Για να περνάει ευχάριστα η ώρα...

 

 

 

 Του Στέφανου Κασιμάτη

«Γιατί, ενώ δεν ευθύνεται ο ελληνικός λαός για την κρίση που έχει προκληθεί στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, να πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα;». Το ερώτημα θέτει σε αποκαλυπτική συνέντευξή του ο θεωρούμενος ως Νέστωρ του ΣΥΡΙΖΑ Μανόλης Γλέζος και η απάντηση είναι, νομίζω, απλούστατη: διότι οι κυβερνήσεις τις οποίες δημοκρατικά εξέλεξε ο ελληνικός λαός συνήψαν δάνεια, με τα οποία χρηματοδοτήθηκε η εντυπωσιακή άνοδος του βιοτικού επιπέδου.

Απορώ όμως πώς κάτι τόσο απλό διαφεύγει του Νέστορος του ΣΥΡΙΖΑ! Είμαι βέβαιος, πάντως, ότι δεν ασπάζεται και αυτός τη γραφική άποψη ότι «η χούντα δεν τελείωσε το εβδομήντα τρία». (Για την ακρίβεια το εβδομήντα τέσσερα, αλλά την πραγματολογική ανακρίβεια του συνθήματος επιβάλλει η ανάγκη του μέτρου...) Διότι δεν τολμώ να φαντασθώ ότι έχει λησμονήσει ο Νέστωρ ότι εξελέγη δις με το ΠΑΣΟΚ -ως ανεξάρτητος έστω-, το 1981 και το 1985.

 

Και χάριν της Ιστορίας, την οποία διακονεί πάντα με την ίδια σεμνότητα, να θυμίσω ότι το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 28,4% του ΑΕΠ και το παρέδωσε το 1989 στο 69%. (Ψήφιζε εκείνους τους προϋπολογισμούς ο Νέστωρ; Αναρωτιόταν, έστω, πού θα βρεθούν τα λεφτά για τις παροχές;) Στην πραγματικότητα όμως το χρέος ήταν ακόμη μεγαλύτερο, διότι αφού ενσωματώθηκαν σε αυτό, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, οφειλές τις οποίες το ΠΑΣΟΚ είχε αποκρύψει (χρέη των ΔΕΚΟ, λόγω κατάπτωσης των κρατικών εγγυήσεων, καθώς και οφειλές της κυβέρνησης προς την Τράπεζα της Ελλάδος) έφθασε αισίως το 1993 στο 110%.


Ο Μ. Γλέζος προτρέπει, επίσης, τον λαό σε «όλες τις μορφές του αγώνα, από τις στάσεις εργασίας μέχρι τις συμβολικές καταλήψεις», ώστε «ο λαός να προχωρήσει μπροστά». Πού είναι, όμως, αυτό το «μπροστά»;

 

Επ’ αυτού, μόνον εικασίες μπορούμε να κάνουμε βάσει των λεγομένων του βουλευτή, εν πολλοίς ασαφών, όπως π.χ. «όταν κινητοποιηθεί ο ενεργός πληθυσμός της χώρας αμέσως θα δημιουργηθούν αξίες» ή «μόνον ο εργαζόμενος μπορεί να παράγει αγαθά, να η λύση» κ.λπ.

 

Να υπονοεί άραγε μια κλειστή οικονομία προσηλωμένη στο δόγμα της αυτάρκειας, όπως αυτή που είχε φτιάξει ο αλήστου μνήμης Χότζα στην Αλβανία; Δεν αποκλείεται, γιατί -παρεμπιπτόντως- τον νεκρό του ηγέτη, ο οποίος μετέτρεψε μια ολόκληρη χώρα στη μεγαλύτερη και πιο εξαθλιωμένη φυλακή του σύγχρονου κόσμου, σύννους ο Mανόλης Γλέζος χαιρέτησε το 1985 με τη γροθιά υψωμένη.

Η παραπάνω εικασία σχετικά με το όραμά του δεν είναι υπερβολική, αφού η μεν χώρα θα είναι (όπως και τώρα) εκτός αγορών, ο δε Νέστωρ απορρίπτει τον δανεισμό ως λύση: «Τα δάνεια, όπως πριν από 2.300 χρόνια είχε πει ο Μένανδρος, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να δημιουργούν δούλους: «Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί». (...) Αρα, δεν είναι λύση τα δάνεια». Αλλά και πάλι, δεν τα απορρίπτει εντελώς: «Θα κάνουμε», εξηγεί παρακάτω, «ένα εσωτερικό δάνειο διπλής μορφής. Εθελοντικό προς τον φτωχό λαό και υποχρεωτικό προς τα υψηλά εισοδήματα.

 

Και το τονίζω, υποχρεωτικό δάνειο και όχι κατάσχεση προς τα υψηλά εισοδήματα». Του αρέσουν τα δάνεια, λοιπόν, αρκεί να μη χρειάζεται να τα επιστρέψει. Αλλά υπό την προϋπόθεση αυτήν και σε ποιον δεν αρέσουν τα δάνεια; Με τέτοιους όρους.

 

Έτσι για να περνάει ευχάριστα η ώρα...

 

«Ο ΣΥΡΙΖΑ ωχριά μπροστά στα απολυταρχικά καθεστώτα»
«Λαμόγια και κατσαπλιάδες οι ξένοι επενδυτές»      
Tο σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει φυλακίσεις, λιντσάρισμα επενδυτών και πρακτικές, όπως των στελεχών του στη Χαλκιδική, τα απολυταρχικά καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού θα φαντάζουν παράδεισος μπροστά στην ιδεολογία της παρέας του κ. Τσίπρα».


ΠΟΝΤΑΡΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ  ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 
<ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ>,ΣΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ.

 

Το σχέδιο της Τουρκίας για την ΑΟΖ.

     

Όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου…

Του Σάββα Καλεντερίδη.

 

 

Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα.

 

Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.

Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της.

 

Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.

Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες.

 

Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.

Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων.

 

Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.

Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ.

 

Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.

 

Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος;

 

 

Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.

Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008.

 

Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών.

 

Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στις προσπάθειες που κάνει να αποτρέψει τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους.

 

Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.

Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά.

 

Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο.
 

Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο.

 

Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;

Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;

Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.

Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή.

 

Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα.

 

Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.

Σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.

Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.

Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.

Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.

Nα σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.

Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους.

Είναι ο λάκκος που λέγαμε…

 

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=499396

21 Φεβρουαρίου 1913 απελευθέρωση των Ιωαννίνων

Ο Ελληνικός Στρατός του 1912, διαθέτοντας σχετικά περιορισμένες δυνάμεις και όντας υποχρεωμένος να διεξάγει επιχειρήσεις σε δύο μέτωπα, της Μακεδονίας και της Ηπείρου, δεν ήταν δυνατό να αναλάβει επιθετικές ενέργειες ταυτόχρονα και προς τις δύο αυτές κατευθύνσεις.

Έτσι αποφασίστηκε να δοθεί προτεραιότητα στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, αφού το επέβαλλαν σοβαροί εθνικοί λόγοι.

Πηγή: Επίτομη Ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων 1912 – 1913, Τόμος Β΄, Γενικό Επιτελείο Στρατού /Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού

Στην Ήπειρο διατέθηκε αρχικά δύναμη μιας μεραρχίας περίπου, υπό τον Αντιστράτηγο Σαπουντζάκη Κωνσταντίνο, με αμυντική κυρίως αποστολή που απέβλεπε στην εξασφάλιση της μεθορίου, η οποία άρχιζε από το Άκτιο (στον Αμβρακικό κόλπο), περνούσε από την Άρτα και κατέληγε στα Τζουμέρκα, συνολικού αναπτύγματος 150 χιλιομέτρων περίπου.

Παρόλα αυτά, με την έναρξη του πολέμου, οι ελληνικές δυνάμεις στην Ήπειρο (Στρατός Ηπείρου) πέρασαν τον Άραχθο και αφού κατέλαβαν, μετά από σύντομο αγώνα, διάφορα δεσπόζοντα υψώματα στα βορειοδυτικά της Άρτας, προέλασαν προς την Πρέβεζα την οποία απελευθέρωσαν στις 21 Οκτωβρίου και την οργάνωσαν ως βάση εφοδιασμού τους.

 

 

Μετά τις παραπάνω επιτυχίες, αλλά και την ευμενή εξέλιξη των επιχειρήσεων στη Μακεδονία, το Υπουργείο Στρατιωτικών ενίσχυσε το Στρατό Ηπείρου με διάφορες μονάδες από το μακεδονικό μέτωπο και το εσωτερικό και μετέβαλε την αποστολή του από αμυντική σε επιθετική.

Επακολούθησαν σκληροί αγώνες, στη διάρκεια των οποίων τα ελληνικά τμήματα κατέλαβαν στις 28 Οκτωβρίου την ισχυρή τοποθεσία Πέντε Πηγάδια και συνέχισαν προς την πεδιάδα των Ιωαννίνων, όπου είχε συγκεντρωθεί ο όγκος των τουρκικών δυνάμεων.

Παράλληλα, άλλα ελληνικά τμήματα, που εξόρμησαν από την περιοχή της Καλαμπάκας, απελευθέρωσαν στις 31 Οκτωβρίου το Μέτσοβο.

Στο μεταξύ όμως οι συνθήκες του αγώνα είχαν μεταβληθεί σημαντικά, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και της σοβαρής ενισχύσεως των Τούρκων με νέες δυνάμεις από την περιοχή του Μοναστηρίου.

Έτσι η προέλαση του Ελληνικού Στρατού ανακόπηκε και οι αντίπαλοι περιορίστηκαν σε ανταλλαγή πυρών και αγώνα προφυλακών.

 

 

 

Tο τελευταίο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, ύστερα από απόφαση της Κυβερνήσεως να επιδιώξει την απελευθέρωση της Ηπείρου πριν από τη σύναψη συνθήκης ειρήνης μεταξύ των εμπολέμων, ο Στρατός Ηπείρου ενισχύθηκε με τη IΙ Μεραρχία από τη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε νέα επιθετική προσπάθεια.

Μετά όμως από αλλεπάλληλες ενέργειες, από 1 μέχρι 3 Δεκεμβρίου, οι ελληνικές δυνάμεις προσέκρουσαν στην οχυρωμένη τοποθεσία των Ιωαννίνων, όπου και αναχαιτίστηκαν.

Επακολούθησε περίοδος στασιμότητας στο μέτωπο, μέχρι της ενισχύσεως του Στρατού Ηπείρου και με τις IV και VI Μεραρχίες από το Θέατρο Επιχειρήσεων Μακεδονίας, αφού στο μεταξύ είχε ολοκληρωθεί η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και της Δυτικής Μακεδονίας και ήταν δυνατή η αποδέσμευση δυνάμεων για την επίσπευση της απελευθερώσεως της Ηπείρου.

 

 

Νέα επίθεση που έγινε από τις 7 μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 1913, με κύρια προσπάθεια κατά του Οχυρού Μπιζάνι, αναχαιτίστηκε και πάλι από τους Τούρκους, με πολλές μάλιστα απώλειες για τις ελληνικές δυνάμεις.

Τελικά σφοδρή επίθεση, που εκτοξεύτηκε στις 20 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, είχε ως αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό των Τούρκων, ιδίως από τη βαθειά ελληνική εισχώρηση στο δεξιό πλευρό τους και την «άνευ όρων» παράδοση στον Ελληνικό Στρατό της πόλεως των Ιωαννίνων, μετά δύο ημέρες (21 Φεβρουαρίου 1913) από τον Τούρκο Διοικητή Εσσάτ Πασά.

Η νίκη είχε βραβεύσει τις ακαταπόνητες προσπάθειες, τον απαράμιλλο ενθουσιασμό, τη φιλοπατρία και την ακλόνητη πίστη του Έλληνα μαχητή.

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, πέρα από την εξουδετέρωση κάθε σοβαρής τουρκικής αντιστάσεως στην Ήπειρο και την κυρίευση σημαντικού πολεμικού υλικού, είχε πρώτιστα σοβαρή επίδραση στο ελληνικό γόητρο, το οποίο μετά και από την επιτυχία αυτή εξυψώθηκε διεθνώς.

Ο ενθουσιασμός, με τον οποίο ο λαός των Ιωαννίνων δέχτηκε την είσοδο στην πόλη των ελληνικών στρατευμάτων, κατόπτριζε και τον πανελλήνιο ενθουσιασμό, που ήταν πράγματι πρωτοφανής.

Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, οι IV και VI Μεραρχίες της Στρατιάς Ηπείρου μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Οι υπόλοιπες κινήθηκαν βορειότερα και μέχρι τις 5 Μαρτίου 1913 απελευθέρωσαν τις περιοχές της Βόρειας Ηπείρου Αργυρόκαστρο, Χειμάρρα, Αγίους Σαράντα, Τεπελένι, Πρεμετή και Κλεισούρα, ενώ η Κορυτσά είχε ήδη απελευθερωθεί από τις 7 Δεκεμβρίου 1912.

Ο ακραιφνής ελληνικός πληθυσμός των περιοχών αυτών υποδέχτηκε με απερίγραπτο ενθουσιασμό τα ελληνικά στρατεύματα.

Οι απελευθερωτικοί όμως αυτοί αγώνες και οι θυσίες του Ελληνικού Στρατού δεν είχαν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Οι προαιώνιοι πόθοι και τα όνειρα των Ελλήνων της Βόρειας Ηπείρου έμειναν τελικά ανεκπλήρωτα, αφού η Βόρεια Ήπειρος περιλήφθηκε με απόφαση των τότε Μεγάλων Δυνάμεων στο νεοσύστατο Αλβανικό Κράτος, αλλάζοντας απλώς κυρίαρχο.

Η επέτειος των 99 χρόνων από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων δεν είναι μια απλή υπόμνηση ενός μεγάλου θριάμβου. Είναι πηγή διδαχής και παραδειγματισμού που πρέπει διεξοδικά να διδάσκεται στους νέους μας. Είναι ύμνος της ψυχής και της λόγχης, της ομοψυχίας και της ενότητας του ελληνικού λαού που γνωρίζει πολύ καλά, αιώνες τώρα, ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται. Κερδίζεται διαρκώς από κάθε γενιά και από κάθε άτομο. 

 

Η ΕΛΛΑΔΑ 1η ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΚΑΙ 13η ΣΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΝΙΓΗΡΙΑ, ΙΡΑΚ....

 

Λιγότερο από τρία χρόνια, λοιπόν, χρειάστηκαν οι κυβερνήσεις των μνημονίων για να διαλύσουν τελείως την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που πλέον, βρίσκεται στα οικονομικά επίπεδα του Τζιμπουτί και της Ρουάντα. Μια χώρα που λιμοκτονεί καθημερινά από τις προδοτικές αποφάσεις των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά.

Ο Γιώργος Παπανδρέου από το Νοέμβριο του 2009, συζητούσε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ Στρος Καν (όπως ο ίδιος δημόσια είχε αποκαλύψει) την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, παρότι τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως δήλωνε: «Ιδιαίτερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν έχει την φήμη, ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη, ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά του.

Το να πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και να τους λέει, επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι από την παιδεία π.χ., αυτές είναι επίσημες πράξεις, που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα-δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα, λοιπόν, δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας».

Αυτός ο πολιτικός καταστροφέας της πατρίδας, λίγο πριν τη συνειδητή προδοτική υπαγωγή της χώρας στο επαίσχυντο μνημόνιο του ΔΝΤ, απεμπολούσε δάνειο με πρώτη δόση 25 δις € και χαμηλό επιτόκιο που του προτάθηκε από τη Ρωσία στη συνάντηση που έγινε στη Μόσχα το Φεβρουάριο του 2010 μεταξύ Πούτιν και Παπανδρέου.

 

Ένα δάνειο το οποίο θα αποπληρωνόταν με κρατικές δεσμεύσεις και δια μέσω πώλησης γεωργικών προϊόντων που θα τόνωναν ιδιαίτερα τις εξαγωγές μας (συνεχείς δημόσιες δηλώσεις του ομογενή βουλευτή της Ρωσικής Κρατικής Δούμας κ. Ιβάν Σαββίδη). Αποδεικνύεται, δηλαδή, πως εάν τότε είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή του στη συμφωνία του προσφερόμενου δανείου από τη Ρωσία δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων.

Ταυτόχρονα, όμως, αυτός o ολετήρας, τορπίλιζε ως αντιπολίτευση και ακύρωνε αργότερα ως κυβέρνηση τη συμφωνία Ρωσίας, Ελλάδος και Βουλγαρίας για την κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη.

Όπως, επίσης, ακύρωνε την συμφωνηθείσα στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των Πρωθυπουργών της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) την κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream.

Αυτή την ατιμωτική πράξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της πατρίδας και του λαού της διά μέσω της υπαγωγής της πατρίδας μας στο ΔΝΤ, αφού πρώτα την καταξευτίλισε διεθνώς με τις προσβλητικές έως αντεθνικές δηλώσεις του, επιβεβαίωσε ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, σε συνέντευξή που είχε δώσει στην παγκόσμιου κύρους Αμερικάνικη εφημερίδα New York Times και τις οποίες δηλώσεις ήδη διερευνά η δικαιοσύνη:

«Ξέραμε στο Ταμείο από την αρχή ότι το πρόγραμμα αυτό ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί, επειδή δεν είχαμε κανένα, μα κανένα, επιτυχημένο παράδειγμα… η τρόικα υποτίμησε τις αρνητικές επιδράσεις που θα είχε το φάρμακό της στην ελληνική οικονομία… το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι μεγάλες περικοπές συνέβαλαν στο καθοδικό σπιράλ αποδεκατίζοντας την οικονομική ζήτηση εντός της Ελλάδας… το επιχείρημα που συνήθως χρησιμοποιείται από την τρόικα για να ασκήσει κριτική στην Ελλάδα -και για να αγνοήσει τα δικά της λάθη- είναι πως η βαθιά ύφεση οφείλεται στη μη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».

Άλλωστε, αυτή την προδοτική πολιτική των μνημονίων επιβεβαιώνουν σήμερα ο Πολ Τόμσεν, διευθυντής του επιτελείου της τρόικα στην Ελλάδα και ο επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ, οι οποίοι πρόσφατα δήλωσαν πως «δώσαμε στον Ελληνικό λαό λάθος φάρμακο» και πως «Έχουμε κάνει λάθος εφ' όλης της ύλης».

Την παραπάνω πολιτική της υπαγωγής της χώρας στο μνημόνιο, κατηγορούσε ως αντιπολίτευση και ο  Αντώνης Σαμαράς και διατυμπάνιζε πως όταν γίνει κυβέρνηση θα σύστηνε μια και μόνη εξεταστική επιτροπή, η οποία θα εξέταζε για το πώς οδηγήθηκε η χώρα στο μνημόνιο.

Μας βομβάρδιζε με  λόγια μέσω των εξαγγελιών του, στο Ζάππειο I, II και III και των 18 αναπτυξιακών του σημείων. Απέκλειε σε συνέντευξή του στις 22 Οκτωβρίου 2011 στην «Καθημερινή» κυβερνητικό συνασπισμό με τεχνοκράτες, ισχυριζόμενος: «Οι τεχνοκράτες είναι χρήσιμοι να λένε τη γνώμη τους, αλλά δεν έχουν όλοι την ίδια γνώμη και κάποιος πρέπει να κάνει τη σύνθεση.

Και κάποιος πρέπει να παίρνει την ευθύνη. Αυτό είναι δουλειά του πολιτικού».

Ωστόσο, τελικά, αυτός ο χαμηλοϋψής πολιτικός και τεχνοκράτη Πρωθυπουργό έκανε (Παπαδήμο), αλλά και στο σημερινό καταστροφικό κυβερνητικό συνασπισμό (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), το κλειδί της οικονομίας το παρέδωσε σε διορισμένο τεχνοκράτη (Στουρνάρας).

Έτσι, μετά από περίπου τρία χρόνια μνημονίων διαπιστώνουμε πως είναι επιτακτική ανάγκη η αποδέσμευσή μας από τα επαχθή μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, που καθορίζουν πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο και γι΄ αυτό αναμένεται νέο επώδυνο «κούρεμα».

Η συνεχιζόμενη ύφεση είναι πλέον, χαρακτηριστικό γνώρισμα, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η ευαγγελιζόμενη και πολυθρυλούμενη ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί σε ένα δυσμενές κλίμα οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών.

 

Μέσα σ΄ αυτή τη ζοφερή κατάσταση, η κυβέρνηση  είναι απόλυτα προσδεμένη στο άρμα πολιτικής του ΔΝΤ . Τα αναπτυξιακά ανοίγματα, τύπου Κατάρ, είναι για να γελάει ο κόσμος με την ανεπάρκεια της  κυβέρνησης .

Συνεπώς, είναι ιστορική ανάγκη, ένα γενναίο πολιτικό άνοιγμα προς την ομόδοξη και ομόθρησκη φίλη Ρωσία, εξ΄ ίσου γενναίο με το άνοιγμα προς το Κατάρ, τη Γαλλία και τον Αμερικανικό παράγοντα.

 

Η προσέγγιση με τη Ρωσία, η οποία διαθέτει υπερεπάρκεια κεφαλαίων, είναι όχι μόνο επιβεβλημένη αλλά έπρεπε να είχε γίνει μόλις ξέσπασε η κρίση δανεισμού της Ελλάδος, όταν και μας προτάθηκε η βοήθεια αλλά ο ολετήρας Γιώργος Παπανδρέου συνειδητά εξυπηρετώντας άλλων σχέδια, απεμπόλησε.

Η προσέγγιση εξασφάλισης κεφαλαίων από τη Ρωσία φαντάζει ως η μόνη σημερινή λύση για πραγματική ανάπτυξη της χώρας, χωρίς ταυτόχρονη απεμπόληση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΜΙΚΡΟΚΟΜΠΙΝΑΔΟΡΟΥΣ.

ΡΕ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ ΜΙΚΡΟΚΟΜΠΙΝΑΔΟΡΟΙ

Αφήστε ρε  την τακτική των μικροκομπιναδόρων και κυβερνήστε με σύνεση και δικαιοσύνη.

Αφού το βλέπετε ότι ο κόσμος παρόλο τις θυσίες που κάνει σας στηρίζει και κάνει υπομονή,για να μη πέσει στα νύχια των ΑΝΑΡΧΟΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΩΝ και των ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΩΝ.

Τουλάχιστον δείξτε του λιγάκι σεβασμό και μη τον προκαλείτε.Έχουμε και λέμε λοιπόν.

-  Κόβετε μισθούς και συντάξεις και το κάνετε και ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ. Που το έχετε βρει γραμμένο αυτό?

-  Αφού το κάνετε αναδρομικά γιατί τουλάχιστον δεν επιστρέφετε-συμψηφίσετε την επιστροφή των φόρων που έχουν ΗΔΗ πληρωθεί (φόρος εισοδήματος) αλλά λέτε  ότι θα γίνει στο τέλος του χρόνου ?

-  Από το 2010 που άρχισαν να εφαρμόζονται οι εισφορές αλληλεγγύης,έχουν γίνει 4-5 μειώσεις στις αποδοχές. Οι εισφορές όμως εξακολουθούν να γίνονται με συντελεστή, των προ του Α μνημονίου ,με αποτέλεσμα να γίνονται πλασματικές υπέρογκες κρατήσεις .

Οι  ΜΑΓΚΕΣ του Λογιστηρίου του Κράτους το ξέρουν ,αλλά σου λένε κάνε προσφυγή ή πήγαινε δικαστικά να δικαιωθείς.

Σήμερα διαβάζω ότι όσοι είχαν προθεσμιακές καταθέσεις και έληγαν μετά από τις 1 ΙΑΝ 2013  που άλλαξε ο φόρος επί των τόκων από 10% σε 15% επιβαρύνονται ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ.

Δηλαδή κάποιος που είχε χοντρικά 100,000 ευρώ και τα είχε βάλει σε προθεσμιακή κατάθεση από το 2012 ,θα επιβαρυνθεί το επιπλέον 5% και για όλο το 2012 παρότι μπορεί η προθεσμιακή αυτή να έληγε στις 2 ΙΑΝ 2013.

 

Για  ΜΙΑ (1) ημέρα επιβαρύνεται για ένα φόρο που επιβλήθηκε το 2013.

Πράγματα ΑΔΙΑΝΟΗΤΑ -ΚΟΜΠΙΝΑΔΟΡΙΚΑ - ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ.
Για να μην αδικώ βέβαια και τους ελεύθερους επαγγελματίες και την υπόθεση της ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΦΠΑ.

Με όλα αυτά που γίνονται το κέρδος είναι μερικά εκατομμύρια παραπάνω για το κράτος,αλλά μια δυσανάλογη δυσαρέσκεια για τον πολίτη, τον οποίο μετά από πολλά χρόνια προσπαθείς να ΓΑΛΟΥΧΗΣΕΙΣ ώστε να είναι συνεπής με την εφορία

 

ΔΕΞΙ ΜΠΑΚ

Ξύλο και καρεκλιές στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ!

 Καταγγελίες για αδιαφανείς διαδικασίες ενόψει του συνεδρίου

Μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ επιτέθηκαν σε γραμματείας Νομαρχιακών Επιτροπών

Ο Γρηγόρης Φελώνης αποκάλεσε τους Μιχάλη Καρχιμάκη και Γιώργο Παναγιωτακόπουλο "αλήτες"

Παρενέβη ο Γιάννης Σουλαδάκης και ηρέμησαν τα πνεύματα
Στα χέρια ήρθαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ σήμερα στα κεντρικά γραφεία του κόμματος με αφορμή τις ενστάσεις που υπάρχουν για την πορεία του κόμματος προς το Συνέδριο.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες , κορυφαία στελέχη μέλη της ΚΟΕΣ και κυρίως ο Γρηγόρης Φελώνης επιτέθηκε αρχικά φραστικά στον γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής κ. Αξαρλή επειδή υποστήριζε ότι δρομολογούνται αδιαφανείς διαδικασίες ενόψει της Κυριακής οπότε θα στηθούν οι εσωκομματικές κάλπες για την ανάδειξη περίπου 2.000 συνέδρων.

 

Όταν μάλιστα ο κ.Φελώνης αποκάλεσε τον Μιχάλη Καρχιμάκη και τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο "αλήτες" τα πνεύματα άναψαν για τα καλά και σύμφωνα με μαρτυρίες...αντηλλάγησαν καρεκλιές ακόμη και μπουνιές!!! Παρενέβη ωστόσο ο γραμματέας της νεοσυσταθείσας ΕΚΑΠ (Επιτροπή Τήρησης Καταστατικού και Πιστοποίησης) Γιάννης Σουλαδάκης και το "θερμό επεισόδιο" έληξε.

 

Να σημειωθεί ότι οι κ. Αξαρλής και Σωτηρόπουλος ήταν μεταξύ των 75 στελεχών που είχαν υπογράψει το κείμενο του Μιχάλη Καρχιμακη. Τις διαδικασίες παρακολουθούν πάντως από κοντά και οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες η πρωτοβουλία των 10 πρώην βουλευτών και υπουργών υπό τον Μιχάλη Καρχιμάκη θα παρουσιάσει κείμενο θέσεων ενόψει του Συνεδρίου, ενώ η κίνηση των "υφυπουργών" λέγεται ότι δεν θα προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση αλλά θα εκφραστεί συντεταγμένα στο Συνέδριο

 

Παραιτήθηκε η βουλγαρική κυβέρνηση,Boiko Borisov: "Δεν θα συμμετέχω σε μια κυβέρνηση όπου η αστυνομία θα χτυπάει ανθρώπους".

Η βουλγαρική κυβέρνηση παραιτήθηκε μετά από τις διαμαρτυρίες που κλιμακώθηκαν σε όλη τη χώρα κατά της λιτότητας και των υψηλών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά σήμερα στο κοινοβούλιο ο πρωθυπουργός Boiko Borisov, "δεν θα συμμετέχω σε μια κυβέρνηση όπου η αστυνομία θα χτυπάει ανθρώπους".

Είχε προηγηθεί η παραίτηση του αντιπροέδρου της βουλγαρικής κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών Συμεών Ντιάνκοφ, τη Δευτέρα, έπειτα από αίτημα του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος σήμερα ανακοίνωσε ότι παραιτούνται όλα τα μέλη της κυβέρνησής του.

Χιλιάδες Βούλγαροι βγήκαν στους δρόμους στη Σόφια, τη Φιλιππούπολη, τη Βάρνα και αλλες πόλεις για να διαμαρτυρηθούν για την αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, τα μέτρα λιτότητας και την υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, ζητώντας την παραίτηση Μπορίσοφ.

ΣΥΡΙΖΑ με εσωτερική αριστερή αντιπολίτευση,ΤΣΙΠΡΑΣ προς άγραν δεξιών ψήφων

Ξέραμε όλοι ότι το πολιτικό ίνδαλμα του Αλέξη Τσίπρα ήταν μέχρι τώρα ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο διαχρονικός βασιλιάς της διγλωσσίας και της καταστροφής της Χώρας, ο αλλιώς αποκαλούμενος και ως ολετήρας της Ελλάδας, ο άνθρωπος που εντός της επικράτειας διατηρούσε σκληρό αντικαθεστωτικό προφίλ και στο εξωτερικό έδινε «γη και ύδωρ» στους ξένους επιβουλείς της Ελλάδος.

 

Τώρα μας προέκυψε και ένας νέος πολιτικός «έρωτας» του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έκανε άνοιγμα προς τους «καραμανλικούς»…

 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε πρόσφατα στον Γ. Αυτιά ο πρόεδρος του… κόμματος πλέον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, Αλέξης Τσίπρας, είπε ότι «η ΝΔ του κ. Σαμαρά δεν έχει καμία σχέση με τη ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή που ανέλαβε την τύχη της χώρας το 1974. Εκείνος νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και ήθελε την σύγκλιση», ενώ λίγο πιο κάτω έκανε αναφορά σε έναν «καραμανλικό» στις Σέρρες που του είπε ότι θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

 

Τώρα διαβάζουμε στο «Έθνος» ότι πρόκειται να δώσει το «παρών» σε εκδήλωση του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Εκδήλωση κατά την οποία πιθανότατα θα χειροκροτήσει τους ομιλητές, Ευάγγελο Βενιζέλο, Φώτη Κουβέλη και τον πρώην πρωθυπουργό Π. Πικραμμένο.

 

 

Τσίπρας - Κουβέλης - Βενιζέλος και όλη η αριστερά

στο ίδρυμα Καραμανλή

Δεν είναι, βέβαια, ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που βλέπουμε κάτι ανάλογο στην Ελληνική πολιτική σκηνή, αφού οι πολιτικοί της μεταπολιτευτικής λογικής βλέπουν τους Έλληνες ως δεξαμενές ψηφοφόρων με συγκεκριμένους χρωματισμούς από τις οποίες προσπαθούν να αντλήσουν.

 

Αν κάποιος αναλογιστεί τα χρόνια της μεταπολίτευσης θα δει πάμπολλα παρόμοια παραδείγματα τέτοιων ανοιγμάτων ενός κόμματος προς άλλους χώρους. Βεβαίως, αυτό δεν είναι αθέμιτο, όμως έχει εξαιρετική σημασία ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτό.

 

Η ιδεολογική σύγχυση και ο καιροσκοπισμός του ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι που είναι έκδηλο σε όλη την Ελληνική Κοινωνία. Οι άνθρωποι στην προσπάθεια τους να αναρριχηθούν πάση θυσία στα υπουργικά έδρανα, δείχνουν ότι είναι ικανοί για τα πάντα. Είναι γλυκιά η «κουτάλα», όπως λέει και ο Λαός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την μία αποκρύπτει συστηματικά τις αντεθνικές του θέσεις προκειμένου να καταστεί αρεστός σε ένα πιο «δεξιόφρων» κοινό και από την άλλη αγκαλιάζει τον πολιτικό αρχηγό του «η Κύπρος κείται μακράν» εναγκαλιζόμενος με αυτή την πτέρυγα της δεξιάς, για να μην… του χαλάσει το πραγματικό του προφίλ.

 

Από την άλλη μεριά η ΝΔ διαχρονικά παγίδευε εθνικόφρονες ψηφοφόρους στις τάξεις της, χρησιμοποιώντας διάφορα τεχνάσματα και από την άλλη ξεπουλούσε την Πατρίδα και τον Λαό, νομιμοποιούσε τους κατσαπλιάδες της ελληνικής πολιτικής και διακηρύττε ότι «σε λίγα χρόνια όλοι θα έχουν ξεχάσει το Μακεδονικό ζήτημα».

 

Η πολιτική κυβίστηση, δηλαδή, ως διαχρονικός τρόπος άσκησης πολιτικής στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης. Όπως ανέφερε ο Τσίπρας, χρησιμοποιώντας μια παλιά φράση του Καραμανλή όλα αυτά γίνονται για την «σύγκλιση». Και είναι απορίας άξιον πως μπορεί να επιχειρηθεί η όποια «σύγκλιση» με την χρήση καταστροφέων της Πατρίδας μας.

 

Πως, όμως, δικαιολογείται η σύγκλιση του αριστεριστή Αλέξη Τσίπρα, διοικητή των συνιστωσών, που πριν από λίγες ημέρες έβγαζε πύρινες ανακοινώσεις υπέρ των αναρχικών καταλήψεων, με τον πρωθυπουργό που είχε καταγγείλει η αριστερά ως ιδρυτή του «αστυνομικού κράτους»;

 

Το καθεστώς ώς μία συμπαγής οντότητα , αποτελείται από ολόκληρο το περίφημο «κοινοβουλευτικό τόξο, το οποίο διαιρείται σε φράξιες εξυπηρέτησης στενών διαπλεκόμενων συμφερόντων, οι οποίες ονομάζονται «κόμματα».

Τα κόμματα δεν κατέχουν ουσιαστικές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, παρά μόνο τις προφασίζονται ώστε να κοροϊδεύουν τους αδαείς. Κατά τα άλλα ελίσσονται αναλόγως, προκειμένου να αλιεύουν ψηφοφόρους για να κάνουν την δουλειά τους.

Έτσι ο Τσίπρας έχει δημιουργήσει μόνος του την εσωτερική αριστερή αντιπολίτευση εντός του κόμματος του, ενώ ο ίδιος βγαίνει προς άγραν δεξιών ψήφων.

Πρόκειται για ένα ιδιάζον κοινοβουλευτικό παιχνίδι, το οποίο έχουν παίξει κατά καιρούς όλα τα κόμματα του «κοινοβουλευτικού τόξου», προκειμένου να επεκταθούν εντός του «κοινοβουλευτικού φάσματος». Αξίζει σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε το «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» ή τους «εθνικιστές» της Νέας Δημοκρατίας, φράξιες που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον όταν το κόμμα τους επιχειρούσε άνοιγμα προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Τα πολιτικά κόμματα περιδιαβαίνουν τους διαδρόμους του «κοινοβουλευτικού τόξου», κηρύττοντας ψέματα και αλιεύοντας ψηφοφόρους, εν τέλει διχάζοντας περισσότερο τον Ελληνικό Λαό. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος δια μέσω της καθαρής ιδεολογικής του γραμμής, χαράσσει μια ευθεία γραμμή προς την αλήθεια, ενώνοντας τους Έλληνες.

Εμείς ακράδαντα πιστεύουμε ότι τα κόμματα διχάζουν και ο Σύνδεσμος ενώνει για αυτό καλούμε όλους τους καλούς Έλληνες να ταχθούνε στο πλευρό μας. Στο πλευρό της μοναδικής πολιτικής δύναμης που δεν έχει τακτικισμούς και πολιτικαντισμούς.

Που δεν πραγματοποιεί «ανοίγματα» ή «ελιγμούς», ούτε διαθέτει προσωπεία επί προσωπείων για να κοροϊδεύει τους Έλληνες, αλλά αντιθέτως δείχνει μονίμως και εμφανώς το πραγματικό της πρόσωπο σε όλους τους Έλληνες που επιλέγουν να κλείσουν τα τηλεπαράθυρα του ψεύδους. 

Η μοναδική πραγματική σύγκλιση που μπορεί να υπάρξει είναι όταν το σύνολο του αγνού Ελληνικού Λαού ενστερνιστεί την Αλήθεια που πρεσβεύει η Χρυσή Αυγή και την εκφράζει χωρίς κυβιστήσεις και στρογγυλέματα, χωρίς «ναι μεν αλλά».

 

 

Μια συγκέντρωση και ο πανικός ενός αμαρτωλού καθεστώτος - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Ολόκληρη σχεδόν την εβδομάδα έβρεχε και το κρύο ήταν τσουχτερό, όμως το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου του έτους 2013, ημέρα της μεγάλης συγκεντρώσεως των Ελλήνων Εθνικιστών, ο καιρός ήταν διαφορετικός. Ο ουρανός ήταν καθαρός και όλα έδειχναν πως η συγκέντρωση αυτή θα είχε ιδιαίτερη επιτυχία. Από τις πέντε ακόμη η ώρα είχαν συγκεντρωθεί στον χώρο χιλιάδες άτομα. Το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου του 2013 ήταν η ημέρα που έγινε η μεγαλύτερη εθνικιστική συγκέντρωση μετά την μεταπολίτευση του 1984 στην Ελλάδα! Μια ημέρα, που ελπίζουμε ότι θα ξεχαστεί έναν ακριβώς χρόνο μετά, το 2014, με μία ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση!

 

 

«ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ»

 

 

Η εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τους 3 γενναίους των Ιμίων δεν ήταν μία συγκέντρωση πολιτική, αλλά μία ορκωμοσία εθνική. Δεκάδες χιλιάδες ξεχωριστών ανδρών και γυναικών έδωσαν το αγωνιστικό τους παρόν. Κάποιοι μίλησαν για 50.000 και άλλοι για 30.000, πάντως το πλήθος ήταν πυκνό και ο πλέον πλατειά λεωφόρος του κέντρου των Αθηνών, η Βασιλίσσης Σοφίας, ήταν κατάμεστη από το ύψος του Βυζαντινού Μουσείου μέχρι σχεδόν την Ηρώδου Αττικού. Οι ομιλητές έδωσαν τον παλμό, το πλήθος με θέρμη ανταποκρίθηκε στο εθνικό προσκλητήριο και ύστερα ακολούθησε μία πορεία.

 

Την ίδια ώρα οι "αρμόδιοι" έδιναν μάχη για να μειώσουν (στα ΜΜΕ…) τον αριθμό των ατόμων που παρευρίσκοντο στην συγκέντρωση. Ξεκίνησαν από ένα φτωχό 15.000 και κάποιοι εντελώς γελοίοι μίλησαν για 3.000, ενώ δεν έλειψε και η δήλωση ενός πολιτικού, από τα ηγετικά στελέχη της Ν.Δ., ο οποίος την επόμενη ημέρα σε τηλεοπτική εκπομπή είπε ότι ήταν 300 άτομα! Ο ίδιος αυτός πολιτικός είχε κάνει την περίφημη δήλωση πριν από χρόνια "είμαστε όλοι καραγκιόζηδες"...

 

Η πορεία ήταν συγκλονιστική. Ξεκίνησε από το Μνημείο των Ηρώων και κατέληξε στα γραφεία μας στην οδό Μεσογείων. Μία πορεία γεμάτη πάθος με τις Γαλανόλευκες και τα εθνικιστικά λάβαρα να ανεμίζουν στον ελεύθερο για εκείνες τις λίγες ώρες αγέρα της Αθήνας. Μια πορεία που κράτησε σχεδόν δυο ώρες με απόλυτη πειθαρχία, χωρίς κανένα επεισόδιο. Συγκέντρωση αυτού του μεγέθους και με αυτά τα ποιοτικά στοιχεία είναι σίγουρο ότι κανένα κόμμα σήμερα δεν μπορεί να διοργανώσει.

 

Αυτό και μόνο το γεγονός πάγωσε κυριολεκτικά αυτούς, οι οποίοι εξουσιάζουν την Πατρίδα μας. Για «επίδειξη δυνάμεως της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ» έκαναν λόγο μάλιστα στα ιστολόγιά τους κάποιοι. Όχι, Δεν ήταν «επίδειξη», ήταν η δύναμη ενός ολόκληρου Έθνους, το οποίο έχει κουραστεί πλέον να ταπεινώνεται, να δοκιμάζεται, να εξαπατάται. Όσο για τα κανάλια και τις φυλλάδες, δεν περιμέναμε τίποτε άλλο από τον θλιβερό ρόλο, τον οποίο πάντοτε παίζουν, αναφερόμενοι («ενημερώνοντας»…) στις συγκεντρώσεις των Εθνικιστών. Ήταν όλοι τους εκεί. Αλλά στην πραγματικότητα με ελάχιστες εξαιρέσεις ολίγων δευτερολέπτων δεν έδειξαν τίποτε. Πρωταθλητής της παραπληροφόρησης ανεδείχθη η ΝΕΤ ("το τελευταίο σοβιέτ"), η οποία στο δελτίο ειδήσεων της επομένης ημέρας είπε ότι ήταν στην συγκέντρωση 2.000 άτομα... 

 

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ, ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΡ

 

Ήταν φυσικό μετά από την συγκέντρωση αυτή, η οποία απέδειξε ότι δεν πιάνει τόπο η ψευδολογία εναντίον μας των βαρόνων Μινχάουζεν των ΜΜΕ, να υπάρξει ένας ολόκληρος ποταμός λάσπης κατά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Με αφορμή την συγκέντρωση και την παράνομη αποσιώπησή της, το Κίνημά μας απέστειλε εξώδικο προς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) και ω του θαύματος λάβαμε απάντηση! Η οποία ήταν κυριολεκτικά για γέλια και γεμάτη χαλκευμένα στοιχεία! Σχετικά με την απόλυτη συνωμοσία σιωπής και τον αποκλεισμό μας, πληροφορηθήκαμε ότι σύμφωνα με το ΕΣΡ «ως προς τα ποσοστά χρονικής έκθεσης των κομμάτων στα δελτία ειδήσεων, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ καταγράφει 3,5% στον ΑΝΤ1, 2,6% MEGA, 4,7% στην ΝΕΤ και 5,1% στο ΣΚΑΪ»!!!

 

Πραγματικά οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από κάθε όριο λογικής. Στους 9 ολόκληρους μήνες, που είμαστε κόμμα κοινοβουλευτικό, είναι ζήτημα εάν έχει εμφανιστεί 3 έως 4 φορές εκπρόσωπός μας στα τηλεπαράθυρα της συμφοράς! Από που αντλούν λοιπόν αυτό το ποσοστό; Μα από τις… ύβρεις τις οποίες εκτοξεύουν εναντίον μας! Δηλαδή και μας υβρίζουν και μας συκοφαντούν και μας χρεώνουν αυτό ως ποσοστό εμφανίσεως στα δελτία ειδήσεων!!!

 

Έχουν ξεπεράσει τα ορφανά του Μαρξ που κατευθύνουν τα καταχρεωμένα κανάλια της διαπλοκής ακόμη και τον πατερούλη τους τον Στάλιν... Όμως, το θέμα έχει και συνέχεια. Διαβάζουμε παρακάτω από την έκθεση του ΕΣΡ: "Ως προς τον αριθμό εμφανίσεων στελεχών στις ενημερωτικές εκπομπές, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ καταγράφει: 2,1% στον ΑΝΤ1, 0,7% στο MEGA και 3,4% στη ΝΕΤ. Εις ότι δε αφορά τον αριθμό εμφανίσεων στελεχών στο σύνολο των εκπομπών των τηλεοπτικών σταθμών, τα ποσοστά για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι 4,5% στον ΑΝΤ1, 2,3% στο MEGA και 3,2% στη ΝΕΤ".

 

Που τα είδαν όλα αυτά; Φυσικά πουθενά. Ελάχιστες οι εμφανίσεις μας, αλλά φαίνεται πως σαν εμφανίσεις μας θεωρούν τις συκοφαντικές αναφορές σε εμάς με μονταρισμένα πολλές φορές αποσπάσματα από τηλεοπτικό υλικό, το οποίο συνοδεύεται από ψευδείς και υβριστικές αναφορές των παρόντων στα δελτία εκπροσώπων όλων των κομμάτων πλην… ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Μήπως όμως είμαστε λάθος; Μήπως την ώρα που παρουσιάζονται όλες αυτές οι εκπομπές, ένα φάντασμα πλανάται στην οθόνη και είμαστε εμείς; 

 

Για να τελειώνουμε με το θέμα. Δεν παραπονούμεθα. Το μαγαζί τους, το σάπιο και αμαρτωλό, προσπαθούν να σώσουν οι άνθρωποι και κάνουν ότι είναι δυνατόν. Δεν πιστέψαμε ποτέ ούτε στην ισονομία τους, ούτε στην ψευτοδημοκρατία τους για να μας προκαλούν έκπληξη όλα αυτά...

 

Πάντως είναι γεγονός ότι μετά την συγκέντρωση της 2ας Φεβρουαρίου 2013, είχαμε μία πλήρη επανάληψη όλου του ρεπερτορίου της λασπολογίας. Μάθαμε πάλι ότι είμαστε ναζιστές, αντίχριστοι, σατανιστές, παλιάνθρωποι, εγκληματίες, ότι δολοφονούμε καθημερινά κλπ., κλπ. Τι κρίμα όμως γι αυτούς, ο λαός δεν τους ακούει και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ συνεχώς ανεβαίνει.

 

ΟΤΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΕΙ… ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ!

 

Την ίδια ώρα, που ο ποταμός της λάσπης ορμητικά ρέει από τους "ενημερωτές" κατά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, τα ΜΜΕ προσπαθούν με κάθε τρόπο να φτιάξουν μία εντελώς φανταστική εικόνα για τον αγαπημένο τους ΣΥΡΙΖΑ. Παράδειγμα: Μία βουλευτής του Αλέξη αποκάλεσε τα Σκόπια… Μακεδονία και ένα στέλεχος του τα Ίμια… Καρντάκ(!) και είπε ότι οι Τούρκοι είχαν δίκιο. Μας λένε ότι τους… "αποκεφάλισαν", ενώ στην πραγματικότητα ουδείς διεγράφη. Στο πλευρό των μαρξιστών και κάποιοι ιεράρχες, οι οποίοι βέβαια ουδεμία σχέση έχουν με τα «Ματωμένα Ράσα» του Ελληνισμού. Ο «έρωτας» του ΣΥΡΙΖΑ όμως για την θρησκεία φαίνεται πως δεν τους βγαίνει και για του λόγου το αληθές, το παρακάτω δημοσίευμα:

 

«ΚΟΥΡΑΚΗΣ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ»: «…Πάγια θέση της Αριστεράς η αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τους δημόσιους χώρους, κατάργηση της πρωινής προσευχής στα σχολεία, ισότιμη διδασκαλία όλων των θρησκευτικών δογμάτων και αποκλεισμός κληρικών από την ορκωμοσία στη Βουλή ή άλλες εκδηλώσεις που συνδέονται με δημόσια αξιώματα…»

 

Μήπως ακούσατε κανένας από τους υμνητές του ΣΥΡΙΖΑ μητροπολίτες, οι οποίοι συμπτωματικά είναι και υβριστές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ να λέει λέξη; Φυσικά και όχι. Όλα αυτά συμβαίνουν στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, στο γραικυλιστάν του 2013, στο οποίο όμως μέσα από την καταχνιά, την ψευτιά και την σαπίλα υπάρχει πλέον και μία άλλη Ελλάδα!

 

Επιστροφή, λοιπόν, στο βράδυ της 2ας Φεβρουαρίου. Όταν το εθνικιστικό ποτάμι ξεχείλισε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Ήταν την στιγμή που η κορυφή της πορείας ευρισκόταν στο ξενοδοχείο Hilton και το τέλος της έφτανε στην Ρηγίλλης. Εκεί απέναντι ακριβώς από την κορυφή της πορείας είναι μία λευκή κολώνα για την οποία ο Κωστής Παλαμάς είχε γράψει τον στίχο:

 

 «Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα / (Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη) / Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα…»

 

Η Λευκή αυτή Κολώνα είναι το σημείο, όπου χύθηκε το Αίμα ενός μεγάλου Έλληνα, του Ίωνα Δραγούμη, που με λόγια από τα δικά του λόγια θα κλείσω το κείμενο αυτό:

 

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ: «Αν το κράτος στενοχωρεί το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί. Το κράτος, που εμποδίζει το έθνος, είναι περιττό και βλαβερό.»… «Όταν το κράτος είναι αντεθνικό, τότε κάτω το κράτος, ζήτω το Έθνος»

 

 

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Μήπως πάμε για μαλλί και βγούμε κουρεμένοι?

Πληροφορίες, λένε πώς η Κυβέρνηση , «πάγωσε» την ανακήρυξη ΑΟΖ και κατάθεση συντεταγμένων θαλασσίων ζωνών στον ΟΗΕ. Ελπίζουμε ότι ισχύουν, γιατί αυτή είναι, η μόνη εθνικά υπεύθυνη στάση στις δεδομένες συνθήκες. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα τα ελληνοτουρκικά, πολύ περισσότερο στη δυσκολότατη σημερινή συγκυρία, «επικοινωνιακές» τρέλες ίσως και να έχουν τραγικές συνέπειες. 

 

‘Αλλες πληροφορίες κάνουν λόγο για «τακτική αναδίπλωση» των οπαδών της «ΑΟΖ», που περιμένουν σύντομα καταλληλότερη στιγμή να εφαρμόσουν τις ιδέες τους.

Ελάχιστοι έως και κανένας από τους σημερινούς οπαδούς της «ΑΟΖ»  και εισηγητών μιας μαχητικής αντιμετώπισης της ‘Αγκυρας, δεν είχαν τότε ακούσει τη λέξη ΑΟΖ ή δεν είχαν συγκινηθεί για την απόπειρα κατάλυσης του κυπριακού κράτους (σχέδιο Ανάν), τη Μαδρίτη, τον Οτσαλάν, την αποδοχή της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-ΕΕ, υπό καθεστώς κατοχής και μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και μύριες όσες άλλες, εξαιρετικά αμφισβητήσιμες επιλογές της εξωτερικής πολιτικής. Ακόμη και σήμερα,  δεν διαμαρτύρονται για το ξαφνικό πάγωμα των ελληνορωσικών σχέσεων.

Το ενδιαφέρον τους εστιάζεται μονομερώς και αποκλειστικώς στην ΑΟΖ.Η στρατηγική της Αθήνας έναντι της ‘Αγκυρας όντως χρήζει επανεξέτασης και αναθεώρησης, αν και μια τέτοια επανεξέταση και αναθεώρηση δεν θα είχε κανένα λόγο να αρχίσει από την ανακήρυξη ΑΟΖ – το αντίθετο. ‘Όμως, κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός την άνοιξη. Ποιος λογικός και πατριώτης άνθρωπος θα άνοιγε αυτή τη στιγμή τα ελληνοτουρκικά; 

Μια χώρα εξασθενημένη οικονομικά, πολιτικά και διπλωματικά, κατά τρόπο πρωτοφανή στην ιστορία της, με προβλήματα στις ένοπλες δυνάμεις που αναγκάζουν τον ίδιο τον Αρχηγό του Ναυτικού να βγει «στα κάγκελα», κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση του ‘Οπλου με δηλώσεις στις εφημερίδες, θα πάει να κάνει επίδειξη (ανύπαρκτης) δύναμης σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο; 

Μπορεί λογικοί και πατριώτες άνθρωποι, με στοιχειώδη σοβαρότητα και επίγνωση της πραγματικότητας, που αγαπούν την πατρίδα τους, να υποστηρίξουν μια τέτοια άποψη;

Στην ελληνική ιστορία, ο ενδοτισμός και η υποτέλεια απέναντι στους ξένους, την Τουρκία ή κάθε λογής «συμμάχους» έπαιξαν ολέθριο ρόλο. Ακόμα όμως πιο καταστροφικό, έπαιξε ο τυχοδιωκτισμός μιας πρόσκερης «εθνικοφροσύνης», πίσω από την οποία εύκολα διακρίνει κανείς τις δόλιες προτροπές ξένων δυνάμεων και υπηρεσιών. 

Που συχνά λένε κάτι δημοσίως και άλλα από κάτω, κατ’ ιδίαν, όπως το έπραξαν οι Βρετανοί στην Κύπρο το 1963 και οι Αμερικανοί στην Ελλάδα το 1974. Μια τέτοια συσσωρευμένη ιστορική εμπειρία οφείλει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς.

Η αποκατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας του ελληνικού κράτους, της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας που διέθετε τον Μάιο 2010, πριν από τη Δανειακή και το Μνημόνιο.Αντίθετα με τα ανακριβώς υποστηριζόμενα σε μια πληθώρα άρθρων και εκπομπών, που επιπίπτουν επί των κεφαλών ενός προβληματισμένου λαού.

Η ανακήρυξη ΑΟΖ ακούγεται μέν ως πατριωτική θέση, αλλά ίσως και να μην σχετίζεται τόσο, όσο προβάλλεται επικοινωνιακά ,με την αναζήτηση υδρογονανθράκων, γιατί την κυριότητα και την εκμετάλλευσή τους εξασφαλίζει απολύτως η υφαλοκρηπίδα, ζώνη που οριοθετείται όπως ακριβώς η ΑΟΖ και μπορεί μάλιστα να την υπερβαίνει σε μερικές περιπτώσεις. 

Το μόνο που μπορεί όντως να κάνει η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι να «ανατινάξει» το παρόν  status με την Τουρκία, είτε οδηγώντας σε ένταση υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες, είτε σε διαπραγμάτευση, προσφυγή σε διαιτησία ή δικαστική κρίση, επίσης υπό δυσμενέστατες συνθήκες, 

Πάμε για μαλλί και θα βγούμε κουρεμένοι. Κυριολεκτικά μάλιστα, από τους ενεργειακούς μας πόρους. ‘Όχι μόνο δεν θα πάρουμε αυτά που θα μπορούσαμε υπό άλλες συνθήκες, αλλά και όσα πάρουμε θα τα δώσουμε σε ξένες τράπεζες, χωρίς λύση του οικονομικού. Είμαστε «αποικία χρέους», εξυπηρετώντας μη βιώσιμου χρέους, έχοντας υποθηκεύσει όλο τον δημόσιο πλούτο.

Τι σημαίνει μη βιώσιμο χρέος; Αν έχετε τρία σπίτια και δεν μπορείτε να εξυπηρετήσετε ένα δάνειο αντίστοιχης αξίας με ένα σπίτι. Πουλάτε ένα σπίτι και ξοφλάτε. Αν χρωστάτε τρία σπίτια κι έχετε ένα, το πουλάτε και κρύβετε τα λεφτά να μην σας το πάρουν. 

Στη δεύτερη περίπτωση είναι η Ελλάδα. Σε συνθήκες μη βιώσιμου χρέους και νομικές δεσμεύσεις «αποικίας», οφείλει να κρύβει, όχι να εμφανίζει την περιουσία της, να μην την αρπάξουν. Αντί να ψάχνει για υδρογονάνθρακες, πρέπει να πάει να ζητήσει κούρεμα χρέους και ανθρωπιστική βοήθεια να επιζήσει.

Αυτά περί χρέους. Αλλά μια μείζων ελληνοτουρκική κρίση όχι μόνο θα κατέληγε πιθανότατα εις βάρος μας, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα μπορούσε να έχει πολύ χειρότερες συνέπειες. Το παρόν οικονομικό πρόγραμμα, ότι και να λένε ευρωπαϊκές και ελληνική κυβέρνηση, δεν μπορεί να συνεχισθεί επ’ άπειρον. Το ελληνικό θα τεθεί οπωσδήποτε στην ημερήσια διάταξη, είτε γιατί η χώρα θα καταρρεύσει, είτε γιατί μια ελληνική κυβέρνηση θα το θέσει.

Είναι πολύ διαφορετικό για τη χώρα να τεθεί στην ΕΕ θέμα απειλούμενης κατάρρευσης κράτους-μέλους και άλλο να τεθεί μια διπλωματικο-στρατιωτική κρίση με την Τουρκία, που θα δώσει την ευκαιρία «δεύτερου γύρου» ενδοευρωπαϊκών επιθέσεων κατά της Ελλάδας! 

Τέτοια εξέλιξη θα ολοκληρώσει την πορεία καταστροφής που αρχίσαμε το 2010.Δεν χρειαζόμαστε περιπέτεια στο Αιγαίο να προστεθεί στα προβλήματά μας, από κόμματα που ουδέποτε ασχολήθηκαν σοβαρά στο παρελθόν με «εθνικά θέματα». 

Αυτό που χρειαζόμαστε απελπιστικά είναι να μαζέψουν θάρρος, δυνάμεις, επιχειρήματα, να πάνε σε Βρυξέλλες, Βερολίνο, ΔΝΤ λέγοντας «αρκετά, ώς εδώ ». 

Δεν μπορεί  να συνεχίζεται η φτωχοποίηση  του ελληνικού λαού και να καταργείτε η εθνική ανεξαρτησία και η κυριαρχία του . 

Ναι στο Δίκαιο και επιθυμητό αρκεί να είναι και εφικτό.