ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ

από τον Κρητικό μουσικοσυνθέτης Νίκο  Σπυριδάκη

I Make Music

Το κανάλι του χρήστη NSMusicVideoChanne

http://www.youtube.com/user/NSMusicVideoChannel

Mε σημαντικά δείγματα δουλειάς και συνεργασίες στο ενεργητικό του ο Κρητικός μουσικοσυνθέτης Νίκος Σπυριδάκης ετοιμάζει το δεύτερο προσωπικό του CD.

Με τη μουσική άρχισε να ασχολείται σε πολύ μικρή ηλικία, γύρω στα 8.

Το 2005 ασχολήθηκε με το επάγγελμα του Dj. Μετά από πολλές ώρες μελέτης και εξάσκησης στα Decks, κατάφερε το 2006 να κάνει την δική μου εκπομπή»Music in our times» σε γνωστό ραδιοφωνικό σταθμό του Αγίου Νικολάου.

Ο μουσικοσυνθέτης έχει κυκλοφορήσει δύο τραγούδια στο διαδίκτυο στην γνωστή σελίδα της Youtube, τα οποία ειναι για promotion της νέας του δουλειάς. Πρόκειται για: Την «Ξενιτιά» http://www.youtube.com/watch?v=xMQ98qM-xw8 που θα ερμηνεύσει ο γνωστός καλλιτέχνης Μανώλης Ρασιδάκης και το 9/8 Greece http://www.youtube.com/watch?v=ywrlESD2s1QΤην «Ξενιτιά» όπως λέει ο Νίκος την έγραψε και την αφιερώνει σε όλους τους ξενιτεμένους Κρητικούς και σε όλους τους Έλληνες που είναι χρόνια στα ξένα μακριά από τους δικούς τους. Στη νέα του δικσκογραφική δουλειά συνεργάζεται ο μαθητής του Θανάση Πολυκανδριώτη Κώστας Παλάγκας Solist τού μπουζουκιού που ακούσατε στο 9/8 Greece.

Ο Νίκος Σπυριδάκης έχει ήδη κυκλοφορήσει ένα CD με τίτλο “Black & White” ενώ έχει συνεργασίες στο ενεργητικό του με τους: Eamon, Μανόλη Κονταρό, Γιάννη Ζερβάκη, Νίκο Κυριακάκη, Νίκο Βεζυράκη & Μανόλη Ρασιδάκη.

ΓΑΛΑΖΟΑΙΜΑΤΟΙ !!!!!!!!!!!

Εξουσία εκ κληρονομίας ...

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ  BLOG ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ

Ποια η σχέση άραγε της Ελλάδας με την Κορέα, και μάλιστα τη Βόρεια; Ενας παλιός δεσμός υπάρχει βέβαια, από τότε που, σύμφωνα με το γνωστό μοχθηρό εμβατήριο, «ο στρατός μας πήγε στην Κορέα πολεμώντας για τα ιδανικά, κι έπνιξε τους κίτρινους στο αίμα δείχνοντάς τους τι θα πει ελευθεριά».

Ενας συγχωριανός μου, πολεμιστής κι αυτός, «εθελοντής» από ...

βαριά ανάγκη, ακόμα έχει για να πορεύεται τα απομεινάρια από τις χλαίνες με τις οποίες είχε αποζημιωθεί για τις υπηρεσίες του. Ολοι οι άλλοι είχαν διαλέξει να αμειφθούν με ρολόγια, αυτός όμως, βοσκός άνθρωπος, προτίμησε κάτι που πραγματικά το χρειαζόταν.

Εκτός από αυτό το συνδετικό νήμα υπάρχει κι ένα …… 

άλλο που, αν και όχι λιγότερο διακριτό, μένει κάπως στο περιθώριο, από τον φόβο ίσως της παρεξήγησης. Μιλάω για την αδιατάρακτη οικογενειοκρατία που ζει και βασιλεύει τόσο στη χώρα της Απω Ανατολής όσο και σ’ εμάς εδώ, που ως γνωστόν ανήκομεν εις την πεφωτισμένην Δύσιν. Φυσικά και δεν είναι το ίδιο πράγμα η πολιτειακή συγκρότηση της Ελλάδας και της Βόρειας Κορέας. Φυσικά και οι διαφορές είναι τεράστιες. Τίποτα το παρηγορητικό ωστόσο δεν έχει το γεγονός ότι η κληρονομική εξουσία της κατ’ όνομα Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας, μιας ασφυκτικής δεσποτείας, έχει το αντίστοιχό της στην κληρονομική εξουσία της Ελλάδας, έστω κι αν εδώ η κληροδοσία επικυρώνεται από την ψήφο.

Είναι σαν να υπάρχει βασιλεία και στις δύο χώρες, μόνο που δεν είναι γαλαζοαίματη. Επιπλέον, εμείς έχουμε το «πλεονέκτημα» ότι τη μοίρα μας δεν τη ρυθμίζει μία και μόνη οικογένεια αλλά δύο, άντε τρεις. Δεύτερο «πλεονέκτημα»; Η εξουσία εδώ δεν κληροδοτείται μόνο από πατέρα σε γιο, αλλά και από θείο σε ανιψιό.

Αυτό σημαίνει ότι το βιβλικό εκείνο, «Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ εγέννησε τον Ιακώβ», καλύπτει μεν την Κορέα, όπου Κιμ Ιλ Σουνγκ εγέννησε τον Κιμ Γιουνγκ Ιλ, Κιμ Γιουνγκ Ιλ εγέννησε τον Κιμ Γιουνγκ Ουν, δεν καλύπτει όμως πλήρως την Ελλάδα· ναι μεν ο Γεώργιος, ο Ανδρέας και ο Γιώργος συνδέονται όπως ακριβώς ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, με τον Κωνσταντίνο και τον Κώστα όμως τα πράγματα διαφέρουν.

Οσο για τη μεσαία στελέχωση των εξουσιαστικών δομών, και εκεί και εδώ τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχει ο νεποτισμός. Στη Βόρεια Κορέα κληροδοτούνται τα γαλόνια και το δικαίωμα συμμετοχής στα προνόμια της νομενκλατούρας. 

Στην πατρίδα μας έχει καταντήσει αυτονόητο να κληροδοτούνται οι βουλευτικές έδρες, σαν να μη διαφέρουν, επί της ουσίας, από μια άδεια για ταξί ή από ένα περίπτερο σε καλό σημείο. Και βλέπουμε έτσι τη Βουλή, αλλά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τελικά τις κυβερνήσεις μας, να κοσμούνται από κούρους και κόρες εκλεκτών οικογενειών που δεν δούλεψαν ούτε μισή μέρα στη ζωή τους και δεν έφτιαξαν τίποτα με τα χέρια τους. Κι αυτό κάθε άλλο παρά ασήμαντο είναι.

Η Κύπρος ξανά στο μάτι του κυκλώνα ?

Αμφισβητούνται 

οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο?

Όταν, το 1960, η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο, η βρετανική κυβέρνηση επέμενε να διατηρήσει δύο βάσεις στο νότιο τμήμα του νησιού, το Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, των οποίων η συνολική έκταση είναι 254 km2, ήτοι περίπου το 3% του κυπριακού εδάφους.

Η βάση του Ακρωτηρίου βρίσκεται κοντά στη Λεμεσό. Στεγάζει την έδρα των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο (British Forces Cyprus) και τη μεγαλύτερη βάση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας που λειτουργεί εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Όσο για αυτή της Δεκέλειας, βρίσκεται ταυτόχρονα κοντά στο αεροδρόμιο της Λάρνακας και στα σύνορα με την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρος (ΤΔΒΚ), η οποία δεν αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα και είναι το αποτέλεσμα της εισβολής της Τουρκίας στο νησί το 1974.

Το καθεστώς των βρετανικών βάσεων είναι σχετικά περίπλοκο. Διοικούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο, άλλα τις γεωργικές εκτάσεις που περιέχουν οι βάσεις είναι υπό την εποπτεία της Δημοκρατίας της Κύπρος. Επιπλέον, δεν είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ οι δύο χώρες από τις οποίες εξαρτώνται είναι κράτη μέλη.

Εξάλλου, η Λευκωσία κατηγορεί το Λονδίνο ότι ανέστειλε την καταβολή των ενοικίων για την χρήση των δύο θυλάκων από το 1964. Το επίμαχο θέμα θα αφορούσε αρκετές εκατοντάδες εκατ. ευρώ. Για να δικαιολογήσει τη στάση του, το Λονδίνο υποστηρίζει ότι οι στρατιωτικοί του συμμετέχουν στην προστασία του νησιού και ότι η πληρωμή των οφειλών με αποκλειστικό όφελος της Δημοκρατίας της Κύπρος θα ήταν άδικη σε σχέση με την ΤΔΒΚ, αν και δεν αναγνωρίζεται από τη βρετανική κυβέρνηση.

Για το Λονδίνο, οι βάσεις αυτές έχουν ένα σαφές στρατηγικό ενδιαφέρον στο βαθμό που δεν έγινε λόγος να κλείσουν με την ευκαιρία της Στρατηγικής Αναθεώρησης Άμυνας και Ασφάλειας (SDSR, Strategic Defense and Security Review) τον Οκτώβριο του 2010, η οποία καθόριζε μικρότερο μέγεθος του βρετανικού στρατού. 

Βρισκόμενες κοντά στις περιοχές των κρίσεων, χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα ως υποστήριξη για τις επιχειρήσεις στο Ιράκ και τη Λιβύη και θα παίξουν βασικό ρόλο στην προοπτική της βρετανικής απόσυρσης από το Αφγανιστάν.

Ωστόσο, αν και το 2002 η Βρετανία υπέγραψε μια συμφωνία βάσει της οποίας απαγορεύει στον εαυτό της κάθε μη στρατιωτική επιχείρηση, και ότι οι βάσεις δεν διέπονται από τους βρετανικούς νόμους, οι βάσεις της Δεκελείας και του Ακρωτήριου δεν απαρτίζουν την ομοφωνία μεταξύ του κυπριακού πληθυσμού.

Περίπου 120 υποστηρικτές της «Εθνικής Αντι-Αποικιακής Πλατφόρμας» (ΕΑΑΠ) διαδήλωσαν βίαια την αντίθεσή τους προς τη βρετανική στρατιωτική παρουσία στις 2 Ιανουαρίου, με επίθεση στη βάση του Ακρωτηρίου με πετροβολές και ρίψη άλλων αντικείμενων. Τουλάχιστον 12 άνθρωποι τραυματίστηκαν και άλλοι τρεις συνελήφθησαν.

Η κυπριακή κυβέρνηση και η αντιπολίτευση καταδίκασαν τη βία, αλλά τόνισαν ότι η επίλυση αυτού του ζητήματος δεν μπορεί να γίνει παρά σε πολιτικό επίπεδο.

«Φυσικά, μοιραζόμαστε τη δυσαρέσκεια των Κυπρίων για τη συνεχιζόμενη ύπαρξη των βρετανικών βάσεων, αλλά πρέπει να είμαστε ήρεμοι επιλέγοντας τις σωστές ενέργειες που θα βοηθήσουν τον σκοπό μας παρά να τον θέσουμε σε κίνδυνο», δήλωσε ο Νίκος Αναστασιάδης, επικεφαλής του κόμματος της αντιπολίτευσης ΔΗΣΥ.

Από την πλευρά του, η ΕΑΑΠ δήλωσε ότι θα συνεχίσει τις ενέργειές της. 

«Καμία χώρα δεν επιτρέπεται να διαθέτει βάσεις κατοχής σε μια ξένη χώρα για να εξυπηρετηθούν τα δικά της συμφέροντα», δήλωσε μέσω ανακοίνωσης. Και πρόσθεσε: 

«Οι Κύπριοι πολίτες είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες αυτής της γης (των βρετανικών βάσεων)».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Σχέδιο Άτσεσον

http://wwwaimos.blogspot.com/2011/10/dean-acheson-1964.html

Η λύση του Κυπριακού περνάει από τη Μόσχα

http://wwwaimos.blogspot.com/2011/10/blog-post_7836.html

Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου

http://wwwaimos.blogspot.com/2011/10/1959.html

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ.

http://wwwaimos.blogspot.com/2011/10/blog-post_17.html

ΡΙΖΕΣ & ΖΙΖΑΝΙΑ

ΟΙ ΡΙΖΕΣ

"Ο κόσμος είναι η διαστελλομένη ΕΛΛΑΣ 

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ 

Θράκη, πανάρχαια Ελληνική γή!

Σκοπιανός ψευδο-μακεδονισμός 

Παρουσιάζουμε σήμερα τον πολύ γνωστό (πλήν των ελλήνων πολιτικάντηδων) χάρτη των σκοπιανών διεκδικήσεων και το κρυφό όνειρο των πανσλαβιστών κάθε κατηγορίας, για την ενιαία σλαβική Μακεδονία, η οποία περιλαμβάνει το σημερινό "κράτος" των Σκοπίων, την ελληνική Μακεδονία (Εγκεάνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Αιγαίου, όπως την αποκαλούν οι σκοπιανοί) και τμήμα της Βουλγαρίας (Πιρίνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Πιρίν).

Ο ίδιος χάρτης στα αγγλικά που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και σε σκοπιανές ιστοσελίδες

Παραθέτουμε για σύγκριση τα όρια της αρχαίας Μακεδονίας σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς (Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Στράβωνα), με την επεξήγηση ότι αναφέρονται στο κυρίως μακεδονικό βασίλειο, την κοιτίδα και πατρίδα των αρχαίων Μακεδόνων, ενός από τα ελληνικά φύλα της εποχής στα οποία διακρίνονταν οι Έλληνες στην αρχαιότητα (Ίωνες,Αιολείς, Δωριείς κ.λπ.).


Παρατηρούμε ότι εντός των ορίων του σημερινού "κράτους" των Σκοπίων περιλαμβάνεται ένα ελάχιστο μόνον τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας και συγκεκριμένα μέρος της επαρχίας τηςΠελαγονίας (η περιοχή γύρω από το σημερινό Μοναστήρι, τα Βιτώλια) και τμήμα της αρχαίας μακεδονικής Παιονίας.

Ο χάρτης που ακολουθεί εμφανίζει το μακεδονικό βασίλειο με τις κατακτήσεις του Φιλίππου Β΄ και προφανώς διαφέρει από τον παραπάνω γιατί περιλαμβάνει και τους υποτελείς λαούς (Παίονες, Θράκες,Ιλλυριούς κ.λπ.) στους Μακεδόνες.

Παραθέτουμε τέλος και τον χάρτη με τις επαρχίες του αρχαίου μακεδονικού βασιλείου που έχουμε αναρτήσει και παλαιότερα.

Εάν λοιπόν οι σκοπιανοί επιθυμούν πραγματικά σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα, όπως παραμυθιάζουν εδώ και χρόνια τους διάφορους έλληνες υπουργούς και παρατρεχάμενους του Υπ. Εξωτερικών και τους έλληνες πολιτικάντηδες, που με μεγάλη προθυμία τα καταπίνουν αμάσητα, ας αφήσουν ήσυχο το όνομα της Μακεδονίας και ας αναζητήσουν ένα όνομα που τους ταιριάζει, όπως π.χ. αυτό που είχαν προπολεμικά δηλ.επαρχία του Βαρδάρη (=Αξιός) ή Βαρντάρσκα στα σλαβικά:

Εναλλακτικά, αν δεν τους αρέσει αυτό το όνομα, τους προτείνουμε ένα άλλο όνομα με το οποίο θα τιμήσουν και εκείνον τον αλήστου μνήμης οπερετικό στρατάρχη (!) ο οποίος εφηύρε και κατασκεύασε όλο αυτό το παραμύθι των μακεδόνων των σκοπίων.

Κλιμακώνουν τις πιέσεις τους οι ΗΠΑ προς την Τεχεράνη

Προειδοποιήσεις ΗΠΑ για Ιράν

Κλιμακώνουν τη ρητορική και τις πιέσεις τους οι ΗΠΑ προς την Τεχεράνη, την ώρα που ο πρόεδρος του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ξεκινά περιοδεία στη Λατινική Αμερική.

Ο Λευκός Οίκος προειδοποιεί ότι το Ιράν προσπαθεί "απελπισμένα" να προσεγγίσει όποια χώρα θα μπορούσε να επιδείξει φιλική στάση απέναντί του, λόγω των πιέσεων για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

H ένταση αναμένεται να κλιμακωθεί κι άλλο το επόμενο διάστημα, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, Ιράν, Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ ετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν στρατιωτικές ασκήσεις.

Η μεν Τεχεράνη ανακοίνωσε ήδη τη διεξαγωγή μεγάλης ναυτικής άσκησης στα Στενά του Ορμούζ, ενώ Ουάσιγκτον και Τελ Αβιβ σχεδιάζουν τις επόμενες εβδομάδες κοινή άσκηση για να βελτιώσουν τα συστήματα αεράμυνας.

Σημειώνεται ότι από τα Στενά του Ορμούζ περνάει το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.

Οι εξελίξεις προβλέπεται να προκαλέσουν κι άλλη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου, με το πρακτορείο Reuters να αναφέρει ότι οι χώρες της Δυσης ήδη προετοιμάζουν εναλλακτικό σχέδιο για να αντιμετωπίσουν πιθανές ελλείψεις εάν το Ιράν αποφασίσει να κλιμακώσει την αντιπαράθεση.

Φ. Μερκαντέρ: Θα μιλήσουν τα «καγκουρώ»….

Απάντηση του Φαήλου Κρανιδιώτη 

στο Νίκο Παπανδρέου

Στις 31/12 δημοσιεύθηκε στo site iefimerida του Χρήστου Ράπτη η παρακάτω επιστολή του πρωθυπουργικού εγγονού, γιού και αδερφού, αναφερόμενη σε άρθρο του δημοσιογράφου για τα πεπραγμένα του αδερφού του, που φεύγει για να μείνει:

“Πρώτον

Είναι ο πρώτος και μοναδικός πρωθυπουργός από τότε που θυμάμαι έφυγε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Παραιτήθηκε. Και το είχε προτείνει (να παραιτηθεί) και τον Ιούνιο αλλά για λόγους κακιάς διαχείρισης από πλευρά ΣΑΜΑΡΑ χάλασε – η θριαμβολογία της ΝΔ μόλις το πρότεινε ότι “αν είμαι ΕΓΩ το πρόβλημα, φεύγω” ακολούθησε με το ”Ο Φαήλος έδιωξε τον Παπανδρέου” και έτσι χάλασε η πρόταση. Ουδεμία σχέση είχε με “οικογενειακές” παρεμβάσεις. Αυτά είναι του χαλιμά. Άρα προσφέρθηκε να παραιτηθεί αλλά ο μεγάλος διαπραγματευτής της δεξιάς Σαμαράς (αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε μια επιτυχία του στα 30 χρόνια πολιτικής του ζωής;) δεν ήξερε πως να το χειριστεί.

Μετράν τα λόγια ή οι πράξεις; Παραιτήθηκε ή όχι από την πρωθυπουργία; Και έλεγε ο ΓΑΠ εξάρχής, δεν με ενδιαφέρει να ξαναβγώ, να σώσω τη χώρα από την χρεοκοπία θέλω. Το έχουμε ξαναδεί; Να μην υπολογίζει τα γκάλοπ; Και φυσικά το πακέτο το “προδοτικό” της 26 Οκτωβρίου το πέρασαν τα μήντια ως “καλό για τη χώρα” μόλις έφυγε ο ΓΑΠ. Το ίδιο πακέτο των 180 δις συν haircut…. Τόση υποκρισία έχουμε ξαναδεί; “Θα φύγει ο ΓΑΠ και θα πάρει τα μέτρα μαζί του” έλεγαν.. Αμ δε.

Δεύτερον, ως προς την δημοκρατία του; Πιο ελεύθερα πρωθυπουργός να αφήνει τους υπουργούς του, χωρίς ενδείξεις, αλλά περιμένοντας πρωτοβουλίες δικές τους, δεν έχει περάσει. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΕΝΤΟΛΕΣ (Σε στυλ Καραμανλή και Ανδρέα) και γι’ αυτό κατηγορήθηκε. Το αντίθετο. Λειτουργούσε με κλίμα συναίνεσης πάντα.. Ο ΓΑΠ περίμενε να αναλάβουν και πρωτοβουλίες οι υπουργοί τους…. το έκαναν όμως; Μεγαλύτερη δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης υπουργών δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία μας. Τι έκαναν; Κρίνονται όλοι τους σήμερα.

Δημοκρατία στο μάξιμουμ. Αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε… Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο.

Το ότι δεν “παραιτείται” από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι σχέση έχει με την δημοκρατία; Επειδή το θέλουν τα μήντια; Έλεος.

Αυτά για σήμερα, μια μέρα πριν αλλάξει το έτος!

Ν. Τροτκσυ (παρατσούκλι)

Κατά κόσμον, Νίκος Παπανδρέου”.

Θα ομολογήσω την αμαρτία μου, ότι δεν μπόρεσα ποτέ να συγκινηθώ από το γλωσσικό και λογοτεχνικό τάλαντο του εν λόγω πρίγκιπος. Μάλλον θα έφταιγε η μετάφραση.

Βέβαια κι εδώ νομίζω ότι η μετάφραση έχει ένα θέμα. Δεν ξέρω ποιος είναι «ο χαλιμάς». Στην εγχώρια γλώσσα των ιθαγενών, των «δέκα εκατομμυρίων καγκουρώ» (θυμάσαι σύντροφε «Τρότκσυ»;) ξέρουμε την Χαλιμά και τα παραμύθια της. Ο χαλιμάς βέβαια ίσως είναι ο χαμένος αδερφός της από την Μινεσότα.

Δεν ξέρω και ποιος είναι ο «Τρότκσυ», μάλλον ο πρίγκιψ εννοεί τον Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν με το επαναστατικό ψευδώνυμο «Τρότσκυ», με τις ιδέες του οποίου είχε μια ελαφρά περιπέτεια και ο Ανδρέας Παπανδρέου, από την εποχή των κολλεγιακών του ημερών και του Άγγελου Στίνα. Υποθέτω βέβαια ότι η κάρα του ηγέτη της Τετάρτης Διεθνούς θα έχει ήδη κάνει τρεις περιστροφές στον τάφο της.

Δεν ξέρω που βρήκε ή άκουσε ο πρίγκιψ το «ο Φαήλος έριξε το Γιώργο». Υψηλότατε, μακράν εμού. Έχω άλλοθι για όλες τις κρίσιμες μέρες και νύχτες. Και αυτό δεν το είπε κανείς, μάλλον το κατέβασε η πολύστροφος γκλάβα σας.

Ως αμεταμφίεστος Έλληνας με ελληνική καρδιά, ξέρετε εσείς, θα σας δώσω μερικές πληροφορίες, που σας διαφεύγουν.

Μην κρίνετε εκ των του οίκου σας ότι συμβαίνει σε αυτή την «άγονη πολιτική έρημο» που έριξε ο Γιαραμπής την υψηλότητα σας και λέγεται Ελλάδα.

Ως ταπεινός πολίτης αυτής της χώρας, που εγώ καλώ Πατρίδα μου, και παρακαλουθώ την επικαιρότητα, εν μέσω της μάχης για τον επιούσιο, σας ενημερώνω ότι τον αδερφό σας τον έδιωξε σίγουρα η σταθερή θέση του Αντώνη Σαμαρά αλλά προπαντός το μεγαλειώδες Βατερλώ της ιδεοληπτικής πολιτικής του. Θα μπορούσα να σας πω, πως έπαθε ότι και ο Δράμαλης στα Δερβενάκια αλλά δεν ξέρω αν έχετε υπ όψιν σας τέτοιες ιστορικές υποσημειώσεις της εξωτικής αποικίας μας. Το πρόβλημα όμως είναι ότι μας έσυρε κι εμάς, τον Λαό, στα Δερβενάκια του.

Η Ιστορία δεν νομίζω να μείνει έκθαμβη από την «υπερδημοκρατία» του αδερφού σας και να την καταγράψει.

Η αφραγκία μας, οι αλλεπάλληλοι πολιτικοί εκβιασμοί του Λαού, ο διεθνής διασυρμός της χώρας και των Ελλήνων ως διεφθαρμένων, ο νόμος – κράχτης για όλους τους παρίες της Ασίας και της Αφρικής, η επιδείνωση όλων των οικονομικών δεικτών και κυρίως η καταρράκωση του ηθικού των απλών ανθρώπων και του κύρους της Πατρίδας, σίγουρα όμως θα έχουν την τιμητική τους στις δέλτους της. Στις επόμενες εκλογές θα σας λυθούν πολλές απορίες. Θα μιλήσουν τα «καγκουρώ»….

Με την προσήκουσα τιμή

Φ. Μερκαντέρ

Κατά κόσμον Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης.

Έρχεται μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα

Έρχεται μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα

Μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 15% φαίνεται ότι είναι ο στόχος της τρόικας. Τα σενάρια που προκρίνονται είναι, είτε ενσωμάτωση του 13ου και 14ου μισθού με «κούρεμα» στο σύνολο των αποδοχών, είτε μείωση των μισθών, με αλλαγή των συλλογικών συμβάσεων.

Ο Λουκάς Παπαδήμος ζήτησε, πάντως, να μην υπάρξουν κόκκινες γραμμές στη διαβούλευση των κοινωνικών εταίρων, καθώς η μείωση του μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων αποτελεί ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας για τους δανειστές της χώρας.

«Αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να κάνει το χρέος της», δήλωσε ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος, μετά την συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Κατά την έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος ξεκαθάρισε ότι δεν θα δεχτεί καμία αλλαγή στην Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Το σύγχρονο πρόσωπο του φασισμού

Το σύγχρονο πρόσωπο του φασισμού 

Από τις Στρατιωτικές στις Κοινοβουλευτικές δικτατορίες 

Εχουν περάσει ανεπιστρεπτί τα χρόνια που οι δικτάτορες προσπαθούσαν να επιβάλλουν την εξουσία τους με τα τανκς. Ακόμη και στην Λατινική Αμερική οι δικτάτορες έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι παλιές μορφές τυραννίας είναι μη αποδοτικές και διαρκούν λίγο. Μόνον στην Αφρική οι μαύροι δικτάτορες χρησιμοποιούν ακόμη ωμή βία κατά των συμπατριωτών τους διότι δεν έχουν φροντίσει να μάθουν τις τελευταίες τεχνικές στην τεχνολογία της δικτατορίας. 

Στην Ελλάδα ο τελευταίος στρατιωτικός δικτάτωρ Παπαδόπουλος πέθανε στην φυλακή, διότι και αυτός δεν είχε μελετήσει τις τεχνικές της κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Ένας τύπος δικτατορίας που επιτρέπει στους ηγέτες της να μην τιμωρούνται ποτέ για τα εγκλήματά τους, και αντ’ αυτού να κατηγορούν υποκριτικώς ως φασίστα, οιονδήποτε προσπαθεί να ανατρέψει την δικτατορία τους. 

Εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, πρώτα στην Δύση και μετά στην Ανατολή, έχει επικρατήσει ο νέος τύπος δικτατορίας, η κοινοβουλευτική δικτατορία. Η κοινοβουλευτική δικτατορία χρησιμοποιεί βία πάνω στο μυαλό και στην ψυχή του πολίτου και όχι πάνω στο σώμα του. Αν και ωρισμένες φορές γίνονται σωματικά βασανιστήρια, οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες προτιμούν τα ψυχολογικά και ιδεολογικά βασανιστήρια. 

Οι σχεδιαστές μίας τέτοιας δικτατορίας έχουν εντοπίσει όλα τα σημεία ελέγχου της εξουσίας και φροντίζουν να μην αφήνουν αφύλακτες εισόδους. Έχουν επεξεργασθεί και επιβάλλει μία συμπεριφορά του «δημοκρατικού» πολίτου, ακίνδυνη για την δικτατορία τους και την παρουσιάζουν ως πρότυπο που πρέπει να ενστερνιστούν οι πάντες. 

Οι βασικές τεχνικές με τις οποίες επιβάλλουν την συγκεκαλυμμένη δικτατορία τους είναι οι εξής: 

1. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες διαπλέκουν την νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία. Όπως δίδαξε ο Αριστοτέλης, αν δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ αυτών των εξουσιών, τότε υπάρχει τυραννία. Οι δικτάτορες στην Ελλάδα κατηγορούν άλλους για οικονομική διαπλοκή, υποδεικνύουν κάποιους επιχειρηματίες, αλλά η βασική αιτία της διαπλοκής είναι η συγχώνευση εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας. 

2. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες ελέγχουν την παιδεία μέσω της οποίας αναπαράγουν την ιδεολογία τους. Χρησιμοποιούν τα σχολεία ως μηχανισμούς προληπτικού ελέγχου και λογοκρισίας των πολιτών. 

3. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημερώσεως. Εξαγοράζουν τον έλεγχο υποσχόμενοι στους ιδιοκτήτες μμε, μερίδιο από την κρατική διαφήμιση και τα δημόσια έργα. Ως αντιπαροχή λαμβάνουν την κατευθυνομένη πληροφόρηση. Σημασία δεν έχει το τί λένε τα ειδησεογραφικά δελτία αλλά το τί δεν λένε, δηλαδή το τί αποκρύπτουν. 

4. Μία κοινοβουλευτική δικτατορία έχει ανάγκη το εμπόριο ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά είναι πιό αποτελεσματικός μηχανισμός καταστολής συνειδήσεων από τα στρατιωτικά σώματα ασφαλείας. 

Μία κοινοβουλευτική δικτατορία δεν χρειάζεται να πωλεί η ίδια ναρκωτικά στην νεολαία για να διατηρήσει την εξουσία της. Αρκεί το να μην καταδιώκει τους εμπόρους ναρκωτικών. Αρκεί το να δημιουργεί παράθυρα στους νόμους για να ξεφεύγουν οι έμποροι ναρκωτικών. Αρκεί το να τους μειώνει τις ποινές για «ανθρωπιστικούς» λόγους. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, σαν να πωλούσε η κοινοβουλευτική δικτατορία τα ναρκωτικά. 

5. Μία κοινοβουλευτική δικτατορία στηρίζεται στην ισοπεδωτική ισότητα. Εκμεταλλεύεται την ματαιοδοξία των μαζών, και διδάσκει ότι «είμαστε όλοι ίσοι απέναντι σε κάτι». Φυσικά αυτό το «κάτι», δηλαδή το μέτρο ισότητος το καθορίζουν οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες. Καθορίζουν αυτοί αποκλειστικώς ποιό είναι το μέτρο ισότητος. 

Οπότε όποιος δεν δέχεται να αξιολογηθεί με βάση αυτό το μέτρο, εξοντώνεται ως αναρχικός, φασίστας, προβοκάτορας, προδότης κλπ. 

Αυτό που πρέπει να ζητά ο λαός είναι η αναλογική ισότητα, δηλαδή ο καθένας να απολαμβάνει οφέλη αναλόγως των ικανοτήτων και των προσπαθειών του, και όχι να ζητά την ισοπεδωτική ισότητα, που εξολοθρεύει τους καλύτερους ηγέτες του λαού. Την διαφορά της ισοπεδωτικής με την αναλογική ισότητα φροντίζουν να την αποκρύπτουν οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες. 

6. Η κοινοβουλευτική δικτατορία κατασκευάζει μία τεχνητή ομοφωνία της κοινής γνώμης αντί να την καταπιέζει δια της ωμής βίας, όπως κάνουν οι στρατιωτικοί δικτάτορες. 

Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες θέτουν εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα του τύπου «δημοκρατία ή φασισμός». Με τον όρο δημοκρατία εννοούν την κοινοβουλευτική τους δικτατορία, και με τον όρο φασισμός εννοούν τον υπέρ της ελευθερίας αγώνα των πολιτικών τους αντιπάλων. 

7. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες περιορίζουν τα κόμματα εξουσίας σε δύο. Τα δύο κόμματα αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Δύο κόμματα, της ιδίας ιδεολογίας, με μικρές αποκλίσεις για να δίνουν την ψευδαίσθηση της διαφωνίας και της δημοκρατίας, κατέρχονται στις εκλογές. Όποιον και να ψηφίσει ο λαός το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. 

8. Οι στρατιωτικοί δικτάτορες λένε «κάνω ότι θέλω και δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν». Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες λένε «ναι μεν δίνω λογαριασμό στον λαό, αλλά δεν έχω καμμία ποινική ευθύνη για οτιδήποτε και αν πράξω». Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. 

Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες ψηφίζουν νόμους «περί ευθύνης υπουργών» που καταργούν κάθε ευθύνη για τις πράξεις των. Τα εγκλήματά τους δεν διώκονται για όσο είναι μέλη του κοινοβουλίου, και παραγράφονται με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, μετά τις νέες εκλογές. 

Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες δεν υπόσχονται τίποτε γραπτώς, έτσι ώστε να μην αντιμετωπίζουν ποινικές ρήτρες για την αθέτηση των υποσχέσεών τους. 

Όταν παραδίδουν την εξουσία στην επόμενη κυβέρνηση δεν ελέγχονται για το τί παραδίδουν. 

Ο τρόπος αναδείξεως στην εξουσία είναι γλοιώδης καθώς ο αρχηγός του κόμματος αποφασίζει δικτατορικώς ποιός θα συμπεριληφθεί στις εκλογικές λίστες και ποιός όχι. Οι επιθυμίες της λαϊκής βάσεως του κόμματος αγνοούνται παντελώς. 

8. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες, ειδικώς στην Ελλάδα, ελέγχουν πλήρως τις θέσεις εργασίας στον Δημόσιο τομέα, ώστε ο Ελληνικός Λαός να εξαρτάται από αυτούς για εύρεση εργασίας. Εσκεμμένως καταπολεμούν τον ιδιωτικό τομέα για να μην μπορεί ο Ελληνικός Λαός να απεξαρτηθεί από την τυραννία τους. 

9. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες επιβάλλουν σκληρή φορολογία και αντιλαϊκά οικονομικά μέτρα ώστε ο λαός να βρίσκεται σε διαρκή αγώνα για επιβίωση και να μην έχει χρόνο να σκεφτεί πώς θα ανατρέψει την κοινοβουλευτική δικτατορία. 

10. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες επιβάλλουν την αγραμματοσύνη στον λαό και την διαγραφή της ιστορικής του μνήμης, μέσω εκχυδαϊσμού του πνευματικού επιπέδου των δημοσίων θεαμάτων. 

Την μεγαλύτερη ζημιά την κάνουν οι χυδαίες τηλεοπτικές εκπομπές κουτσομπολιού και τα τηλεσκουπίδια τύπου «big brother». Αποτελούν το όπιο του λαού. Απονευρώνουν τον λαό. Προβάλλουν το κουτσομπολιό αντί της κριτικής διότι οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες μισούν το σκεπτόμενο άτομο. 

11. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες δεν επιτρέπουν την κατοχή όπλων από τον λαό, διότι φοβούνται μήπως χρησιμοποιηθούν εναντίον τους. 

12. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες προβάλλουν τους αναξίους, τους αμορφώτους και τους ηλιθίους ως κοινωνικά πρότυπα, για να κατεβεί ο γενικός μέσος όρος. Επιβάλλουν την δικτατορία των ηλιθίων. 

13. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες διορίζουν τους επικεφαλής των εργατικών συνδικάτων, τους επικεφαλής της δικαιοσύνης, των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, διαλύοντας κάθε αντιπολίτευση και καταργώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας. 

14. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες προβάλλουν το δόγμα της ελαχίστης προσπαθείας ως μέσον κοινωνικής καταξιώσεως. Αυτό το δόγμα παράγει στο διηνεκές αμορφώτους, ατόλμους, νωθρούς και ψυχικώς αδυνάμους πολίτες. 

15. Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες προβάλλουν τον ατομισμό έναντι της συλλογικής προσπαθείας, διότι θέλουν να κατακερματίζουν προληπτικώς τις συλλογικές δυνάμεις που πιθανόν να τους ανατρέψουν. 

Γενικώς οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες στηρίζονται στον ιδεολογικό, ψυχολογικό και οικονομικό αφοπλισμό των λαών, αντί στην δύναμη των τεθωρακισμένων. Προσπαθούν να αφήνουν ωρισμένα περιθώρια ελευθερίας ώστε να μην πνίγεται το άτομο και να μην ωθείται σε ανατρεπτική δράση. 

Οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες αφήνουν ανοικτές ωρισμένες βαλβίδες εκτονώσεως της κοινωνικής εκρήξεως μέσω μίας ψευδεπίγραφης ελευθερίας του Τύπου, η οποία επιφανειακώς ασκεί κριτική στο δικτατορικό καθεστώς, αλλά ουσιαστικώς το στηρίζει και το αναπαράγει. 

Μέσα από τις άνωθεν τεχνικές δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε τον τρόπο λειτουργίας όλων των κοινοβουλευτικών δικτατοριών της Δύσεως και της Ανατολής. 

Το πώς γκρεμίζονται αυτές οι δικτατορίες είναι γνωστό από την ιστορία, αλλά δυστυχώς λίγοι την μελετούν προσεκτικώς. 

Οι κοινοβουλευτικές δικτατορίες λειτουργούν όπως τα υλικά κατασκευής. Έχουν ισχυρές αντιστάσεις μόνον προς ωρισμένες ιδεολογίες και καταστάσεις. Για παράδειγμα τα ανθρακονήματα, αναλόγως της διευθύνσεως των νημάτων και του τρόπου πλεξίματος, έχουν μεγαλύτερη αντοχή σε καταπονήσεις υπό ωρισμένες γωνίες. 

Αντιστοίχως, οι κοινοβουλευτικές δικτατορίες έχουν αναπτύξει ισχυρά αντισώματα σε ναζιστικά και κομμουνιστικά κινήματα. Αλλά αποδεικνύονται παντελώς ανίκανες μπροστά σε θρησκευτικά κινήματα όπως το ισλάμ και ο χριστιανισμός. 

Έτσι καταστράφηκαν οι ρωμαίοι. Ουδείς μπορούσε να αντιμετωπίσει τις ρωμαϊκές λεγεώνες κατά μέτωπον. Αλλά οι ρωμαίοι άφησαν ανοικτή την πόρτα της θρησκείας και της φυλής. Από εκεί τους επιτέθηκαν οι ιουδαίοι με την αίρεση των ναζωραίων. Επιπροσθέτως οι φυλετικές επιμειξίες κατέστρεψαν την Ρώμη. 

Τα ίδια ισχύουν και για την σημερινή αντίστοιχη με την Ρώμη, κοινοβουλευτική δικτατορία, την Αμερική. Μπορεί να βομβαρδίζει χωρίς αιδώ έθνη σε όλο τον κόσμο, αλλά δεν μπορεί να θανατώσει εμπόρους ναρκωτικών μέσα στα σύνορά της εξ αιτίας των διεφθαρμένων ανθρωπιστικών θεωριών που επικρατούν στο εσωτερικό της. Μπορεί να εισβάλλει σε ξένες χώρες αλλά δεν μπορεί να προστατεύσει τα δικά της σύνορα από την εισβολή αφρικανών, ασιατών, αράβων και λατίνων εποίκων, εξ αιτίας των πολυπολιτιστικών θεωριών που επικρατούν στο εσωτερικό της. Μπορεί να αρπάζει τα πετρέλαια του Ιράκ, αλλά δεν είναι σε θέση να επιβάλλει δασμούς στα ασιατικά προϊόντα που στην κυριολεξία γκρεμίζουν την βιομηχανία της, εξ αιτίας των νεοφιλελεύθερων οικονομικών θεωριών που επικρατούν στο εσωτερικό της. 

Ο νεοφιλελευθερισμός επιβάλλει τον ατομισμό, ο οποίος με την σειρά του διαλύει κάθε κοινωνική συνοχή, οι φυλετικές επιμειξίες, η λαθρομετανάστευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα υπέρ των εγκληματιών, το εμπόριο ναρκωτικών, η διάλυση της οικογενείας, οι πολυπολιστικές θεωρίες, τα λόμπυ που εξαγοράζουν πολιτικούς της κοινοβουλευτικής δικτατορίας, η διαφθορά, η υπογεννητικότητα, αποτελούν επιθετικά όπλα κατά των κοινοβουλευτικών δικτατοριών, για όποιον ξέρει να τα χρησιμοποιεί. 

Οι ιουδαίοι έδωσαν ένα πολύ καλό μάθημα στους ρωμαίους κατακτητές. Χρειάστηκε να περάσουν 410 χρόνια, όταν ο Γότθος Αλάριχος κατέστρεψε την Ρώμη, για να συνειδητοποιήσουν οι ρωμαίοι τί σήμαινε η χριστιανική αγάπη. 

Οι κοινοβουλευτικές δικτατορίες επιδεικνύουν τρομερή αδυναμία μπροστά σε συλλογικές ιδεολογίες. Επιδεικνύουν έναν απίστευτο ραγιαδισμό όταν έρθουν σε σύγκρουση με φανατικές και αρίστως ωργανωμένες μειονότητες. Επιδεικνύουν έναν αρρωστημένο ανθρωπισμό που φτάνει στα όρια της αυτοκτονίας, όταν τους ενσταλάξεις ενοχή, υπό την σωστή οπτική γωνία. Επιδεικνύουν μία λατρεία για την διαφθορά και τον εκφυλισμό. Επιδεικνύουν συλλογικό μαζοχισμό, που φτάνει στα όρια της γενοκτονίας, αν τους διεγείρεις τις κατάλληλες ψυχικές χορδές με θεωρίες περί οικογενειακού προγραμματισμού και επαγγελματικής σταδιοδρομίας, οι οποίες καταλήγουν στην ατεκνία και κατ’ επέκταση στην φθορά και τον αφανισμό αυτών των κοινωνιών. 

Πολλά κτυπήματα έχουν δεχτεί οι κοινοβουλευτικές δικτατορίες από τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες έχουν σπάσει το μονοπώλιο της εξουσίας τους. Διεθνιστικά κινήματα όπως ο νεοφιλελευθερισμός, ο πολυπολιτισμός και το ισλάμ τους δίνουν απανωτά θανατηφόρα κτυπήματα, ροκανίζοντας τα θεμέλιά τους εκ των έσωθεν. Ισχυρά λόμπυ εκμεταλλεύονται την διαφθορά των κοινοβουλευτικών δικτατοριών και τις οδηγούν στην αυτοδιάλυση. Πολυπολιτιστικές θεωρίες με βάση την φυλή, το έθνος, το θρήσκευμα, το φύλο, την γλώσσα κλπ, δημιουργούν ισχυρές μειονότητες που ετοιμάζονται για την τελική έφοδο κατά των κοινοβουλευτικών δικτατοριών. 

Η ιστορική άγνοια και ανοησία των κοινοβουλευτικών δικτατόρων ροκανίζει και το τελευταίο κλαδί που στηρίζουν την δικτατορία τους, το έθνος. Τα έθνη δεν φταίνε σε τίποτε για τις επιβληθείσες δικτατορίες, αλλά αποτελούν την ροπή και την τριβή αδρανείας της κοινοβουλευτικής δικτατορίας. 

Τα έθνη εξ αιτίας μακροχρονίων συνεκτικών δεσμών(φυλή, θρησκεία, κλπ) δεν αναπτύσσουν ευκόλως επαναστατικές διαθέσεις. Είναι εξ ορισμού συντηρητικά, όπως διαπιστώνει ο εθνολόγος Γουσταύος Λε Μπον. Όποιος είναι στην εξουσία, καλός ή κακός, τον αποδέχονται. Μόνον μετά από μία γενική καταστροφή τον αλλάζουν. Αυτό εκμεταλλεύονται οι κοινοβουλευτικοί δικτάτορες. 

Όπως και στα στερεά σώματα, η ροπή αδρανείας των λαών τούς εμποδίζει να περιστραφούν, και η τριβή αδρανείας τούς εμποδίζει να κινηθούν. Εκτός και αν η εφαρμοζομένη δύναμη και ροπή ξεπερνά τα όρια αδρανείας. 

Οι κοινοβουλευτικές δικτατορίες είναι γεμάτες οπές στο σύστημά τους. Αρκεί οι επαναστάτες που θα ξεκινήσουν την πολιορκία να συμπεριφερθούν όπως οι καλοί «χάκερς». Ένας καλός «χάκερ» κάνει δοκιμές διεισδύσεως, εγκαθιστά ιούς στο ηλεκτρονικό σύστημα του αντιπάλου, εντοπίζει αδύνατα σημεία και όταν αισθανθεί έτοιμος, ξεκινά την επίθεσή του για την κατάληψη του αντιπάλου ηλεκτρονικού συστήματος. 

Έτσι ακριβώς πρέπει να λειτουργούν οι επαγγελματίες επαναστάτες που θα γκρεμίσουν τις κοινοβουλευτικές δικτατορίες. Πρέπει να εντοπίσουν τα κενά και τις αδυναμίες του κοινοβουλευτικού δικτατορικού συστήματος πριν εφορμήσουν για να το συνθλίψουν. Αρκεί να κτυπάνε υπό την σωστή γωνία, με την κατάλληλη δύναμη και συχνότητα, στα αδύναμα σημεία του εχθρικού φρουρίου. 

ΠΟΙΟΣ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ ?

Mε πρόσχημα πότε την Τρόικα

 πότε το Δ.Ν.Τ και πότε τήν Ε.Κ.Τ.

Αποποιούνται την αποκλειστική ευθύνη τους και εγκληματούν στραγγαλίζοντας όλη την κοινωνία.

Η ξαφνική αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης Παπαδήμου στο θέμα των επικουρικών συντάξεων χθες, και η αναβολή των αποφάσεων επί των προωθούμενων μειώσεων μετά την καίρια παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας, παρά τις μέχρι πρότινος -δήθεν- ασφυκτικές πιέσεις της τρόικας τις οποίες επικαλούνταν οι υπουργοί του Πασοκ, έρχονται με τη σειρά τους να επιβεβαιώσουν ότι τα προηγούμενα 2 χρόνια δεκάδες μέτρα «καρμανιόλα» διαμορφώθηκαν στο πόδι…

Για το λόγο αυτό, είχαν και τα ανάλογα τραγικάαποτελέσματα με τους πολίτες να υφίστανται πρωτοφανείς θυσίες, δίχως το απαιτούμενο αντίκρισμα, δηλαδή τη δημιουργία βάσιμων ελπίδων για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Η σπουδή της απελθούσας κυβέρνησης Παπανδρέου, του τέως πρωθυπουργού και των περισσότερων εκ των στελεχών του Πασοκ που βρίσκονταν – και παραμένουν πολλοί εξ αυτών- σε θέσεις εξουσίας, διαφαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι δεν ήταν η σωτηρία της Ελλάδας αλλά η δημιουργία μιας εικόνας«βασιλικότερων του βασιλέως» προς την τρόικα καθώς και τους ηγέτες των πιο ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών και όχι μόνο.

Υιοθετώντας λογικές οξείας σχιζοειδούς «πασοκοφρένειας», οι έχοντες τα ηνία της χώρας από το φθινόπωρο του 2009 προχώρησαν σε πρωτοφανούς κοινωνικής βιαιότητας περικοπές μισθών και συντάξεων, καθώς και σε ανατροπές παγίων προστατευτικών για τους πολίτες νομοθετικών δικλίδων ασφαλείας.

Η πάγια δικαιολογία τους ήταν ότι οι τροκανοί, πιέζουν αφόρητα. Τώρα, όμως, που επιβεβαιώνεται εκ νέου ότι έλεγαν ψέματα, τι έχουν να πουν;

Μετά τη χθεσινή εξέλιξη, όταν θα έρθει η ώρα της κάλπης, πως θα κοιτάξουν στα μάτια ακόμη και τουςψηφοφόρους τους;

"400 ευρώ, να τ'αφήσω;"

"400 ευρώ, να τ'αφήσω;"

Από το Μαρικάκι-

ΣΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 

Η «κόκκινη γραμμή» για τον Λουκά Παπαδήμο είναι η σωτηρία της χώρας, οπότε να κοιμάστε όλοι ήσυχοι. Όπως ο ίδιος όρισε την «σωτηρία», αυτή μάλλον ταυτίζεται με το δίπολο παραμονή στο ευρώ – ανταγωνιστικότητα. Και τι ανταγωνιστικότητα! Του θανατά. Με μισθούς επιπέδου ... δαπέδου! Γιατί όπως ο ίδιος επίσης μας εξήγησε είναι βλακείες όλα αυτά τα «κεκτημένα» που πάνε και βάζουν διάφοροι συνδικαλισταραίοι (για την τιμή των όπλων κι αυτοί και υπό την πίεση της κοινωνίας) ως βάση συζήτησης. Ποια κεκτημένα και κουραφέξαλα, έχουμε βαθιά ύφεση, μεσαίωνα, τι δεν καταλαβαίνετε ακριβώς; Ρηντ μάι λιπς γιου μπάσταρντς, «δεν μπορούμε να ξεκινάμε το διάλογο από τη βάση δεδομένων και αμετακίνητων κεκτημένων, διότι αύριο κινδυνεύουμε να μην έχουμε τίποτα». Πώς το λένε ρε παιδί μου; Άτακτη χρεοκοπία... γκέγκε; Αντερστάντ; Καπίτο; Το’ χεις;

Με άλλα λογια για τον Lucas Papademos μία βάση υπάρχει, η μηδενική. Μάλιστα από αυτή τη βάση σχεδιάζει να κάνει και «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα – η οποία πρφανώς ήταν αυτή που του υπαγόρευσε το σημείο εκκίνησης, αν και μετά τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, αυτά τα πράγματα γίνονται και ανακλαστικά, ο μαθητής ξέρει πολύ καλά τι θα ζητήσει ο δάσκαλος και παίρνει την πρωτοβουλία να βγει μπροστά.

Να υποθέσουμε λοιπόν ότι η σκληρή «διαπραγμάτευση» θα πάει κάπως έτσι: « Πόσα μας δίνετε Mr Blue Eyes για βασικό μισθό: 200 ευρώ, 300 ευρώ, άντε 400; Καλά είναι ; Να το αφήσω; Ε, να μη γίνουμε και Βουλγαρία με τη μία, δεν συμφωνείτε κι εσείς Mr Blue Eyes»;

Η ανταγωνιστικότητα δεν είναι απλό πράγμα, άλλωστε, θέλει (ανθρωπο)θυσίες. Όπως σημείωσε και το Bloomberg όσο περισσότερο καιρό επιμένει η υψηλή ανεργία, τόσο καλύτερα για τη διατήρηση του μισθολογικού κόστους σε χαμηλά επίπεδα και για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε... κινεζοεπίπεδα (λέμε τώρα).

Τώρα, αν η πολλή ανταγωνιστικότητα θα μας μεταλλάξει ως λαό προσδίδοντάς μας – στα πλαίσια του διεθνισμού αυτό και της αλληλεγγύης των λαών - όλο και περισσότερο ασιατικά βιολογικά χαρακτηριστικά (σχιστά μάτια, κίτρινο δέρμα, πρόκα μαλλί)ε, είπαμε, η σωτηρία της χώρας προέχει.

Υποθέτουμε ότι η «σωτηρία της χώρας» θα προέχει ακόμη κι αν κατέβουν οι εξωγήινοι και μπάσουν το 99% των Ελλήνων σε ένα διαστημόπλοιο και ύστερα εξαφανιστούν κάπου στο Γαλαξία. Πιθανότατα τότε είναι που θα σωθεί η χώρα, από τη χαίνουσα πληγή της, δηλαδή τους ίδιους τους πολίτες της και τον «κακό εαυτό» τους.

Ελλείψει εξωγήινων, όμως, θα μας εφαρμόσουν ... ανταγωνιστικότητα...