ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΟ ΑΙΜΟΣ BLOG ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 2018 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ



Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».Δεν είναι κακό να μην αισθάνεται κανείς Έλληνας, όπως και να πιστεύει άκριτα, όπου αυτός θέλει, τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι άλλωστε το κάνουν αυτό, κακό είναι να διαστρεβλώνει την αλήθεια με ανύπαρκτες γνώσεις και ψεύδη! ”Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας.”

Τα κόμματα αντανακλούν κοινωνικές πραγματικότητες και ιδεολογικές αφετηρίες. Και μονάχα όταν η ίδια η κοινωνία τα απορρίψει, περνούν στην Ιστορία.

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

1955: Οι τούρκοι ξεριζώνουν τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

62 χρόνια από την «τρίτη» άλωση της Κωνσταντινούπολης (Σεπτεμβριανά)




Ως Σεπτεμβριανά ορίζονται οι τουρκικές θηριωδίες κατά του Ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης και άλλων πόλεων, όπως η Σμύρνη, κατά την διάρκεια του διαστήματος μεταξύ 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955. 


Πρόφαση για αυτή την ενέργεια ήταν μία βομβιστική ενέργεια που έγινε σε σπίτι, στο οποίο υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ.

Η ενέργεια αυτή ήταν αποτέλεσμα τουρκικής προβοκάτσιας, γεγονός που αποδεικνύεται από τα εξής γεγονότα. 

Πρώτον στις 3 Σεπτεμβρίου η γυναίκα του Τούρκου Προξένου στην Θεσσαλονίκη κάλεσε Έλληνα φωτογράφο και του ζήτησε να φωτογραφήσει τον περίβολο του Προξενείου, το οποίο στεγάζεται δίπλα στο προαναφερθέν σπίτι. 

Τις φωτογραφίες τις ζήτησε ως «ενθύμιο», διότι την επομένη επρόκειτο να αναχωρήσει για την Τουρκία. Τα μεσάνυκτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου εξερράγη βόμβα στον κήπο του τουρκικού Προξενείο, η οποία προκάλεσε μικρές μόνον ζημιές σε υαλοπίνακες στην παρακείμενη «οικία του Κεμάλ». 

Η βόμβα, όπως εξακριβώθηκε από τις έρευνες που διεξήγαγαν οι ελληνικές αρχές και όπως απεδείχθη αργότερα στην δίκη των πρωταιτίων των γεγονότων το 1961 στην νήσο Πλάτη, μεταφέρθηκε από την Τουρκία από Τούρκο πράκτορα (Έλληνα υπήκοο από την Κομοτηνή) και τοποθετήθηκε από τον Τούρκο κλητήρα του Προξενείου.

Πέραν αυτού μερικές εβδομάδες πριν τα επεισόδια είχαν ζητήσει από τους επικεφαλής των δήμων των διαφόρων περιοχών της Πόλης τις διευθύνσεις των κατοικιών και των χώρων εργασίας, που άνηκαν σε Έλληνες. 

Σύμφωνα με αναφορά του γαλλικού προξενείου μια ειδική οργάνωση είχε καταγράψει τις διευθύνσεις των Ελλήνων ακόμα από τον Β’ ΠΠ, ώστε σε περίπτωση σύγκρουσης να μπορέσουν να τους «εξουδετερώσουν» πιο εύκολα. Επίσης από μέρες μαγαζιά και σπίτια Ελλήνων ήταν σημαδεμένα με ευκρινή σημάδια όπως σταυρού και αρχικά, γεγονός που αποδεικνύει την προπαρασκευή, την οποία είχε κάνει ο τουρκικός παρακρατικός μηχανισμός.


Λίγες ώρες μετά την τουρκική προβοκάτσιαστην Θεσσαλονίκη το κρατικό ραδιόφωνο της Τουρκίας μετέδωσε την είδηση, ενώ λίγο μετά τουρκικές εφημερίδες έκαναν έκτακτες εκδόσεις σχετικά με το συμβάν. 

Πραγματοποιήθηκε διαδήλωση στην πλατεία Ταξίμ μετά από το κάλεσμα διαφόρων φοιτητικών οργανώσεων και της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική» και αμέσως μετά ο τουρκικός όχλος ξεχύθηκε στους δρόμους της Πόλης σπάζοντας, λεηλατώντας και βιάζοντας. 

Οι μογγόλοι ήταν οργανωμένοι σε ομάδες 20 – 30 ατόμων, αποτελούμενες από υποκινητές, αρχηγούς και καταστροφείς, εξοπλισμένους με τουρκικές σημαίες και πορτρέτα του Κεμάλ. Από την μήνη του όχλου δεν γλίτωσαν ούτε τα νεκροταφεία, αφού οι μογγόλοι θυμούμενοι το παρελθόν και φυλετικό τους πεπρωμένοάνοιξαν τάφους και διέλυσαν ή έκαψαν τα κόκκαλα.

Η παθητική στάση της Αστυνομίας στα γεγονότα έδειχνε την σχέση του επίσημου τουρκικού κράτους με τα επεισόδια, ασχέτως αν αυτό δεν ήθελαν να το παραδεχτούν. 

Σε πολλές γειτονιές οι αστυνομικές δυνάμεις δεν εξήλθαν καθόλου από τα τμήματα τους, ενώ σε άλλες γειτονιές κοιτούσαν με απάθεια τα γεγονότα, θυμίζοντας τις εντολές του Παυλόπουλου, όταν οι πράκτορες που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί, έκαιγαν την Αθήνα, το 2008.


Στην όλη εικόνα του διωγμού και της θηριωδίας, επιχειρούν τεχνηέντως και δολίως,να εισέλθουν ως θύματα οι Εβραίοι, γεγονός που για έτι μία φορά ακόμα δεν ισχύει, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία. 

Συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία του αμερικανικού αρχείου εξωτερικής πολιτικής, οι Εβραίοι που χτυπήθηκαν εκείνη την ημέρα, χτυπήθηκαν κατά λάθος, όπως άλλωστε χτυπήθηκαν και τούρκοι κατά λάθος.Επειδή όμως μιλάμε με στοιχεία έχουμε:

Χώροι εργασίας (σε ποσοστΧώροι εργασίας (σε αριθμό)Σπίτια (σε ποσοστό %)Σπίτια (σε αριθμό)
Έλληνες 57250075670
Αρμένιοι22100017150
Εβραίοι 11500325
Τούρκοι 10400540

Τα αποτελέσματα αυτής της θηριωδίας, αλλά και πολλών άλλων ήταν η σταδιακή εκκένωση του Ελληνικού Πληθυσμού από την Πόλη και τις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις που βρίσκονται υπό τουρκική κατοχή. 

Έτσι κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης, στην Πόλη δεν απέμεινε παρά ένα ελάχιστο ποσοστό Ελλήνων, ενώ στην Θράκη μας το τουρκικό προξενείο κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει υπό τις ευλογίες του ανθελληνικού ελλαδικού κράτους της μεταπολίτευσης.


Οι Έλληνες Εθνικιστές δεν ξεχνούν την Ιστορία τους, όσο και αν αυτό το θέλουν οι διάφοροι Ρεπούσηδες και Τατσόπουλοι. 

Η Ιστορία αποτελεί πυξίδα για ένα Έθνος και εμείς αυτή την πυξίδα δεν πρόκειται να την αφήσουμε, όπως θέλουν οι ταγοί της "ελληνοτουρκικής φιλίας", προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των υπερατλαντικών και "περιούσιων" αφεντικών τους. 

Κώστας Αλεξανδράκης








Ο Διγενής γράφει για τα Σεπτεμβριανά του ’55 στην Πόλη 


Είναι γνωστό ότι ο Ελληνισμός της Πόλης πλήρωσε σε «σκληρό νόμισμα» την Τουρκοβρετανική πολιτική στο Κυπριακό. 

Είχε ήδη προγραμματιστεί απο την σύγκλιση της τριμερούς τον Ιούνιο και Αύγουστο του 1955 ο βρετανικός σχεδιασμός εμπλοκής της Τουρκίας στο κυπριακό και ως απάντηση στον Αγώνα της ΕΟΚΑ. Αυτό, φυσικά, βόλευε του τούρκους σε διπλό ταμπλό. Απο την μια μεριά να εμφανιστούν στην πολιτική σκακιέρα του κυπριακού αγώνα και απο την άλλη να ξεμπερδεύουν με την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. 

Η προβοκάτσια στη Θεσσαλονίκη έπιασε και τα υπόλοιπα γεγονότα εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα. 

Η ελληνική ολιγωρία και υποτέλεια απο πρόσωπα και πολιτικές στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και ιδιαίτερα την περίοδο του Αγώνα του 1955-59, φάνηκαν και στην αντιμετώπιση της καταστροφής των ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. 

Ο Αρχηγός Διγενής τις ημέρες αυτές βρίσκεται στα Σπήλια και επεξεργάζεται πυρετωδώς το σχέδιο «ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ». Είναι σίγουρο ότι ενημερώθηκε εντελώς επιφανειακά, μέσα στις δύσκολες συνθήκες που ζούσε στον Αγώνα, απο ραδιόφωνο και καμιά εφημερίδα σχετικά πιο αργά απο την πορεία των εκεί γεγονότων αλλά είναι φυσικό ούτε όλα τα γεγονότα να γνωρίζει που δεν ήταν ακόμη γνωστά και ακόμη πιο πολύ να πάρει θέση για το τι έγινε. 

Πλήρη ενημέρωση είχε μετά το τέλος του Αγώνα και γράφει σχετικά στα απομνημονεύματά του : 

«Τα ανωτέρω(εννοεί τα γεγονότα στη Κωνσταντινούπολη) ηγνόουν τότε, επληροφορήθην δε ταύτα ολιγον μετά την άφιξή μου εις Ελλάδα. Διότι. Άλλως, θα αντλαμβανόμην, ότι η Κυβέρνησις Καραμανλή προητοίμαζεν έκτοτε μεθοδικώς την απεμπόλησιν του ιερού αιτήματος των Κυπρίωνκαι θα παρέδιδε αργά ή γρήγορα την Κύπρο εις τους Αγγλοτούρκους. Εάν τα γεγονότα ταύτα, τα οποία τόσον εφωτίσθησαν, μετά την ανατροπήν του Μεντερές την 27ην Μαίου 1960,εκ των επιβεβαιωτικών αποκαλύψεων απο Τουρκικάς πηγάς, ετύγχανον της δέουσης εκμεταλλεύσεως απο Ελληνικής πλευράς, εκτός της γενικωτέρας εθνικής ωφελείας, ασφαλώς θα εξουδετέρωνον πλήρως το επί του Κυπριακού βάρος του Τουρκικού παράγοντος, το οποίον μετά σατανικότητος προέβαλλον οι Άγγλοιαναμφιβόλως δε θα ήτο εν τοιαύτη περιπτώσει πολύ διάφορος η λύσις του Κυπριακού». 

πηγή: Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 


ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ 
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ

Το κυπριακό ζήτημα και η αγγλοαμερικανική πολιτική.
Μέσα από συνεχείς υπονομεύσεις της κυπριακής ανεξαρτησίας, φτάσαμε τελικά στη «λύση», δηλαδή, του Κυπριακού όπως την επιδίωκαν οι ΗΠΑ και η Αγγλία.