Ο εξαπατημένος ψηφοφόρος της ΝΔ κινείται δεξιότερα.

Ο εξαπατημένος ψηφοφόρος της ΝΔ βλέπει…......την ΝΔ να στηρίζει το ΠΑΣΟΚ,

το πολιτικό κόμμα που χρεοκόπησε την Ελλάδα και...................... κινείται δεξιότερα.

 

 

 

Ο Αντώνης Σαμαράς ο πρόεδρος της ΝΔ ήταν  θιασώτης της αντιπασοκικής ρητορείας.

Το κόμμα που έχει τεράστιες ευθύνες για την χρεοκοπία και το αδιέξοδο της Ελλάδος το ΠΑΣΟΚ και η ηγεσία του Παπανδρέου και Βενιζέλος βρήκαν ένα άτυπο υποστηρικτή.

Ο Σαμαράς είναι όντως παγιδευμένος. Δεν μπορεί να καταγγείλει το ΠΑΣΟΚ το οποίο στηρίζει την κυβέρνηση του.

Όμως ο μέσος ψηφοφόρος της ΝΔ αισθάνεται και είναι εξαπατημένος.

Το μίσος που καλλιέργησαν οι ηγεσίες της ΝΔ κατά του ΠΑΣΟΚ – ισχύει και το αντίθετο – στηριζόταν σε ένα ιδεολογικό μανδύα.

Η ΝΔ στηρίχθηκε ιδεολογικά στον φιλελευθερισμό και στην ιδιωτική οικονομία ενώ το ΠΑΣΟΚ μεγαλούργησε με τον κρατισμό.

 

Όμως ενώ αυτά συνέβησαν στο παρελθόν πρόσφατα παραμονές της εκλογικής αναμέτρησης η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά κατακεραύνωνε το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου και εν συνεχεία Βενιζέλου.

Όλα αυτά ως δια μαγείας παραμερίστηκαν, το πέπλο της λήθης έπεσε πάνω από την ΝΔ.

Είναι προφανές τι συμβαίνει.

Η ΝΔ είναι διατεθειμένη να στηρίξει το ΠΑΣΟΚ μόνο και μόνο για να μείνει στην εξουσία.

Ο ψηφοφόρος έχει καταλάβει την συμπαιγνία.

Κατά την άποψη μας η Χρυσή Αυγή θα ενισχυθεί εκλογικά περισσότερο από αυτό που προδικάζεται ως αντίδραση των αγανακτισμένων ψηφοφόρων της ΝΔ.

Με αντικειμενικούς όρους η Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί εναλλακτική πρόταση αλλά μπορεί να συγκεντρώσει όλους τους αγανακτισμένους.

Από πού και ως που προκύπτει όσμωση της ΝΔ, με το ΠΑΣΟΚ που οδήγησε στην χρεοκοπία την Ελλάδα και την ΔΗΜΑΡ μια αριστερά δήθεν εκσυγχρονιστική;

Το αντίπαλο δέος δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμη ανώριμος πολιτικά.

Τα πολικά στελέχη που απαρτίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ή τουλάχιστον ορισμένα εξ αυτών αποτελούν παρανοϊκές συνιστώσες που μόνο τον λίβελο μπορούν να προκαλέσουν.

Η ΝΔ δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνη της. Αυτό το επέβαλλε το εκλογικό σώμα.

Αλλά να φθάσουμε η ΝΔ να προσπαθεί να διασώσει το ΠΑΣΟΚ με αφορμή την λίστα Λαγκάρντ και τον Παπακωνσταντίνου είναι πρόκληση.

Ο λαϊκός δεξιός ψηφοφόρος έχει ήδη γυρίσει το πρόσωπο του από την ΝΔ.

Η ΝΔ χάνοντας τον παραδοσιακό του ψηφοφόρο χάνει κάθε πιθανότητα ή δυνατότητα όχι να κυβερνήσει αυτόνομα αυτό είναι όνειρο απατηλό αλλά να εμφανίζεται στις εκλογικές αναμετρήσεις με αξιοπρεπή ποσοστά.

Η ΝΔ έχει μετεξελιχθεί σε ένα δεξιοπασοκικοαριστερό κόμμα ένα κόμμα άχρωμο άοσμο και άγευστο.

ΝΔ-ΑΝΕΛ-Χρυσή Αυγή: "Μέτωπο στη Βουλή για εθνικά θέματα"!

Ελπίζοντας ότι έτσι
θα "ξεφουσκώσουν" την Χρυσή Αυγή.

Η χθεσινοβραδυνή ψήφιση της τροπολογίας για τους ιεροδιδάσκαλους στη Θράκη, αποκάλυψε τη δημιουργία ενός “μετώπου” εντός Βουλής, που αποτελείται από τη ΝΔ ,τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη Χρυσή Αυγή. Κυβερνητικοί παράγοντες της ΝΔ , το χαρακτήριζαν “μέτωπο για τα εθνικά θέματα”.

Είναι η πρώτη φορά που αυτό το “μέτωπο” λειτουργεί εντός Κοινοβουλίου, αφήνοντας εκτός τη ΔΗΜΑΡ η οποία διαφωνούσε με την τροπολογία και το “διχασμένο” στο θέμα ΠΑΣΟΚ. Και όπως έλεγαν οι ίδιες πηγές , “σ΄ ότι έχει να κάνει με εθνικά θέματα, κάναμε σαφές ότι μπορούμε να περνάμε οτιδήποτε θέλουμε”.

Ασφαλώς η επιλογή ανοιχτής πια συνεργασίας της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή , θα προκαλέσει πολλές συζητήσεις και κριτική. Φαίνεται όμως ότι υπερισχύουν στη ΝΔ και στην κυβέρνηση που επί της ουσίας ελέγχει, με την στήριξη βέβαια των δύο άλλων κομμάτων, απόψεις που λένε ότι “ο μόνος τρόπος να αναστραφεί η πορεία συντηρητικών ψηφοφόρων της ΝΔ προς τη Χρυσή Αυγή είναι να αποδείξουμε ότι εμείς κάνουμε πιο καλά και πιο σοβαρά αυτά που λένε ότι πρεσβεύουν οι χρυσαυγίτες”. Ελπίζοντας ότι μ΄ αυτό το τρόπο θα "ξεφουσκώσουν" την Χρυσή Αυγή.
Προφανώς όσοι έχουν αυτές τις απόψεις έχουν “μετρήσει” ότι οι απώλειες μετριοπαθών ψηφοφόρων της ΝΔ είναι πολύ μικρότερες και δεν απασχολούν.

Το “μέτωπο για τα εθνικά θέματα”, θα μας απασχολήσει και στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, αν συνεχίσει να είναι αραγές. Από θέματα που έχουν να κάνουν με την ιθαγένεια για παράδειγμα, τη λειτουργία των στρατιωτικών σχολών και πολλά άλλα.

Ν. Μιχαλολιάκος: «Περισσότερο κατοχυρώνεται η ατιμωρησία, παρά η εθνική κυριαρχία»

 

« Περισσότερο κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και τους νόμους η ατιμωρησία των υπουργών», παρά η εθνική κυριαρχία. παρατήρησε στην παρέμβασή του κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, ο γενικος γραμματέας της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος. 

«Η Χρυσή Αυγή θα προσέλθει και θα ψηφίσει και στις τέσσερις κάλπες. Και σε 14 κάλπες θα ψήφιζε αν υπήρχαν», ανέφερε χαρακτηριστικά για την απόφαση του κόμματός του να ψηφίσει υπέρ της παραπομπής των κ.κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, Ευ. Βενιζέλου, Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου.

Όπως είπε, τόσο ο Γ. Παπακωνσταντίνου όσο και ο κ. Βενιζέλος φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τον τρόπο που χειρίστηκαν το θέμα , ενώ για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, υποστήριξε για τον μεν κ. Παπανδρέου ότι είχε πλήρη επίγνωση και τον κ. Παπαδήμο, ότι «εφόσον ανέλαβε να συμμαζέψει τα οικονομικά, όφειλε και αυτός να ξέρει για τη λίστα». 

 defencenet.gr

 

 

 

Ν.Γ.Μιχαλολιάκος: Παραπομπή όλων των υπευθύνων

 

 

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - ζωντανά

http://www.hellenicparliament.gr/vouliTVMP.html

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Γκρεμίστε την δικτατορία των διεφθαρμένων  

ΠΑΕΙ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΣΥΝΝΕΦΟ....

Όχι να μας δουλεύει και ο Ριζοσπάστης ...

Αυτό είναι ένα μέρος από το σημερινό του πρωτοσέλιδο...

Απήργησαν λέει οι Οικοδόμοι !!!Από ΠΟΥ απήργησαν ;;;Από τις εργασίες που ΔΕΝ έχουν ;;;Αφού οι κατασκευές (ΕΠΙΣΗΜΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ) είναι ΚΑΤΩ 72% σε σύγκριση με το 2005...Οι οικοδόμοι ΚΑΘΟΝΤΑΙ...ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ...Τα ταμεία ανεργίας είναι γεμάτα από επαγγελματίες που έχουν σχέση με την οικοδομή...Η νοοτροπία του Ελληνα φορομπήχτη κατέστρεψε εντελώς τον κλάδο...Και αντί να ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ για τα παράλογα βάρη που κατέστρεψαν τον κλάδο κάνουν διαμαρτυρία για την αύξηση ορίων ηλικίας !!!Αφού ρε παίδες ούτε μεροκάματο , ούτε ένσημο δεν βάζετε , το όριο σαν ενόχλησε και όχι οι παραλογισμοί των φορομπηχτών ;;;

Μεταπολίτευση : Δεσποινίς ….ετών 39

Η μεταπολίτευση ευθύνεται για κολοσσιαία σφάλματα ήτοι:

-Εγκατέστησε μια στρεβλή Δημοκρατία, διότι παρεβίασε την Ανεξαρτησία των Τριών Εξουσιών : Εκτελεστικής , Νομοθετικής και Δικαστικής εξουσίας . Αποτέλεσμα τούτου υπήρξε η δυσλειτουργία της Πολιτείας και η μετεξέλιξη της σε κομματοκρατία, ευνοιοκρατία, οικογενειοκρατία , κοινοβουλευτική ολιγαρχία , το πελατειακό κράτος και ιδιαίτερα η ΜΗ-εκτέλεση των Νόμων.

-Το κακέκτυπο της Δημοκρατίας περιφρόνησε την λαϊκή κυριαρχία και στηρίχθηκε στο κόμμα, στον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό και στην γραφειοκρατία . Οι βουλευτές αντί να είναι αντιπρόσωποι του λαού μετεβλήθησαν σε αντιπρόσωπους κλειστών ομάδων συμφερόντων , ατόμων και της πλουτοκρατίας . Αδιαφορούν για τα προβλήματα του λαού και εργάζονται για τα δικά τους συμφέροντα και την επανεκλογή τους . Έτσι κατάντησαν επαγγελματίες της πολιτικής , χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, καθώς η Εκτελεστική Εξουσία υπέταξε τη Νομοθετική και εκμαύλισε και την Δικαστική Εξουσία .

-Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα έπληξε το θεσμό της Δικαιοσύνης , διότι την υπέταξε στο κόμμα και την ενέπλεξε σε σκάνδαλα , στην συναλλαγή και στις πελατειακές σχέσεις προς εξυπηρέτησιν ομάδων , ατόμων και ειδικών συμφερόντων . Έδεσε τα χέρια στην Δικαιοσύνη και των Διωκτικών Αρχών για την πάταξη του εγκλήματος , των παραβάσεων , των ναρκωτικών και της διαφθοράς. Ευνόησε την παραβίαση των Νόμων και Θεσμών και δημιούργησε χάος και δυσλειτουργία στην διακυβέρνηση της Πολιτείας. Ο λαός αδυνατεί να βρει το δίκαιο του διότι μερικοί επίορκοι δικαστές υπακούουν σε ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα . Η κάθαρση της κλεπτοκρατίας και διαφθοράς , που διαπερνά το κράτος και την Ελληνική κοινωνία, δεν μπορεί να γίνει και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

-Η στενή διαπλοκή των εξαγορασμένων ΜΜΕ με το πολιτικό σύστημα εμπόδισε ν’ ακουσθεί η φωνή του λαού όλο αυτό τον καιρό . Τα ΜΜΕ αναπαρήγαγον τη φωνή των οργανωμένων συμφερόντων και της κυβερνητικής προπαγάνδας και αποσιωπήθηκαν ή αντιμετωπίσθηκαν με εχθρότητα τα πραγματικά προβλήματα και συμφέροντα του λαού και του Έθνους. Έτσι επικράτησε η φημολογία, το ψεύδος η αναξιοκρατία , η συμφεροντολογία, η αρπαχτή , η κλεπτοκρατία , η απάτη σε βάρος του γενικού συμφέροντος και της πατρίδος, που οδήγησε τη χώρα στην σημερινή πτώχευση , χρεωκοπία και απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας με την παρουσία της Τρόικα ( ΔΝΤ , ΕΚΤ , Ε.Ε)

-Καμία κυβέρνηση της μεταπολιτεύσεως δεν προχώρησε την εξόρυξη των βεβαιωμένων Πετρελαίων του Αιγαίου και των άλλων περιοχών , με εξαίρεση την Πρίνος -1, που είχε κάνει η χουντική κυβέρνηση το 1970. Φημολογείται ότι έχει υπογραφεί κάποια μυστική συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ, η λεγομένη συμφωνία VEBERη οποία λήγει το 2010(φέτος) και η οποία απαγορεύει την εξόρυξη του Ελληνικού Ορυκτού πλούτου από άλλον εκτός των ΗΠΑ.

Τον Αύγουστο του 1974, και ενώ οι Τούρκοι κατείχαν ένα μικρό προγεφύρωμα (7,5% του κυπριακού εδάφους), η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή παρακολούθησε τον Αττίλα 2 κυριολεκτικά ως απλός θεατής, να καταλαμβάνει το υπόλοιπο 30% του μαρτυρικού νησιού, προκαλώντας το θάνατο χιλιάδων Ελλήνων και στέλνοντας στην προσφυγιά 220 χιλιάδες Έλληνες. 
Ο «Εθνάρχης» στην Έκθεση του 1973 στη Θεσσαλονίκη , δήλωσε στην Λέσχη Αξιωματικών ότι : «Η Κύπρος είναι μακριά»
Με την εισβολή και κατοχή, ο έλεγχος στο μαρτυρικό νησί πέρασε στην κυριολεξία στα χέρια του διεθνούς παράγοντα, ο οποίος έχει και τον κύριο ρόλο και μερίδιο, εκτός των άλλων, και στο θέμα της εκμετάλλευσης των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται υποθαλασσίως στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Η αποχώρηση της Ελλάδος από το ΝΑΤΟ και ο επιχειρησιακός έλεγχος του Αιγαίου από την Τουρκία ήσαν τότε ακατανόητα. Αμέσως μετά την 'ολοκλήρωση' της εισβολής, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προβαίνει σε μια εντελώς ακατανόητη ενέργεια . Αποφασίζει την έξοδο της Ελλάδος από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με βάση το σκεπτικό ότι η Ατλαντική Συμμαχία δεν απέτρεψε την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Το σκεπτικό αυτό, όμως, δεν στέκει, αφού η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, επιτέθηκε στην Κύπρο, δηλαδή σε μια χώρα που ΔΕΝ ανήκε στο ΝΑΤΟ. Εκτοτε χάσαμε τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου από το ΝΑΤΟ και όταν εισήλθαμε εκ νέου οι όροι έχουν αλλάξει εις βάρος μας.

Πρωτοκόλλου της Βέρνης 1977 Καραμανλή-Ντεμιρέλ. Μετά την εξόρυξη των Πετρελαίων Πρίνος -1, αρχίζει η Τουρκία το χορό των έμπρακτων διεκδικήσεων στο Αιγαίο, που οδηγεί στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Βέρνης, με το οποίο οι δυο χώρες δεσμευόντουσαν να απέχουν από 'προκλητικές ενέργειες' σε συγκεκριμένες περιοχές στο Αιγαίο. Από το Πρωτόκολλο της Βέρνης, φθάσαμε στο Casus Belli και στην κρίση του Μάρτη του '87.

Το Casus Belli . Το 1982, μετά την υπερψήφιση της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ισχυροποιεί το δικαίωμα της Ελλάδος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., και ενώ η Ελλάδα έχει επανέλθει στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με επαχθείς όρους και χωρίς να της έχει δοθεί και πάλι ο επιχειρησιακός έλεγχος του Αιγαίου, η Άγκυρα δηλώνει επίσημα για πρώτη φορά πως θεωρεί αιτία πολέμου (Casus Belli) την επέκταση των χωρικών υδάτων από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια από πλευράς της Ελλάδος.

Έκτοτε το Casus Belli παραμένει αμετακίνητη «στρατηγική θέση» της Άγκυρας. Τούτο έχει υπογραμμιστεί και επικυρωθεί με αποφάσεις του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, ενώ η Ελλάδα από την εποχή Σημίτη έως σήμερα στηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε χωρίς αυτή να έχει κάνει ούτε μια ίντσα υποχωρήσεις σε Κύπρο και Αιγαίο.

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, που μέχρι τότε είχε τον ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, αποδυναμώνεται σταδιακά από την κομματοκρατία σε τέτοιο βαθμό, που σε κάποιο βαθμό αδυνατεί να κυριαρχήσει στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Αυτό έχει ως συνέπεια την αντικειμενική αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης των 'τουρκικών' σχεδιασμών και προκλήσεων στο Αιγαίο. «Οι Ε.Δ είναι αντιπαραγωγικές- Θεόδ. Πάγκαλος» δείχνει το πνεύμα της εποχής.

Απόσχιση ψευδοκρατιδίου(Τ.Δ.Β.Κ) Ντενκτάς . Ουδέν έπραξε η Ελληνική Κυβέρνηση για την αποτροπή της απόσχισης του ψευδοκρατιδίου(Τ.Δ.Β.Κ) , όταν στις 15 Νοεμβρίου 1983 ο Ντενκτάς ανακήρυξε χωριστό "κράτος", το οποίο ονόμασε "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" (Τ.Δ.Β.Κ). Ενώ η Τουρκία προσποιήθηκε αρχικά ότι εξεπλάγηκε, τελικά το αναγνώρισε και υποσχέθηκε να το στηρίξει..

Δήλωση της Ελληνικής Κυβέρνησης, το Μάρτη του 1987, αναφερόμενη στις ‘προκλητικές’ ενέργειες στο Αιγαίο, ότι αφορά πλέον σε όλες τις περιοχές του Αιγαίου για αποφυγή εκατέρωθεν 'προκλητικών ενεργειών' και όχι ορισμένες όπως προέβλεπε το Πρωτόκολλο της Βέρνης του 1977.

Η συνάντηση Παπανδρέου - Οζάλ στο Νταβός τον Ιαν. 1988, αποτέλεσε μια μεγάλη ήττα της ελληνικής διπλωματίας, που ανάγκασε αργότερα τον Ανδρέα Παπανδρέου να εκφωνήσει το περίφημο «mea culpa». Ηταν τότε που η Ελλάδα αποφάσισε να διερευνήσει την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, η Τουρκία αντέδρασε και με τη σειρά της έστειλε το ωκεανογραφικό σκάφος «Σισμίκ», συνοδευόμενο από φρεγάτες και αντιτορπιλικά, και την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η σύρραξη

Με βάση το γραπτό πλέον διεθνές δίκαιο η χώρα μας έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., αφού τίθεται σε εφαρμογή η σχετική Συμφωνία για την εφαρμογή του Τμήματος ΧΙ της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (Νέα Υόρκη, 29/7/1994) ν. 2321/1995 (ΦΕΚ Α/136/1995).

Η Τουρκία, για να αποκλείσει το ενδεχόμενο της επέκτασης, προβάλλει το διακηρυγμένο ήδη Casus Belli, ενώ ταυτόχρονα ο επιτετραμμένος των ΗΠΑ στην Αθήνα πιέζει αφόρητα τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου να δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού. Τελικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Βενιζέλος, δηλώνει ότι η Ελλάδα δεν θα προβεί σε επέκταση, διατηρεί όμως το δικαίωμα αυτό για το μέλλον, δικαίωμα το οποίο δεν έχει χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα( Νοέμβριος του 2010)

Η κρίση των Ιμίων .Το 1996, η κυβέρνηση Σημίτη υποχωρεί με καταστροφικά αποτελέσματα για το ζήτημα της κυριαρχίας μας στο Αιγαίο. Η κρίση στα Ιμια είναι «Made in USA» για τον έλεγχο από τις ΗΠΑ του πετρελαίου της περιοχής. Με την πράξη της αυτή γκριζάρει ακόμα περισσότερο ολόκληρο το Αιγαίο. Μνημείο προδοσίας και ραγιαδισμού θα μείνει το «ευχαριστώ» του πρωθυπουργού Σημίτη προς τους Αμερικανούς γιατί με τη μεσολάβησή τους δήθεν απέτρεψαν τον πόλεμο.

Η Διακήρυξη της Μαδρίτης το 1997. Με αυτή η Ελλάδα αναγνωρίζει «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο». Με τη διακήρυξη αυτή, νομιμοποιεί στην ουσία το Casus Belli της Άγκυρας

Το γαϊτανάκι των Διερευνητικών Επαφών Η υιοθέτηση της πρακτικής των «Διερευνητικών Επαφών Ελλάδος-Τουρκίας» και το καταστροφικό Σχέδιο Αννάν σταδιακά αποψιλώνει και αποδυναμώνει την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο. Το σχέδιο τούτο εκπορεύθηκε από τους ίδιους κύκλους της συνωμοσίας και παρότι αποδέχτηκε και στήριξε η πλειοψηφία των πολιτικών παραγόντων σε Κύπρο και Ελλάδα, είχε τη γενναιότητα και τη σοφία να απορρίψει ο κυπριακός λαός και ο εθνικός ηγέτης του Τάσσος Παπαδόπουλος, με την άτυπη στήριξη του διδύμου Καραμανλή-Μολυβιάτη. Και ενώ συνεχίζονται οι διερευνητικές επαφές και η στήριξη ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε, συνεχίζονται και οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδος από την τουρκική πολεμική αεροπορία και οι 'κρουαζιέρες' του τουρκικού πολεμικού ναυτικού σε Μύκονο, Άνδρο και Ραφήνα κ.α.

Και τώρα η Χρεωκοπία και το Μνημόνιο Τώρα η Ελλάδα με αποψιλωμένη κυριαρχία σε εκτεταμένες περιοχές του ελλαδικού χώρου και υπό το φάσμα της απειλής της χρεοκοπίας και του Μνημονίου, που όπως δήλωσε με τον πιο επίσημο τρόπο ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, δεν μας επιτρέπει να ασκήσουμε ελεύθερα την εθνική μας κυριαρχία πορεύεται προς το άγνωστο με αμφίβολη προοπτική για το μέλλον.

Ο Ελληνικός λαός πάντοτε στη γωνία. Σε όλες τις κρίσεις, αντί να είναι ο λαός παράγοντας που ρυθμίζει τις εξελίξεις, επ' ωφελεία των συμφερόντων του Έθνους και της Πατρίδος, πάντα τα κόμματα, οι κλίκες και τα σκοτεινά συμφέροντα τον έβαζαν στη γωνία και τον ώθησαν σε καταστροφικές για τη χώρα εσωτερικές αντιπαραθέσεις και διχασμούς.

ΌΧΙ στο όνομα Μακεδονία Στις 13 Απριλίου 1992, στην κοινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών (Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Φλωράκης) υπό τον Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή απεφασίσθη «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”» ! .

Η προδοσία Μητσοτάκη

Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία”».

Κατόπιν ενεργειών της ομογένειας ο Πρόεδρος Μπιλ κ. Κλίντον δήλωσε: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία

Όταν εξελέγη πρόεδρος ο Τζόρτζ Μπους και άρχισε τις πιέσεις στους Ευρωπαίους ηγέτες για να αλλάξουν στάση στο όνομα των Σκοπίων η τότε Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη εργαζόταν αντιφατικά: Δημόσια, αλλά κατ’ ουσίαν ύπέρ των Σκοπίων . Επίσημα η Ελληνική Κυβέρνηση εφέρετο να θέλει ν’ αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» , ενώ παρασκηνιακά αυτή συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος. Αυτό συνιστά προδοσία και ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να δικασθεί επί εσχάτη προδοσία.(Αρχείο Chris Spyroy)
Τα Σκόπια βαπτίζονται «Μακεδονία» Με την ενδιάμεση συμφωνία του 1994 τα Σκόπια ονομάθηκαν FYROM(Πρώην Γ/Β Δημοκρατία της Μακεδονίας) από την κυβέρνηση Παπανδρέου με ΥΠΕΞ τον Κάρολο Παπούλια. Τούτο συνιστά ολέθριο σφάλμα, διότι περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία . Τα Σκόπια εντέχνως απάλειψαν το «πρώην» και έγιναν «Δημοκρατία της Μακεδονίας» η οποία αναγνωρίσθηκε με αυτό το όνομα από αρκετά κράτη.

Το μεγάλο Κράχ του Χρηματηστηρίου της Αθήνας το 1999 επί κυβερνήσεως Σημίτη με Υπουργό Οικονομικών το Γιάννη Παπαντωνίου ληστεύθηκαν όλες οι οικονομίες των Ελλήνων. Τότε άλλαξαν χέρια το αστρονομικό ποσόν των 34 τρισεκατομμυρίων δραχμών. Η κλεπτοκρατία με το τεχνασμα αυτό έκανε το πρώτο βήμα για την χρεωκοπία της χώρας.

Η Απάτη με τα Δάνεια swaps της Goldman Sachs . Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή με ταχυδακτυλουργικό τρόπο και με την ευρηματική λογιστική διπλασίασαν το χρέος της χώρας , ενώ η Goldman Sachs εισέπραξε τεράστια κέρδη σαν πρώτη δόση , διότι μετά με τα ηυξημένα ασφάλιστρα CDS και τα spreads θα εκβιάσει τη χώρα μας να προχωρήσει σε πτώχευση.

Η κλοπή με τά τα «δομημένα ομόλογα» της Νέας Δημοκρατίας έκλεψε τα ασφαλιστικά ταμεία και φθάσαμε σήμερα να πτωχεύσουν και να μην μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στις βασικές τους υποχρεώσεις .

Οι Φωτιές των δασών μας δεν ήσαν τυχαίες, ούτε η Καταστροφή της Αθήνας το 2008 Πυρπολήθηκαν τα Ελληνικά δάση από βαλτούς εμπρηστές (Αττική, Πελοπόνησος, Εύβοια, Χαλκιδική κ.α) και υπήρξαν και θύματα. Παράλληλα κουκουλοφόροι, αναρχικοί και πράκτορες ξένων κέντρων έκαψαν επανειλημμένως το κέντρο της Αθήνας ιδιαιτέρα το 2008.

Ολαν είχαν στόχο να πλήξουν την χώρα και τις πλουτοπαραγωγικές του πηγές( Ελληνικά πολυκαταστήματα, μεσαία τάξη, δάσικός πλούτος, αγροτική παραγωγή, ηθικό του λαού, δυσφήμιση του τουρισμού και υποβάθμιση της χώρας) για να επακολουθήσει η σημερινή πτώχευση.

Η χαλαρότης εφαρμογής των νόμων και η αδυναμία πάταξης του κοινού εγκλήματος η οποία έχει δημιουργήσει κλίμα παρανομίας και ανασφάλειας στους πολίτες, εντάσσεται κι’ αυτή στα σχέδια της συνωμοσίας.

ΕΙΣΒΟΛΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Χωρίς να έχουμε προκατάληψη εναντίον θρησκείας, φύλου , χρώματος κλπ δεν αντέχει αυτή η χώρα τα συνεχή κύματα εισβολής λαθρομεταναστών . Δεν μπορεί να βολέψε μια πόλη 150.000 κατοίκων(τόσοι περίπου εισέρχονται κάθε χρόνο) και να τους εξασφαλίσει εργασία, στέγαση, υγεία, παιδεία κλπ . Δεν μπορεί η χώρα μας να μεταβληθεί σε «σκουπιδότοπο» και «σκλαβοπάζαρο»της οικουμένης. Η χώρα αντιμετωπίζει άμεση απειλή εθνολογικής , πολιτιστικής και πολιτισμικής αλλοίωσης, ανεργίας, ασθενειών, τάξεως και ασφάλειας, εξόδων διατροφής-στέγασης, υγείας, παιδείας , ασφάλισης κ.α
Τώρα με την πτώχευση και χρεωκοπία της χώρας πτωχεύουν τον Ελληνικό λαό από 30-50%. Αυτή άρχισε το 2009 και ουδείς γνωρίζει πόσο θα κρατήσει ενώ στο διάστημα αυτό οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι .

Η αστικοποίηση του αγροτικού πληθυσμού δεν συνοδεύθηκε από βιομηχανική ανάπτυξη , αλλά τουναντίον όταν αυτή επραγματοποιείτο διελύετο η αναπτυξιακή βάση της χώρας και η πραγματική οικονομία

Από το 1977 άρχισε η διάλυση της βιομηχανικής βάσεως της χώρας με τα τραπεζικά πανωτόκια και τους αντιαναπτυξιακούς νόμους .

Με την έναρξη διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ η κατάσταση επιδεινώθηκε λόγω της δογματικής σοσιαλιστικής αγκυλώσεως , η οποία ήτο εχθρική στις ξένες επενδύσεις και στον επιχειρηματία.

Κατόπιν τούτου άλλες βιομηχανίες έκλεισαν και άλλες μετανάστευσαν σε γειτονικές χώρες ή στην Κίνα.

Με την είσοδο μας στην ΕΟΚ το 1981, με τα πακέτα Ντελόρ και με οδηγίες της ΕΟΚ- συνετελέσθη η εξαφάνιση της Ελληνικής Γεωργίας (με συνταξιοδοτήσεις , ξεριζώματα, χαβούζες, ποσοστώσεις, κλεπτοκρατικά προγράμματα κλπ)Έτσι μετατρέψαμε τον αγροτικό πληθυσμό σε αστικό , τον συνταξιοδοτήσαμε και έκτοτε άρχισε η εισαγωγή ακόμη και των καθημερινών αγροτικών προϊόντων από το εξωτερικό. Ούτως εχόντων των πραγμάτων μείναμε μόνον με τον τουρισμό και την ναυτιλία, τομείς που ιδιαίτερα ευπαθείς σε περιόδους οικονομικών κρίσεων.

Από το 1974 και εντεύθεν ο σοσιαλιστικός άνεμος καλλιέργησε και εχθρότητα προς την Ελληνική επιχείρηση και το Κεφάλαιο , ενώ αντιθέτως καλλιέργησε το πνεύμα υπέρ των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων , της ήσσονος και μη παραγωγικής εργασίας, του διορισμού των νέων στο δημόσιο, της συνταξιοδοτήσεως των πάντων -ακόμη και εκείνων που δεν εδικαιούντο –του βολέματος , της μίζας , της αρπαχτής, της διαπλοκής, της κομματικής κραιπάλης, της ευνοιοκρατίας , του ρουσφετιού και του εύκολου πλουτισμού.

Η γενιά του Πολυτεχνείου συμβιβάσθηκε και ορισμένοι εξαργύρωσαν ακριβά την αμφίβολη αντιστασιακή τους δράση εναντίον της δικτατορίας.

Τόσον το κράτος όσο και οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες δανείσθηκαν υπέρμετρα μετά την είσοδο μας στην Ευρωζώνη, λόγω και των χαμηλών επιτοκίων, με αποτέλεσμα όταν ξέσπασε η κρίση του 2008 να βρεθούν σε δυσχερή θέση και να πτωχεύσουν .

Τελικά έμαθαν τον Έλληνα να μην εργάζεται αποδοτικά και να ζει με δανεικά μια ζωή πλούτου και χλιδής χωρίς να παράγει. Στις 100 μονάδες παράγαμε τις 4 και δανειζόμαστε τις 6 . Όσο η ο τουρισμός και η ναυτιλία εκινούντο κουτσά –στραβά κάπως τα βολεύαμε . Όταν ξέσπασε η κρίση ο βασιλιάς βρέθηκε γυμνός. Δυστυχώς επτωχεύσαμε!

Η εισδοχή μας στην Ευρωζώνη και η υιοθέτηση του σκληρού Ευρώ ήτο καταστρεπτική , διότι χάναμε την δυνατότητα υποτιμήσεως του νομίσματος μας ώστε να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί όπως συνέβαινε με την δική μας δραχμή. Ετσι το Ευρώ εξαφάνισε την Ελληνική αγορά υπέρ των Γερμανικών και άλλων προϊόντων.

Χτύπησαν το λιανεμπόριο αρχικά με τα πολυκαταστήματα , με το παρεμπόριοτους πλανώδιους αλλοδαπούς(τζίρος 9 δις. Ευρώ) , αλλά τη χαριστική βολή του Κέντρου των Αθηνών την έδωσαν με τους αναρχικούς, τους ναρκομανείς , τις συνεχείς πορείες της Αριστεράς και τέλος με τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που κατέστρεψαν το ιστορικό κέντρο.
Ο κόσμος όλος αλλάζει , μόνον το διεφθαρμένο και συντηρητικό πολιτικοοικονομικό μας κατεστημένο δεν έχει προχωρήσει σε δομικές αλλαγές και σε αλλαγές φιλοσοφίας, με αποτέλεσμα όλα τα βάρη να τα φορτώνει στους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους και να διώχνει κάθε δημιουργικό πνεύμα και δράση έξω από την πατρίδα. Ετσι κατάντησε η πλουσιότερη σε ορυκτό πλούτο, σε ήλιο, θάλασσα, ναυτιλία, γεωργία-κτηνοτροφία-αλεία , σε ιδιάζουσα στρατηγική θέση, σε ανθρώπινο δυναμικό χώρα, να γίνει η τελευταία όχι μόνον στη Ευρώπη, αλλά και μεταξύ των τελευταίων στον κόσμο .
-Με έλλειμμα στον Π/Υ της τάξεως του 15,4%

-Με Χρέος που φθάνει περίπου το 112 % του ΑΕΠ(2010) και υπολογίζεται το 2013 να ανέβει στο 150% του ΑΕΠ

και σε αριθμό σήμερα ξεπερνά τα 360 δις. Ευρώ

-Με επίσημη Ανεργία που ξεπερνά το 14% και πραγματική στο 20%

-Με μια αγορά που βάζει λουκέτα στα καταστήματα και διώχνει τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό.

-Με την υποχώρηση των Εργασιακών Σχέσεων

-Με τους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους να παραμιλούν


Β. ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

Από πηγές προσκείμενες στην Commission της ΕΕ στις Βρυξέλλες ήρθαν σε γνώση μας τα κατωτέρω στατιστικά στοιχεία που δείχνουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας και του δημοσίου χρέους.

Στατιστικά Στοιχεία προ 1951 δεν υπάρχουν

Από το 1951 έως το 973:

(α) Η ετησία μέση αύξηση του ΑΕΠ(Ακαθαρίστου Εθνικού Εισοδήματος-GNP) 6,8%

(β) Η ετησία μέση αύξηση των Ιδιωτικών Επενδύσεων: 9,9%

(γ) Ο ετήσιος μέσος Πληθωρισμός 4,5%

Ελληνικό Δημόσιο Χρέος το 1973: ήτο $ 700 million δολάρια.( λιγότερο του 25% of ΑΕΠ )


Λεπτομέρειες:

1951 έως το 1958

(α) 6,3%,

(β) 8,2%,

(γ) 6,9%

1959 έως το 1966

(α) 6,4%,

(β) 10,7%,

(γ )2,1%

1967 έως το 1973

(α) 7,6%

(β) 10,9%

(γ) 4,4%


Από το 1974 έως το 1980.

(α)Η ετησία μέση αύξηση του ΑΕΠ : 3,5%

(β) Η ετησία μέση αύξηση των Ιδιωτικών Επενδύσεων: 0,6%

(γ) Ο ετήσιος μέσος Πληθωρισμός:

Σημ. Της περιόδου Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή:

Από το 1981 έως το 1990:

(α) Η ετησία μέση αύξηση του ΑΕΠ : 1,6%

(β) Η ετησία μέση αύξηση των Ιδιωτικών Επενδύσεων: 0.8%

(γ) Ο ετήσιος μέσος Πληθωρισμός

(Σημ. της περιόδου της κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου)

Από το 1991 έως το 1993.

(α) Η ετησία μέση αύξηση του ΑΕΠ : 1,22%

(β)Ετήσια μέση διαφορά Ιδιωτικών Επενδύσεων: -5,05%

(γ) Ο ετήσιος μέσος Πληθωρισμός

(Σημ: της κυβερνήσεως Ν.Δ του Κ. Μητσοτάκη )

Εξ αυτών φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία μέχρι , και το 1973, ήτο πράγματι πρωτοπόρα σε όλη την Ευρώπη με αύξηση του ΑΕΠ που την έφερνε σε ανάπτυξη δεύτερη χώρα μετά την Ιαπωνία. Αντιθέτως η παρέκκλιση αρχίζει μετά το 1974 ενώ από το 1981, δηλ. το έτος της πλήρους εντάξεως στην ΕΕ (ή ΕΟΚ) και μετέπειτα, εισέρχεται σε επίπεδο υψηλού κινδύνου, που προδικάζει την μετέπειτα εξέλιξη που έφθασε στο αδιέξοδο του 2010 και στις τραγικά δυσμενείς προβλέψεις για την περίοδο που ακολουθεί. Η παρέκκλιση αυτή εκτός του ότι οδήγησε τον ελληνικό λαό σε τραγική οικονομική κατάσταση με πρόβλεψη περαιτέρω επιδείνωσης, είχε και έχει σοβαρές συνέπειες στην εν γένει υπόσταση της ΕΕ και της Ζώνης του Ευρώ.

Γνωρίζεται ότι σκοπός της EUROPEAN LΕAGUE OF GENEVA είναι η προώθηση των αρχών, πολιτικών, πολιτιστικών και κοινωνικών, της ΕΕ. Οι αρχές αυτές κινδυνεύουν όταν τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν τις γενικές αρχές της ευνομίας οι οποίες πάντοτε σε μία πολιτισμένη κοινωνία διατηρούνται μόνον όταν η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από πολιτική και κομματική επιρροή και ενεργεί σύμφωνα με τις βασικές αρχές της Γενικής και Ειδικής προλήψεως του Ποινικού Δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση της Ελλάδος προκύπτει ότι η εξέλιξη της οικονομίας και, συνεπώς, της ευημερίας του λαού, από την πρώτη θέση κατά την 20ετία 1953-1973 (ως προς την Ελλάδα) στην σημερινή κατάρρευση, με επίταση της κατάρρευσης μετά το 1981, ενέχει σοβαρότατες πολιτικές ευθύνες εκ μέρους αυτών που διαχειρίζονται. από το 1974 μέχρι σήμερα τις τύχες του ελληνικού λαού και πρέπει να διερευνηθεί .

Προκύπτει λοιπόν η ανάγκη της συστάσεως έντιμης και ουδέτερης Εξεταστικής Επιτροπής για να διαπιστωθεί:ΓΙΑΤΙ το χρέος που μέχρι το 1980 ήταν κάτω του 25% του ΑΕΠ, στο τέλος της δεκαετίας του 1990 έφτασε στο 90%.όταν επί πλέον η ελληνική οικονομία ενισχύετο από τις εισφορές της ΕΕ – δηλ ΠΩΣ ΔΙΑΤΕΘΗΚΑΝ ΤΟΣΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΓΙΑ ΤΙ και ΠΟΥ διατέθηκαν και ΓΙΑΤΙ από το 1953 μέχρι το 1973 το χρέος ήταν μόνο 700 εκατ δολλάρια αλλά το ΑΕΠ 7% και οι ιδιωτικές επενδύσεις 10% ενώ μετά το 1981 το ΑΕΠ κατέπεσε στο 1,6% και οι ιδιωτικές επενδύσεις στο 0,8%.

Είναι σαφές ότι σε ένα Ευρωπαϊκό και γενικότερα ανεπτυγμένο κράτος όπως (πρέπει να) είναι η Ελλάδα, η τραγική παρέκκλιση πρέπει να εξεταστεί από την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία και οι υπεύθυνοι να τιμωρηθούν εφ'όσον και κατά το μέτρο που αυτό επιβάλλεται Αυτό απαιτεί η καλή τάξη που μπορεί να εξασφαλίσει ένα ευοίωνο μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι επίσης σαφές ότι η ενέργεια αυτή πρέπει να αναληφθεί ομόθυμα με πρωτοβουλία του σώματος των Ελλήνων αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο.

Η EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA θα παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις και θα δίδει σε αυτές ευρεία δημοσιότητα διεθνώς.»

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον 20όν αιώνα η Ελλάς υπέστη δύο μεγάλες εθνικές καταστροφές οι οποίες, και οι δύο, οφείλονται σε ένα αίτιο - στην ανικανότητα και διαφθορά της πολιτικής ηγεσίας. Ήδη στο βιβλίο μου «Ο Μαρξιστικός Μύθος», το 1984 (το 1984), γράφει (σελ.37, σημ.2) «η οικονομική καταστροφή είναι τόσο τελεσίδικη όσο και η Μικρασιατική καταστροφή». Και για μεν την τελευταία επελήφθη η Νέμεσις. Αλλά για την πρόσφατη, την τραγική, που καταδικάζει τις ελληνικές γενεές στην φτώχεια, στην διεθνή περιφρόνηση και στην εκμηδένιση μέχρι εξευτελισμού της γεωπολιτικής της σημασίας της χώρας, σε τι θα απομείνουμε; Στο ψεύδος του πρωθυπουργού ότι «φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση»;  
Ή στην παχυδερμική αναισθησία του «δευτέρου τη τάξει» ότι «τα φάγαμε μαζί, σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί ακολουθώντας πρακτική αθλιότητος, εξαγοράς και διασπάθισης δημόσιου χρήματος» - και «ζήσανε αυτοί καλά και εμείς χειρότερα». Εκεί θα μείνει ο κύκλος; Ή μήπως είναι άσχετες με αυτά και οι εξής φράσεις του Κ.Σημίτη - «

Η πολιτική μας είναι να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο την αδιαφορία απέναντι στις εξελίξεις με ιδεολογικό προσανατολισμό, να εμποδίσουμε και αποτρέψουμε με κάθε κόστος την προσήλωση στην ιδέα του Έθνους και στην χριστιανική παράδοση…»; Είναι ή όχι αναγκαία η εξωκοινοβουλευτική Εξεταστική Επιτροπή από αδιάβλητους δικαστές και εμπειρογνώμονες - Ηρακλείς, για να γίνει η κάθαρση από την κόπρο του Αυγείου;

Η Χούντα το 1974 παραδίδει στον Κωνσταντίνο Καραμανλή χρέος $330 δις, ήτοι δολάρια (18% του ΑΕΠ), το οποίον λόγω μεγάλης βιομηχανικής και γεωργικής ανάπυτυξης αυτό αυτοεξοφλείτο.

Ο Κωνστ/νος Καραμανλής παραδίδει χρέος το 1981

$8 δις. δολάρια(σημειώστε την πετρελαϊκή κρίση 1977)

Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπεδιπλασιάζει σε μια νυχτα τους μισθούς και ημερομίσθια . Αυτό και με τα πανωτόκια των τραπεζών έκλεισαν την ελληνική βιομηχανία(ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ , ΧΡΩΠΕΙ κ.λ.π) Ο Ανδρέας Παπανδρέου εφήρμοσε το «EASY MONEY SYSTEM» και προσέφυγε σε μεγάλο κρατικό δανεισμό από τις Εβραϊκές Τράπεζες και αντί για ανάπτυξη μοίραζε ζεστό χρήμα στην αγορά και στους πολίτες. Έτσι έμαθε τον Έλληνα να καταναλώνει περισσότερα από εκείνα που παράγει , και τα υπόλοιπα να τα δανείζεται από τις , της ελλείμματα .

Ο Κ. Μητσοτάκης βλέποντας την κατάντια των ΔΕΚΟ θέλησε να τις ιδιωτικοποιήσει και να τις χαρίσει σε ιδιώτες –φυσικά με το αζημίωτο- αλλά προσέκρουσε στο σκληρό πυρήνα του ΠΑΣΟΚ.

Ο Κ. Σημίτης(Ααρόν Αβούρι) φέρνει την ομόφυλη Goldman Sachs για το SWAPS(δημιουργική λογιστική=Απάτη) και εισέπραξε πάνω από $1 δις από την Ελλάδα. Το χειρότερο όμως είναι ότι πληροφορήθηκε όλα τα αδύνατα σημεία της Ελληνικής οικονομίας και έκτοτε μπορούσε να την εκβιάζει και τελικά να την καταστρέψει, όπως και έγινε. Το ερώτημα είναι γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας οι οποίοι εγνώριζαν τις κομπίνες της Goldman Sachs και τις αδυναμίες της Ελληνικής οικονομίας όχι μόνον δεν έκαναν τίποτα να την σώσουν αλλά τουναντίον την έρριξαν βορά στους λύκους των αγορών και τελικά του ΔΝΤ και της ΕΚΤ .

Γ. ΤΑ SWAPS

Ευθύνες Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή.

Αμφότεροι ευθύνονται για τον αυτοδανεισμό με δάνεια SWAPS για την είσοδο μας στην Ευρωζώνη.

Ο Κώστας Καραμανλής το μόνο σωστό πράγμα που έκανε ήταν να κλείσει συμφωνία με την Ρωσία για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Αυτό έβλαπτε τα συμφέροντα των Εβραίων αλλά ήτο λίαν κερδοφόρο για μας διότι:

Θα κερδίζΕ χρήματα η πραγματική οικονομία, μετά από 30 χρόνια επενδυτικής απραξίας β/ Θα ισχυροποιείτο στρατηγικά η χώρα με την παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή έναντι της Τουρκίας.

Θα εμειώνετο η εξάρτηση μας από τις ΗΠΑ και ιδιαιτέρως στον στρατιωτικό τομέα , διότι θα είχαμε δυνατότητα αγοράς όπλων από χώρες που δεν θα μας έφερναν προσκόμματα ανεφοδιασμών σε περίοδο πολέμου . Πέραν όμως του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ο Καραμανλής είπε άλλα δύο ΟΧΙ στους Αμερικανούς, ήτοι :

Με την ουδετερότητα του στο Σχέδιο Αννάν, ήταν ουσιαστικά η ενίσχυση του ΟΧΙ του Κύπριου ηγέτη Τάσσου Παπαδόπουλου .

Με το ΟΧΙ του στη ετησία σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι εξουδετέρωσε την απόφαση του προέδρου Τζόρτζ Μπους να προβεί στην εισδοχή των Σκοπίων στη Συμμαχία.

Δεν προχώρησε σε παραχωρήσεις στην Τουρκία στο θέμα του Αιγαίου.

Αυτοί και άλλοι λόγοι επέβαλαν στους Αμερικανούς την πτώση της Κυβερνήσεως Καραμανλή και την άνοδο του αμερικανοτραφούς Γιώργου Τζέφρι Μινέικο Παπανδρέου.

Και ερχόμαστε τέλος στο Μνημόνιο. Με αυτό η Κυβέρνηση χωρίς να ερευνήσει άλλους τρόπους αντιμετώπισης της κρίσεως και ύστερα από μια αυτοϋπονόμευση της χώρας από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους προχώρησε σε μια αποικιακής μορφής συμφωνία δανεισμού που εκ των πραγμάτων ήτο αδύνατον να εκπληρωθεί χωρίς αναπροσαρμογή του χρέους. Μετά την εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων σε βάρος του λαού -ορισμένων αναγκαίων για την περιστολή της σπατάλης– επήλθε η παρούσα βαθειά οικονομική ύφεση( καταστροφή της αγοράς) διότι δεν εφάρμοσε αναπτυξιακό πρόγραμμα και δεν έθιξε εκείνους που έκλεψαν και εκείνους που οικειοποιήθηκαν τον μεγάλο πλούτο των τελευταίων δεκαετιών.

Διέλυσαν κάθε όραμα και προοπτική του Έλληνα για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον και τον έριξαν εσκεμμένως σε μεγίστη απελπισία, αδιέξοδα και απαισιοδοξία , καθιστώντας τον ζητιάνο και περίγελο της διεθνούς κοινωνίας.

Άφησαν να παραδοθεί η χώρα στην εγχώρια και ξένη τρομοκρατία , την αναρχία και το έγκλημα με αποτέλεσμα να καταστραφεί το κέντρο των Αθηνών και να είναι προβληματική η εργασία, η κυκλοφορία και η ασφάλεια των πολιτών


Δ. ΕΥΘΥΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΓΕΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ


Το Χρονικό της Υποταγής στο ΔΝΤ και της Προδοσίας

Οι προφάσεις της κυβέρνησης ότι αναγκάστηκε να αποδεχτεί το Μνημόνιο κάτω...από την πίεση των πραγμάτων, ότι ήταν αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλίσει η χώρα τα δανεικά που χρειαζόταν και ότι για όλα φταίνε οι άλλοι πάσχει ολοένα

και πιο σοβαρά. Η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισημαίνει ξεκάθαρα τις ευθύνες του σημερινού οικονομικού επιτελείου και δικαιώνει απόλυτα τις επισημάνσεις ότι η κυβέρνηση παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος κοινό σε όλη την Ευρώπη και το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού, μοναδική, την ώρα εκείνη, σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η αλήθεια –και η κυβέρνηση την ξέρει πολύ καλά– είναι πως μπορούσε να δανειστεί –και μάλιστα με χαμηλά επιτόκια– και τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2009. Μπορούσε με άνεση να δανειστεί και στους πρώτους μήνες του 2010, όταν τα επιτόκια βρίσκονταν στην αρχή της ανηφόρας. Μπορούσε

να βρει διεξόδους, αλλά είχε πάρει τις αποφάσεις της από την πρώτη στιγμή που συγκροτήθηκε. Και πάνω σε εκείνες τις αποφάσεις πορευόταν, χωρίς κανένα άλλο σχέδιο. Το ομολόγησε και αυτό, αλλά πολύ αργότερα.

Τα γεγονότα από τη συγκρότηση της κυβέρνησης μέχρι την υποταγή στο Μνημόνιο μιλούν από μόνα τους. Είναι, μάλιστα, εξόχως διδακτικά για όλα όσα συμβαίνουν την ώρα αυτή, αλλά και για όλα όσα εκκολάπτονται. Το ιστορικό του εγκλήματος δεν μπορεί πλέον ούτε να αμφισβητείται ούτε να αγνοείται ούτε να λησμονείται.


Αποκλείουν προσφυγή στο ΔΝΤ

Οκτώβριος 2009: Η νέα κυβέρνηση παίρνει το τιμόνι της διακυβέρνησης του τόπου με τη διαβεβαίωση ότι «λεφτά υπάρχουν», ότι θα ρίξει χρήμα στην αγορά και ότι θα δώσει έμφαση στην ανάπτυξη. Κυρίως, όμως, ότι δεν πρόκειται να

προσφύγει ποτέ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, καθώς μια τέτοια επιλογή όχι μόνο δεν θα έδινε λύση σε κανένα από τα προβλήματα του τόπου, αλλά θα επέφερε και πολύ σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην αναπτυξιακή διαδικασία και την κοινωνική συνοχή.

Πέρα, όμως, από τις ρητές διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ αποκλειόταν και από τα πραγματικά δεδομένα, αφού η χώρα–παρά τη διεύρυνση του ελλείμματος– μπορούσε άνετα να δανειστεί από τις αγορές.
Άλλωστε, ανάλογα προβλήματα ως προς το δημόσιο έλλειμμα αντιμετώπιζαν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σχεδόν όλες είχαν πέσει έξω στις προβλέψεις τους, τόσο για την ύφεση, όσο για το μέγεθος των ελλειμμάτων. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αναθεωρήσει τρεις φορές έως τότε τις προβλέψεις που έκανε για ολόκληρη την Ευρώπη.

Αποφασίζουν προσφυγή στο ΔΝΤ

Παρ’ όλα αυτά, η ηγεσία της κυβέρνησης –κόντρα στους προεκλογικούς της όρκους, κόντρα στα δεδομένα και τη διεθνή εμπειρία– καταλήγει σε μια ανεξήγητη επιλογή. Αποφασίζει –και μάλιστα από την πρώτη στιγμή– να καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στην αρχή, ωστόσο, δεν το λέει ούτε καν στα βασικότερα από τα μέλη της. Το αποκαλύπτει, όμως, λίγο αργότερα ρητά και ξεκάθαρα ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης. Σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση, στις 5 Μαΐου 2010, ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:

«Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Για να μην αφήσει, μάλιστα, καμιά αμφιβολία σε ό,τι αφορά το χρόνο διαμόρφωσης και οριστικοποίησης της κυβερνητικής απόφασης, ο αρμόδιος υφυπουργός διευκρινίζει, χωρίς περιστροφές, ότι το ΔΝΤ αντιμετωπίστηκε «ως η πρώτη επιλογή και η μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου».


Φουσκώνουν το έλλειμμα

Οι μεθοδεύσεις για το προαποφασισμένο έγκλημα ξεκινούν λίγο μόλις καιρό μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης. Ενώ η χώρα χρειάζεται, χωρίς καμιά άλλη καθυστέρηση, αυστηρά μέτρα για να προλάβει την περαιτέρω διόγκωση του ελλείμματος, αλλά –και προπάντων μάλιστα– για να πείσει τις αγορές ότι ξέρει το πρόβλημα και είναι αποφασισμένη να το αντιμετωπίσει, η κυβέρνηση παίρνει τον ακριβώς αντίθετο δρόμο.
Προβάλλει το υπέρογκο δημόσιο χρέος, προαναγγέλλει ότι το έλλειμμα του 2009 θα ξεπεράσει το 12% και αφήνει να διαφανεί πως δεν πρόκειται να πάρει κανένα από τα μέτρα που απαιτούνται για να αποτρέψει το αρνητικό αυτό ενδεχόμενο.

Όχι μόνο δεν κάνει οτιδήποτε για να συγκρατήσει τη διόγκωση του ελλείμματος, αλλά διαπράττει και τα εντελώς αντίθετα.

Με τις πρώτες αποφάσεις της, η κυβέρνηση καταργεί σοβαρές πηγές είσπραξης πρόσθετων πόρων που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη και αυξάνει τα έξοδα του τελευταίου τριμήνου. Ακυρώνει την έκτακτη εισφορά των ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής και τις ρυθμίσεις για την τακτοποίηση ημιυπαίθριων χώρων. Αυξάνει τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Μοιράζει επιδόματα, αλλά αφήνει την είσπραξη των αντίστοιχων πόρων για την επόμενη χρονιά.

Εγκαταλείπει ακέφαλους τους εισπρακτικούς μηχανισμούς και προκαλεί πλήρη κατάρρευση των κρατικών εσόδων. Με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, αντί να συγκρατήσει το έλλειμμα, το φουσκώνει τουλάχιστον κατά 2 με 3 ποσοστιαίες μονάδες.

Διασύρουν την εικόνα της χώρας

Στην προσπάθειά του να εκθέσει την προηγούμενη κυβέρνηση, το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζει τις εκτιμήσεις του για το έλλειμμα του 2009 σαν πλασματικά στοιχεία, γεγονός που πλήττει άδικα τη χώρα. Τόσο γιατί δεν επρόκειτο για παραποιημένα στοιχεία, αλλά για εκτιμήσεις, όσο και γιατί είχαν ήδη πέσει έξω όλες οι εκτιμήσεις όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός ελεεινολογεί την κατάσταση της οικονομίας, αλλά και την εικόνα της χώρας γενικότερα. Μιλά για «εκτεταμένη διαφθορά που έχει προσλάβει διαστάσεις πανδημίας», για σοβαρούς κινδύνους «χρεοκοπίας», για μια χώρα που «βρίσκεται στην Εντατική».

Οι δηλώσεις του, σε συνδυασμό με την άρνηση της κυβέρνησης να πάρει μέτρα εξυγίανσης και ακόμη περισσότερο με τις αποφάσεις που φουσκώνουν, αντί να περιορίζουν το έλλειμμα, προκαλούν έντονη ανησυχία στις διεθνείς αγορές. Η κρίση ελλείμματος –κρίση κοινή για ολόκληρη την Ευρώπη– μετατρέπεται σε κρίση εμπιστοσύνης, μοναδική στην Ευρώπη.

Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, ο ένας μετά τον άλλο, υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας και τα επιτόκια δανεισμού παίρνουν την ανηφόρα. Μέσα σε δύο μήνες, τα spreads ξεπερνούν τις 250 μονάδες βάσης.


Διαπραγματεύονται παρασκηνιακά

Σε όλο αυτό το διάστημα, μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2010, η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια ρεαλιστική και δοκιμασμένη συνταγή: Να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές σε ανεκτά επιτόκια, να καλύψει τις ανάγκες της χώρας για ολόκληρο το 2010 και να ανακόψει τις ορέξεις των κερδοσκόπων. Αυτό, άλλωστε, είχε κάνει και η προηγούμενη, ένα χρόνο πρωτύτερα, παρόλο που οι καταστάσεις δεν ήταν το ίδιο πιεστικές.

Παρά την έγκαιρη επισήμανση, αλλά και την εξέταση της δυνατότητας αυτής, η κυβέρνηση κλοτσά τη δυνατότητα που έχει μπροστά της για μια επαρκή δανειοδότηση. Αντί να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας για το μέγιστο που μπορεί και να αποκτήσει άνεση χρόνου για τα επόμενα βήματά της, στρέφεται αμέσως προς το ΔΝΤ. κυβέρνηση κλοτσά τη δυνατότητα που έχει μπροστά της για μια επαρκή δανειοδότηση. Αντί να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας για το μέγιστο που μπορεί και να αποκτήσει άνεση χρόνου για τα επόμενα βήματά της, στρέφεται αμέσως προς το ΔΝΤ.


Τα σχέδια της κυβέρνησης αρχίζουν να διακρίνονται στα τέλη Νοεμβρίου, όταν γίνεται γνωστό ότι αρμόδια κυβερνητικά στελέχη ξεκινούν προπαρασκευαστικές συζητήσεις με παράγοντες της Κομισιόν και του ΔΝΤ για το ενδεχόμενο που η Ελλάδα δεν θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές. Λίγο αργότερα, στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο πρωθυπουργός αφήνει έκπληκτους τους ομολόγους του, καθώς δηλώνει πως κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα. Διαψεύδει, πάντως, τα σενάρια που αναφέρονται σε πιθανή προσφυγή στο ΔΝΤ και υποστηρίζει ότι «η χώρα μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της».

Στις αρχές του χρόνου, η κυβέρνηση αναγκάζεται να εγκαταλείψει τον προϋπολογισμό που μόλις είχε ψηφίσει και να ανακοινώσει μέτρα λιτότητας. Λίγο αργότερα, στα μέσα Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μάς αφαιρέθηκε ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας». Σχεδόν ταυτόχρονα, ο υπουργός Οικονομικών παρομοιάζει με την ελληνική οικονομία με «Τιτανικό» που βουλιάζει.

Οι αρνητικές εικόνες που εκπέμπει η ίδια η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τις συζητήσεις για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης και τις γερμανικές αντιδράσεις, ανεβάζουν ακόμη περισσότερο τα spreads.


Βάζουν στο τραπέζι το «πιστόλι» του ΔΝΤ

Στις αρχές Μαρτίου –υποκύπτοντας σε νέο τελεσίγραφο των Βρυξελλών– η κυβέρνηση ανακοινώνει νέα εισπρακτικά και περιοριστικά μέτρα. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να πείθει κανέναν και το κόστος του δανεισμού συνεχίζει τη δραματική ανηφόρα. Τα σενάρια χρεοκοπίας πανικοβάλλουν τον κόσμο, χιλιάδες καταθέτες αναζητούν τραπεζικά καταφύγια στο εξωτερικό και η κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία. Στο μεταξύ, η προσπάθεια δημιουργίας Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης εξακολουθεί να προσκρούει σε γερμανικές αντιρρήσεις και ο πρωθυπουργός αρχίζει να περιφέρει ανάμεσα στους εταίρους μας το «πιστόλι» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Υποστηρίζει, καταρχάς, ότι «δεν ζητούμε από την ΕΕ χρήματα, αλλά πολιτική στήριξη». Θέτει, ωστόσο, σε αμφισβήτηση ο ίδιος τις διαβεβαιώσεις του, καθώς –στα μέσα Μαρτίου– αποκαλύπτει πως η κυβέρνηση είχε ήδη ξεκινήσει σχετικές συζητήσεις με το ΔΝΤ. «Συζητήσαμε», λέει, «με το ΔΝΤ και μας είπαν πως δεν θα μας ζητούσαν παραπάνω μέτρα από όσα πήραμε». 


Λίγο αργότερα κάνει ένα ακόμη βήμα, υπογραμμίζοντας –στο Υπουργικό Συμβούλιο– ότι το σενάριο της προσφυγής στο ΔΝΤ ενισχύεται εξαιτίας «εσωτερικών αντιθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Τελικά, στις 25 Μαρτίου, η ΕΕ αποφασίζει να προχωρήσει στη συγκρότηση Μηχανισμού για τη Στήριξη της Ελλάδας, αλλά το ΔΝΤ ανακοινώνει πως, εάν δεχτεί αίτημα βοήθειας, θα θέσει τους δικούς του όρους. Τα spreads συνεχίζουν την ανηφόρα.


Υποτάσσουν τη χώρα στο Μνημόνιο

Στις αρχές Απριλίου (9/4), ύστερα από κινητοποίηση Ευρωπαίων ηγετών, στελεχών της ΕΚΤ και παραγόντων του ΔΝΤ, οριστικοποιούνται οι λεπτομέρειες για το Μηχανισμό Στήριξης προς την Ελλάδα και το ύψος της βοήθειας. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «έχουμε πια ένα δίχτυ ασφαλείας» και ότι «το όπλο στο τραπέζι είναι πλέον γεμάτο». Περίπου δέκα ημέρες αργότερα, η κυβέρνηση ξεκινά τις τελικές διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊ-κή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ, για την προσφυγή στον «Ευρωπαϊκό Μηχανισμό» (!). Ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι η έναρξη διαπραγμάτευσης δεν σημαίνει προσφυγή, αλλά ο πρωθυπουργός τονίζει προς το Υπουργικό Συμβούλιο πως, «αν το συμφέρον της χώρας επιτάσσει να χρησιμοποιήσουμε το Μηχανισμό, θα το κάνουμε χωρίς δισταγμό». Λίγες ημέρες αργότερα, στις 23 Απριλίου, ο πρωθυπουργός ανακοινώνει από το Καστελόριζο την απόφασή του να προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς να κάνει καμιά αναφορά στο ΔΝΤ. Παρουσιάζει την απόφασή του σαν απολύτως  αναγκαία και τονίζει: «Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια  για τον Ελληνισμό»( Περιοδικό Επίκαιρα: 15/12/2010)


Ε. ΥΨΗΛΟΤΑΤΟ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ


Πόσο κοστίζει καθένας από τους 300 του Κοινοβουλίου;

Oι απολαβές του βουλευτή ετησίως κυμαίνονται μεταξύ 100.000 - 120.000 ευρώ:

Βουλευτική αποζημίωση 6.000 Ε μηνιαίως(επειδή επίκειται αύξηση των αποδοχών των δικαστικών αυτή θα ανέλθει) Κρατήσεις: 6,67% (δηλαδή 400 ευρώ) για τον κλάδο σύνταξης και ως 20% (1.200 ευρώ) υπέρ κόμματος ( κατά βούλησιν)

Δώρο Χριστουγέννων ίσο με το ύψος των μηνιαίων απολαβών τους, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας κατά το ήμισυ

Φορολογία μειωμένη.

Συμμετοχή σε επιτροπές και εκτός έδρας στο εξωτερικό: αποζημίωση ίση με το 1/20 αφορολόγητα(ήτοι 300 Ε χωρίς κρατήσεις)

Η Βουλή καταβάλλει εισφορές κατά τη διάρκεια της βουλευτικής θητείας τους για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση και πρόνοια στους ασφαλιστικούς φορείς της εργασίας τους χωρίς να εργάζονται. Δικαιούνται συντάξεως στα 4 χρόνια θητείας.

Επί πλέον λαμβάνουν και τα εξής:

α/ Επίδομα οργάνωσης γραφείου(από 1200 -1500 Ε)

β/ Επίδομα οικογενειακών

γ/ Κλιμακωτά αναλόγως αποστάσεως το ποσό των 450 , 750 έως 1.000 ευρώ για έξοδα κινήσεως

δ/ Ατέλεια σε σιδηρόδρομο , υπεραστικά λεωφορεία, πλοία εσωτερικού

ε/ 104 εντολές αεροπορικής μετακίνησής ετησίως στους εξ επαρχίας βουλευτές.

στ/ Μίσθωση Leasing αυτοκινήτου.

ζ/ Ταχυδρομική ατέλεια

η / Οι εξ επαρχίας βουλευτές στέγαση σε ξενοδοχείο ή 1.000 ευρώ. μηνιαίως για μίσθωση οικίας

θ/ Ένα επιστημονικό συνεργάτη

ι/ Δωρεάν κινητό τηλέφωνο και μεγάλος αριθμός μονάδων ομιλίας

Συμπερασματικά: 6.500 ως 7.500 ευρώ, κατά μέσο όρο (καθαρές απολαβές) μηνιαίως Τέλος τούτου διαθέτουν δωρεάν στάθμευση, παιδικό σταθμό, κομμωτήρια, εστιατόριο , καφενείο με μειωμένες τιμές κ.α


Ε. Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Τέλος με τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που κατέστρεψαν το ιστορικό κέντρο. Τώρα ανθούν τα ναρκωτικά , το λαθρο-παρεμπόριο (τζίρος 9 δις. ευρώ) και οι συμμορίες των αστέγων λαθρομεταναστών. Αποτέλεσμα, η νέκρωση του εμπορικού κέντρου της Αθήνας. Και μόνον για αυτό τους χρειάζεται κρεμάλα στο Σύνταγμα.

-Αλλοίωσαν τη δημογραφία μας με την εισβολή και κατοχή εκατομμυρίων μεταναστών, σε συνδυασμό με την επίθεση κατά της Ελληνικής οικογένειας. Τώρα η χώρα μας αναρχείται από ναρκεμπόρους, αναρχικούς , το έγκλημα και υπονομεύεται από ημεδαπούς και ξένους πράκτορες και 5φαλαγγίτες.

-Χτύπησαν την εθνική μας Παιδεία και κατέστρεψαν: α/ τη γλώσσα μας, ώστε να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε, β/ τις διαχρονικές μας αξίες, ώστε να ρίξουν τους νέους στο σκοτάδι και στην παρακμή, γ/ την φιλοπατρία των Ελλήνων για να γίνουμε εύκολη λεία και δ/ τώρα καταστρέφουν την ιστορία μας , έτσι ώστε τα παιδιά μας να μην γνωρίζουν ότι είναι Έλληνες .

-Χτύπησαν την Εθνική μας Οικονομία (μικρομεσαίους) με την επιβολή από την Τρόικα και το ΔΝΤ δυσβάστακτων και λίαν επαχθών φόρων , εις τρόπον ώστε η ανάνηψη μας στο μέλλον να είναι προβληματική ως αδύνατη. Σκοπός τους είναι η εξαφάνιση της μεσαίας τάξεως ώστε να μείνουν μόνον δύο τάξεις ήτοι : α/ οι ολίγοι πλούσιοι, τραπεζίτες, πολιτικοί και μεγαλο-εισοδηματίες και β/ οι φτωχοί εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και οι άνεργοι.

-Απαξίωσαν τους νόμους και κατέστησαν ατιμώρητους τους κλέφτες , ψεύτες , εγκληματίες και κακούργους . Αποτέλεσμα τούτου είναι η άνθιση της διαφθοράς και η διάλυση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας.

-Άλωσαν μέχρι ασφυξίας τα ΜΜΕ δια των οποίων χειραγωγούν, φανατίζουν και ποδηγετούν τον Ελληνικό λαό στην στρούγκα του δικομματισμού, δίκην ποιμνίου προβάτων.

-Παραχάραξαν και αλλοίωσαν ως και τον Π/Υ, ώστε να κλέβουν ελεύθερα από τα αμέτρητα.

-Παραβίασαν κατάφωρα το Δημοκρατικό μας πολίτευμα με την μετατροπή της δημοκρατίας σε οικογενειοκρατία, πολιτικό τυχοδιωκτισμό , οχλοκρατία, ευνοιοκρατία, κομματοκρατία και κλεπτοκρατία.

-Έτρωσαν την Αρετή, Υπερηφάνεια και Αξιοπρέπεια του Έλληνα με την χρεωκοπία της χώρας και με την περιφορά ανά τον κόσμο του ψευδόμενου G.A.P , ο οποίος μας κατηγόρησε στα ξένα ΜΜΕ, για να μας επιβάλει την ξένη κατοχή της Τρόικα και του ΔΝΤ.

-Χτύπησαν το συνδικαλισμό και το συνεταιριστικό κίνημα και τα μετέτρεψαν σε μέγγενη στραγγαλισμού και κλεπτοκρατίας των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και σε ατομικά τους προνόμια.(Το ΚΚΕ είναι υπεύθυνο για το διασπαστικό του ρόλο στο συνδικαλιστικό και λαϊκό κίνημα καθώς και για την παρακώλυση της Παιδείας).

-Χτύπησαν με το ραβδί της Κίρκης- και κατέστησαν αργυρώνητη και άφωνη την ακαδημαϊκή κοινότητα και διανόηση και τη μετέτρεψαν σε υπηρέτη του συστήματος

-Μεθοδεύουν με τον «Καλλικράτη» τον διαμελισμό και απόσπαση των περιφερειών από τον Ελληνικό κορμό.

-Άλωσαν τη Δικαιοσύνη ώστε να μένουν τα εγκλήματα τους ατιμώρητα.

-Διέλυσαν κάθε όραμα και προοπτική του Έλληνα για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον και τον έριξαν εσκεμμένως σε μεγίστη απελπισία, αδιέξοδα και απαισιοδοξία , καθιστώντας τον ζητιάνο και περίγελο της διεθνούς κοινωνίας.

-Ζημίωσαν ακόμη και την Εθνική μας Ανεξαρτησία και Άμυνα, διότι παρεχώρησαν κυριαρχικά μας δικαιώματα αμαχητί στους αρπακτικούς γείτονες μας.

Φρονώ ότι πάντα ταύτα δεν ήσαν λάθη . Ησαν επιλογή του πολιτικού μας συστήματος (όρα προσηρτημένο: «Η ιστορία της οικονομικής απάτης της Ελλάδος») . Διά πάντα ταύτα και για τα δύο χονδροειδή ψεύδη («λεφτά υπάρχουν» και «μαζί τα φάγαμε» οι υπεύθυνοι της χρεωκοπίας θα πρέπει να λογοδοτήσουν και να οδηγηθούν στην αγχόνη για να υπάρξει κάθαρση και εξαγνισμός της Ύβρεως και της Προδοσίας.

ΣΤ. ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Η σημερινή πολυεπίπεδη κρίση(ηθική, πολιτική, οικονομική, νομισματοπιστωτική, εμπιστοσύνης κ.α) είναι συνειδητή επιλογή του πολιτικού συστήματος (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) από την μεταπολίτευση ως σήμερα. διότι:

-Εξαφάνισαν την Γεωργία μας με τα πακέτα Ντελόρ και έκαναν τους γεωργούς συνταξιούχους και θαμώνες σκυλάδικων. Τώρα εισάγουμε μαϊντανό από Ιταλία, λεμόνια από Τουρκία , πατάτες από Αίγυπτο κ.ο.κ.

-Χτύπησαν την ανθούσα Βιομηχανία μας, με τα επαχθή πανωτόκια (τριμηνιαίο ανατοκισμό) των Τράπεζών και την κατέστησαν προβληματική. Οσες βιομηχανικές μονάδες δεν πρόλαβαν να δραπετεύσουν στο εξωτερικό, έβαλαν λουκέτο και άφησαν χιλιάδες εξειδικευμένους εργαζόμενους ανέργους.

-Διέλυσαν με τις ποσοστώσεις Γάλακτος την Κτηνοτροφία μας και ενώ πριν είμαστε αυτάρκεις σε γαλακτοκομικά προϊόντα , τώρα εισάγουμε από Ολλανδία , Γερμανία, Γαλλία, Δανία κ.α

-Χτύπησαν πρόσφατα την οικοδομή διότι δεν ήτο παραγωγική και φούντωσε σε όλους τους συναφείς κλάδους η ανεργία. Τώρα μας λένε για «πράσινες γειτονιές» και πράσινα άλογα.

-Χτύπησαν το λιανεμπόριο αρχικά με τα πολυκαταστήματα, αλλά τη χαριστική βολή την έδωσαν με τους αναρχικούς, τους ναρκομανείς, τις συνεχείς πορείες του ΚΚΕ στο κέντρο της Αθήνας και


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Όσο περνά ο καιρός, όσο περισσότερο τα εσωτερικά και εθνικά μας θέματα οξύνονται, όσο περισσότερο η πείνα απλώνεται σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, όσο η ανεργία καλπάζει, όσο τα ρολά των καταστημάτων κατεβαίνουν, όσο η φορολογία αποτελεί το μόνο μέσο άσκησης της οικονομικής πολιτικής, όσο η υγεία, η παιδεία θα αποδεκατίζουν τη ζωή των Ελλήνων, όσο περισσότερο το έγκλημα θ΄ απλώνεται, όσο θα προχωρεί η εσκεμμένη αποσύνθεση των Ενόπλων Δυνάμεων και της αστυνομίας, όσο περισσότερο αποδεκατίζεται και διαφθείρεται η Δικαιοσύνη, όσο περισσότερο αφυδατώνεται η λειτουργία των θεσμών της πολιτείας και της κοινωνίας, όσο περισσότερο κάποιοι ελάχιστοι δημοσιογράφοι τολμούν ν' ασκήσουν έστω και βελούδινη κριτική στην αμαρτωλή εξουσία, όσο περισσότερο η δημοσιογραφία πλησιάζει στην αποκάλυψη των πελώριων σκανδάλων του διεφθαρμένου πολιτικού κόσμου και όσο περισσότερο τρίζουν τα θεμέλια του χυδαίου πολιτικού συστήματος, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται το έλλειμμα της Δημοκρατίας.
ΤΕΛΟΣ

ΜΙΑ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΕΘΝΙΚΑ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ…!

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕΝΕΓΑΛΗ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ

ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ…!!!

 

 

Σοβαρό έλλειμμα στην εφαρμογή των νόμων, στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στην απελευθέρωση των αγορών παρουσιάζει η Ελλάδα, σύμφωνα με τον δείκτη οικονομικής ελευθερίας που παρουσιάζει η Wall Street Journal με αφορμή την έκθεση του Heritage Foundation στην Ουάσιγκτον.

Μεταξύ 177 χωρών, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 117η θέση κάτω από τη Σενεγάλη και μια θέση πάνω από το Μαλάουι. Η έκθεση αναφέρει χαρακτηριστικά: «καθώς η ελληνική οικονομία συνεχίζει να διανύει μία παρατεταμένη περίοδο οικονομικής και πολιτικής ρευστότητας, χρειάζονται τολμηρές πολιτικές δράσεις για να αποκατασταθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, να ενισχυθεί η ευελιξία της αγοράς εργασίας και να καταπολεμηθεί η συστημική διαφθορά».

Η συνολική βαθμολογία που συγκεντρώνει η Ελλάδα είναι 55,4, όπως και πέρυσι, στην κλίμακα 1-100. Ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 59,6 και ο ευρωπαϊκός 66,4. Μεταξύ των 43 χωρών της Ευρώπης που εξετάζει η έκθεση, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 40η θέση.

iefimerida.gr

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ "ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

1974 - 2012:

Ο Σκοτεινός κόσμος  της Μεταπολίτευσης!

Από την "Αλλαγή" στην δολοφονία μιας χώρας

 

 

 

Παλιά και σταθερή είναι η πασίγνωστή σχολή όλης της αριστεράς, που όταν θέλει να εκμηδενίσει την πολιτική επιρροή των επικίνδυνων αντιπάλων της, με μεγάλη ευκολία τους κατηγορεί σαν ακροδεξιούς, ρατσιστές η φασίστες.

Έτσι έκανε και στη κατοχή για να κυριαρχήσει απόλυτα το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, έτσι έκανε και στον εμφύλιο(1946-49), όταν αποκαλούσε μοναρχοφασίστες όσους πολεμούσαν με τον Εθνικό στρατό!!

Έτσι έκανε και 30 χρόνια μετά στην μεταπολίτευση, όταν για να περάσει η τρομοκρατία της στα Πανεπιστήμια, κατηγορούσε σαν ακροδεξιούς και φασίστες τα στελέχη της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ, που υποστήριζαν τις ιδέες και τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

 

 

Η εκτέλεση του Τσάντες την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, στην Φιλοθέη θεωρείται “κλειδί” για την «συνάντηση» των παπούδων της οργάνωσης με την νέα γενιά των εκτελεστών, την γενιά του Κουφοντίνα.

Κάνοντας σήμερα, λίγο πριν το 3ο Μνημόνιο τον απολογισμό της Μεταπολίτευσης που διαρκώς πεθαίνει αλλά είναι πάντα παρούσα μαζί με το σκοτάδι που κουβαλάει διαπιστώνουμε πως οι πρωταγωνιστές παραμένουν ίδιοι λες και η Ιστορία μας κάνει πλάκα.

 

Ακόμη και η έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών παραπαίμπει στην γέννηση της Ελευθεροτυπίας των Συντακτών το 1974 πριν περάσει στα χέρια του πανέξυπνου Κίτσου Τεγόπουλου.

Ο Κίτσος μαζί με τον Λαμπράκη, την Ελένη Βλάχου και λίγους ακόμη παραδοσιακούς εκδότες προσπάθησαν όσο μπορούσαν να αντισταθούν όσο μπορούσαν στους πάσης φύσεως πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών που έγιναν στην συνέχεια οι κυρίαρχοι της μεταπολίτευσης με κανάλια, εφημερίδες, νταλαβέρια με το κράτος και μπροστινούς αχυρανθρώπους.

Με βιτρίνα το τηλεοπτικό μπούστο της Ελένης Μενεγάκη και άλλων πιο σοβαρών δήθεν κυριών και κυρίων της ελληνικής τηλεόρασης πράκτορες της KGB, της ΣΤΑΖΙ, της CIA και άλλων υπηρεσιών έστηναν και εξακολουθούν να στήνουν κρατικοδίαιτους επιχειρηματικούς ομίλους αξιοποιώντας το αποτέλεσμα των τρομοκρατικών οργανώσεων και στην συνέχεια τα 45αρια της δημοσιογραφίας.

Αίφνης τα τελευταία χρόνια όλοι σχεδόν οι δημοσιογράφοι έχουν υποστεί αμνησία και ξεχνούν για ποια αφεντικά δουλεύουν. Το γεγονός ότι η Γερμανία και οι άνθρωποί της εξακολουθούν να ελέγχουν το εγχώριο παιγνίδι πολιτικής και οικονομικής εξουσίας οφείλεται απλά και μόνο στο οργανωμένο Αρχείο που διαθέτουν οι υπηρεσίες τους σε αντίθεση με τους πιο επιπόλαιους Αμερικανούς.

Οι Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες έχοντας αρχικά την εμπειρία του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και της «ζωής των άλλων», την διαβόητη ΣΤΑΖΙ κατάφεραν να κερδίσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο της πληροφορίας.

Μόνο που είχαν και τουλάχιστο μια σχεδόν καταστροφική απώλεια. Ήταν τότε που οι Αμερικανοί αποκάλυψαν το παγκόσμιο κύκλωμα δωροδοκιών της Siemens.
Αμερικανοί και Γερμανοί πάντως είχαν αγαστή συνεργασία εντός της χώρας στην υπόθεση των υποκλοπών και στην εξουδετέρωση του Καραμανλή-ο οποίος είχε ένα περιβάλλον απολύτως διαβρωμένο που έμπαζε από παντού.

Το εγχώριο κύκλωμα των διεφθαρμένων πολιτικών και επιχειρηματιών που είχε στηθεί μεθοδικά από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης.

Γνωστοί μεγαλοεπιχειρηματίες που πρωταγωνιστούν δεκαετίες τώρα σε δημόσια έργα, σε πάσης φύσεως προμήθειες, στα ΜΜΕ, στις μίζες στα εξοπλιστικά πάνε πακέτο με την επιμονή ανθρώπων της Δικαιοσύνης να κρατάνε για δεκαετίες τα μάτια και τα αυτιά τους ερμητικά κλειστά.

ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΦΑΚΕΛΛΟ ΤΗΣ "ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ" 

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

 

Ο Ρίτσαρντ Γουέλς

1. Δεκέμβριος 1975 - Η εκτέλεση του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς

25 Δεκεμβρίου 1975: Η Αθήνα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα δεύτερα μεταπολιτευτικά της Χριστούγεννα. Μεταξύ των καλεσμένων στη δεξίωση που παραθέτει ο αμερικανός πρέσβης είναι και ο ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας, Pίτσαρντ Σκίφινγκτον Γουέλς, με τη σύζυγό του Μαρία - Χριστιάνα.
Λίγο πριν από τις 10, το ζεύγος -ιδιαίτερα ευδιάθετο- παίρνει το δρόμο της επιστροφής για την οικία του, στο Ψυχικό, αγνοώντας την τραγική κατάληξη της βραδιάς.

Η διπλωματική λιμουζίνα του Γουέλς
εξετάζεται απο την Ασφάλεια τη μέρα της εκτέλεσης

Καθώς η μαύρη λιμουζίνα σταματάει έξω από την έπαυλη, κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο αυτοκίνητο, από το οποίο αποβιβάζονται τρεις ένοπλοι μασκοφόροι. Απομακρύνουν τον οδηγό και τη γυναίκα και εκτελούν τον 45χρονο διπλωμάτη με τρεις πυροβολισμούς.
Στον τόπο της επίθεση αφήνουν μία προκήρυξη, με την οποία την ευθύνη αναλαμβάνει η πρωτοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη». Η ίδια προκήρυξη αποστέλλεται τρεις ημέρες αργότερα και στις εφημερίδες. Ωστόσο, δεν θα δημοσιευθεί κατόπιν εισαγγελικής απαγόρευσης. Επιπλέον, μέσα στο κλίμα της εποχής κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά.

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων της CIA.

Η προκήρυξη που εστάλη σε όλες τις εφημερίδες στις 24.12.1975 – και δε δημοσιεύτηκε ποτέ - ανέφερε μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το «Βήμα»:

«Σε πρόσφατο λόγο του ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικανοί δεν θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στο εσωτερικό των άλλων όταν το απαιτούν τα συμφέροντά τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν και ο Κίσινγκερ. (...) Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορές τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. (...) Η κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στον γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Και η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21ης Απρίλη, να μην αναφέρει το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. (...) Έτσι αποφασίζουμε να εκτελέσουμε υποδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CIA, αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς. (...) Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ως αρχηγός είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA σε βάρος του λαού μας».

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1975, η «17Ν» βγάζει «ανακοίνωση προς τον Τύπο» για τη μη δημοσίευση της πρώτης προκήρυξης, στην οποία εξηγεί γιατί δεν χτυπήθηκαν ο οδηγός και η γυναίκα του Γουέλς.

«Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ήταν αρχηγός της CIA. Σαν τέτοιος ήταν συνυπεύθυνος μαζί με άλλους επαγγελματίες πράκτορες που δρουν στο έδαφός μας για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας. Απόφασή μας ήταν να εκτελεστεί ο αρχηγός και μόνο αυτός», αναφέρει η «17Ν».

Ούτε αυτή η «ανακοίνωση» όμως δημοσιεύεται.

Την εποχή εκείνη επικρατούσε σύγχυση σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη και ποιος έχει την ευθύνη καθώς η «17Ν» ήταν άγνωστη. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν ένα χρόνο αργότερα, όταν η γαλλική εφημερίδα «Liberation» δημοσιεύει κείμενο της «17Ν» όπου περιγράφεται αναλυτικά η παρακολούθηση του Γουέλς και η οργάνωση της δολοφονίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Βήματος», η τρίτη προκήρυξη είχε δοθεί σε σφραγισμένο φάκελο από μια γυναίκα στον Γάλλο φιλόσοφο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο οποίος την παρέδωσε στον διευθυντή της εφημερίδας Σερζ Ζυλί. Ο φάκελος παρέμεινε στα συρτάρια της εφημερίδας μέχρι τις 26.12.1976, οπότε και είδε το φως της δημοσιότητας.

Στα γεγονότα αυτά επικεντρώνονται οι έρευνες για τον αρχηγό και την ιστορική ηγεσία. Στη δολοφονία συμμετείχαν τουλάχιστον τρία άτομα (στην προκήρυξη της 17Ν στη «Liberation» αναφέρεται ότι από το αυτοκίνητο «βγήκαμε αμέσως τρεις με τα πρόσωπα καλυμμένα»). Ανάμεσα σε αυτά η Αστυνομία εκτιμά ότι ήταν ο Αλέκος Γιωτόπουλος (ο οποίος πυροβόλησε τον αμερικανό πράκτορα), ο Παύλος Σερίφης, όπως επίσης μια γυναίκα και ένας άνδρας.


Φεβρουάριος 1981 - Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας και ο ..."Σοσιαλισμός" της ..."αστακομακαρονάδας"

Ο δημοσιογράφος Αθ. Παπανδρόπουλος θα γράψει ένα ιστορικό άρθρο - ντοκουμέντο για το πώς η παρέα του Ανδρέα Παπανδρέου έστησε την μεγάλη ληστεία της χώρας. Ο Αθαν. Παπανδρόπουλος δεν είναι κάποιο τυχαίο δημοσιογραφικό πρόσωπο. Εχει αρθρογραφήσει στις πλέον έγκυρες εφημερίδες ("Ελεύθερος Τύπος", "Απογευματινή", "Τύπος της Κυριακής", "Πελοπόννησος" της Πάτρας, "Μακεδονία", "Θεσσαλονίκη") και περιοδικά, όπως "Οικονομικός Ταχυδρόμος", "Status", "Manager", "Retail", έχει βραβευθεί με 42 ελληνικά και διεθνή δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής και της Ουγγρικής Δημοκρατίας. Απο τις περγαμηνές του αυτές, αντιλαμβάνεται κάποιος οτι μόνο ...αρλουμπολόγος δεν είναι. Οι διάλογοι, οι περιγραφές  και τα γεγονότα που ακολουθούν, είναι απολύτως αληθή, συνέβησαν πραγματικά και αποτελούν ιστορική κατάθεση και μαρτυρία ενός διακεκριμένου ανθρώπου και επαγγελματία.

Βρισκόμαστε στον Φεβρουάριο του 1981. Είναι μία βροχερή Τετάρτη βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ. Εκεί συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής.

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».

«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.

(Σημείωση ιστολογίου: Δεν ήταν το μεγάλο μίσος του Παπανδρέου προς την Ενωση Κέντρου, αλλά προς το πρόσωπο του Κων/νου Καραμανλή, τον οποίο - καθ΄ότι ανασφαλές άτομο σε απίστευτο βαθμό - ζήλευε παθολογικά για την προσωπικότητά τουκαι είχε βάλει σκοπό της ζωής του να τον εκμηδενήσει απο την πολιτική ζωή της χώρας και να τον αποκαθηλώσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Η Ενωση Κέντρου ήταν απλώς το πρόσχημα που συχνα-πυκνά διέδιδε εντέχνως, "σκεπάζοντας" την πραγματική αιτία)

Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας». Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.

                                    Η δημιουργία των μηχανισμών

Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!

2. Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι αν παραμένει ακόμη την Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ).

Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.

Ο Α.Παπανδρέου στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, όταν ανακοίνωνε
την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ την 3η Σεπτεμβρίου του 1974

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του "Oικονομικού Ταχυδρόμου" την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000.

 

Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005, ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί.

Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».

(Σημείωση ιστολογίου: Η "Αυριανή" των Κουρήδων (αυτών δηλ. που σήμερα κατέχουν το Κοντρα Τσάνελ, το ...κανάλι των λαικιστών και των δήθεν αγωνιστών) σε άρθρο της της 24-8-89, δηλαδή λίγο μετά την πτώση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την μετάβαση της εξουσίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη, άρθρο που έφερε την υπογραφή του εκδότητης Γιώργου Κουρή, γράφει για το βιβλίο του Δημ. Στεργίου: "...Ενας τσαρλατάνος και δοτό τσιράκι του Μητσοτάκη, τολμάει και σηκώνει το απεχθές ανάστημά του μπροστά στον τεράστιο Ανδρέα, τον λαοπρόβλητο ηγέτη και αγωνιστή της Δημοκρατικής Παράταξης! Ενα ανθρωπάκι τόσο μισθαρνό, που δε διστάζει να ρίξει χολή και να χτυπήσει με τον μπαλτά του ψέμματος και της λάσπης σε εναν ηγέτη που δίνει ακόμη και τώρα τη μάχη για τη ζωή (σ.σ. ο Παπανδρέου βρισκόταν στο Ωνάσειο εκείνο το διάστημα λόγω του στρές της απώλειας της εξουσίας που επιβάρυνε την υγεία του). Κάτι καθάρματα σαν τον Στεργίου και τη φάρα που τον στηρίζει, θα πρέπει εμείς οι οπαδοί της Δημοκρατικής Παράταξης και του Ανδρέα, μια μέρα να τους στήσουμε στο τοίχοπου μας φόρτωσαν και πάλι τον προδότη Μητσοτάκη με τις πλάτες της προδοσίας του Φλωράκη! (...) Εννοια σου πολύξερε Στεργίου, θα σε ξεβρακώσουμε εμείς για τα καλά! Θα βγάλουμε όλα σου τα άπλυτα στη φόρα, που ΤΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ για να μάθεις απο την καλή και την ανάποδη ποιά είναι η Αυριανή και ποιός είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου που τον πιάνεις στο βρώμικο στόμα σου!...)

Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.

3.                                            Αριθμοί και γεγονότα

 

Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Α.Παπανδρέου και Κ.Σημίτης λίγο πρίν την εισαγωγή του πρώτου
στο Ωνάσειο και την ανάληψη απο τον δεύτερο της πρωθυπουργίας

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.

Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας.

Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα.

Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ.

Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

Ο νεκρός τρομοκράτης και μέλος
του ΕΛΑ Χρήστος Τσουτσουβής

Νοέμβριος 1983- Η Συνάντηση δύο γενεών Εκτελεστών και η δολοφονία Τσάντες

Την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, δολοφονήθηκαν ο αμερικανός πλοίαρχος Τζορτζ Τσάντες (ανώτερο στέλεχος της Jusmagg στην Αθήνα) και ο οδηγός του Νίκος Βελούτσος στον Φάρο Ψυχικού. Δύο νεαροί πλησίασαν με τη βέσπα τους το διπλωματικό αυτοκίνητο που βρισκόταν επί της λεωφόρου Κηφισιάς, σταματημένο σε έναν φωτεινό σηματοδότη, και πυροβόλησαν εξ επαφής με το 45άρι που είχαν χρησιμοποιήσει σε όλες τις προηγούμενες δολοφονικές επιθέσεις τους.

Τι έλεγε η 17Ν:

«Αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, την αμερικανική στρατιωτική αποστολή, εκτελώντας ένα από τα ανώτερα στελέχη του. (...) Η ενέργειά μας είναι παράλληλα και συγκεκριμένη αγωνιστική συμπαράσταση διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για ανεξαρτησία αλλά και γενικότερα σ' όλους τους λαούς και ιδίως τους λαούς της Κεντρικής Αμερικής και του Σαλβαδόρ που βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας ένοπλης αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι, όταν το '75 εκτελέσαμε τον σταθμάρχη της CIA Γουέλς, η Αθήνα ήταν το κέντρο συντονισμού των συνωμοσιών και επεμβάσεων της CIA στην Αγκόλα - πράγμα που εμείς βέβαια αγνοούσαμε - όπου οι λαϊκές επαναστατικές δυνάμεις βρίσκονταν στην τελική φάση για την κατάληψη της εξουσίας» (από την προκήρυξη της 17Ν που οι δράστες ταχυδρόμησαν στον Τύπο και έγινε γνωστή στις 17.11.1983).

Η 17Ν απείλησε όλους τους Ελληνες που εργάζονταν στις αμερικανικές βάσεις. Προειδοποίησε ότι, όπως ο οδηγός του Τσάντες, όλοι οι έλληνες οδηγοί-σωματοφύλακες πρακτόρων της CIA, της DIA και της Jusmagg, αξιωματούχων της πρεσβείας και αξιωματικών αμερικανικής βάσης θεωρούνταν στόχοι.

Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. θεωρούσαν υπόθεση «κλειδί» για την εξιχνίαση της δολοφονίας του 53χρονου πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του 62χρονου οδηγού του Νίκου Βελούτσου μια επίθεση που σημειώθηκε εναντίον δύο χωροφυλάκων του τότε Τμήματος Χωροφυλακής Φιλοθέης μία ακριβώς εβδομάδα - στις 8 Νοεμβρίου 1983 - πριν από τη δολοφονία Τσάντες - Βελούτσου στη λεωφόρο Κηφισιάς.

Η επίθεση σημειώθηκε στη γειτονική οδό Βεκιαρέλη στη Φιλοθέη, όταν οι δύο χωροφύλακες Κώστας Αργυρόπουλος, 33 ετών, και Ιωάννης Χατζημπύρος, 22 ετών, προσπάθησαν να ακινητοποιήσουν μοτοσικλέτα μάρκας Suzuki 550, χρώματος ασημί, που δεν είχε αριθμό κυκλοφορίας και στην οποία επέβαιναν δύο άτομα.

Σε απόρρητο έγγραφο που είχε συντάξει τότε η Αστυνομία αναφέρεται ότι «ο οδηγός ήταν ηλικίας 25-28 ετών, αναστήματος 1,70-1,75 μ. περίπου, κανονικής σωματικής διάπλασης. Φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος μπλε, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή και είχε μαύρο παχύ μουστάκι. Ο συνοδηγός ηλικίας 24-26 ετών, αναστήματος 1,65-1,70 μ., λεπτής σωματικής διάπλασης, φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος σκούρου, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή».

Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν έλεγχο στους επιβάτες της μοτοσικλέτας γιατί αυτή δεν είχε πινακίδες και εκείνοι έσπευσαν να απομακρυνθούν πυροβολώντας το περιπολικό που τους ακολουθούσε. Από τη βαλλιστική έρευνα διαπιστώθηκε - αρκετό διάστημα αργότερα - ότι το 38άρι όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν αυτό που χρησιμοποίησε η 17Ν σε μεταγενέστερες επιθέσεις, με πρώτη τη δολοφονία του φρουρού αστυφύλακα Χρήστου Μάτη στις 24.12.1984 στη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας Πετραλώνων.

Οπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, ο έλεγχος των αστυνομικών και το «επεισόδιο της οδού Βεκιαρέλη» έδωσαν παράταση στη ζωή για μία εβδομάδα του πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του οδηγού του, αφού αυτοί ήταν ο «στόχος» των μελών της 17Ν. Η κυρίως επίθεση σημειώθηκε την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983 στις 7.20 το πρωί, στη λεωφόρο Κηφισιάς 236, με τρόπο όμοιο με αυτόν που δολοφονήθηκε ο βρετανός ταξίαρχος Στίβεν Σόντερς στις 7 Ιουνίου 2000. Οι δράστες επέβαιναν σε μια βέσπα χρώματος μπλε μεταλλικού, που είχε κλαπεί από την οδό Πλαστήρα 24 στου Ζωγράφου, σε πολύ κοντινό σημείο από όπου είχε κλαπεί και η μοτοσικλέτα στο επεισόδιο με τους αστυνομικούς μία εβδομάδα νωρίτερα.

Οπως περιγράφεται στο απόρρητο ενημερωτικό έγγραφο της Αστυνομίας για τη δολοφονία Τσάντες, «ενώ το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ΞΑ 14033 αυτοκίνητο μάρκας Plymouth στο οποίο επέβαιναν τα θύματα κατερχόταν τη λεωφόρο Κηφισίας με κατεύθυνση προς την Αμερικανική Πρεσβεία, κινούμενο επί της αριστερής εσωτερικής λωρίδας κυκλοφορίας, κοντά στη στάση "Κολλέγιο" σταμάτησε, διότι εκεί το φανάρι έδειχνε κόκκινο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, και ενώ το παραπάνω αυτοκίνητο βρισκόταν τρίτο στη σειρά από το φανάρι, το πλησίασε από τη δεξιά πλευρά μια βέσπα στην οποία επέβαιναν δύο άτομα. Ο οδηγός της βέσπας μαρσάρισε και ταυτόχρονα ο άλλος, που βρισκόταν πίσω, πάτησε σταθερά το αριστερό του πόδι στην άσφαλτο και, βγάζοντας από την τσέπη τού τζάκετ που φορούσε ένα μεγάλο πιστόλι, άρχισε να πυροβολεί εναντίον των επιβαινόντων στο αμερικανικό αυτοκίνητο επανειλημμένα».

Οι δράστες στο συγκεκριμένο έγγραφο περιγράφονται ως «δύο άγνωστα άτομα, μάλλον μετρίου αναστήματος, ηλικίας 20-25 ετών, που επέβαιναν σε βέσπα, χρώματος μπλε μεταλλικού, σχετικώς καινούργια. Ο οδηγός φορούσε κράνος πράσινο παλιό και τζάκετ χρώματος λαδί. Ο δε συνεπιβαίνων φορούσε κράνος μπλε σκούρο και τζάκετ μαύρο».

Στην προκήρυξη που έχει γραφεί τον Οκτώβριο του 1983 - ίσως δηλαδή και ένα μήνα νωρίτερα -, αφού δικαιολογείται γιατί η 17Ν επαναδραστηριοποιείται ύστερα από σιωπή τριών ετών, αναφέρεται ότι «αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, εκτελώντας ένα από τα σημαντικότερα ανώτερα στελέχη του, όπως και τον οδηγό-γορίλα σωματοφύλακά του».

Οπως όμως προέκυψε, ο Νίκος Βελούτσος κάθε άλλο παρά «σωματοφύλακας» του Τζορτζ Τσάντες μπορεί να θεωρηθεί, αφού τοποθετήθηκε ως οδηγός του μόλις 15 ημέρες πριν από τη δολοφονία, ύστερα από ένα ατύχημα που είχε οδηγώντας λεωφορείο σε εκδρομή υπαλλήλων της πρεσβείας των ΗΠΑ.

                                Ο συνδυασμός των χτυπημάτων

Οι αξιωματικοί αμέσως ασφαλώς συνδύασαν την επίθεση κατά του Τσάντες με την προ μιας εβδομάδας κατά των δύο αστυνομικών. Οι μαρτυρίες του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου, ο οποίος υπηρετούσε μέχρι πρότινος στο Αστυνομικό Τμήμα Φιλοθέης και συνταξιοδοτήθηκε, και του Ιωάννη Χατζημπύρου, ο οποίος σήμερα υπηρετεί στη Θεσσαλονίκη, θεωρήθηκαν καθοριστικές και σημαντικές αφού είχαν δει εκείνους που προετοίμαζαν την επίθεση κατά του Τσάντες. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατέθεσαν ότι το «παχύ μουστάκι» του οδηγού της μοτοσικλέτας δεν προερχόταν από μεταμφίεση.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες - πολλούς μήνες αργότερα -, οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί φέρεται να αναγνώρισαν, όχι με απόλυτη βεβαιότητα, ότι το άτομο που τους πυροβόλησε - συνεπιβάτης στη μοτοσικλέτα - ήταν ο Χρήστος Τσουτσουβής, ο οποίος σκοτώθηκε στη συμπλοκή στου Γκύζη στις 15 Μαΐου 1985. Σημειώνεται ότι στο παρελθόν υπήρχαν πολλές ενδείξεις εμπλοκής της ομάδας Τσουτσουβή στη 17Ν, με κυριότερη την ανεύρεση στη γιάφκα της «Αντικρατικής Πάλης» στην οδό Καλαμά του κλειδιού που άνοιγε το αυτοκίνητο των δραστών της δολοφονίας του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς.

Ανοιξη 1985- Το ...Μυστήριο "Δημ. Κουφοντίνας" και η ατάκα του σε Βουλευτή της Πελοποννήσου

Το παιδί από την Τερπνή Σερρών θα έχει μια φυσιολογική ζωή ως την εφηβεία του που συμπίπτει με την ταραγμένη μεταπολίτευση. Τότε θα ενταχθεί στη μαθητική οργάνωση του ΠαΣοΚ, ΠΑΜΚ, της περιοχής Γκύζη αλλά δεν θα πάψει, σε κάθε φάση της ζωής του, να θεωρεί τον εαυτό του μαρξιστή-λενινιστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρείται από τον έφηβο μαθητή «δεξιός» και ο «ένοπλος αγώνας» απαραίτητη προϋπόθεση για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Παίρνει μέρος στις πρώτες γεμάτες ένταση πορείες του Πολυτεχνείου και δεν μένει αδιάφορος στα συνθήματα των οργανώσεων της άκρας Αριστεράς, όχι τόσο των τροτσκιστών όσο των μαοϊκών ΕΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ).

«Πίσω από το ήσυχο πρόσωπο και τους χαμηλούς τόνους υπήρχε μια μόνιμη οργή που ορισμένες φορές έμοιαζε με μίσος» λέει ένα μέλος του ΠαΣοΚ στην οργάνωση του Γκύζη που γνώριζε τον Κουφοντίνα και θέλει να παραμείνει ανώνυμο.

Οι γονείς του αντιμετωπίζουν προβλήματα με ένα παιδί που περνά δύσκολη εφηβεία. Ο νεαρός Κουφοντίνας αισθάνεται μειονεκτικά εξαιτίας μιας κινητικής δυσκολίας που έχει στο «καλό» του χέρι. «Αυτό θα διαμορφώσει και τη συμπεριφορά του, θα προσπαθήσει να αποδείξει όχι μόνο ότι είναι σαν τους άλλους αλλά και λίγο παραπάνω από αυτούς» λέει ένας συγγενής του που θέλει επίσης να παραμείνει ανώνυμος.

Ο Κουφοντίνας εγκαταλείπει το ΠαΣοΚ το 1977, στις διαγραφές των ομάδων των «μαρξιστών-λενινιστών» (χαρακτηρισμός που περιελάμβανε και τους τροτσκιστές), η πολιτική συμπεριφορά των οποίων «εμπόδιζε» το Κίνημα να πάρει τα χαρακτηριστικά του «κόμματος εξουσίας».

Η «προδοσία της ηγεσίας» για τον Κουφοντίνα, αλλά και για άλλους, είναι πλέον αποδεδειγμένη.

Ο Στέφανος Τζουμάκας, (ένας από τους καθοδηγητές τότε της νεολαίας του ΠαΣοΚ και αργότερα ένα απο τα μεγάλα στελέχη του κόμματος με συμμετοχή και στις δύο κυβερνήσεις του, απο το 81 ως το 89), θυμάται ότι «γινόταν τότε ιδεολογικός πόλεμος μέσα στις οργανώσεις» με ανθρώπους που χαρακτηρίζει «σταλινικούς και εισοδιστές».

Αλλά οι επιλογές του Κουφοντίνα δεν έχουν σχέση μόνο με το πώς βιώνει τον μετασχηματισμό του ΠαΣοΚ σε κόμμα εξουσίας. Ισως από όλα τα μέλη της 17Ν να αποτελεί την πιο τυπική ενσάρκωση της σχιζοειδούς προσωπικότητας στη μεγαλούπολη. Ενα χρόνο μετά την αποχώρησή του από την ΠΑΜΚ είναι πια φοιτητής στη Νομική Σχολή (Οικονομικό Τμήμα) και μέλος της σπουδαστικής παράταξης του ΚΚΕ (μ-λ), της ΠΠΣΠ. Στον νέο του «πολιτικό χώρο» αισθάνεται πιο άνετα καθώς η αποδοχή της βίας «ως εργαλείου ενός επαναστατικού μαζικού κινήματος» βρίσκεται μέσα στις θεωρητικές επιλογές της καινούργιας πολιτικής του οικογένειας. Αλλά και σε αυτό το σχήμα ο Κουφοντίνας θα βιώσει την πολιτική ως προδοσία.

Η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση Καραμανλή για τον φοιτητικό νόμο 815 (Σημείωση Ιστολογίου: Ο νόμος αυτός έθετε σε εφαρμογή στην ουσία την αποκομματικοποίηση των Πανεπιστημίων και πολεμήθηκε λυσσαλέα απο τις φοιτητικές παρατάξεις του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ) θα ριζοσπαστικοποιήσει όσους ακολουθούν τις οργανώσεις της άκρας Αριστεράς. Τον Νοέμβριο του 1979 στην επέτειο του Πολυτεχνείου γίνονται άγριες συγκρούσεις των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς με τους φοιτητές της ΚΝΕ βασικά αλλά και της νεολαίας ΠαΣοΚ.

Στις 4 Δεκεμβρίου αρχίζει η κατάληψη του Χημείου εναντίον του νόμου 815.

                                    Η ώρα της ένοπλης δράσης
Στις 11 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται η Νομική. Ο Κουφοντίνας διαδηλώνει με άλλα 2.000 άτομα στη Φυσικομαθηματική με συνθήματα: «Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους», «ΚΝΕ-ΠαΣοΚ πουλάνε τους αγώνες», «Εμπρός για καταλήψεις στα εργοστάσια».

Με την έλευση των Χριστουγέννων του '79 οι καταλήψεις «σβήνουν».

Η επόμενη μεγάλη σύγκρουση για τον Κουφοντίνα έρχεται τον Νοέμβριο του 1980. Πρωθυπουργός είναι ο Γεώργιος Ράλλης και οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς βρίσκονται «επί ποδός πολέμου». Το ΚΚΕ (μ-λ) γράφει καλώντας σε πορεία στην αμερικανική πρεσβεία: «Η κυβέρνηση ξεπουλά τη χώρα και απαγορεύει το δικαίωμα της πορείας στην αμερικάνικη πρεσβεία. Η αντιπολίτευση υποχωρεί - εν ονόματι του ήπιου κλίματος - γιατί η λύση για κάθε πρόβλημα είναι οι... εκλογές, όπου επιδιώκει να εξαργυρώσει τη "μετρημένη στάση" της με περισσότερους ψήφους, στο όνομα μιας αλλαγής μέσα από τις κάλπες... Ομως η λύση είναι ο κάθε δημοκράτης να αντισταθεί έμπρακτα στην κρατική τρομοκρατία, όχι διπλώνοντας τις σημαίες του Νοέμβρη και μετατρέποντάς τον σε ανώδυνο μνημόσυνο, αλλά εκφράζοντας αγωνιστικά την αντίθεσή του με το κράτος της Δεξιάς - το κράτος του ξεπουλήματος της χώρας, της λιτότητας και της τρομοκρατίας - με τη συμμετοχή του στην πορεία».

Η προσπάθεια του μπλοκ της άκρας Αριστεράς να διασπάσει τις αλυσίδες της Αστυνομίας για να φθάσει στην αμερικανική πρεσβεία οδηγεί σε σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Οι αριστεριστές βιώνουν εκείνη τη σύγκρουση σαν ολοκληρωτική ήττα. Οι αλυσίδες στην κεφαλή της διαδήλωσης στην αρχή αντέχουν στην πίεση της σύγκρουσης αλλά το πλήθος πίσω από αυτές τρέπεται σε φυγή. Γίνονται μάχες σώμα με σώμα και γρήγορα και οι πρώτες σειρές διαλύονται από τις επιθέσεις της Αστυνομίας.

Στις 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει την εξής δήλωση: «Μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Στις συγκρούσεις σκοτώνονται δύο άτομα (Κουμής, Κανελλοπούλου) και δύο μέρες αργότερα οι οργανώσεις της άκρας Αριστεράς κατηγορούν τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι βοήθησε την κυβέρνηση της ΝΔ «σαν να έχει αναλάβει από τώρα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης» (Προκήρυξη ομάδα Πρωτοβουλίας Πολυτεχνείου '80).

Ο Κουφοντίνας εισπράττει την περίοδο αυτή σαν μια νέα «προδοσία» ενός συντεταγμένου κομματικού μηχανισμού που δεν είναι σε θέση να «αμυνθεί» στις επιθέσεις του κράτους. Είναι η ώρα του ένοπλου αγώνα.

Για τους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας είναι ακόμη ασαφές αν ο Κουφοντίνας στρατολογήθηκε κατευθείαν στη 17Ν ή «πέρασε» πρώτα από την «Αντικρατική Πάλη» του Χρήστου Τσουτσουβή, αδιαμφισβήτητου ηγέτη του χώρου του ένοπλου αγώνα στις αρχές της δεκαετίας του '80, ή από τον ΕΛΑ.

Στις 16 Ιανουαρίου του 1980 η 17Ν σκοτώνει τον τότε υποδιοικητή των ΜΑΤ Παντελή Πέτρου και τον αστυφύλακα σωματοφύλακά του, Σταμούλη. Είναι η χρονιά που σημαδεύεται από μια «έκρηξη» εμπρησμών με δράστες μέλη ακροαριστερών οργανώσεων - ο ΕΛΑ φθάνει στο σημείο να πυρπολήσει ένα βοθρατζίδικο στον Βοτανικό τον Αύγουστο του 1980 - και ταυτόχρονα η χρονιά εμφάνισης πολλών νέων οργανώσεων ενός ή δύο ατόμων. Η Αντιτρομοκρατική δεν αποκλείει ο Δημήτρης Κουφοντίνας να προσχωρεί στην αρχή σε κάποια από αυτές.

                         Η στρατολόγηση στη 17Ν
Σε κάθε περίπτωση διατηρεί στενές σχέσεις με τον Πάτροκλο Τσελέντη, ο οποίος σπουδάζει επίσης στη Νομική και συζητεί το ενδεχόμενο σύμπραξής του στον «ένοπλο αγώνα». Εν όψει της ανόδου του ΠαΣοΚ στην εξουσία, η 17Ν σταματάει για δύο χρόνια τα «χτυπήματά» της αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στρατολόγησης σε άλλες οργανώσεις, όπως ο ΕΛΑ και η «Αντικρατική Πάλη».

Το βέβαιο είναι ότι το 1983 ο Κουφοντίνας στρατολογείται στη 17Ν. Ποιος τον στρατολόγησε παραμένει άγνωστο, αν και η Αστυνομία έχει κάποιες ενδείξεις ότι τον έφερε σε επαφή με την οργάνωση ηγετική φυσιογνωμία των «παππούδων» που εκινείτο στον χώρο του ΕΛΑ.

Η Αστυνομία πάντως είναι βέβαιη ότι όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός μπήκε στη 17Ν ο Κουφοντίνας ήταν ήδη μέλος της. Αν αυτό ισχύει, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας τοποθέτησε, χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του πατέρα του, βόμβα στη Citibank της οδού Πανόρμου, τρία χρόνια αργότερα. Απλούστατα το 1986 «καταγράφεται» για πρώτη φορά το όνομα «Κουφοντίνας» στα αρχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά ο νεαρός «έχει βουτήξει στα βαθιά νερά της παρανομίας» τρία χρόνια νωρίτερα.

Η Αστυνομία ταυτίζει την είσοδό του στην παρανομία με την εγκατάλειψη της πατρικής στέγης και την απόφασή του να μην παρουσιασθεί για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία. Αλλά αυτή η απόφαση είναι απλά ένα προπέτασμα καπνού για τους γονείς του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη ζωή του στην παρανομία την οποία όμως έχει επιλέξει για πολύ πιο σοβαρούς λόγους.

Ο Κουφοντίνας στρατολογεί στην οργάνωση τους Χριστόδουλο Ξηρό και Πάτροκλο Τσελέντη. Σκοτώνει για πρώτη φορά, σύμφωνα με την προανακριτική απολογία του Πάτροκλου Τσελέντη, τον φρουρό της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα Χρ. Μάτη και είναι «πολύ ταραγμένος» στο βάπτισμα πυρός. Το πιστόλι που βρέθηκε στον Πειραιά στις 29 Ιουνίου «είναι το πιστόλι που αποτυπώνει την πορεία του Κουφοντίνα στην οργάνωση και όχι εκείνη του Σάββα Ξηρού» είπε στο «Βήμα» αστυνομική πηγή. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Χριστόδουλος Ξηρός παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε βομβιστική ενέργεια το 1987. Από εκεί και πέρα ο «Λουκάς» (Σημείωση Ιστολογίου: το παρατσούκλι του Κουφοντίνα) σκοτώνει ευκολότερα. Το 1985 είναι ήδη «επιμελητής» της οργάνωσης, φέρνει τα όπλα για τις επιθέσεις και τα παίρνει μετά από αυτές.

Πριν από την εκλογή από τη Βουλή του Προέδρου της Δημοκρατίας την άνοιξη του 1985 ο Κουφοντίνας, που ζει σε καθεστώς ημιπαρανομίας, συναντάει στο κέντρο της Αθήνας ένα βουλευτή του ΠαΣοΚ από την Πελοπόννησο και του λέει ότι «ξέρει (σ.σ.: ο Κουφοντίνας) τι θέλουν οι κουφάλες που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στη Δεξιά».

Ο Παύλος Μπακογιάννης

Σεπτέμβριος 1989 - Η Εκτέλεση του Παύλου Μπακογιάννη

Την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 1989, στις 7.58 το πρωί, τρεις ένοπλοι πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τραυμάτισαν θανάσιμα τον Παύλο Μπακογιάννη, βουλευτή Ευρυτανίας της ΝΔ και γαμπρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην είσοδο του γραφείου του στην οδό Ομήρου στο Κολωνάκι. Ο βουλευτής μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα.

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης» (απόσπασμα από τη 12σέλιδη προκήρυξη με ημερομηνία 18.9.1989 που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989).

Στην προκήρυξη με τίτλο «Αρχισε η κάθαρση», που έχει ημερομηνία 18.9.1989, αναφέρθηκε ότι η ΝΔ και ο Συνασπισμός (των Φλωράκη και Κύρκου) εξαπάτησαν και εξαπατούν χυδαία τον λαό, αφού οδηγούν με τη στάση τους στην παραγραφή των εγκλημάτων, χωρίς να κρατάνε τα προσχήματα. Στην προκήρυξη αναφέρονται ως συνυπεύθυνοι (με τον Μπακογιάννη) του σκανδάλου Κοσκωτά οι Παπανδρέου, Κουτσόγιωργας, Πέτσος, Ρουμελιώτης και Χαλικιάς. Επίσης γίνεται αναφορά για την κρίση στην ΚΝΕ.

(Σημείωση Ιστολογίου: Ποτέ όμως δε μάθαμε το γιατί οι πραγματικοί ένοχοι του τεράστιου αυτού πολιτικοοικονομικού σκανδάλου, όχι μόνο δεν ...κινδύνευσαν απο τη 17Ν, αλλά τουναντίον, τιρήθηκε σιγή ιχθύος τόσο στη δίκη των Παπανδρέου και σία στο Ειδικό Δικαστήριο, όσο και στην τελική αθώωση του μεγάλου Ενόχου. Το συμπέρασμα ήταν οτι το χτύπημα εναντίον του Μπακογιάννη, εξυπηρετούσε άλλους σκοπούς. Αφ' ενός τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης ως προς τους ενόχους και το ίδιο το Πα.Σο.Κ., όσο και την...εύνοια της ίδιας της Ν.Δ. και την ανάδειξη του αρχηγού της Κ. Μητσοτάκη ως στόχου της τρομοκρατίας του παρακράτους της "Αλλαγής")


Ο νεκρός Κώστας Τσαλικίδης

 

Μάρτιος 2005 -Υποκλοπές "Vodafone" και Δολοφονία Τσαλικίδη


Ξημερώματα Τετάρτης 9 Μαρτίου 2005, στην οδό Ευκλείδου 18 στον Κολωνό. Από το παταράκι του μπάνιου στο μικρό διαμέρισμα του Κώστα Τσαλικίδη, κατεβαίνει ένα σχοινί το οποίο είναι δεμένο στους σωλήνες του καλοριφέρ. Το σχοινί καταλήγει σε θηλιά, περασμένη στο λαιμό του 39χρονου στελέχους της Vodafone. Το σώμα του Κώστα Τσαλικίδη αιωρείται μερικά εκατοστά πάνω από το πάτωμα και μια καρέκλα είναι πεσμένη κάτω από τα πόδια του....

Η ώρα είναι 07:55. Το άψυχο σώμα του γιού της καθώς κρέμεται μπροστά στη πόρτα του μπάνιου, θα το αντικρύσει πρώτη η μητέρα του Γεωργία. Ο Κώστας, που ήταν πάντα συνεπής στην δουλειά του, εκείνη τη μέρα δεν είχε φύγει ακόμη από το διαμέρισμα και οι γονείς τον καλούσαν στο τηλέφωνο με τη σκέψη ότι τον είχε πάρει ο ύπνος. Ο πατέρας του Γιώργος, εργολάβος οικοδομών, υπέφερε από την αναπηρία του στο ένα του πόδι με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η κίνησή του. Οι γονείς κατοικούσαν στον ίδιο όροφο με το γιο τους, σε διαφορετικά διαμερίσματα. Η μητέρα ήταν εκείνη που με το δικό της κλειδί, θα πήγαινε να ξυπνήσει τον Κώστα.

Η ώρα είναι 08:35, όταν φτάνει τυχαία στο διαμέρισμα ο αδελφός του Παναγιώτης. Εκείνος με μαχαίρι κόβει το σχοινί και τοποθετεί το άψυχο σώμα του αδελφού του στο κρεβάτι του υπνοδωματίου, όπου και τον φωτογράφισε. Στη συνέχεια τηλεφωνεί στο ΑΤ Κολωνού.

Στις 9.30-10 το πρωί της ίδιας μέρας, (σύμφωνα με την κατάθεσή του στις 10 Μαρτίου 2006), ενημερώνεται ο επικεφαλής της Vodafone Γιώργος Κορωνιάς, για το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη. Στο διαμέρισμα της οδού Ευκλείδου βρίσκεται ακόμη η Σήμανση και το ΕΚΑΒ.

Στο μεταξύ κανείς δεν φροντίζει να απομονώσει το χώρο και να πάρει δαχτυλικά αποτυπώματα. Ούτε καν από το πατάρι. Μέχρι σήμερα.
Όσο για την νεκροψία, αυτή γίνεται την επόμενη το βράδι, 10 Μαρτίου 2005, αντί της πάγιας τακτικής-παραλαβή νεκρών μέχρι 10 το πρωί για νεκροτομή την ίδια μέρα. (Στην Ελλάδα πρωθυπουργός είναι ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη στο Μαξίμου ο Γιάννης Αγγέλου και ο Γιάννης Ανδριανός.)

Κανείς εως σήμερα δεν γνωρίζει την πραγματική ώρα του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Κι αυτό γιατί πουθενά δεν αναγράφεται- σε κανένα έγγραφο! Κανείς εκτός από τον δολοφόνο του.

Στην οδό Ευκλείδου 18, στο διαμέρισμα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το δυάρι που κατοικούσε ο Κώστας Τσαλικίδης, μένουν δυο φοιτήτριες, κορίτσια από την επαρχία που βρέθηκαν στην Αθήνα. Ένα πρωί καθώς έχουν κατέβει για ψώνια στο κέντρο της πόλης-συγκεκριμένα πήγαν ν αγοράσουν καλλυντικά από γνωστό κατάστημα, θα κάνουν μια γνωριμία λίγο ασυνήθιστη, για το μέρος. Ενας ώριμος άνδρας, αθλητικός και με κοντοκουρεμένο μαλλί, θα τις πλησιάσει. Τους πιάνει κουβέντα. Για κάποιο διάστημα, μιλάει μόνο με τη μία, καθώς η άλλη συνεχίζει να ψωνίζει.

Αργότερα και καθώς επιστρέφουν σπίτι τους, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει τα κλειδιά τους. Πολύ μετά κι όταν ο Κώστας Τσαλικίδης του κάτω ορόφου, θα είχε φύγει από τη ζωή, οι φοιτήτριες βρίσκουν έντρομες μια βαλίτσα στο πατάρι του μπάνιου τους. Μια τεράστια βαλίτσα που δεν ανήκε σε καμία από τις δύο. Τα παταράκια στις παλιές πολυκατοικίες, όπως εκείνη που κατοικούσαν, χτιζόντουσαν με τον ίδιο τρόπο σ όλα τα διαμερίσματα. Οι σωληνώσεις ήταν παρόμοιες.

Οποιος είχε μπει στο διαμέρισμα των κοριτσιών γνώριζε ακριβώς πως ήταν και το πατάρι στο δυάρι του Κώστα Τσαλικίδη. Από πού περνούν οι σωληνώσεις της κεντρικής θέρμανσης. Είχε σκόμη στη διάθεσή του και το κλειδί της κεντρικής εισόδου της μικρής πολυκατοικίας.

Το τι μπορεί να περιείχε η βαλίτσα που τοποθετήθηκε στο πατάρι τους, είναι ένα ερωτηματικό. Οπως επίσης και πως θα μπορούσε να χρησιμεύει στους δολοφόνους του νεαρού Τσαλικίδη.

Ένα ακόμη ερωτηματικό είναι οι τρείς ναυτικοί κόμποι που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό του Κώστα Τσαλικίδη. Οι ναυτικοί κόμποι, απαιτούν ιδιαίτερη τεχνική και έμπειρο χέρι. Ο νεαρός Τσαλικίδης, δεν ήξερε να δένει παρά τους κόμπους στα κορδόνια των παπουτσιών του.

Οι φοιτήτριες – σύμφωνα με πληροφορίες - έχουν δώσει καταθέσεις και στη συνέχεια «εξαφανίσθηκαν» τρομαγμένες από το σπίτι του Κολωνού.

«Εμείς ποτέ δεν είχαμε βαλίτσα στο πατάρι μας…», θα πουν στην οικογένεια του νεκρού Τσαλικίδη.

Ηταν γύρω στις 11 το βράδι της 8ης Μαρτίου, όταν ο Κώστας Τσαλικίδης πήγε στο φούρνο της γειτονιάς του. Είχε αδυναμία στις πάστες που έφτιαχνε ο φίλος του φούρναρης και αγόρασε τρεις. «Μ αρέσουν πολύ οι πάστες που φτιάχνεις…» έλεγε καθώς έβγαζε να τις πληρώσει.

«Οχι! Δεν έμοιαζε με άνθρωπο που θ αυτοκτονούσε. Ανοίξαμε μια κουβεντούλα, ως συνήθως…» θα πει ο φούρναρης για τον πελάτη και φίλο του.

Ο Κώστας κρατώντας τις πάστες ανεβαίνει στο διαμέρισμα. Τα γεγονότα τον θέλουν να περνάει πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του. Όταν ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν, κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι του. Το πώς ένας δολοφόνος θα εξουδετερώσει εντελώς την αντίσταση ενός ανθρώπου που κοιμάται, απαιτεί φαντασία αντίστοιχη μ εκείνη του τελευταίου διαρρήκτη. Ένα αναισθητικό σπρέυ αρκεί.

Το κοιμισμένο σώμα του νεαρού Τσαλικίδη οδηγείται από τους δολοφόνους του στην κρεμάλα με τους ναυτικούς κόμπους. Αφού τη περάσουν στο λαιμό ένας απ αυτούς τον «αγκαλιάζει» και κρέμεται μαζί του. Τα σημάδια στο λαιμό του νεκρού δεν δικαιολογούνται ούτε από το βάρος , ούτε από τη διάμετρο του σχοινιού.

Το γεγονός ότι επέλεξαν να τον κρεμάσουν έξω από το μπάνιο του, έχει την εξήγησή του. Ηθελαν να στείλουν «μήνυμα» σε όσους γνώριζαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό. Διαφορετικά ότι θα είχαν την ίδια τύχη: Θα τους περίμενε κι εκείνους «Το Μπάνιο της Αφροδίτης» …

Ο σκοτεινός κόσμος της Μεταπολίτευσης εξακολουθεί να ξετυλίγεται μπροστά μας σε όλο του το μεγαλείο.