και Ted Deutch (Δημοκρατικός επίσης από την Φλόριντα), στο ελληνο-ισραηλινό Caucus συμμετέχουν ήδη ισχυρά μέλη και από τα δύο κόμματα, ο αριθμός των οποίων συνεχώς αυξάνεται.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και απηύθυναν χαιρετισμό, πέραν των συμμετεχόντων βουλευτών στο ελληνο-ισραηλινό Caucus, οι πρέσβεις της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, καθώς και ηγετικά στελέχη της ελληνικής και ισραηλινής κοινότητας στις ΗΠΑ.

Ο Έλληνας πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Χρίστος Παναγόπουλος, τόνισε ότι «η δημιουργία του CHIA αντικατοπτρίζει την εντεινόμενη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών, Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου.

 

Έχοντας υπόψη τις ιστορικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή, η συνεργασία αυτή» όπως είπε «χωρίς να στρέφεται εναντίον κανενός, στοχεύει στην εδραίωση της σταθερότητας και στην οικονομική ανάπτυξη και συμβάλλει στην εμπέδωση κλίματος ειρήνης και ασφάλειας, προωθώντας ευρύτερα το πνεύμα των σχέσεων καλής γειτονίας». Ο κ. Παναγόπουλος αναφέρθηκε και στις δυνατότητες που εμφανίζονται ιδιαίτερα στους τομείς ενέργειας και τουρισμού.

Τέλος, ο Έλληνας πρέσβης στις ΗΠΑ υπογράμμισε ότι «το συνεργατικό αυτό σχήμα των μελών του Κογκρέσου αποτελεί απτό αποτέλεσμα των εξαίρετων σχέσεων μεταξύ της ελληνικής και ισραηλινής διασποράς, αλλά δίνει και το έναυσμα για περαιτέρω ενδυνάμωσή τους» αναφερόμενος στη «διαρκώς διευρυνόμενη συνεργασία» μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

 defencenet.gr

Οι σφουγγοκωλάριοι

 

Ο σφουγγοκωλάριος ήταν υψηλό αξίωμα και ταυτοχρόνως επάγγελμα στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το έργο του ήταν να σκουπίζει τα οπίσθια των αυτοκρατόρων.

 

Ήταν αξίωμα που πολλοί ζήλευαν και μόνο έμπιστα άτομα διορίζοντο, αφού είχαν το προνόμιο να ευρίσκονται τόσο κοντά στον αυτοκράτορα όταν αυτός ήταν γυμνός και άοπλος.

 

Με το πέρασμα του χρόνου το επάγγελμα αυτό εξέλειπε. Επεβίωσε όμως ως συγκεκριμένη συμπεριφορά στην πολιτική μας κουλτούρα.

Ποιος είναι ο σημερινός σφουγγοκωλάριος; Το βασικό γνώρισμα της συμπεριφοράς του είναι η εξόφθαλμη ικανότητά του να επιδίδεται στην τέχνη του «σκουπίζειν» τα οπίσθια ισχυρών πολιτικών, ανεξαρτήτως ιδεολογικής ή πολιτικής θέσης, οι οποίοι μπορούν να του εξασφαλίσουν μία θέση στον επίγειο παράδεισο, δηλαδή πολιτική ή επαγγελματική ανέλιξη και κατ’ επέκταση, για να χρησιμοποιήσω ένα όρο του συρμού, «κοινωνική επιφάνεια».

 

Είναι ο πολιτικός ελαφρών βαρών που θέλει να γίνει βουλευτής ή υπουργός, ο ξέμπαρκος πολιτικός που θέλει να ξαναμπεί στο παιγνίδι της εξουσίας, ο καριερίστας δημόσιος υπάλληλος που πατά επί πτωμάτων, ο ανεπαρκής δημοσιογράφος που αναζητεί τα δεκανίκια των πολιτικών για να επιβιώσει, ο φιλόδοξος νέος που εγκλώβισε τη ζωή του σε ένα lifestyle, με αυτοσκοπό την απόκτηση με κάθε τρόπο τίτλων «επαγγελματικής και πολιτικής ευγενείας», ούτως ώστε όταν βγαίνει από το σπίτι του να αυτοϊκανοποιείται με την εντύπωση ότι είναι επώνυμος, άρα σπουδαίος, και γενικά άνθρωποι με ελλείμματα προσωπικότητας, οι οποίοι έταξαν στη ζωή τους να «ανέλθουν», άνθρωποι οι οποίοι ακόμη και με το ντύσιμό τους ή όταν συστήνονται αισθάνονται την ανάγκη να δηλώνουν το κοινωνικό και επαγγελματικό τους καθεστώς.

 

Στην πραγματικότητα, όμως, θρασύδειλοι καιροσκόποι, αχθοφόροι της αναξιοπρέπειας και μεταπράτες της αθλιότητας.
Η τακτική τους ευκόλως προβλέψιμη. Επιλέγουν ένα ισχυρό πολιτικό, τον ακολουθούν και πράττουν παν ό,τι αναγκαίο για να αποδείξουν την νομιμοφροσύνη, που φθάνει μέχρι τα όρια της εθελούσιας ανδραποδώδους υποταγής. Επικεντρώνουν την συμπεριφορά τους σε κάθε ευκαιρία στο θάμβο της εντύπωσης. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να συλλέξουν πολλά προεκλογικά γραμμάτια, τα οποία θέλουν να εξαργυρώσουν ακριβά μετά τις εκλογές.

Το φαινόμενο του σφογγοκωλάριου ευδοκιμεί στη χώρα μας. Τους βλέπουμε να κινούνται απροκάλυπτα κάθε φορά που υπάρχουν πολιτικές εκλογές, αφού εκλαμβάνουν τις προεκλογικές εκστρατείες ως την κατ’ εξοχήν εορταστική τους περίοδο.

 

Άλλοτε τους βλέπουμε να συνωστίζονται πίσω από τους πολιτικούς για να τους συλλάβει ο τηλεοπτικός φακός και άλλοτε να σπεύδουν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις για να ηδονιστούν από μία χειραψία με τον πολιτικό που επέλεξαν να υπηρετήσουν.

Οι σφουγγοκωλάριοι ζουν για να αποκτήσουν «υψηλές θέσεις» και να αισθάνονται ότι κάνουν λαμπρές καριέρες, ενώ οι σοβαροί άνθρωποι όταν βρεθούν σε κάποια θέση δίνουν ζωή στην κοινωνία.

 

Οι σφουγγοκωλάριοι παρά την χρονολογική τους ηλικία δεν μεγαλώνουν ποτέ. Τους βρίσκει κανείς μονίμως σε συγκεντρώσεις να χειροκροτούν παρελάσεις παραφουσκωμένων εγωισμών.

 

Φτύνουν με την ίδια ευκολία αυτό που μέχρι χθες χειροκροτούσαν ή μεταπηδούν από το ένα κόμμα στο άλλο αν δεν πάρουν για την καριέρα τους αυτό που θέλουν. Όπως είπαμε, «η καριέρα πάνω απ’ όλα!».

Επειδή οι σφουγγοκωλάριοι έχουν μία εκ βάθους σχέση με την ηλιθιότητα, ουαί και αλίμονο σε αυτόν που αρχίζει να συζητά μαζί τους με κριτική διάθεση για τον πολιτικό του οποίου «σκουπίζουν» τον πισινό. Για να θυμηθούμε εδώ τη σοφή ρήση του Μαρκ Τουέιν: «Μη συζητάς ποτέ δημόσια με ένα ηλίθιο, θα σε κερδίσει με την εμπειρία του και οι τρίτοι μπορεί να μην καταλάβουν τη διαφορά».

Η κοινωνία μας έχει πολλά αποθέματα τέτοιου φυράματος. Κάποιοι κάνουν μεγάλες καριέρες λόγω επιτυχούς άσκησης αυτού του «χαρίσματος» και κάποιοι φιλοδοξούν να τους φθάσουν. Όπου και να φθάσουν όμως είναι χαρακτηρισμένοι.

 

Για τους τρίτους θα είναι οι γνωστοί σφουγγοκωλάριοι ενώ γι’ αυτούς που υπηρετούν, θα είναι μονίμως ένα κοινό κολωσφούγγι. Αλίμονο σ’ αυτούς που άφησαν τη ζωή τους να την καθοδηγήσει η ματαιοδοξία της «μεγάλης καριέρας», περνώντας την αναγκαστικά μέσα από τη λογική του «σκουπίζειν» τα οπίσθια των ισχυρών.

Όσο, ιδιαιτέρως, για τους πολιτικούς, το να ενδιαφέρονται για τον αριθμό των ακολούθων και των συνεργατών τους και όχι για την ποιότητα τους, δηλαδή το να «αρέσουν» στους σφουγγοκωλάριους, είναι απόδειξη αδυναμίας.

 

Είναι δε πολύ επικίνδυνο για την δημοκρατία ο πολιτικός να αισθάνεται ανώτερος από τους γύρω του και οι γύρω του καιροσκοπικώς να του το δείχνουν.

Τότε χάνεται ο ορθολογισμός και ο εποικοδομητικός διάλογος, με αποτέλεσμα η σχέση να μετατρέπεται σε σχέση υποτελείας και διαρκούς επιβεβαίωσης του ισχυρού.

 

Όσο κατάπτυστοι είναι οι σφουγγοκωλάριοι άλλο τόσο καταγέλαστοι είναι οι πολιτικοί που τους ανέχονται, γιατί ο έξυπνος ηγέτης δίδει σημασία όχι στο ποια γνώμη έχουν οι συνεργάτες του γι’ αυτόν αλλά ποια γνώμη έχει ο ίδιος γι’ αυτούς. Άλλωστε δεν είμαστε τίποτε άλλο εκτός από αυτό που σκεφτόμαστε.

Η αξιοπρέπεια δεν έγκειται στο να κατέχεις περίοπτη θέση αλλά στο να αισθάνεσαι πάνω απ’ όλα ελεύθερος.

Μαϊμουδοδουλειές και Διαολοσκορπίσματα

 

Πιστεύουμε ότι σε εκατό χρόνια η Χρηματιστηριακή Οικονομία θα συζητιέται ως ένα ανέκδοτο από τα παλιά όπως αυτό που ακολουθεί:

Μια φορά και έναν καιρό σ´ ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους χωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία.

 

Ξέροντας οι χωρικοί ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος πήγαν και τις έπιασαν. Ο Χάρης αγόρασε χιλιάδες προς 10 δολάρια τη μία όπως είπε. Το εμπόρευμα όμως λιγόστευε και οι χωρικοί σταμάτησαν να κυνηγάνε μαϊμούδες.

Ο Χάρης ξαναανακοινώνει ότι θα αγόραζε μαϊμούδες για 20 δολάρια τη μία. Οι χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν και άλλες μαϊμούδες. Σύντομα όμως οι μαϊμούδες λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα κτήματά τους.

Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες θα αγόραζε τη μία προς 25 δολάρια. Οι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που έμειναν.

Ο Χάρης τούς λέει καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες μαϊμούδες γι’ αυτό και εγώ θα σας δώσω 50 δολάρια τη μία. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές θα αναλάβει την αγοροπωλησία ο βοηθός μου.

Ο βοηθός φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει. Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέμισε ένα στάβλο γεμάτο με μαϊμούδες, θα σας τις πουλήσω εγώ για 35 δολάρια τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε εσείς για 50 δολάρια τη μία.

 

Οι χωρικοί στριμώχτηκαν μάζεψαν όλες τις οικονομίες τους και αγόρασαν όλες τις μαϊμούδες.

Δεν ξαναείδαν ούτε τον βοηθό ούτε τον Χάρη.

Καλώς ήρθατε στη Wall Street.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΥΣ,

Και Πρέπει και Μπορούμε.

Η Συστράτευση Όλων είναι

Εθνική και Πολιτική αναγκαιότητα

 

 Από την μεταπολίτευση και μετά όλες οι προσπάθειες που έγιναν πέραν της Νέας Δημοκρατίας σε αυτόν που λέγαμε πατριωτικό χώρο με τον ένα η τον άλλο τρόπο. απορροφήθηκαν από τον Καραμανλισμό και το πολιτικό κατεστημένο της δεξιάς.

Ο πατριωτικός χώρος εκδηλώθηκε άλλοτε ως φιλοβασιλικός, φιλοχουντικός και κυρίως ως αντικομουνιστικός.

Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι υπήρξε εθνικιστικός χώρος, γιατί απλά κανένα από τα κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές και έφεραν εκλογικό αποτέλεσμα, δεν αυτοπροσδιορίστηκε εθνικιστικό.

Βέβαια πολλοί εθνικιστές βοήθησαν να υπάρξει το εκλογικό τους αποτέλεσμα χωρίς ποτέ να μπορέσουν να κάνουν την εθνικιστική ιδεολογία, κυρίαρχη ιδεολογία

Η παρουσία της Χρυσής Αυγής, με το εκλογικό της αποτέλεσμα και την είσοδό της στην ελληνική βουλή ως εθνικιστικό κόμμα, άλλαξε τα δεδομένα.
 

Η συνεχόμενη άνοδος της ανοίγει τον δρόμο για την δημιουργία χώρου .Ένα χώρο όχι πέρα της Νέας Δημοκρατίας, όπως θα ήθελαν πολλοί, αλλά απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο.

Για να μπορέσει να υπάρξει και να διατηρηθεί αυτός ο χώρος πρέπει το κόμμα που έκανε την αρχή να βοηθηθεί να αυξήσει τα ποσοστά του και συγχρόνως να υπάρξουν και άλλοι πολιτικοί σχηματισμοί στην ίδια ιδεολογική βάση όπως αυτή του Εθνικού Μετώπου .

Ενδεχομένως κάποιοι να έχουν διαφορετική άποψη, όμως αυτό αποτελεί πολιτική αναγκαιότητα αν θέλουμε ένα δυνατό εθνικιστικό χώρο με προοπτική εξουσίας.

Οι Έλληνες εθνικιστές έχουν αποδείξει ότι έχουν την θέληση, ότι μπορούν να διεκδικήσουν το χώρο τους πρέπει όμως να τους δοθεί η δυνατότητα της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης και τακτικής.

Κανένας μα κανένας δεν πρέπει να μείνει έξω από τον αγώνα για την Ελλάδα και τον Εθνικισμό. Εχθρός μας είναι το σάπιο πολιτικό σύστημα ο διεθνισμός τους και όχι η διαφορετική πολιτική εθνικιστική έκφραση.

Για να μην τα χάσουμε όλα ας προσπαθήσουμε να συνυπάρξουμε όλοι μαζί.

Ο χειρότερος εθνικιστικής είναι ο καλύτερος από όλους τους άλλους.

Ας σκεφτούμε και ενεργήσουμε για μια φορά έξυπνα ας παραδειγματιστούμε από την αριστερά όπου όλα τα αριστερά κόμματα μπορούν να συνυπάρξουν σε πορείες διαμαρτυρίας και άλλες εκδηλώσεις.

Ας μην παίξουμε το παιχνίδι του συστήματος. Τον χώρο μας δεν θα μας τον χαρίσουν, θα τον δημιουργήσουμε.

Η Συστράτευση όλων των εθνικιστών είναι Εθνική και Πολιτική αναγκαιότητα

 

- Και πρέπει και μπορούμε.

 

Ας ξεπεράσουμε τις κόκκινες γραμμές και οι μπροστάρηδες των Εθνικιστικών φορέων ας κάνουν ένα βήμα που θα μείνει στην ιστορία του Εθνικιστικού Κινήματος .

 

 

Νίκος Γεωργούλιας

 

Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί

 

 

 

Η ΕΘΝΙΚΗ ΙΔΕΑ!

 Όταν πριν 20 περίπου έτη κατέρρεε «μέσα σε μία νύχτα» σαν χάρτινος πύργος το κομμουνιστικό καθεστώς στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης πολλοί ήσαν αυτοί που θέλησαν να υποβαθμίσουν την ουσία του γεγονότος.

 

Του γεγονότος πως ο μπολσεβικισμός δεν έπεσε από την πίεση μιας λαϊκής εξεγέρσεως (Βασιλικό Καθεστώς – Γαλλική Επανάσταση), ούτε από έναν πόλεμο (Εθνικο-σοσιαλιστική Γερμανία – Φασιστική Ιταλία), έπεσε από αυτές τις ίδιες τις δυνάμεις που μέχρι πριν λίγο ήσαν οι στυλοβάτες του. 

Την πλέον εύστοχη δήλωση επί του ζητήματος είχε κάνει τότε ο ηγέτης της εθνικής Ρωσσικής οργανώσεως ΠΑΜΙΑΤ, Βασίλιεφ, που στο ερώτημα πως κατέπεσε ξαφνικά ο κομμουνισμός, είχε απαντήσει ότι οι ίδιοι που τον έφεραν στην Ρωσσία το 1918 είναι αυτοί και που τον απέσυραν στα 1990… 

Αξίζει να θυμηθούμε την προσπάθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών της Δύσεως (CNN) να εμφανίσουν την πτώση του Τσαουσέσκου σαν αποτέλεσμα λαϊκής εξεγέρσεως.

 

Μερικά χρόνια αργότερα μάθαμε ότι οι χιλιάδες νεκροί, που μας έλεγαν ότι υπήρχαν τις ημέρες εκείνες στην Ρουμανία τα δελτία ειδήσεων, δεν υπήρξαν ποτέ!

Στο Ανατολικό Μπλόκ κάποιος ξαφνικά γύρισε ένα κουμπί και ο κομμουνισμός τέλειωσε!

 

Αυτοί που κυβερνούν σήμερα τις κομμουνιστικές χώρες σαν… φιλελεύθεροι δημοκράτες(!), δεν είναι άλλοι από αυτούς που κρατούσαν τις θέσεις κλειδιά στους μηχανισμούς πληροφοριών του σοβιετικού συστήματος. Τουλάχιστον αυτό ισχύει στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Εάν, όμως, ο κομμουνισμός με την μορφή κρατικής υποστάσεως ήταν πλέον για τους παγκόσμιους αφέντες από άχρηστος έως και επικίνδυνος, σαν ιδεολογία διαλυτική της εθνικής Ιδέας, παραμένει ακόμη και σήμερα χρήσιμος.

 

Περισσότερο χρήσιμος από ποτέ για την περίφημη «παγκοσμιοποίηση». Γι’ αυτό το λόγο ας μη θεωρούν κάποιοι παράδοξο το γεγονός ότι παρ’ όλη την κατάρρευση των σοβιετικών καθεστώτων, η αριστερά σήμερα θριαμβεύει σε ολόκληρο τον κόσμο…

«Πρέπει να ξέρετε ότι τα γαλλικά πανεπιστήμια όπως και στα πανεπιστήμια πολλών άλλων χωρών της Δύσεως, ελέγχονται σήμερα από τους κομμουνιστές. Όποιος πανεπιστημιακός τολμήσει να αμφισβητήσει την κομμουνιστική ορθοδοξία κινδυνεύει άμεσα με απόλυση».

Αυτά πράγματι συμβαίνουν και αποτελούν αναμφισβήτητα γεγονότα και όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ, όπου όποιος στα πανεπιστήμια αμφισβητήσει το δόγμα του «politically correct», αντιρατσιστικού, αντι-εθνικιστικού προτύπου, άμεσα αποβάλλεται!
 

Η αριστερά παραμένει το μαντρόσκυλο του παγκόσμιου καπιταλιστικού σιωνιστικού συστήματος και σήμερα είναι περισσότερο χρήσιμη σαν στοιχείο διαλυτικό, αφού ο μοναδικός ουσιαστικός εχθρός της «παγκοσμιοποίησης» δεν είναι άλλος από την πίστη στο ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Ειδικότερα στην Ελλάδα η κυριαρχία της αριστεράς (μέσα σε συνθήκες σκληρού καπιταλισμού!) είναι απόλυτη.

 

Τις περισσότερες εφημερίδες εκδίδουν πρώην κομμουνιστές. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είναι επίσης πρώην κομμουνιστές. Στους τηλεοπτικούς σταθμούς τόσο από πλευράς ιδιοκτησίας, όσο και από πλευράς εμψύχου υλικού ισχύει το ίδιο καθεστώς.

 

Στην οικονομική ζωή τα ίδια… Οι περισσότεροι μεγαλοκαπιταλιστές είναι πρώην κομμουνιστές.

                http://wwwaimos.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5.html

 

Και απέναντι σε αυτήν την κυριαρχία της αριστεράς, υπάρχει μία «δεξιά της καρπαζιάς», που γλύφει την αριστερά και που αποτελείται σε πολλές περιπτώσεις επίσης από πρώην κομμουνιστές.

Ήλθε ο καιρός λοιπόν, έχει ήδη επέλθει η στιγμή, που όλα για όποιον διαθέτει πολιτική μόρφωση και κρίση είναι διαφανή.

 

Αριστερά και δεξιά δεν είναι παρά οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος.

 

Καπιταλισμός και μπολσεβικισμός, είναι τα δύο αρρωστημένα τέκνα του ίδιου τερατάνθρωπου.

 

Και απέναντι σε όλους αυτούς ένας ο εχθρός, ο πραγματικός εχθρός και ο ασυμβίβαστος αντίπαλος:

 

Η ΕΘΝΙΚΗ ΙΔΕΑ!